अध्याय 113: हरिकथा बिना जीवन व्यर्थ

तदपि असङ्का कीन्हिहु सोई । कहत सुनत सब कर हित होई ॥
जिन्ह हरि कथा सुनी नहिँ काना । श्रवन-रन्ध्र अहि-भवन समाना ॥

tadapi asaṅkā kīnhihu soī | kahata sunata saba kara hita hoī ||
jinha hari kathā sunī nahim̐ kānā | śravana-randhra ahi-bhavana samānā ||

नयनन्हि सन्त दरस नहिँ देखा । लोचन मोरपंख कर लेखा ॥
ते सिर कटु-तुंबरि समतूला । जे न नमत हरि-गुरु-पद-मूला ॥

nayananhi santa darasa nahim̐ dekhā | locana morapaṃkha kara lekhā ||
te sira kaṭu-tuṃbari samatūlā | je na namata hari-guru-pada-mūlā ||

जिन्ह हरिभगति हृदयँ नहिँ आनी । जीवत सव समान तेइ प्रानी ॥
जो नहिँ करइ राम-गुन-गाना । जीह सो दादुर-जीह समाना ॥

jinha haribhagati hṛdayam̐ nahim̐ ānī | jīvata sava samāna tei prānī ||
jo nahim̐ karai rāma-guna-gānā | jīha so dādura-jīha samānā ||

कुलिस-कठोर निठुर सोइ छाती । सुनि हरि-चरित न जो हरषाती ॥
गिरिजा सुनहु राम कै लीला । सुर-हित दनुज-बिमोहनसीला ॥

kulisa-kaṭhora niṭhura soi chātī | suni hari-carita na jo haraṣātī ||
girijā sunahu rāma kai līlā | sura-hita danuja-bimohanasīlā ||