अध्याय 7: अवध में बधाई, राम-सीता को शुभ शकुन

जो मुनीस जेहि आयसु दीन्हा । सो तेहिं काज प्रथम जनु कीन्हा ॥
बिप्र साधु सुर पूजत राजा । करत राम हित मङ्गल-काजा ॥

jo munīsa jehi āyasu dīnhā | so tehiṃ kāja prathama janu kīnhā ||
bipra sādhu sura pūjata rājā | karata rāma hita maṅgala-kājā ||

सुनत राम अभिषेक सुहावा । बाज गहागह अवध बधावा ॥
राम-सीय-तन सगुन जनाये । फरकहिँ मङ्गल अङ्ग सुहाये ॥

sunata rāma abhiṣeka suhāvā | bāja gahāgaha avadha badhāvā ||
rāma-sīya-tana saguna janāye | pharakahim̐ maṅgala aṅga suhāye ||

पुलकि सप्रेम परसपर कहहीँ । भरत आगमन सूचक अहहीँ ॥
भये बहुत दिन अति अवसेरी । सगुन प्रतीति भेँट प्रिय केरी ॥

pulaki saprema parasapara kahahīm̐ | bharata āgamana sūcaka ahahīm̐ ||
bhaye bahuta dina ati avaserī | saguna pratīti bhem̐ṭa priya kerī ||

भरत सरिस प्रिय को जग माहीं । इहइ सगुन-फल दूसर नाहीँ ॥
रामहिँ बन्धु सोच दिन राती । अंडन्हि कमठ ह्रदउ जेहि भाँती ॥

bharata sarisa priya ko jaga māhīṃ | ihai saguna-phala dūsara nāhīm̐ ||
rāmahim̐ bandhu soca dina rātī | aṃḍanhi kamaṭha hradau jehi bhām̐tī ||