अध्याय 302: इन्द्र की माया से दोनों समाज डाँवाडोल

कपट-कुचालि-सीवँ सुरराजू । पर अकाज प्रिय आपन-काजू ॥
काक समान पाकरिपु रीती । छली मलीन कतहुँ न प्रतीती ॥

kapaṭa-kucāli-sīvam̐ surarājū | para akāja priya āpana-kājū ||
kāka samāna pākaripu rītī | chalī malīna katahum̐ na pratītī ||

प्रथम कुमत करि कपट सँकेला । सो उचाट सब कें सिर मेला ॥
सुर-माया सब लोग बिमोहे । राम-प्रेम अतिसय न बिछोहे ॥

prathama kumata kari kapaṭa sam̐kelā | so ucāṭa saba keṃ sira melā ||
sura-māyā saba loga bimohe | rāma-prema atisaya na bichohe ||

भय उचाट बस मन घर नाहीं । छन चल रुचि छन सदन सोहाहीं ॥
दुबिध मनोगति प्रजा दुखारी । सरित सिन्धु सङ्गम जनु बारी ॥

bhaya ucāṭa basa mana ghara nāhīṃ | chana cala ruci chana sadana sohāhīṃ ||
dubidha manogati prajā dukhārī | sarita sindhu saṅgama janu bārī ||

दुचित कतहुँ परितोष न लहहीं । एक एक सन मरम न कहहीं ॥
लखि हियँ हँसि कह कृपानिधानू । सरिस स्वान मघवान जुबानू ॥

ducita katahum̐ paritoṣa na lahahīṃ | eka eka sana marama na kahahīṃ ||
lakhi hiyam̐ ham̐si kaha kṛpānidhānū | sarisa svāna maghavāna jubānū ||