अध्याय 35: कैकेयी के विषबुझे वचन, राजा का उत्तर

ब्याकुल राउ सिथिल सब गाता । करिनि कलपतरु मनहुँ निपाता ॥
कंठ सूख मुख आव न बानी । जनु पाठीन दीन बिनु पानी ॥

byākula rāu sithila saba gātā | karini kalapataru manahum̐ nipātā ||
kaṃṭha sūkha mukha āva na bānī | janu pāṭhīna dīna binu pānī ||

पुनि कह कटु कठोर कैकेई । मनहुँ घाय महुँ माहुर देई ॥
जौँ अंतहुँ अस करतबु रहेऊ । मागु मागु तुम्ह केहिं बल कहेऊ ॥

puni kaha kaṭu kaṭhora kaikeī | manahum̐ ghāya mahum̐ māhura deī ||
jaum̐ aṃtahum̐ asa karatabu raheū | māgu māgu tumha kehiṃ bala kaheū ||

दुइ कि होइ एक समय भुआला । हँसब ठठाइ फुलाउब गाला ॥
दानि कहाउब अरु कृपनाई । होइ कि खेम कुसल रौताई ॥

dui ki hoi eka samaya bhuālā | ham̐saba ṭhaṭhāi phulāuba gālā ||
dāni kahāuba aru kṛpanāī | hoi ki khema kusala rautāī ||

छाड़हु बचनु कि धीरजु धरहू । जनि अबला जिमि करुना करहू ॥
तनु तिय तनय धामु धनु धरनी । सत्यसन्ध कहुँ तृन सम बरनी ॥

chār̤ahu bacanu ki dhīraju dharahū | jani abalā jimi karunā karahū ||
tanu tiya tanaya dhāmu dhanu dharanī | satyasandha kahum̐ tṛna sama baranī ||