अध्याय 20: एक धनुर्धर के आगे चौदह हजार ढेर

तब चले जान बबान कराल । फुङ्करत जनु बहु ब्याल ।
कोपेउ समर श्रीराम । चले बिसिख निसित निकाम ॥
अवलोकि खर तर तीर । मुरि चले निसिचर बीर ।
भये क्रुद्ध तीनिउँ भाइ । जो भागि रन ते जाइ ॥

taba cale jāna babāna karāla | phuṅkarata janu bahu byāla |
kopeu samara śrīrāma | cale bisikha nisita nikāma ||
avaloki khara tara tīra | muri cale nisicara bīra |
bhaye kruddha tīnium̐ bhāi | jo bhāgi rana te jāi ||

तेहि बधब हम निज पानि । फिरे मरन मन महुँ ठानि ।
आयुध अनेक प्रकार । सनमुख ते करहिं प्रहार ॥
रिपु परम कोपे जानि । प्रभु धनुष सर सन्धानि ।
छाँड़े बिपुल नाराच । लगे कटन बिकट पिसाच ॥

tehi badhaba hama nija pāni | phire marana mana mahum̐ ṭhāni |
āyudha aneka prakāra | sanamukha te karahiṃ prahāra ||
ripu parama kope jāni | prabhu dhanuṣa sara sandhāni |
chām̐r̤e bipula nārāca | lage kaṭana bikaṭa pisāca ||

उर सीस भुज कर चरन । जहँ तहँ लगे महि परन ।
चिक्करत लागत बान । धर परत कुधर समान ॥
भट कटत तन सत-खंड । पुनि उठत करि पाखंड ।
नभ उड़त बहु भुज मुंड । बिनु मौलि धावत रुंड ॥

ura sīsa bhuja kara carana | jaham̐ taham̐ lage mahi parana |
cikkarata lāgata bāna | dhara parata kudhara samāna ||
bhaṭa kaṭata tana sata-khaṃḍa | puni uṭhata kari pākhaṃḍa |
nabha ur̤ata bahu bhuja muṃḍa | binu mauli dhāvata ruṃḍa ||

खग कङ्क काक सृगाल । कटकटहिँ कठिन कराल ।
कटकटहिँ जम्बुक भूत प्रेत पिसाच खर्पर सञ्चहीँ ॥
बेताल बीर कपाल ताल बजाइ जोगिनि नञ्चहीँ ।
रघुबीर बान प्रचंड खंडहिँ, भटन्ह के उर भुज सिरा ॥

khaga kaṅka kāka sṛgāla | kaṭakaṭahim̐ kaṭhina karāla |
kaṭakaṭahim̐ jambuka bhūta preta pisāca kharpara sañcahīm̐ ||
betāla bīra kapāla tāla bajāi jogini nañcahīm̐ |
raghubīra bāna pracaṃḍa khaṃḍahim̐, bhaṭanha ke ura bhuja sirā ||

जहँ तहँ परहिँ उठि लरहिँ धरु धरु-धरु करहिँ भयकर गिरा ।
अंतावरीं गहि उड़त गीध पिसाच कर गहि धावहीं ॥
संग्राम-पुर-बासी मनहुँ बहु, बाल गुड़ी उड़ावहीँ ।
मारे पछारे उर बिदारे, बिपुल भट कहँरत परे ॥

jaham̐ taham̐ parahim̐ uṭhi larahim̐ dharu dharu-dharu karahim̐ bhayakara girā |
aṃtāvarīṃ gahi ur̤ata gīdha pisāca kara gahi dhāvahīṃ ||
saṃgrāma-pura-bāsī manahum̐ bahu, bāla gur̤ī ur̤āvahīm̐ |
māre pachāre ura bidāre, bipula bhaṭa kaham̐rata pare ||

अवलोकि निज दल बिकल भट तिसिरादि खर दूषन फिरे ।
सर सक्ति तोमर परसु सूल कृपान एकहि बारहीँ ॥
करि कोप श्रीरघुबीर पर अगनित निसाचर डारहीँ ।
प्रभु निमिष महुँ रिपु सर निवारि पचारि डारे सायका ॥

avaloki nija dala bikala bhaṭa tisirādi khara dūṣana phire |
sara sakti tomara parasu sūla kṛpāna ekahi bārahīm̐ ||
kari kopa śrīraghubīra para aganita nisācara ḍārahīm̐ |
prabhu nimiṣa mahum̐ ripu sara nivāri pacāri ḍāre sāyakā ||

दस दस बिसिख उर माँझ मारे सकल निसिचर-नायका ।
महि परत उठि भट भिरत मरत न, करत माया अति घनी ॥
सुर डरत चौदह सहस प्रेत विलोकि एक अवध-धनी ।
सुर मुनि सभय प्रभु देखि मायानाथ, अति कौतुक कर्यो ॥

dasa dasa bisikha ura mām̐jha māre sakala nisicara-nāyakā |
mahi parata uṭhi bhaṭa bhirata marata na, karata māyā ati ghanī ||
sura ḍarata caudaha sahasa preta viloki eka avadha-dhanī |
sura muni sabhaya prabhu dekhi māyānātha, ati kautuka karyo ||

देखहिं परसपर राम करि संग्राम रिपु-दल लरि मर्यो ।

dekhahiṃ parasapara rāma kari saṃgrāma ripu-dala lari maryo |