महोदरमहापार्श्वौ हतौ दृष्ट्वा स रावणः ।
तस्मिंश्च निहते वीरे विरूपाक्षे महाबले
mahodaramahāpārśvau hatau dṛṣṭvā sa rāvaṇaḥ |
tasmiṃśca nihate vīre virūpākṣe mahābale
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकोनशततमः सर्गः ॥ ९९ ॥
51 श्लोक · 99 में से 128
महोदर, महापार्श्व और विरूपाक्ष के मरने पर रावण सारथि से कहता है: राम और लक्ष्मण को मारकर मैं मारे गए मंत्रियों और घिरे नगर का दुख दूर करूँगा। वह भयानक तामस अस्त्र छोड़ता है, जो वानरों को जलाकर बिखेर देता है। फिर वह श्रीराम को लक्ष्मण के साथ अजेय खड़ा देखता है। रावण लक्ष्मण पर बाण बरसाकर उन्हें लाँघता है और दूसरे पर्वत जैसे खड़े श्रीराम से भिड़ता है। रावण भयानक आसुर अस्त्र छोड़ता है, जिसके बाणों के मुख सिंह, बाघ, गिद्ध, सियार, भेड़िये, गधे और सर्प जैसे हैं। श्रीराम आग्नेय अस्त्र से, जिसके बाणों के मुख अग्नि, सूर्य, चंद्र, धूमकेतु और ग्रहों जैसे हैं, उन्हें नष्ट कर देते हैं। वानर हर्ष से गरजते हैं।
महोदरमहापार्श्वौ हतौ दृष्ट्वा स रावणः ।
तस्मिंश्च निहते वीरे विरूपाक्षे महाबले
mahodaramahāpārśvau hatau dṛṣṭvā sa rāvaṇaḥ |
tasmiṃśca nihate vīre virūpākṣe mahābale
आविवेश महान् क्रोधो रावणं तु महामृधे ।
सूतं संचोदयामास वाक्यं चेदमुवाच ह
āviveśa mahān krodho rāvaṇaṃ tu mahāmṛdhe |
sūtaṃ saṃcodayāmāsa vākyaṃ cedamuvāca ha
निहतानाममात्यानां रुद्धस्य नगरस्य च ।
दुःखमेवापनेष्यामि हत्वा तौ रामलक्ष्मणौ
nihatānāmamātyānāṃ ruddhasya nagarasya ca |
duḥkhamevāpaneṣyāmi hatvā tau rāmalakṣmaṇau
रामवृक्षं रणे हन्मि सीतापुष्पफलप्रदम् ।
प्रशाखा यस्य सुग्रीवो जाम्बवान् कुमुदो नलः
rāmavṛkṣaṃ raṇe hanmi sītāpuṣpaphalapradam |
praśākhā yasya sugrīvo jāmbavān kumudo nalaḥ
द्विविदश्चैव मैन्दश्च अङ्गदो गन्धमादनः ।
हनूमांश्च सुषेणश्च सर्वे च हरियूथपाः
dvividaścaiva maindaśca aṅgado gandhamādanaḥ |
hanūmāṃśca suṣeṇaśca sarve ca hariyūthapāḥ
स दिशो दश घोषेण रथस्यातिरथो महान् ।
नादयन् प्रययौ तूर्णं राघवं चाभ्यधावत
sa diśo daśa ghoṣeṇa rathasyātiratho mahān |
nādayan prayayau tūrṇaṃ rāghavaṃ cābhyadhāvata
पूरिता तेन शब्देन सनदीगिरिकानना ।
संचचाल मही सर्वा त्रस्तसिंहमृगद्विजा
pūritā tena śabdena sanadīgirikānanā |
saṃcacāla mahī sarvā trastasiṃhamṛgadvijā
तामसं सुमहाघोरं चकारास्त्रं सुदारुणम् ।
निर्ददाह कपीन् सर्वांस्ते प्रपेतुः समन्ततः
tāmasaṃ sumahāghoraṃ cakārāstraṃ sudāruṇam |
nirdadāha kapīn sarvāṃste prapetuḥ samantataḥ
उत्पपात रजो भूमौ तैर्भग्नैः सम्प्रधावितैः ।
नहि तत् सहितुं शेकुर्ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्
utpapāta rajo bhūmau tairbhagnaiḥ sampradhāvitaiḥ |
nahi tat sahituṃ śekurbrahmaṇā nirmitaṃ svayam
तान्यनीकान्यनेकानि रावणस्य शरोत्तमैः ।
दृष्ट्वा भग्नानि शतशो राघवः पर्यवस्थितः
tānyanīkānyanekāni rāvaṇasya śarottamaiḥ |
dṛṣṭvā bhagnāni śataśo rāghavaḥ paryavasthitaḥ
ततो राक्षसशार्दूलो विद्राव्य हरिवाहिनीम् ।
स ददर्श ततो रामं तिष्ठन्तमपराजितम्
tato rākṣasaśārdūlo vidrāvya harivāhinīm |
sa dadarśa tato rāmaṃ tiṣṭhantamaparājitam
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विष्णुना वासवं यथा ।
आलिखन्तमिवाकाशमवष्टभ्य महद् धनुः
lakṣmaṇena saha bhrātrā viṣṇunā vāsavaṃ yathā |
ālikhantamivākāśamavaṣṭabhya mahad dhanuḥ
पद्मपत्रविशालाक्षं दीर्घबाहुमरिंदमम् ।
ततो रामो महातेजाः सौमित्रिसहितो बली
padmapatraviśālākṣaṃ dīrghabāhumariṃdamam |
tato rāmo mahātejāḥ saumitrisahito balī
वानरांश्च रणे भग्नानापतन्तं च रावणम् ।
समीक्ष्य राघवो हृष्टो मध्ये जग्राह कार्मुकम्
vānarāṃśca raṇe bhagnānāpatantaṃ ca rāvaṇam |
samīkṣya rāghavo hṛṣṭo madhye jagrāha kārmukam
विस्फारयितुमारेभे ततः स धनुरुत्तमम् ।
महावेगं महानादं निर्भिन्दन्निव मेदिनीम्
visphārayitumārebhe tataḥ sa dhanuruttamam |
mahāvegaṃ mahānādaṃ nirbhindanniva medinīm
रावणस्य च बाणौघै रामविस्फारितेन च ।
शब्देन राक्षसास्तेन पेतुश्च शतशस्तदा
rāvaṇasya ca bāṇaughai rāmavisphāritena ca |
śabdena rākṣasāstena petuśca śataśastadā
तयोः शरपथं प्राप्य रावणो राजपुत्रयोः ।
स बभौ च यथा राहुः समीपे शशिसूर्ययोः
tayoḥ śarapathaṃ prāpya rāvaṇo rājaputrayoḥ |
sa babhau ca yathā rāhuḥ samīpe śaśisūryayoḥ
तमिच्छन् प्रथमं योद्धुं लक्ष्मणो निशितैः शरैः ।
मुमोच धनुरायम्य शरानग्निशिखोपमान्
tamicchan prathamaṃ yoddhuṃ lakṣmaṇo niśitaiḥ śaraiḥ |
mumoca dhanurāyamya śarānagniśikhopamān
तान् मुक्तमात्रानाकाशे लक्ष्मणेन धनुष्मता ।
बाणान् बाणैर्महातेजा रावणः प्रत्यवारयत्
tān muktamātrānākāśe lakṣmaṇena dhanuṣmatā |
bāṇān bāṇairmahātejā rāvaṇaḥ pratyavārayat
एकमेकेन बाणेन त्रिभिस्त्रीन् दशभिर्दश ।
लक्ष्मणस्य प्रचिच्छेद दर्शयन् पाणिलाघवम्
ekamekena bāṇena tribhistrīn daśabhirdaśa |
lakṣmaṇasya praciccheda darśayan pāṇilāghavam
अभ्यतिक्रम्य सौमित्रिं रावणः समितिंजयः ।
आससाद रणे रामं स्थितं शैलमिवापरम्
abhyatikramya saumitriṃ rāvaṇaḥ samitiṃjayaḥ |
āsasāda raṇe rāmaṃ sthitaṃ śailamivāparam
स राघवं समासाद्य क्रोधसंरक्तलोचनः ।
व्यसृजच्छरवर्षाणि रावणो राक्षसेश्वरः
sa rāghavaṃ samāsādya krodhasaṃraktalocanaḥ |
vyasṛjaccharavarṣāṇi rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ
शरधारास्ततो रामो रावणस्य धनुश्च्युताः ।
दृष्ट्वैवापतिताः शीघ्रं भल्लाञ्जग्राह सत्वरम्
śaradhārāstato rāmo rāvaṇasya dhanuścyutāḥ |
dṛṣṭvaivāpatitāḥ śīghraṃ bhallāñjagrāha satvaram
ताञ्छरौघांस्ततो भल्लैस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद राघवः ।
दीप्यमानान् महाघोराञ्छरानाशीविषोपमान्
tāñcharaughāṃstato bhallaistīkṣṇaiściccheda rāghavaḥ |
dīpyamānān mahāghorāñcharānāśīviṣopamān
राघवो रावणं तूर्णं रावणो राघवं तथा ।
अन्योन्यं विविधैस्तीक्ष्णैः शरवर्षैर्ववर्षतुः
rāghavo rāvaṇaṃ tūrṇaṃ rāvaṇo rāghavaṃ tathā |
anyonyaṃ vividhaistīkṣṇaiḥ śaravarṣairvavarṣatuḥ
चेरतुश्च चिरं चित्रं मण्डलं सव्यदक्षिणम् ।
बाणवेगात् समुत्क्षिप्तावन्योन्यमपराजितौ
ceratuśca ciraṃ citraṃ maṇḍalaṃ savyadakṣiṇam |
bāṇavegāt samutkṣiptāvanyonyamaparājitau
तयोर्भूतानि वित्रेसुर्युगपत् सम्प्रयुध्यतोः ।
रौद्रयोः सायकमुचोर्यमान्तकनिकाशयोः
tayorbhūtāni vitresuryugapat samprayudhyatoḥ |
raudrayoḥ sāyakamucoryamāntakanikāśayoḥ
सततं विविधैर्बाणैर्बभूव गगनं तदा ।
घनैरिवातपापाये विद्युन्मालासमाकुलैः
satataṃ vividhairbāṇairbabhūva gaganaṃ tadā |
ghanairivātapāpāye vidyunmālāsamākulaiḥ
गवाक्षितमिवाकाशं बभूव शरवृष्टिभिः ।
महावेगैः सुतीक्ष्णाग्रैर्गृध्रपत्रैः सुवाजितैः
gavākṣitamivākāśaṃ babhūva śaravṛṣṭibhiḥ |
mahāvegaiḥ sutīkṣṇāgrairgṛdhrapatraiḥ suvājitaiḥ
शरान्धकारमाकाशं चक्रतुः परमं तदा ।
गतेऽस्तं तपने चापि महामेघाविवोत्थितौ
śarāndhakāramākāśaṃ cakratuḥ paramaṃ tadā |
gate'staṃ tapane cāpi mahāmeghāvivotthitau
तयोरभून्महायुद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः ।
अनासाद्यमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव
tayorabhūnmahāyuddhamanyonyavadhakāṃkṣiṇoḥ |
anāsādyamacintyaṃ ca vṛtravāsavayoriva
उभौ हि परमेष्वासावुभौ युद्धविशारदौ ।
उभावस्त्रविदां मुख्यावुभौ युद्धे विचेरतुः
ubhau hi parameṣvāsāvubhau yuddhaviśāradau |
ubhāvastravidāṃ mukhyāvubhau yuddhe viceratuḥ
उभौ हि येन व्रजतस्तेन तेन शरोर्मयः ।
ऊर्मयो वायुना विद्धा जग्मुः सागरयोरिव
ubhau hi yena vrajatastena tena śarormayaḥ |
ūrmayo vāyunā viddhā jagmuḥ sāgarayoriva
ततः संसक्तहस्तस्तु रावणो लोकरावणः ।
नाराचमालां रामस्य ललाटे प्रत्यमुञ्चत
tataḥ saṃsaktahastastu rāvaṇo lokarāvaṇaḥ |
nārācamālāṃ rāmasya lalāṭe pratyamuñcata
रौद्रचापप्रयुक्तां तां नीलोत्पलदलप्रभाम् ।
शिरसाधारयद् रामो न व्यथामभ्यपद्यत
raudracāpaprayuktāṃ tāṃ nīlotpaladalaprabhām |
śirasādhārayad rāmo na vyathāmabhyapadyata
अथ मन्त्रानपि जपन् रौद्रमस्त्रमुदीरयन् ।
शरान् भूयः समादाय रामः क्रोधसमन्वितः
atha mantrānapi japan raudramastramudīrayan |
śarān bhūyaḥ samādāya rāmaḥ krodhasamanvitaḥ
मुमोच च महातेजाश्चापमायम्य वीर्यवान् ।
तान् शरान् राक्षसेन्द्राय चिक्षेपाच्छिन्नसायकः
mumoca ca mahātejāścāpamāyamya vīryavān |
tān śarān rākṣasendrāya cikṣepācchinnasāyakaḥ
ते महामेघसंकाशे कवचे पतिताः शराः ।
अवध्ये राक्षसेन्द्रस्य न व्यथां जनयंस्तदा
te mahāmeghasaṃkāśe kavace patitāḥ śarāḥ |
avadhye rākṣasendrasya na vyathāṃ janayaṃstadā
पुनरेवाथ तं रामो रथस्थं राक्षसाधिपम् ।
ललाटे परमास्त्रेण सर्वास्त्रकुशलोऽभिनत्
punarevātha taṃ rāmo rathasthaṃ rākṣasādhipam |
lalāṭe paramāstreṇa sarvāstrakuśalo'bhinat
ते भित्त्वा बाणरूपाणि पञ्चशीर्षा इवोरगाः ।
श्वसन्तो विविशुर्भूमिं रावणप्रतिकूलिताः
te bhittvā bāṇarūpāṇi pañcaśīrṣā ivoragāḥ |
śvasanto viviśurbhūmiṃ rāvaṇapratikūlitāḥ
निहत्य राघवस्यास्त्रं रावणः क्रोधमूर्च्छितः ।
आसुरं सुमहाघोरमस्त्रं प्रादुश्चकार सः
nihatya rāghavasyāstraṃ rāvaṇaḥ krodhamūrcchitaḥ |
āsuraṃ sumahāghoramastraṃ prāduścakāra saḥ
सिंहव्याघ्रमुखांश्चापि कङ्ककोकमुखानपि ।
गृध्रश्येनमुखांश्चापि शृगालवदनांस्तथा
siṃhavyāghramukhāṃścāpi kaṅkakokamukhānapi |
gṛdhraśyenamukhāṃścāpi śṛgālavadanāṃstathā
ईहामृगमुखांश्चापि व्यादितास्यान् भयावहान् ।
पञ्चास्याँल्लेलिहानांश्च ससर्ज निशितान् शरान्
īhāmṛgamukhāṃścāpi vyāditāsyān bhayāvahān |
pañcāsyām̐llelihānāṃśca sasarja niśitān śarān
शरान् खरमुखांश्चान्यान् वराहमुखसंश्रितान् ।
श्वानकुक्कुटवक्त्रांश्च मकराशीविषाननान्
śarān kharamukhāṃścānyān varāhamukhasaṃśritān |
śvānakukkuṭavaktrāṃśca makarāśīviṣānanān
एतांश्चान्यांश्च मायाभिः ससर्ज निशिताञ्छरान् ।
रामं प्रति महातेजाः क्रुद्धः सर्प इव श्वसन्
etāṃścānyāṃśca māyābhiḥ sasarja niśitāñcharān |
rāmaṃ prati mahātejāḥ kruddhaḥ sarpa iva śvasan
आसुरेण समाविष्टः सोऽस्त्रेण रघुपुङ्गवः ।
ससर्जास्त्रं महोत्साहं पावकं पावकोपमः
āsureṇa samāviṣṭaḥ so'streṇa raghupuṅgavaḥ |
sasarjāstraṃ mahotsāhaṃ pāvakaṃ pāvakopamaḥ
अग्निदीप्तमुखान् बाणांस्तत्र सूर्यमुखानपि ।
चन्द्रार्धचन्द्रवक्त्रांश्च धूमकेतुमुखानपि ।
ग्रहनक्षत्रवर्णांश्च महोल्कामुखसंस्थितान्
agnidīptamukhān bāṇāṃstatra sūryamukhānapi |
candrārdhacandravaktrāṃśca dhūmaketumukhānapi |
grahanakṣatravarṇāṃśca maholkāmukhasaṃsthitān
विद्युज्जिह्वोपमांश्चापि ससर्ज विविधाञ्छरान् ।
ते रावणशरा घोरा राघवास्त्रसमाहताः
vidyujjihvopamāṃścāpi sasarja vividhāñcharān |
te rāvaṇaśarā ghorā rāghavāstrasamāhatāḥ
विलयं जग्मुराकाशे जघ्नुश्चैव सहस्रशः ।
तदस्त्रं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा
vilayaṃ jagmurākāśe jaghnuścaiva sahasraśaḥ |
tadastraṃ nihataṃ dṛṣṭvā rāmeṇākliṣṭakarmaṇā
हृष्टा नेदुस्ततः सर्वे कपयः कामरूपिणः ।
सुग्रीवाभिमुखा वीराः सम्परिक्षिप्य राघवम्
hṛṣṭā nedustataḥ sarve kapayaḥ kāmarūpiṇaḥ |
sugrīvābhimukhā vīrāḥ samparikṣipya rāghavam
ततस्तदस्त्रं विनिहत्य राघवः
प्रसह्य तद् रावणबाहुनिःसृतम् ।
मुदान्वितो दाशरथिर्महात्मा
विनेदुरुच्चैर्मुदिताः कपीश्वराः
tatastadastraṃ vinihatya rāghavaḥ
prasahya tad rāvaṇabāhuniḥsṛtam |
mudānvito dāśarathirmahātmā
vineduruccairmuditāḥ kapīśvarāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)