अध्याय 16: मन्थरा का झूठा रूठना

एकहिं बार आस सब पूजी । अब कछु कहब जीभ करि दूजी ॥
फोरै जोग कपार अभागा । भलेउ कहत दुख रउरेहि लागा ॥

ekahiṃ bāra āsa saba pūjī | aba kachu kahaba jībha kari dūjī ||
phorai joga kapāra abhāgā | bhaleu kahata dukha raurehi lāgā ||

कहहिँ झूठि फुरि बात बनाई । ते प्रिय तुम्हहिँ करुइ मैं माई ॥
हमहुँ कहब अब ठकुरसोहाती । नाहिं त मौन रहब दिन राती ॥

kahahim̐ jhūṭhi phuri bāta banāī | te priya tumhahim̐ karui maiṃ māī ||
hamahum̐ kahaba aba ṭhakurasohātī | nāhiṃ ta mauna rahaba dina rātī ||

करि कुरूप बिधि परबस कीन्हा । बवा सो लुनिअ लहिअ जो दीन्हा ॥
कोउ नृप होउ हमहिँ का हानी । चेरि छाड़ि अब होब कि रानी ॥

kari kurūpa bidhi parabasa kīnhā | bavā so lunia lahia jo dīnhā ||
kou nṛpa hou hamahim̐ kā hānī | ceri chār̤i aba hoba ki rānī ||

जारै जोग सुभाउ हमारा । अनभल देखि न जाइ तुम्हारा ॥
ता तेँ कछुक बात अनुसारी । छमिअ देबि बड़ि चूक हमारी ॥

jārai joga subhāu hamārā | anabhala dekhi na jāi tumhārā ||
tā tem̐ kachuka bāta anusārī | chamia debi bar̤i cūka hamārī ||