अध्याय 83: रथ चला और अयोध्या सूनी हो गई

तब सुमन्त्र नृप-बचन सुनाये । करि बिनती रथ राम चढ़ाये ॥
चढ़ि रथ सीय सहित दोउ भाई । चले हृदयँ अवधहि सिरु नाई ॥

taba sumantra nṛpa-bacana sunāye | kari binatī ratha rāma car̤hāye ||
car̤hi ratha sīya sahita dou bhāī | cale hṛdayam̐ avadhahi siru nāī ||

चलत राम लखि अवध अनाथा । बिकल लोग सब लागे साथा ॥
कृपासिन्धु बहुबिधि समुझावहिँ । फिरहिँ प्रेम-बस पुनि फिरि आवहिँ ॥

calata rāma lakhi avadha anāthā | bikala loga saba lāge sāthā ||
kṛpāsindhu bahubidhi samujhāvahim̐ | phirahim̐ prema-basa puni phiri āvahim̐ ||

लागति अवध भयावनि भारी । मानहुँ कालराति अँधिआरी ॥
घोर जन्तु सम पुर नर नारी । डरपहिं एकहि एक निहारी ॥

lāgati avadha bhayāvani bhārī | mānahum̐ kālarāti am̐dhiārī ||
ghora jantu sama pura nara nārī | ḍarapahiṃ ekahi eka nihārī ||

घर मसान परिजन जनु भूता । सुत हित मीत मनहुँ जमदूता ॥
बागन्ह बिटप बेलि कुम्हिलाहीं । सरित सरोवर देखि न जाहीँ ॥

ghara masāna parijana janu bhūtā | suta hita mīta manahum̐ jamadūtā ||
bāganha biṭapa beli kumhilāhīṃ | sarita sarovara dekhi na jāhīm̐ ||