अध्याय 2: श्वेत केश देखकर दशरथ का निश्चय

एक समय सब सहित समाजा । राजसभाँ रघुराज बिराजा ॥
सकल सुकृत मूरति नरनाहू । राम-सुजस सुनि अतिहि उछाहू ॥

eka samaya saba sahita samājā | rājasabhām̐ raghurāja birājā ||
sakala sukṛta mūrati naranāhū | rāma-sujasa suni atihi uchāhū ||

नृप सब रहहिँ कृपा अभिलाखे । लोकप करहिँ प्रीति रुख राखें ॥
तिभुवन तीनि काल जग माहीँ । भूरि-भाग दसरथ सम नाहीँ ॥

nṛpa saba rahahim̐ kṛpā abhilākhe | lokapa karahim̐ prīti rukha rākheṃ ||
tibhuvana tīni kāla jaga māhīm̐ | bhūri-bhāga dasaratha sama nāhīm̐ ||

मङ्गल-मूल राम सुत जासू । जो कछु कहिय थोर सब तासू ॥
रायँ सुभायँ मुकुर कर लीन्हा । बदन बिलोकि मुकुट सम कीन्हा ॥

maṅgala-mūla rāma suta jāsū | jo kachu kahiya thora saba tāsū ||
rāyam̐ subhāyam̐ mukura kara līnhā | badana biloki mukuṭa sama kīnhā ||

स्रवन समीप भये सित केसा । मनहुँ जरठ-पन अस उपदेसा ॥
नृप जुबराज राम कहँ देहू । जीवन जनम लाहु किन लेहू ॥

sravana samīpa bhaye sita kesā | manahum̐ jaraṭha-pana asa upadesā ||
nṛpa jubarāja rāma kaham̐ dehū | jīvana janama lāhu kina lehū ||