अध्याय 9: वसिष्ठ का आगमन, श्रीराम की विनम्रता

तब नरनाहँ बसिष्ठ बोलाये । राम-धाम सिख देन पठाये ॥
गुर आगमनु सुनत रघुनाथा । द्वार आइ पद नायउ माथा ॥

taba naranāham̐ basiṣṭha bolāye | rāma-dhāma sikha dena paṭhāye ||
gura āgamanu sunata raghunāthā | dvāra āi pada nāyau māthā ||

सादर अरघ देइ घर आने । सोरह भाँति पूजि सनमाने ॥
गहे चरन सिय-सहित बहोरी । बोले राम कमल-कर जोरी ॥

sādara aragha dei ghara āne | soraha bhām̐ti pūji sanamāne ||
gahe carana siya-sahita bahorī | bole rāma kamala-kara jorī ||

सेवक सदन स्वामि आगमनू । मङ्गल-मूल अमङ्गल-दमनू ॥
तदपि उचित जन बोलि सप्रीती । पठइअ काज नाथ असि नीती ॥

sevaka sadana svāmi āgamanū | maṅgala-mūla amaṅgala-damanū ||
tadapi ucita jana boli saprītī | paṭhaia kāja nātha asi nītī ||

प्रभुता तजि प्रभु कीन्ह सनेहू । भयउ पुनीत आजु यह गेहू ॥
आयसु होइ सो करउँ गोसाँई । सेवक लहइ स्वामि सेवकाई ॥

prabhutā taji prabhu kīnha sanehū | bhayau punīta āju yaha gehū ||
āyasu hoi so karaum̐ gosām̐ī | sevaka lahai svāmi sevakāī ||