अध्याय 297: भरत धीरज धरकर बोलने को उठते हैं

सभा सकुच बस भरत निहारी । रामबन्धु धरि धीरज भारी ॥
कुसमउ देखि सनेह सँभारा । बढ़त बिन्धि जिमि घटज निवारा ॥

sabhā sakuca basa bharata nihārī | rāmabandhu dhari dhīraja bhārī ||
kusamau dekhi saneha sam̐bhārā | bar̤hata bindhi jimi ghaṭaja nivārā ||

सोक कनकलोचन मति छोनी । हरी बिमल गुन-गन जगजोनी ॥
भरत-बिबेक बराहँ बिसाला । अनायास उधरी तेहि काला ॥

soka kanakalocana mati chonī | harī bimala guna-gana jagajonī ||
bharata-bibeka barāham̐ bisālā | anāyāsa udharī tehi kālā ||

करि प्रनाम सब कहँ कर जोरे । राम राउ गुरु साधु निहोरे ॥
छमब आजु अति अनुचित मोरा । कहउँ बदन मृदु बचन कठोरा ॥

kari pranāma saba kaham̐ kara jore | rāma rāu guru sādhu nihore ||
chamaba āju ati anucita morā | kahaum̐ badana mṛdu bacana kaṭhorā ||

हियँ सुमिरी सारदा सुहाई । मानस तैं मुख-पङ्कज आई ॥
बिमल बिबेक धरम नय साली । भरत भारती मञ्जु मराली ॥

hiyam̐ sumirī sāradā suhāī | mānasa taiṃ mukha-paṅkaja āī ||
bimala bibeka dharama naya sālī | bharata bhāratī mañju marālī ||