अध्याय 6: श्रीराम की विदा पर अत्रि के आँसू

सुनि जानकीं परम सुख पावा । सादर तासु चरन सिर नावा ॥
तब मुनि सन कह कृपानिधाना । आयसु होइ जाउँ बन आना ॥

suni jānakīṃ parama sukha pāvā | sādara tāsu carana sira nāvā ||
taba muni sana kaha kṛpānidhānā | āyasu hoi jāum̐ bana ānā ||

सन्तत मो पर कृपा करेहू । सेवक जानि तजेहु जनि नेहू ॥
धरम-धुरन्धर प्रभु कै बानी । सुनि सप्रेम बोले मुनि ग्यानी ॥

santata mo para kṛpā karehū | sevaka jāni tajehu jani nehū ||
dharama-dhurandhara prabhu kai bānī | suni saprema bole muni gyānī ||

जासु कृपा अज सिव सनकादी । चहत परमारथबादी ॥
ते तुम्ह राम अकाम पिआरे । दीन बन्धु मृदु बचन उचारे ॥

jāsu kṛpā aja siva sanakādī | cahata paramārathabādī ||
te tumha rāma akāma piāre | dīna bandhu mṛdu bacana ucāre ||

अब जानी में श्री चतुराई । भजी तुम्हहिं सब देव बिहाई ॥
जेहि समान अतिसय नहिँ कोई । ता कर सील कस न अस होई ॥

aba jānī meṃ śrī caturāī | bhajī tumhahiṃ saba deva bihāī ||
jehi samāna atisaya nahim̐ koī | tā kara sīla kasa na asa hoī ||

केहि बिधि कहउँ जाहु अब स्वामी । कहहु नाथ तुम्ह अन्तरजामी ॥
अस कहि प्रभु बिलोकि मुनि धीरा । लोचन जल बह पुलक सरीरा ॥

kehi bidhi kahaum̐ jāhu aba svāmī | kahahu nātha tumha antarajāmī ||
asa kahi prabhu biloki muni dhīrā | locana jala baha pulaka sarīrā ||