अध्याय 323: अयोध्या के सिंहासन पर पादुकाएँ विराजीं

सचिव सुसेवक भरत प्रबोधे । निज निज काज पाइ पाइ सिख ओधे ॥
पुनि सिख दोन्हि बोलि लघु भाई । सौंपी सकल मातु सेवकाई ॥

saciva susevaka bharata prabodhe | nija nija kāja pāi pāi sikha odhe ||
puni sikha donhi boli laghu bhāī | sauṃpī sakala mātu sevakāī ||

भूसुर बोलि भरत कर जोरे । करि प्रनाम बर बिनय निहोरे ॥
ऊँच नीच कारज भल पोचू । आयसु देव न करब सँकोचू ॥

bhūsura boli bharata kara jore | kari pranāma bara binaya nihore ||
ūm̐ca nīca kāraja bhala pocū | āyasu deva na karaba sam̐kocū ||

परिजन पुरजन प्रजा बोलाये । समाधान करि सुबस बसाए ॥
सानुज गे गुरु-गेहँ बहोरी । करि दंडवत कहत कर जोरी ॥

parijana purajana prajā bolāye | samādhāna kari subasa basāe ||
sānuja ge guru-geham̐ bahorī | kari daṃḍavata kahata kara jorī ||

आयसु होइ त रहउँ सनेमा । बोले मुनि तन पुलकि सपेमा ॥
समुझव कहब करब तुम्ह जोई । धरम-सार जग होइहि सोई ॥

āyasu hoi ta rahaum̐ sanemā | bole muni tana pulaki sapemā ||
samujhava kahaba karaba tumha joī | dharama-sāra jaga hoihi soī ||