अध्याय 104: शिवप्रेम ही रामभक्त का लक्षण

सम्भु चरित सुनि सरस सुहावा । भरद्वाज मुनि अति सुख पावा ॥
बहु लालसा कथा पर बाढ़ी । नयनन्हि-नीर रोमावलि ठाढ़ी ॥

sambhu carita suni sarasa suhāvā | bharadvāja muni ati sukha pāvā ||
bahu lālasā kathā para bār̤hī | nayananhi-nīra romāvali ṭhār̤hī ||

प्रेम बिबस मुख आव न बानी । दसा देखि हरषे मुनि-ज्ञानी ॥
अहो धन्य तब जनम मुनीसा । तुम्हहिँ प्रान सम प्रिय गौरीसा ॥

prema bibasa mukha āva na bānī | dasā dekhi haraṣe muni-jñānī ||
aho dhanya taba janama munīsā | tumhahim̐ prāna sama priya gaurīsā ||

सिव-पद-कमल जिन्हहिँ रति नाहीं । रामहिँ ते सपनेहुँ न सोहाहीं ॥
बिनु छल बिस्वनाथ-पद नेहू । राम भगत कर लच्छन एहू ॥

siva-pada-kamala jinhahim̐ rati nāhīṃ | rāmahim̐ te sapanehum̐ na sohāhīṃ ||
binu chala bisvanātha-pada nehū | rāma bhagata kara lacchana ehū ||

सिव सम को रघुपति-ब्रत-धारी । बिनु अघ तजी सती असि नारी ॥
पन करि रघुपति-भगति देखाई । को सिव सम रामहिँ प्रिय भाई ॥

siva sama ko raghupati-brata-dhārī | binu agha tajī satī asi nārī ||
pana kari raghupati-bhagati dekhāī | ko siva sama rāmahim̐ priya bhāī ||