अथ तस्यामवस्थायां लक्ष्मणं रावणानुजः ।
परेषामहितं वाक्यमर्थसाधकमब्रवीत्
atha tasyāmavasthāyāṃ lakṣmaṇaṃ rāvaṇānujaḥ |
pareṣāmahitaṃ vākyamarthasādhakamabravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे षडशीतितमः सर्गः ॥ ८६ ॥
35 श्लोक · 86 में से 128
विभीषण लक्ष्मण को सलाह देते हैं: शिलाधारी वानरों के साथ मेघ जैसी काली उस राक्षस सेना पर आक्रमण कीजिए। उसके टूटते ही इंद्रजित दिखाई देगा; अनुष्ठान पूरा होने से पहले प्रहार कीजिए। लक्ष्मण शत्रु पर बाण बरसाते हैं, और वृक्षों से लड़ने वाले रीछ और वानर एक साथ धावा बोलते हैं। दोनों सेनाएँ कोलाहल के साथ भिड़ती हैं; वानर पूरे वृक्षों और पर्वत शिखरों से राक्षसों को कुचलते हैं। हनुमान विशाल वृक्ष उखाड़कर राक्षसों का संहार करते हैं। दबाव में आकर इंद्रजित यज्ञ अधूरा छोड़कर क्रोध से रथ पर चढ़ता है। हनुमान उसे ललकारते हैं। शत्रुओं को भय देने वाले विभीषण उसे लक्ष्मण को दिखाते हैं, और लक्ष्मण रथ में खड़े पर्वत जैसे, भयानक बलशाली राक्षस को देखते हैं।
अथ तस्यामवस्थायां लक्ष्मणं रावणानुजः ।
परेषामहितं वाक्यमर्थसाधकमब्रवीत्
atha tasyāmavasthāyāṃ lakṣmaṇaṃ rāvaṇānujaḥ |
pareṣāmahitaṃ vākyamarthasādhakamabravīt
यदेतद् राक्षसानीकं मेघश्यामं विलोक्यते ।
एतदायोध्यतां शीघ्रं कपिभिश्च शिलायुधैः
yadetad rākṣasānīkaṃ meghaśyāmaṃ vilokyate |
etadāyodhyatāṃ śīghraṃ kapibhiśca śilāyudhaiḥ
तस्यानीकस्य महतो भेदने यत लक्ष्मण ।
राक्षसेन्द्रसुतोऽप्यत्र भिन्ने दृश्यो भविष्यति
tasyānīkasya mahato bhedane yata lakṣmaṇa |
rākṣasendrasuto'pyatra bhinne dṛśyo bhaviṣyati
स त्वमिन्द्राशनिप्रख्यैः शरैरवकिरन् परान् ।
अभिद्रवाशु यावद् वै नैतत् कर्म समाप्यते
sa tvamindrāśaniprakhyaiḥ śarairavakiran parān |
abhidravāśu yāvad vai naitat karma samāpyate
जहि वीर दुरात्मानं मायापरमधार्मिकम् ।
रावणिं क्रूरकर्माणं सर्वलोकभयावहम्
jahi vīra durātmānaṃ māyāparamadhārmikam |
rāvaṇiṃ krūrakarmāṇaṃ sarvalokabhayāvaham
विभीषणवचः श्रुत्वा लक्ष्मणः शुभलक्षणः ।
ववर्ष शरवर्षेण राक्षसेन्द्रसुतं प्रति
vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā lakṣmaṇaḥ śubhalakṣaṇaḥ |
vavarṣa śaravarṣeṇa rākṣasendrasutaṃ prati
ऋक्षाः शाखामृगाश्चैव द्रुमप्रवरयोधिनः ।
अभ्यधावन्त सहितास्तदनीकमवस्थितम्
ṛkṣāḥ śākhāmṛgāścaiva drumapravarayodhinaḥ |
abhyadhāvanta sahitāstadanīkamavasthitam
राक्षसाश्च शितैर्बाणैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
अभ्यवर्तन्त समरे कपिसैन्यजिघांसवः
rākṣasāśca śitairbāṇairasibhiḥ śaktitomaraiḥ |
abhyavartanta samare kapisainyajighāṃsavaḥ
स सम्प्रहारस्तुमुलः संजज्ञे कपिरक्षसाम् ।
शब्देन महता लङ्कां नादयन् वै समन्ततः
sa samprahārastumulaḥ saṃjajñe kapirakṣasām |
śabdena mahatā laṅkāṃ nādayan vai samantataḥ
शस्त्रैश्च विविधाकारैः शितैर्बाणैश्च पादपैः ।
उद्यतैर्गिरिशृङ्गैश्च घोरैराकाशमावृतम्
śastraiśca vividhākāraiḥ śitairbāṇaiśca pādapaiḥ |
udyatairgiriśṛṅgaiśca ghorairākāśamāvṛtam
राक्षसा वानरेन्द्रेषु विकृताननबाहवः ।
निवेशयन्तः शस्त्राणि चक्रुस्ते सुमहद्भयम्
rākṣasā vānarendreṣu vikṛtānanabāhavaḥ |
niveśayantaḥ śastrāṇi cakruste sumahadbhayam
तथैव सकलैर्वृक्षैर्गिरिशृङ्गैश्च वानराः ।
अभिजघ्नुर्निजघ्नुश्च समरे सर्वराक्षसान्
tathaiva sakalairvṛkṣairgiriśṛṅgaiśca vānarāḥ |
abhijaghnurnijaghnuśca samare sarvarākṣasān
ऋक्षवानरमुख्यैश्च महाकायैर्महाबलैः ।
रक्षसां युध्यमानानां महद्भयमजायत
ṛkṣavānaramukhyaiśca mahākāyairmahābalaiḥ |
rakṣasāṃ yudhyamānānāṃ mahadbhayamajāyata
स्वमनीकं विषण्णं तु श्रुत्वा शत्रुभिरर्दितम् ।
उदतिष्ठत दुर्धर्षः स कर्मण्यननुष्ठिते
svamanīkaṃ viṣaṇṇaṃ tu śrutvā śatrubhirarditam |
udatiṣṭhata durdharṣaḥ sa karmaṇyananuṣṭhite
वृक्षान्धकारान्निर्गत्य जातक्रोधः स रावणिः ।
आरुरोह रथं सज्जं पूर्वयुक्तं सुसंयतम्
vṛkṣāndhakārānnirgatya jātakrodhaḥ sa rāvaṇiḥ |
āruroha rathaṃ sajjaṃ pūrvayuktaṃ susaṃyatam
स भीमकार्मुकशरः कृष्णाञ्जनचयोपमः ।
रक्तास्यनयनो भीमो बभौ मृत्युरिवान्तकः
sa bhīmakārmukaśaraḥ kṛṣṇāñjanacayopamaḥ |
raktāsyanayano bhīmo babhau mṛtyurivāntakaḥ
दृष्ट्वैव तु रथस्थं तं पर्यवर्तत तद् बलम् ।
रक्षसां भीमवेगानां लक्ष्मणेन युयुत्सताम्
dṛṣṭvaiva tu rathasthaṃ taṃ paryavartata tad balam |
rakṣasāṃ bhīmavegānāṃ lakṣmaṇena yuyutsatām
तस्मिंस्तु काले हनुमानरुजत् स दुरासदम् ।
धरणीधरसंकाशो महावृक्षमरिंदमः
tasmiṃstu kāle hanumānarujat sa durāsadam |
dharaṇīdharasaṃkāśo mahāvṛkṣamariṃdamaḥ
स राक्षसानां तत् सैन्यं कालाग्निरिव निर्दहन् ।
चकार बहुभिर्वृक्षैर्निःसंज्ञं युधि वानरः
sa rākṣasānāṃ tat sainyaṃ kālāgniriva nirdahan |
cakāra bahubhirvṛkṣairniḥsaṃjñaṃ yudhi vānaraḥ
विध्वंसयन्तं तरसा दृष्ट्वैव पवनात्मजम् ।
राक्षसानां सहस्राणि हनूमन्तमवाकिरन्
vidhvaṃsayantaṃ tarasā dṛṣṭvaiva pavanātmajam |
rākṣasānāṃ sahasrāṇi hanūmantamavākiran
शितशूलधराः शूलैरसिभिश्चासिपाणयः ।
शक्तिहस्ताश्च शक्तीभिः पट्टिशैः पट्टिशायुधाः
śitaśūladharāḥ śūlairasibhiścāsipāṇayaḥ |
śaktihastāśca śaktībhiḥ paṭṭiśaiḥ paṭṭiśāyudhāḥ
परिघैश्च गदाभिश्च कुन्तैश्च शुभदर्शनैः ।
शतशश्च शतघ्नीभिरायसैरपि मुद्गरैः
parighaiśca gadābhiśca kuntaiśca śubhadarśanaiḥ |
śataśaśca śataghnībhirāyasairapi mudgaraiḥ
घोरैः परशुभिश्चैव भिन्दिपालैश्च राक्षसाः ।
मुष्टिभिर्वज्रकल्पैश्च तलैरशनिसंनिभैः
ghoraiḥ paraśubhiścaiva bhindipālaiśca rākṣasāḥ |
muṣṭibhirvajrakalpaiśca talairaśanisaṃnibhaiḥ
अभिजघ्नुः समासाद्य समन्तात् पर्वतोपमम् ।
तेषामपि च संक्रुद्धश्चकार कदनं महत्
abhijaghnuḥ samāsādya samantāt parvatopamam |
teṣāmapi ca saṃkruddhaścakāra kadanaṃ mahat
स ददर्श कपिश्रेष्ठमचलोपममिन्द्रजित् ।
सूदमानमसंत्रस्तममित्रान् पवनात्मजम्
sa dadarśa kapiśreṣṭhamacalopamamindrajit |
sūdamānamasaṃtrastamamitrān pavanātmajam
स सारथिमुवाचेदं याहि यत्रैष वानरः ।
क्षयमेव हि नः कुर्याद् राक्षसानामुपेक्षितः
sa sārathimuvācedaṃ yāhi yatraiṣa vānaraḥ |
kṣayameva hi naḥ kuryād rākṣasānāmupekṣitaḥ
इत्युक्तः सारथिस्तेन ययौ यत्र स मारुतिः ।
वहन् परमदुर्धर्षं स्थितमिन्द्रजितं रथे
ityuktaḥ sārathistena yayau yatra sa mārutiḥ |
vahan paramadurdharṣaṃ sthitamindrajitaṃ rathe
सोऽभ्युपेत्य शरान् खड्गान् पट्टिशांश्च परश्वधान् ।
अभ्यवर्षत दुर्धर्षः कपिमूर्धनि राक्षसः
so'bhyupetya śarān khaḍgān paṭṭiśāṃśca paraśvadhān |
abhyavarṣata durdharṣaḥ kapimūrdhani rākṣasaḥ
तानि शस्त्राणि घोराणि प्रतिगृह्य स मारुतिः ।
रोषेण महताविष्टो वाक्यं चेदमुवाच ह
tāni śastrāṇi ghorāṇi pratigṛhya sa mārutiḥ |
roṣeṇa mahatāviṣṭo vākyaṃ cedamuvāca ha
युध्यस्व यदि शूरोऽसि रावणात्मज दुर्मते ।
वायुपुत्रं समासाद्य न जीवन् प्रतियास्यसि
yudhyasva yadi śūro'si rāvaṇātmaja durmate |
vāyuputraṃ samāsādya na jīvan pratiyāsyasi
बाहुभ्यां सम्प्रयुध्यस्व यदि मे द्वन्द्वमाहवे ।
वेगं सहस्व दुर्बुद्धे ततस्त्वं रक्षसां वरः
bāhubhyāṃ samprayudhyasva yadi me dvandvamāhave |
vegaṃ sahasva durbuddhe tatastvaṃ rakṣasāṃ varaḥ
हनूमन्तं जिघांसन्तं समुद्यतशरासनम् ।
रावणात्मजमाचष्टे लक्ष्मणाय विभीषणः
hanūmantaṃ jighāṃsantaṃ samudyataśarāsanam |
rāvaṇātmajamācaṣṭe lakṣmaṇāya vibhīṣaṇaḥ
यः स वासवनिर्जेता रावणस्यात्मसम्भवः ।
स एष रथमास्थाय हनूमन्तं जिघांसति
yaḥ sa vāsavanirjetā rāvaṇasyātmasambhavaḥ |
sa eṣa rathamāsthāya hanūmantaṃ jighāṃsati
तमप्रतिमसंस्थानैः शरैः शत्रुनिवारणैः ।
जीवितान्तकरैर्घोरैः सौमित्रे रावणिं जहि
tamapratimasaṃsthānaiḥ śaraiḥ śatrunivāraṇaiḥ |
jīvitāntakarairghoraiḥ saumitre rāvaṇiṃ jahi
इत्येवमुक्तस्तु तदा महात्मा
विभीषणेनारिविभीषणेन ।
ददर्श तं पर्वतसंनिकाशं
रथस्थितं भीमबलं दुरासदम्
ityevamuktastu tadā mahātmā
vibhīṣaṇenārivibhīṣaṇena |
dadarśa taṃ parvatasaṃnikāśaṃ
rathasthitaṃ bhīmabalaṃ durāsadam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)