अध्याय 290: श्रीराम गुरु से सबके हित का निर्णय माँगते हैं

राम-भरत-गुन-गनत सप्रीती । निसि दम्पतिहि पलक सम बीती ॥
राज समाज प्रात जुग जागे । न्हाइ न्हाइ सुर पूजन लागे ॥

rāma-bharata-guna-ganata saprītī | nisi dampatihi palaka sama bītī ||
rāja samāja prāta juga jāge | nhāi nhāi sura pūjana lāge ||

गे नहाइ गुरु पहिँ रघुराई । बन्दि चरन बोले रुख पाई ॥
नाथ भरत पुरजन महँतारी । सोक बिकल बनबास दुखारी ॥

ge nahāi guru pahim̐ raghurāī | bandi carana bole rukha pāī ||
nātha bharata purajana maham̐tārī | soka bikala banabāsa dukhārī ||

सहित समाज राउ मिथिलेसू । बहुत दिवस भये सहत कलेसू ॥
उचित होइ सोइ कीजिय नाथा । हित सबही कर रौरें हाथा ॥

sahita samāja rāu mithilesū | bahuta divasa bhaye sahata kalesū ||
ucita hoi soi kījiya nāthā | hita sabahī kara raureṃ hāthā ||

अस कहि अति सकुचे रघुराऊ । मुनि पुलके लखि सील सुभाऊ ॥
तुम्ह बिनु राम सकल सुख साजा । नरक सरिस दुहुँ राज-समाजा ॥

asa kahi ati sakuce raghurāū | muni pulake lakhi sīla subhāū ||
tumha binu rāma sakala sukha sājā | naraka sarisa duhum̐ rāja-samājā ||