अध्याय 46: श्रीराम विदा हुए, अयोध्या में समाचार फैला

धन्य जनम जगतीतल तासू । पितहि प्रमोद चरित सुनि जासू ॥
चारि पदारथ करतल ता के । प्रिय पितु-मातु प्रान सम जा के ॥

dhanya janama jagatītala tāsū | pitahi pramoda carita suni jāsū ||
cāri padāratha karatala tā ke | priya pitu-mātu prāna sama jā ke ||

आयसु पालि जनम-फल पाई । ऐहउँ बेगिहिं, होउ रजाई ॥
बिदा मातु सन आवउँ मागी । चलिहउँ बनहिँ बहुरि पग लागी ॥

āyasu pāli janama-phala pāī | aihaum̐ begihiṃ, hou rajāī ||
bidā mātu sana āvaum̐ māgī | calihaum̐ banahim̐ bahuri paga lāgī ||

अस कहि राम गवन तब कीन्हा । भूप सोक-बस उत्तर न दीन्हा ॥
नगर व्यापि गइ बात सुतीछी । छुअत चढ़ी जनु, सब तन बीछी ॥

asa kahi rāma gavana taba kīnhā | bhūpa soka-basa uttara na dīnhā ||
nagara vyāpi gai bāta sutīchī | chuata car̤hī janu, saba tana bīchī ||

सुनि भये बिकल सकल नर नारी । बेलि बिटप जिमि देखि दवारी ॥
जो जहँ सुनइ धुनइ सिर सोई । बड़ बिषाद नहिँ धीरज होई ॥

suni bhaye bikala sakala nara nārī | beli biṭapa jimi dekhi davārī ||
jo jaham̐ sunai dhunai sira soī | bar̤a biṣāda nahim̐ dhīraja hoī ||