अध्याय 182: जलन जो केवल राम के चरण बुझाएँ

गुरु बिबेक सागर जग जाना । जिन्हहि बिस्व कर बदर समाना ॥
मो कहँ तिलक साज सज सोऊ । भये विधि बिमुख बिमुख सब कोऊ ॥

guru bibeka sāgara jaga jānā | jinhahi bisva kara badara samānā ||
mo kaham̐ tilaka sāja saja soū | bhaye vidhi bimukha bimukha saba koū ||

परिहरि राम सीय जग माहीं । कोउ न कहिहि मोर मत नाहीँ ॥
सो मैं सुनब सहब सुख मानी । अंतहुँ कीच तहाँ जहँ पानी ॥

parihari rāma sīya jaga māhīṃ | kou na kahihi mora mata nāhīm̐ ||
so maiṃ sunaba sahaba sukha mānī | aṃtahum̐ kīca tahām̐ jaham̐ pānī ||

हर न मोहि जग कहिहि कि पोचू । परलोकहु कर नाहि न सोचू ॥
एका उर बस दुसह दवारी । मोहि लगि भे सिय राम दुखारी ॥

hara na mohi jaga kahihi ki pocū | paralokahu kara nāhi na socū ||
ekā ura basa dusaha davārī | mohi lagi bhe siya rāma dukhārī ||

जीवन लाहु लखन भल पावा । सब तजि राम-चरन मन लावा ॥
भार जनम रघुबर बन लागी । झूठ काह पछिताउँ अभागी ॥

jīvana lāhu lakhana bhala pāvā | saba taji rāma-carana mana lāvā ||
bhāra janama raghubara bana lāgī | jhūṭha kāha pachitāum̐ abhāgī ||