नरान्तकं हतं दृष्ट्वा चुक्रुशुर्नैर्ऋतर्षभाः ।
देवान्तकस्त्रिमूर्धा च पौलस्त्यश्च महोदरः
narāntakaṃ hataṃ dṛṣṭvā cukruśurnairṛtarṣabhāḥ |
devāntakastrimūrdhā ca paulastyaśca mahodaraḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्ततितमः सर्गः ॥ ७० ॥
67 श्लोक · 70 में से 128
नरान्तक की मृत्यु से क्रुद्ध देवान्तक, त्रिशिरा और महोदर एक साथ अंगद पर टूटते हैं। अंगद उन्हें रोके रहते हैं, तभी हनुमान और नील सहायता को आते हैं। हनुमान मुक्के से देवान्तक का सिर फोड़कर उसे मार देते हैं। त्रिशिरा के बाणों से घायल नील होश में आकर वृक्षों सहित पर्वत उखाड़ते हैं और महोदर को हाथी समेत कुचल देते हैं। त्रिशिरा हनुमान पर शक्ति फेंकता है, जिसे वे तोड़ देते हैं; त्रिशिरा प्रहार करता है, पर हनुमान उसी की तलवार छीनकर उसके तीनों मुकुटधारी सिर काट देते हैं। फिर मत्त कहलाने वाला महापार्श्व चमकती लोहे की गदा लेकर दौड़ता है। ऋषभ उससे गदा छीनकर उसी से उसे मार देते हैं। राक्षस सेना शस्त्र फेंककर भाग जाती है।
नरान्तकं हतं दृष्ट्वा चुक्रुशुर्नैर्ऋतर्षभाः ।
देवान्तकस्त्रिमूर्धा च पौलस्त्यश्च महोदरः
narāntakaṃ hataṃ dṛṣṭvā cukruśurnairṛtarṣabhāḥ |
devāntakastrimūrdhā ca paulastyaśca mahodaraḥ
आरूढो मेघसंकाशं वारणेन्द्रं महोदरः ।
वालिपुत्रं महावीर्यमभिदुद्राव वेगवान्
ārūḍho meghasaṃkāśaṃ vāraṇendraṃ mahodaraḥ |
vāliputraṃ mahāvīryamabhidudrāva vegavān
भ्रातृव्यसनसंतप्तस्तदा देवान्तको बली ।
आदाय परिघं घोरमङ्गदं समभिद्रवत्
bhrātṛvyasanasaṃtaptastadā devāntako balī |
ādāya parighaṃ ghoramaṅgadaṃ samabhidravat
रथमादित्यसंकाशं युक्तं परमवाजिभिः ।
आस्थाय त्रिशिरा वीरो वालिपुत्रमथाभ्यगात्
rathamādityasaṃkāśaṃ yuktaṃ paramavājibhiḥ |
āsthāya triśirā vīro vāliputramathābhyagāt
स त्रिभिर्देवदर्पघ्नै राक्षसेन्द्रैरभिद्रुतः ।
वृक्षमुत्पाटयामास महाविटपमङ्गदः
sa tribhirdevadarpaghnai rākṣasendrairabhidrutaḥ |
vṛkṣamutpāṭayāmāsa mahāviṭapamaṅgadaḥ
देवान्तकाय तं वीरश्चिक्षेप सहसाङ्गदः ।
महावृक्षं महाशाखं शक्रो दीप्तामिवाशनिम्
devāntakāya taṃ vīraścikṣepa sahasāṅgadaḥ |
mahāvṛkṣaṃ mahāśākhaṃ śakro dīptāmivāśanim
त्रिशिरास्तं प्रचिच्छेद शरैराशीविषोपमैः ।
स वृक्षं कृत्तमालोक्य उत्पपात तदाङ्गदः
triśirāstaṃ praciccheda śarairāśīviṣopamaiḥ |
sa vṛkṣaṃ kṛttamālokya utpapāta tadāṅgadaḥ
स ववर्ष ततो वृक्षान् शिलाश्च कपिकुञ्जरः ।
तान् प्रचिच्छेद संक्रुद्धस्त्रिशिरा निशितैः शरैः
sa vavarṣa tato vṛkṣān śilāśca kapikuñjaraḥ |
tān praciccheda saṃkruddhastriśirā niśitaiḥ śaraiḥ
परिघाग्रेण तान् वृक्षान् बभञ्ज स महोदरः ।
त्रिशिराश्चाङ्गदं वीरमभिदुद्राव सायकैः
parighāgreṇa tān vṛkṣān babhañja sa mahodaraḥ |
triśirāścāṅgadaṃ vīramabhidudrāva sāyakaiḥ
गजेन समभिद्रुत्य वालिपुत्रं महोदरः ।
जघानोरसि संक्रुद्धस्तोमरैर्वज्रसंनिभैः
gajena samabhidrutya vāliputraṃ mahodaraḥ |
jaghānorasi saṃkruddhastomarairvajrasaṃnibhaiḥ
देवान्तकश्च संक्रुद्धः परिघेण तदाङ्गदम् ।
उपगम्याभिहत्याशु व्यपचक्राम वेगवान्
devāntakaśca saṃkruddhaḥ parigheṇa tadāṅgadam |
upagamyābhihatyāśu vyapacakrāma vegavān
स त्रिभिर्नैर्ऋतश्रेष्ठैर्युगपत् समभिद्रुतः ।
न विव्यथे महातेजा वालिपुत्रः प्रतापवान्
sa tribhirnairṛtaśreṣṭhairyugapat samabhidrutaḥ |
na vivyathe mahātejā vāliputraḥ pratāpavān
स वेगवान् महावेगं कृत्वा परमदुर्जयः ।
तलेन समभिद्रुत्य जघानास्य महागजम्
sa vegavān mahāvegaṃ kṛtvā paramadurjayaḥ |
talena samabhidrutya jaghānāsya mahāgajam
तस्य तेन प्रहारेण नागराजस्य संयुगे ।
पेततुर्नयने तस्य विननाश स कुञ्जरः
tasya tena prahāreṇa nāgarājasya saṃyuge |
petaturnayane tasya vinanāśa sa kuñjaraḥ
विषाणं चास्य निष्कृष्य वालिपुत्रो महाबलः ।
देवान्तकमभिद्रुत्य ताडयामास संयुगे
viṣāṇaṃ cāsya niṣkṛṣya vāliputro mahābalaḥ |
devāntakamabhidrutya tāḍayāmāsa saṃyuge
स विह्वलस्तु तेजस्वी वातोद्धूत इव द्रुमः ।
लाक्षारससवर्णं च सुस्राव रुधिरं महत्
sa vihvalastu tejasvī vātoddhūta iva drumaḥ |
lākṣārasasavarṇaṃ ca susrāva rudhiraṃ mahat
अथाश्वास्य महातेजाः कृच्छ्राद् देवान्तको बली ।
आविध्य परिघं वेगादाजघान तदाङ्गदम्
athāśvāsya mahātejāḥ kṛcchrād devāntako balī |
āvidhya parighaṃ vegādājaghāna tadāṅgadam
परिघाभिहतश्चापि वानरेन्द्रात्मजस्तदा ।
जानुभ्यां पतितो भूमौ पुनरेवोत्पपात ह
parighābhihataścāpi vānarendrātmajastadā |
jānubhyāṃ patito bhūmau punarevotpapāta ha
तमुत्पतन्तं त्रिशिरास्त्रिभिर्बाणैरजिह्मगैः ।
घोरैर्हरिपतेः पुत्रं ललाटेऽभिजघान ह
tamutpatantaṃ triśirāstribhirbāṇairajihmagaiḥ |
ghorairharipateḥ putraṃ lalāṭe'bhijaghāna ha
ततोऽङ्गदं परिक्षिप्तं त्रिभिर्नैर्ऋतपुङ्गवैः ।
हनूमानथ विज्ञाय नीलश्चापि प्रतस्थतुः
tato'ṅgadaṃ parikṣiptaṃ tribhirnairṛtapuṅgavaiḥ |
hanūmānatha vijñāya nīlaścāpi pratasthatuḥ
ततश्चिक्षेप शैलाग्रं नीलस्त्रिशिरसे तदा ।
तद् रावणसुतो धीमान् बिभेद निशितैः शरैः
tataścikṣepa śailāgraṃ nīlastriśirase tadā |
tad rāvaṇasuto dhīmān bibheda niśitaiḥ śaraiḥ
तद्बाणशतनिर्भिन्नं विदारितशिलातलम् ।
सविस्फुलिङ्गं सज्वालं निपपात गिरेः शिरः
tadbāṇaśatanirbhinnaṃ vidāritaśilātalam |
savisphuliṅgaṃ sajvālaṃ nipapāta gireḥ śiraḥ
स विजृम्भितमालोक्य हर्षाद् देवान्तको बली ।
परिघेणाभिदुद्राव मारुतात्मजमाहवे
sa vijṛmbhitamālokya harṣād devāntako balī |
parigheṇābhidudrāva mārutātmajamāhave
तमापतन्तमुत्पत्य हनूमान् कपिकुञ्जरः ।
आजघान तदा मूर्ध्नि वज्रकल्पेन मुष्टिना
tamāpatantamutpatya hanūmān kapikuñjaraḥ |
ājaghāna tadā mūrdhni vajrakalpena muṣṭinā
शिरसि प्राहरद् वीरस्तदा वायुसुतो बली ।
नादेनाकम्पयच्चैव राक्षसान् स महाकपिः
śirasi prāharad vīrastadā vāyusuto balī |
nādenākampayaccaiva rākṣasān sa mahākapiḥ
स मुष्टिनिष्पिष्टविभिन्नमूर्धा
निर्वान्तदन्ताक्षिविलम्बिजिह्वः ।
देवान्तको राक्षसराजसूनु-
र्गतासुरुर्व्यां सहसा पपात
sa muṣṭiniṣpiṣṭavibhinnamūrdhā
nirvāntadantākṣivilambijihvaḥ |
devāntako rākṣasarājasūnu-
rgatāsururvyāṃ sahasā papāta
तस्मिन् हते राक्षसयोधमुख्ये
महाबले संयति देवशत्रौ ।
क्रुद्धस्त्रिशीर्षा निशितास्त्रमुग्रं
ववर्ष नीलोरसि बाणवर्षम्
tasmin hate rākṣasayodhamukhye
mahābale saṃyati devaśatrau |
kruddhastriśīrṣā niśitāstramugraṃ
vavarṣa nīlorasi bāṇavarṣam
महोदरस्तु संक्रुद्धः कुञ्जरं पर्वतोपमम् ।
भूयः समधिरुह्याशु मन्दरं रश्मिवानिव
mahodarastu saṃkruddhaḥ kuñjaraṃ parvatopamam |
bhūyaḥ samadhiruhyāśu mandaraṃ raśmivāniva
ततो बाणमयं वर्षं नीलस्योपर्यपातयत् ।
गिरौ वर्षं तडिच्चक्रचापवानिव तोयदः
tato bāṇamayaṃ varṣaṃ nīlasyoparyapātayat |
girau varṣaṃ taḍiccakracāpavāniva toyadaḥ
ततः शरौघैरभिवृष्यमाणो
विभिन्नगात्रः कपिसैन्यपालः ।
नीलो बभूवाथ विसृष्टगात्रो
विष्टम्भितस्तेन महाबलेन
tataḥ śaraughairabhivṛṣyamāṇo
vibhinnagātraḥ kapisainyapālaḥ |
nīlo babhūvātha visṛṣṭagātro
viṣṭambhitastena mahābalena
ततस्तु नीलः प्रतिलब्धसंज्ञः
शैलं समुत्पाट्य सवृक्षखण्डम् ।
ततः समुत्पत्य महोग्रवेगो
महोदरं तेन जघान मूर्ध्नि
tatastu nīlaḥ pratilabdhasaṃjñaḥ
śailaṃ samutpāṭya savṛkṣakhaṇḍam |
tataḥ samutpatya mahogravego
mahodaraṃ tena jaghāna mūrdhni
ततः स शैलाभिनिपातभग्नो
महोदरस्तेन महाद्विपेन ।
व्यामोहितो भूमितले गतासुः
पपात वज्राभिहतो यथाद्रिः
tataḥ sa śailābhinipātabhagno
mahodarastena mahādvipena |
vyāmohito bhūmitale gatāsuḥ
papāta vajrābhihato yathādriḥ
पितृव्यं निहतं दृष्ट्वा त्रिशिराश्चापमाददे ।
हनूमन्तं च संक्रुद्धो विव्याध निशितैः शरैः
pitṛvyaṃ nihataṃ dṛṣṭvā triśirāścāpamādade |
hanūmantaṃ ca saṃkruddho vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ
स वायुसूनुः कुपितश्चिक्षेप शिखरं गिरेः ।
त्रिशिरास्तच्छरैस्तीक्ष्णैर्बिभेद बहुधा बली
sa vāyusūnuḥ kupitaścikṣepa śikharaṃ gireḥ |
triśirāstaccharaistīkṣṇairbibheda bahudhā balī
तद् व्यर्थं शिखरं दृष्ट्वा द्रुमवर्षं तदा कपिः ।
विससर्ज रणे तस्मिन् रावणस्य सुतं प्रति
tad vyarthaṃ śikharaṃ dṛṣṭvā drumavarṣaṃ tadā kapiḥ |
visasarja raṇe tasmin rāvaṇasya sutaṃ prati
तमापतन्तमाकाशे द्रुमवर्षं प्रतापवान् ।
त्रिशिरा निशितैर्बाणैश्चिच्छेद च ननाद च
tamāpatantamākāśe drumavarṣaṃ pratāpavān |
triśirā niśitairbāṇaiściccheda ca nanāda ca
हनूमांस्तु समुत्पत्य हयं त्रिशिरसस्तदा ।
विददार नखैः क्रुद्धो नागेन्द्रं मृगराडिव
hanūmāṃstu samutpatya hayaṃ triśirasastadā |
vidadāra nakhaiḥ kruddho nāgendraṃ mṛgarāḍiva
अथ शक्तिं समासाद्य कालरात्रिमिवान्तकः ।
चिक्षेपानिलपुत्राय त्रिशिरा रावणात्मजः
atha śaktiṃ samāsādya kālarātrimivāntakaḥ |
cikṣepānilaputrāya triśirā rāvaṇātmajaḥ
दिवः क्षिप्तामिवोल्कां तां शक्तिं क्षिप्तामसङ्गताम् ।
गृहीत्वा हरिशार्दूलो बभञ्ज च ननाद च
divaḥ kṣiptāmivolkāṃ tāṃ śaktiṃ kṣiptāmasaṅgatām |
gṛhītvā hariśārdūlo babhañja ca nanāda ca
तां दृष्ट्वा घोरसंकाशां शक्तिं भग्नां हनूमता ।
प्रहृष्टा वानरगणा विनेदुर्जलदा यथा
tāṃ dṛṣṭvā ghorasaṃkāśāṃ śaktiṃ bhagnāṃ hanūmatā |
prahṛṣṭā vānaragaṇā vinedurjaladā yathā
ततः खड्गं समुद्यम्य त्रिशिरा राक्षसोत्तमः ।
निचखान तदा खड्गं वानरेन्द्रस्य वक्षसि
tataḥ khaḍgaṃ samudyamya triśirā rākṣasottamaḥ |
nicakhāna tadā khaḍgaṃ vānarendrasya vakṣasi
खड्गप्रहाराभिहतो हनूमान् मारुतात्मजः ।
आजघान त्रिमूर्धानं तलेनोरसि वीर्यवान्
khaḍgaprahārābhihato hanūmān mārutātmajaḥ |
ājaghāna trimūrdhānaṃ talenorasi vīryavān
स तलाभिहतस्तेन स्रस्तहस्तायुधो भुवि ।
निपपात महातेजास्त्रिशिरास्त्यक्तचेतनः
sa talābhihatastena srastahastāyudho bhuvi |
nipapāta mahātejāstriśirāstyaktacetanaḥ
स तस्य पततः खड्गं तमाच्छिद्य महाकपिः ।
ननाद गिरिसंकाशस्त्रासयन् सर्वराक्षसान्
sa tasya patataḥ khaḍgaṃ tamācchidya mahākapiḥ |
nanāda girisaṃkāśastrāsayan sarvarākṣasān
अमृष्यमाणस्तं घोषमुत्पपात निशाचरः ।
उत्पत्य च हनूमन्तं ताडयामास मुष्टिना
amṛṣyamāṇastaṃ ghoṣamutpapāta niśācaraḥ |
utpatya ca hanūmantaṃ tāḍayāmāsa muṣṭinā
तेन मुष्टिप्रहारेण संचुकोप महाकपिः ।
कुपितश्च निजग्राह किरीटे राक्षसर्षभम्
tena muṣṭiprahāreṇa saṃcukopa mahākapiḥ |
kupitaśca nijagrāha kirīṭe rākṣasarṣabham
स तस्य शीर्षाण्यसिना शितेन
किरीटजुष्टानि सकुण्डलानि ।
क्रुद्धः प्रचिच्छेद सुतोऽनिलस्य
त्वष्टुः सुतस्येव शिरांसि शक्रः
sa tasya śīrṣāṇyasinā śitena
kirīṭajuṣṭāni sakuṇḍalāni |
kruddhaḥ praciccheda suto'nilasya
tvaṣṭuḥ sutasyeva śirāṃsi śakraḥ
तान्यायताक्षाण्यगसंनिभानि
प्रदीप्तवैश्वानरलोचनानि ।
पेतुः शिरांसीन्द्ररिपोः पृथिव्यां
ज्योतींषि मुक्तानि यथार्कमार्गात्
tānyāyatākṣāṇyagasaṃnibhāni
pradīptavaiśvānaralocanāni |
petuḥ śirāṃsīndraripoḥ pṛthivyāṃ
jyotīṃṣi muktāni yathārkamārgāt
तस्मिन् हते देवरिपौ त्रिशीर्षे
हनूमता शक्रपराक्रमेण ।
नेदुः प्लवंगाः प्रचचाल भूमी
रक्षांस्यथो दुद्रुविरे समन्तात्
tasmin hate devaripau triśīrṣe
hanūmatā śakraparākrameṇa |
neduḥ plavaṃgāḥ pracacāla bhūmī
rakṣāṃsyatho dudruvire samantāt
हतं त्रिशिरसं दृष्ट्वा तथैव च महोदरम् ।
हतौ प्रेक्ष्य दुराधर्षौ देवान्तकनरान्तकौ
hataṃ triśirasaṃ dṛṣṭvā tathaiva ca mahodaram |
hatau prekṣya durādharṣau devāntakanarāntakau
चुकोप परमामर्षी मत्तो राक्षसपुङ्गवः ।
जग्राहार्चिष्मतीं चापि गदां सर्वायसीं तदा
cukopa paramāmarṣī matto rākṣasapuṅgavaḥ |
jagrāhārciṣmatīṃ cāpi gadāṃ sarvāyasīṃ tadā
हेमपट्टपरिक्षिप्तां मांसशोणितफेनिलाम् ।
विराजमानां विपुलां शत्रुशोणिततर्पिताम्
hemapaṭṭaparikṣiptāṃ māṃsaśoṇitaphenilām |
virājamānāṃ vipulāṃ śatruśoṇitatarpitām
तेजसा सम्प्रदीप्ताग्रां रक्तमाल्यविभूषिताम् ।
ऐरावतमहापद्मसार्वभौमभयावहाम्
tejasā sampradīptāgrāṃ raktamālyavibhūṣitām |
airāvatamahāpadmasārvabhaumabhayāvahām
गदामादाय संक्रुद्धो मत्तो राक्षसपुङ्गवः ।
हरीन् समभिदुद्राव युगान्ताग्निरिव ज्वलन्
gadāmādāya saṃkruddho matto rākṣasapuṅgavaḥ |
harīn samabhidudrāva yugāntāgniriva jvalan
अथर्षभः समुत्पत्य वानरो रावणानुजम् ।
मत्तानीकमुपागम्य तस्थौ तस्याग्रतो बली
atharṣabhaḥ samutpatya vānaro rāvaṇānujam |
mattānīkamupāgamya tasthau tasyāgrato balī
तं पुरस्तात् स्थितं दृष्ट्वा वानरं पर्वतोपमम् ।
आजघानोरसि क्रुद्धो गदया वज्रकल्पया
taṃ purastāt sthitaṃ dṛṣṭvā vānaraṃ parvatopamam |
ājaghānorasi kruddho gadayā vajrakalpayā
स तयाभिहतस्तेन गदया वानरर्षभः ।
भिन्नवक्षाः समाधूतः सुस्राव रुधिरं बहु
sa tayābhihatastena gadayā vānararṣabhaḥ |
bhinnavakṣāḥ samādhūtaḥ susrāva rudhiraṃ bahu
स सम्प्राप्य चिरात् संज्ञामृषभो वानरेश्वरः ।
क्रुद्धो विस्फुरमाणौष्ठो महापार्श्वमुदैक्षत
sa samprāpya cirāt saṃjñāmṛṣabho vānareśvaraḥ |
kruddho visphuramāṇauṣṭho mahāpārśvamudaikṣata
स वेगवान् वेगवदभ्युपेत्य
तं राक्षसं वानरवीरमुख्यः ।
संवर्त्य मुष्टिं सहसा जघान
बाह्वन्तरे शैलनिकाशरूपः
sa vegavān vegavadabhyupetya
taṃ rākṣasaṃ vānaravīramukhyaḥ |
saṃvartya muṣṭiṃ sahasā jaghāna
bāhvantare śailanikāśarūpaḥ
स कृत्तमूलः सहसेव वृक्षः
क्षितौ पपात क्षतजोक्षिताङ्गः ।
तां चास्य घोरां यमदण्डकल्पां
गदां प्रगृह्याशु तदा ननाद
sa kṛttamūlaḥ sahaseva vṛkṣaḥ
kṣitau papāta kṣatajokṣitāṅgaḥ |
tāṃ cāsya ghorāṃ yamadaṇḍakalpāṃ
gadāṃ pragṛhyāśu tadā nanāda
मुहूर्तमासीत् स गतासुकल्पः
प्रत्यागतात्मा सहसा सुरारिः ।
उत्पत्य संध्याभ्रसमानवर्ण-
स्तं वारिराजात्मजमाजघान
muhūrtamāsīt sa gatāsukalpaḥ
pratyāgatātmā sahasā surāriḥ |
utpatya saṃdhyābhrasamānavarṇa-
staṃ vārirājātmajamājaghāna
स मूर्च्छितो भूमितले पपात
मुहूर्तमुत्पत्य पुनः ससंज्ञः ।
तामेव तस्याद्रिवराद्रिकल्पां
गदां समाविध्य जघान संख्ये
sa mūrcchito bhūmitale papāta
muhūrtamutpatya punaḥ sasaṃjñaḥ |
tāmeva tasyādrivarādrikalpāṃ
gadāṃ samāvidhya jaghāna saṃkhye
सा तस्य रौद्रा समुपेत्य देहं
रौद्रस्य देवाध्वरविप्रशत्रोः ।
बिभेद वक्षः क्षतजं च भूरि
सुस्राव धात्वम्भ इवाद्रिराजः
sā tasya raudrā samupetya dehaṃ
raudrasya devādhvaravipraśatroḥ |
bibheda vakṣaḥ kṣatajaṃ ca bhūri
susrāva dhātvambha ivādrirājaḥ
अभिदुद्राव वेगेन गदां तस्य महात्मनः ।
तां गृहीत्वा गदां भीमामाविध्य च पुनः पुनः
abhidudrāva vegena gadāṃ tasya mahātmanaḥ |
tāṃ gṛhītvā gadāṃ bhīmāmāvidhya ca punaḥ punaḥ
मत्तानीकं महात्मा स जघान रणमूर्धनि ।
स स्वया गदया भग्नो विशीर्णदशनेक्षणः
mattānīkaṃ mahātmā sa jaghāna raṇamūrdhani |
sa svayā gadayā bhagno viśīrṇadaśanekṣaṇaḥ
निपपात तदा मत्तो वज्राहत इवाचलः ।
विशीर्णनयने भूमौ गतसत्त्वे गतायुषि ।
पतिते राक्षसे तस्मिन् विद्रुतं राक्षसं बलम्
nipapāta tadā matto vajrāhata ivācalaḥ |
viśīrṇanayane bhūmau gatasattve gatāyuṣi |
patite rākṣase tasmin vidrutaṃ rākṣasaṃ balam
तस्मिन् हते भ्रातरि रावणस्य
तन्नैर्ऋतानां बलमर्णवाभम् ।
त्यक्तायुधं केवलजीवितार्थं
दुद्राव भिन्नार्णवसंनिकाशम्
tasmin hate bhrātari rāvaṇasya
tannairṛtānāṃ balamarṇavābham |
tyaktāyudhaṃ kevalajīvitārthaṃ
dudrāva bhinnārṇavasaṃnikāśam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)