अध्याय 135: कोल किरातों की भेंट

यह सुधि कोल किरातन्ह पाई । हरषे जनु नव-निधि घर आई ॥
कन्द मूल फल भरि भरि दोना । चले रङ्क जनु लूटन सोना ॥

yaha sudhi kola kirātanha pāī | haraṣe janu nava-nidhi ghara āī ||
kanda mūla phala bhari bhari donā | cale raṅka janu lūṭana sonā ||

तिन्ह महँ जिन्ह देखे दोउ भ्राता । अपर तिन्हहिँ पूँछहि मगु जाता ॥
कहत सुनत रघुबीर निकाई । आइ सबन्हि देखे रघुराई ॥

tinha maham̐ jinha dekhe dou bhrātā | apara tinhahim̐ pūm̐chahi magu jātā ||
kahata sunata raghubīra nikāī | āi sabanhi dekhe raghurāī ||

करहिँ जोहार भेँट धरि आगे । प्रभुहि बिलोकहिँ अति अनुरागे ॥
चित्र लिखे जनु जहँ तहँ ठाढ़े । पुलक-सरीर नयन जल बाढ़े ॥

karahim̐ johāra bhem̐ṭa dhari āge | prabhuhi bilokahim̐ ati anurāge ||
citra likhe janu jaham̐ taham̐ ṭhār̤he | pulaka-sarīra nayana jala bār̤he ||

राम सनेह मगन सब जाने । कहि प्रिय बचन सकल सनमाने ॥
प्रभुहि जोहारि बहोरि बहोरी । बचन बिनीत कहहिं कर जोरी ॥

rāma saneha magana saba jāne | kahi priya bacana sakala sanamāne ||
prabhuhi johāri bahori bahorī | bacana binīta kahahiṃ kara jorī ||