अध्याय 144: लौटते मार्ग में सुमन्त्र का पछतावा

गुह सारथिहि फिरेउ पहुँचाई । बिरह बिषाद बरनि नहिं जाई ॥
चले अवध लेइ रथहि निषादा । होहिँ छनहिँ छन मगन बिषादा ॥

guha sārathihi phireu pahum̐cāī | biraha biṣāda barani nahiṃ jāī ||
cale avadha lei rathahi niṣādā | hohim̐ chanahim̐ chana magana biṣādā ||

सोच सुमन्त्र बिकल दुख-दीना । धिग जीवन रघुवीर बिहीना ॥
रहिहि न अंतहुँ अधम सरीरू । जस न लहेउ बिछुरत रघुबीरू ॥

soca sumantra bikala dukha-dīnā | dhiga jīvana raghuvīra bihīnā ||
rahihi na aṃtahum̐ adhama sarīrū | jasa na laheu bichurata raghubīrū ||

भये अजस-अघ-भाजन प्राना । कवन हेतु नहिँ करत पयाना ॥
अहह मन्द-मन अवसर चूका । अजहुँ न हृदय होत दुइ टूका ॥

bhaye ajasa-agha-bhājana prānā | kavana hetu nahim̐ karata payānā ||
ahaha manda-mana avasara cūkā | ajahum̐ na hṛdaya hota dui ṭūkā ||

मीजि हाथ सिर धुनि पछिताई । मनहुँ कृपन धन-रासि गवाँई ॥
बिरद बाँधि बर बीर कहाई । चलेउ समर जनु सुभट पराई ॥

mīji hātha sira dhuni pachitāī | manahum̐ kṛpana dhana-rāsi gavām̐ī ||
birada bām̐dhi bara bīra kahāī | caleu samara janu subhaṭa parāī ||