अध्याय 17: सौत की चाल का डर दिखाना

सादर पुनि पुनि पूँछति ओही । सबरी गान मृगी जनु मोही ॥
तसि मति फिरी अहइ जसि भाबी । रहसी चेरि घात जनु फाबी ॥

sādara puni puni pūm̐chati ohī | sabarī gāna mṛgī janu mohī ||
tasi mati phirī ahai jasi bhābī | rahasī ceri ghāta janu phābī ||

तुम्ह पूछहु मैँ कहत डेराऊँ । धरेउ मोर घरफोरी नाऊँ ॥
सजि प्रतीति बहु-बिधि गढ़ि छोली । अवध साढ़साती तब बोली ॥

tumha pūchahu maim̐ kahata ḍerāūm̐ | dhareu mora gharaphorī nāūm̐ ||
saji pratīti bahu-bidhi gar̤hi cholī | avadha sār̤hasātī taba bolī ||

प्रिय सिय राम कहा तुम्ह रानी । रामहिँ तुम्ह प्रिय सो फुरि बानी ॥
रहा प्रथम अब ते दिन बीते । समउ फिरें रिपु होहिँ पिरीते ॥

priya siya rāma kahā tumha rānī | rāmahim̐ tumha priya so phuri bānī ||
rahā prathama aba te dina bīte | samau phireṃ ripu hohim̐ pirīte ||

भानु कमल-कुल पोषनिहारा । बिनु जल जारि करइ सोइ छारा ॥
जरि तुम्हारि चह सवति उखारी । रुँधहु करि उपाउ बर बारी ॥

bhānu kamala-kula poṣanihārā | binu jala jāri karai soi chārā ||
jari tumhāri caha savati ukhārī | rum̐dhahu kari upāu bara bārī ||