अध्याय 94: भोर में जटा बँधी और सुमन्त्र की विनती

सखा समुझि अस परिहरि मोहु । सिय-रघुबीर-चरन-रत होहू ॥
कहत राम-गुन भा भिनुसारा । जागे जग मङ्गल-सुख दारा ॥

sakhā samujhi asa parihari mohu | siya-raghubīra-carana-rata hohū ||
kahata rāma-guna bhā bhinusārā | jāge jaga maṅgala-sukha dārā ||

सकल सोच करि राम नहावा । सुचि सुजान बट-छीर मगावा ॥
अनुज सहित सिर जटा बनाये । देखि सुमन्त्र नयन-जल छाये ॥

sakala soca kari rāma nahāvā | suci sujāna baṭa-chīra magāvā ||
anuja sahita sira jaṭā banāye | dekhi sumantra nayana-jala chāye ||

हृदयँ दाह अति बदन मलीना । कह कर जोरि बचन अति दीना ॥
नाथ कहेउ अस कोसलनाथा । लै रथ जाहु राम कें साथा ॥

hṛdayam̐ dāha ati badana malīnā | kaha kara jori bacana ati dīnā ||
nātha kaheu asa kosalanāthā | lai ratha jāhu rāma keṃ sāthā ||

बन देखाइ सुरसरि अन्हवाई । आनेहु फेरि बेगि दोउ भाई ॥
लखन-राम-सिय आनेहु फेरी । संसय सकल सकोच निबेरी ॥

bana dekhāi surasari anhavāī | ānehu pheri begi dou bhāī ||
lakhana-rāma-siya ānehu pherī | saṃsaya sakala sakoca niberī ||