अध्याय 193: गुह भेंट लाते हैं, भरत गले लगाते हैं

लखन सनेह सुभायँ सुहाये । बैरु प्रीति नहिं दुरइँ दुराये ॥
अस कहि भेंट सँजोवन लागे । कन्द मूल फल खग मृग मागे ॥

lakhana saneha subhāyam̐ suhāye | bairu prīti nahiṃ duraim̐ durāye ||
asa kahi bheṃṭa sam̐jovana lāge | kanda mūla phala khaga mṛga māge ||

मीन पीन पाठीन पुराने । भरि भरि भार कहारन्ह आने ॥
मिलन साज सजि मिलन सिधाये । मङ्गल-मूल सगुन सुभ पाये ॥

mīna pīna pāṭhīna purāne | bhari bhari bhāra kahāranha āne ||
milana sāja saji milana sidhāye | maṅgala-mūla saguna subha pāye ||

देखि दूरि तेँ कहि निज नामू । कीन्ह मुनीसहि दंड प्रनामू ॥
जानि राम प्रिय दोन्हि असीसा । भरतहि कहेउ बुझाइ मुनीसा ॥

dekhi dūri tem̐ kahi nija nāmū | kīnha munīsahi daṃḍa pranāmū ||
jāni rāma priya donhi asīsā | bharatahi kaheu bujhāi munīsā ||

राम सखा सुनि संदनु त्यागा । चले उतरि उमगत अनुरागा ॥
गाउँ जाति गुहँ नाउँ सुनाई । कीन्ह जोहार माथ महि लाई ॥

rāma sakhā suni saṃdanu tyāgā | cale utari umagata anurāgā ||
gāum̐ jāti guham̐ nāum̐ sunāī | kīnha johāra mātha mahi lāī ||