एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः ।
श्रुत्वा शोकाभिभूतस्य त्रिशिरा वाक्यमब्रवीत्
evaṃ vilapamānasya rāvaṇasya durātmanaḥ |
śrutvā śokābhibhūtasya triśirā vākyamabravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकोनसप्ततितमः सर्गः ॥ ६९ ॥
96 श्लोक · 69 में से 128
रावण का पुत्र त्रिशिरा शोकाकुल पिता से कहता है कि वीर साधारण लोगों की तरह विलाप नहीं करते, आप तो तीनों लोकों के लिए पर्याप्त हैं। रावण के पुत्र त्रिशिरा, देवान्तक, नरान्तक और अतिकाय, अपने चाचाओं महोदर और महापार्श्व के साथ, रथों, हाथियों और घोड़ों पर चढ़कर निकलते हैं। श्रेष्ठ घोड़े पर सवार नरान्तक सूर्य जैसे चमकते भाले से सैकड़ों वानरों को मारता है। सुग्रीव अंगद को उसके विरुद्ध भेजते हैं। निहत्थे, केवल नख और दाँतों वाले अंगद उसका सामना करते हैं। नरान्तक का भाला अंगद की छाती पर टूट जाता है। अंगद थप्पड़ से उसका घोड़ा मारते हैं, फिर मुक्का उसके सिर पर मारते हैं और राक्षस मरकर गिर पड़ता है। श्रीराम प्रसन्न होते हैं।
एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः ।
श्रुत्वा शोकाभिभूतस्य त्रिशिरा वाक्यमब्रवीत्
evaṃ vilapamānasya rāvaṇasya durātmanaḥ |
śrutvā śokābhibhūtasya triśirā vākyamabravīt
एवमेव महावीर्यो हतो नस्तातमध्यमः ।
न तु सत्पुरुषा राजन् विलपन्ति यथा भवान्
evameva mahāvīryo hato nastātamadhyamaḥ |
na tu satpuruṣā rājan vilapanti yathā bhavān
नूनं त्रिभुवनस्यापि पर्याप्तस्त्वमसि प्रभो ।
स कस्मात् प्राकृत इव शोचस्यात्मानमीदृशम्
nūnaṃ tribhuvanasyāpi paryāptastvamasi prabho |
sa kasmāt prākṛta iva śocasyātmānamīdṛśam
ब्रह्मदत्तास्ति ते शक्तिः कवचं सायको धनुः ।
सहस्रखरसंयुक्तो रथो मेघसमस्वनः
brahmadattāsti te śaktiḥ kavacaṃ sāyako dhanuḥ |
sahasrakharasaṃyukto ratho meghasamasvanaḥ
त्वयासकृद्धि शस्त्रेण विशस्ता देवदानवाः ।
स सर्वायुधसम्पन्नो राघवं शास्तुमर्हसि
tvayāsakṛddhi śastreṇa viśastā devadānavāḥ |
sa sarvāyudhasampanno rāghavaṃ śāstumarhasi
कामं तिष्ठ महाराज निर्गमिष्याम्यहं रणे ।
उद्धरिष्यामि ते शत्रून् गरुडः पन्नगानिव
kāmaṃ tiṣṭha mahārāja nirgamiṣyāmyahaṃ raṇe |
uddhariṣyāmi te śatrūn garuḍaḥ pannagāniva
शम्बरो देवराजेन नरको विष्णुना यथा ।
तथाद्य शयिता रामो मया युधि निपातितः
śambaro devarājena narako viṣṇunā yathā |
tathādya śayitā rāmo mayā yudhi nipātitaḥ
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः ।
पुनर्जातमिवात्मानं मन्यते कालचोदितः
śrutvā triśiraso vākyaṃ rāvaṇo rākṣasādhipaḥ |
punarjātamivātmānaṃ manyate kālacoditaḥ
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं देवान्तकनरान्तकौ ।
अतिकायश्च तेजस्वी बभूवुर्युद्धहर्षिताः
śrutvā triśiraso vākyaṃ devāntakanarāntakau |
atikāyaśca tejasvī babhūvuryuddhaharṣitāḥ
ततोऽहमहमित्येवं गर्जन्तो नैर्ऋतर्षभाः ।
रावणस्य सुता वीराः शक्रतुल्यपराक्रमाः
tato'hamahamityevaṃ garjanto nairṛtarṣabhāḥ |
rāvaṇasya sutā vīrāḥ śakratulyaparākramāḥ
अन्तरिक्षगताः सर्वे सर्वे मायाविशारदाः ।
सर्वे त्रिदशदर्पघ्नाः सर्वे समरदुर्मदाः
antarikṣagatāḥ sarve sarve māyāviśāradāḥ |
sarve tridaśadarpaghnāḥ sarve samaradurmadāḥ
सर्वे सुबलसम्पन्नाः सर्वे विस्तीर्णकीर्तयः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते स्म निर्जिताः
sarve subalasampannāḥ sarve vistīrṇakīrtayaḥ |
sarve samaramāsādya na śrūyante sma nirjitāḥ
देवैरपि सगन्धर्वैः सकिंनरमहोरगैः ।
सर्वेऽस्त्रविदुषो वीराः सर्वे युद्धविशारदाः ।
सर्वे प्रवरविज्ञानाः सर्वे लब्धवरास्तथा
devairapi sagandharvaiḥ sakiṃnaramahoragaiḥ |
sarve'straviduṣo vīrāḥ sarve yuddhaviśāradāḥ |
sarve pravaravijñānāḥ sarve labdhavarāstathā
स तैस्तथा भास्करतुल्यवर्चसैः
सुतैर्वृतः शत्रुबलश्रियार्दनैः ।
रराज राजा मघवान् यथामरै-
र्वृतो महादानवदर्पनाशनैः
sa taistathā bhāskaratulyavarcasaiḥ
sutairvṛtaḥ śatrubalaśriyārdanaiḥ |
rarāja rājā maghavān yathāmarai-
rvṛto mahādānavadarpanāśanaiḥ
स पुत्रान् सम्परिष्वज्य भूषयित्वा च भूषणैः ।
आशीर्भिश्च प्रशस्ताभिः प्रेषयामास वै रणे
sa putrān sampariṣvajya bhūṣayitvā ca bhūṣaṇaiḥ |
āśīrbhiśca praśastābhiḥ preṣayāmāsa vai raṇe
युद्धोन्मत्तं च मत्तं च भ्रातरौ चापि रावणः ।
रक्षणार्थं कुमाराणां प्रेषयामास संयुगे
yuddhonmattaṃ ca mattaṃ ca bhrātarau cāpi rāvaṇaḥ |
rakṣaṇārthaṃ kumārāṇāṃ preṣayāmāsa saṃyuge
तेऽभिवाद्य महात्मानं रावणं लोकरावणम् ।
कृत्वा प्रदक्षिणं चैव महाकायाः प्रतस्थिरे
te'bhivādya mahātmānaṃ rāvaṇaṃ lokarāvaṇam |
kṛtvā pradakṣiṇaṃ caiva mahākāyāḥ pratasthire
सर्वौषधीभिर्गन्धैश्च समालभ्य महाबलाः ।
निर्जग्मुर्नैर्ऋतश्रेष्ठाः षडेते युद्धकाङ्क्षिणः
sarvauṣadhībhirgandhaiśca samālabhya mahābalāḥ |
nirjagmurnairṛtaśreṣṭhāḥ ṣaḍete yuddhakāṅkṣiṇaḥ
त्रिशिराश्चातिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।
महोदरमहापार्श्वौ निर्जग्मुः कालचोदिताः
triśirāścātikāyaśca devāntakanarāntakau |
mahodaramahāpārśvau nirjagmuḥ kālacoditāḥ
ततः सुदर्शनं नागं नीलजीमूतसंनिभम् ।
ऐरावतकुले जातमारुरोह महोदरः
tataḥ sudarśanaṃ nāgaṃ nīlajīmūtasaṃnibham |
airāvatakule jātamāruroha mahodaraḥ
सर्वायुधसमायुक्तस्तूणीभिश्चाप्यलंकृतः ।
रराज गजमास्थाय सवितेवास्तमूर्धनि
sarvāyudhasamāyuktastūṇībhiścāpyalaṃkṛtaḥ |
rarāja gajamāsthāya savitevāstamūrdhani
हयोत्तमसमायुक्तं सर्वायुधसमाकुलम् ।
आरुरोह रथश्रेष्ठं त्रिशिरा रावणात्मजः
hayottamasamāyuktaṃ sarvāyudhasamākulam |
āruroha rathaśreṣṭhaṃ triśirā rāvaṇātmajaḥ
त्रिशिरा रथमास्थाय विरराज धनुर्धरः ।
सविद्युदुल्कः सज्वालः सेन्द्रचाप इवाम्बुदः
triśirā rathamāsthāya virarāja dhanurdharaḥ |
savidyudulkaḥ sajvālaḥ sendracāpa ivāmbudaḥ
त्रिभिः किरीटैस्त्रिशिराः शुशुभे स रथोत्तमे ।
हिमवानिव शैलेन्द्रस्त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः
tribhiḥ kirīṭaistriśirāḥ śuśubhe sa rathottame |
himavāniva śailendrastribhiḥ kāñcanaparvataiḥ
अतिकायोऽतितेजस्वी राक्षसेन्द्रसुतस्तदा ।
आरुरोह रथश्रेष्ठं श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्
atikāyo'titejasvī rākṣasendrasutastadā |
āruroha rathaśreṣṭhaṃ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām
सुचक्राक्षं सुसंयुक्तं स्वनुकर्षं सुकूबरम् ।
तूणीबाणासनैर्दीप्तं प्रासासिपरिघाकुलम्
sucakrākṣaṃ susaṃyuktaṃ svanukarṣaṃ sukūbaram |
tūṇībāṇāsanairdīptaṃ prāsāsiparighākulam
स काञ्चनविचित्रेण किरीटेन विराजता ।
भूषणैश्च बभौ मेरुः प्रभाभिरिव भासयन्
sa kāñcanavicitreṇa kirīṭena virājatā |
bhūṣaṇaiśca babhau meruḥ prabhābhiriva bhāsayan
स रराज रथे तस्मिन् राजसूनुर्महाबलः ।
वृतो नैर्ऋतशार्दूलैर्वज्रपाणिरिवामरैः
sa rarāja rathe tasmin rājasūnurmahābalaḥ |
vṛto nairṛtaśārdūlairvajrapāṇirivāmaraiḥ
हयमुच्चैःश्रवःप्रख्यं श्वेतं कनकभूषणम् ।
मनोजवं महाकायमारुरोह नरान्तकः
hayamuccaiḥśravaḥprakhyaṃ śvetaṃ kanakabhūṣaṇam |
manojavaṃ mahākāyamāruroha narāntakaḥ
गृहीत्वा प्रासमुल्काभं विरराज नरान्तकः ।
शक्तिमादाय तेजस्वी गुहः शिखिगतो यथा
gṛhītvā prāsamulkābhaṃ virarāja narāntakaḥ |
śaktimādāya tejasvī guhaḥ śikhigato yathā
देवान्तकः समादाय परिघं हेमभूषणम् ।
परिगृह्य गिरिं दोर्भ्यां वपुर्विष्णोर्विडम्बयन्
devāntakaḥ samādāya parighaṃ hemabhūṣaṇam |
parigṛhya giriṃ dorbhyāṃ vapurviṣṇorviḍambayan
महापार्श्वो महातेजा गदामादाय वीर्यवान् ।
विरराज गदापाणिः कुबेर इव संयुगे
mahāpārśvo mahātejā gadāmādāya vīryavān |
virarāja gadāpāṇiḥ kubera iva saṃyuge
ते प्रतस्थुर्महात्मानोऽमरावत्याः सुरा इव ।
तान् गजैश्च तुरङ्गैश्च रथैश्चाम्बुदनिःस्वनैः
te pratasthurmahātmāno'marāvatyāḥ surā iva |
tān gajaiśca turaṅgaiśca rathaiścāmbudaniḥsvanaiḥ
अनूत्पेतुर्महात्मानो राक्षसाः प्रवरायुधाः ।
ते विरेजुर्महात्मानः कुमाराः सूर्यवर्चसः
anūtpeturmahātmāno rākṣasāḥ pravarāyudhāḥ |
te virejurmahātmānaḥ kumārāḥ sūryavarcasaḥ
किरीटिनः श्रिया जुष्टा ग्रहा दीप्ता इवाम्बरे ।
प्रगृहीता बभौ तेषां शस्त्राणामवलिः सिता
kirīṭinaḥ śriyā juṣṭā grahā dīptā ivāmbare |
pragṛhītā babhau teṣāṃ śastrāṇāmavaliḥ sitā
शरदभ्रप्रतीकाशा हंसावलिरिवाम्बरे ।
मरणं वापि निश्चित्य शत्रूणां वा पराजयम्
śaradabhrapratīkāśā haṃsāvalirivāmbare |
maraṇaṃ vāpi niścitya śatrūṇāṃ vā parājayam
इति कृत्वा मतिं वीराः संजग्मुः संयुगार्थिनः ।
जगर्जुश्च प्रणेदुश्च चिक्षिपुश्चापि सायकान्
iti kṛtvā matiṃ vīrāḥ saṃjagmuḥ saṃyugārthinaḥ |
jagarjuśca praṇeduśca cikṣipuścāpi sāyakān
जगृहुश्च महात्मानो निर्यान्तो युद्धदुर्मदाः ।
क्ष्वेडितास्फोटितानां वै संचचालेव मेदिनी
jagṛhuśca mahātmāno niryānto yuddhadurmadāḥ |
kṣveḍitāsphoṭitānāṃ vai saṃcacāleva medinī
रक्षसां सिंहनादैश्च संस्फोटितमिवाम्बरम् ।
तेऽभिनिष्क्रम्य मुदिता राक्षसेन्द्रा महाबलाः
rakṣasāṃ siṃhanādaiśca saṃsphoṭitamivāmbaram |
te'bhiniṣkramya muditā rākṣasendrā mahābalāḥ
ददृशुर्वानरानीकं समुद्यतशिलानगम् ।
हरयोऽपि महात्मानो ददृशू राक्षसं बलम्
dadṛśurvānarānīkaṃ samudyataśilānagam |
harayo'pi mahātmāno dadṛśū rākṣasaṃ balam
हस्त्यश्वरथसम्बाधं किङ्किणीशतनादितम् ।
नीलजीमूतसंकाशं समुद्यतमहायुधम्
hastyaśvarathasambādhaṃ kiṅkiṇīśatanāditam |
nīlajīmūtasaṃkāśaṃ samudyatamahāyudham
दीप्तानलरविप्रख्यैर्नैर्ऋतैः सर्वतो वृतम् ।
तद् दृष्ट्वा बलमायातं लब्धलक्षाः प्लवङ्गमाः
dīptānalaraviprakhyairnairṛtaiḥ sarvato vṛtam |
tad dṛṣṭvā balamāyātaṃ labdhalakṣāḥ plavaṅgamāḥ
समुद्यतमहाशैलाः सम्प्रणेदुर्मुहुर्मुहुः ।
अमृष्यमाणा रक्षांसि प्रतिनर्दन्त वानराः
samudyatamahāśailāḥ sampraṇedurmuhurmuhuḥ |
amṛṣyamāṇā rakṣāṃsi pratinardanta vānarāḥ
ततः समुत्कृष्टरवं निशम्य
रक्षोगणा वानरयूथपानाम् ।
अमृष्यमाणाः परहर्षमुग्रं
महाबला भीमतरं प्रणेदुः
tataḥ samutkṛṣṭaravaṃ niśamya
rakṣogaṇā vānarayūthapānām |
amṛṣyamāṇāḥ paraharṣamugraṃ
mahābalā bhīmataraṃ praṇeduḥ
ते राक्षसबलं घोरं प्रविश्य हरियूथपाः ।
विचेरुरुद्यतैः शैलैर्नगाः शिखरिणो यथा
te rākṣasabalaṃ ghoraṃ praviśya hariyūthapāḥ |
vicerurudyataiḥ śailairnagāḥ śikhariṇo yathā
केचिदाकाशमाविश्य केचिदुर्व्यां प्लवङ्गमाः ।
रक्षःसैन्येषु संक्रुद्धाः केचिद् द्रुमशिलायुधाः
kecidākāśamāviśya kecidurvyāṃ plavaṅgamāḥ |
rakṣaḥsainyeṣu saṃkruddhāḥ kecid drumaśilāyudhāḥ
द्रुमांश्च विपुलस्कन्धान् गृह्य वानरपुङ्गवाः ।
तद् युद्धमभवद् घोरं रक्षोवानरसंकुलम्
drumāṃśca vipulaskandhān gṛhya vānarapuṅgavāḥ |
tad yuddhamabhavad ghoraṃ rakṣovānarasaṃkulam
ते पादपशिलाशैलैश्चक्रुर्वृष्टिमनूपमाम् ।
बाणौघैर्वार्यमाणाश्च हरयो भीमविक्रमाः
te pādapaśilāśailaiścakrurvṛṣṭimanūpamām |
bāṇaughairvāryamāṇāśca harayo bhīmavikramāḥ
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः ।
शिलाभिश्चूर्णयामासुर्यातुधानान् प्लवङ्गमाः
siṃhanādān vineduśca raṇe rākṣasavānarāḥ |
śilābhiścūrṇayāmāsuryātudhānān plavaṅgamāḥ
निर्जघ्नुः संयुगे क्रुद्धाः कवचाभरणावृतान् ।
केचिद् रथगतान् वीरान् गजवाजिगतानपि
nirjaghnuḥ saṃyuge kruddhāḥ kavacābharaṇāvṛtān |
kecid rathagatān vīrān gajavājigatānapi
निर्जघ्नुः सहसाऽऽप्लुत्य यातुधानान् प्लवङ्गमाः ।
शैलशृङ्गान्विताङ्गास्ते मुष्टिभिर्वान्तलोचनाः
nirjaghnuḥ sahasā''plutya yātudhānān plavaṅgamāḥ |
śailaśṛṅgānvitāṅgāste muṣṭibhirvāntalocanāḥ
चेलुः पेतुश्च नेदुश्च तत्र राक्षसपुङ्गवाः ।
राक्षसाश्च शरैस्तीक्ष्णैर्बिभिदुः कपिकुञ्जरान्
celuḥ petuśca neduśca tatra rākṣasapuṅgavāḥ |
rākṣasāśca śaraistīkṣṇairbibhiduḥ kapikuñjarān
शूलमुद्गरखड्गैश्च जघ्नुः प्रासैश्च शक्तिभिः ।
अन्योन्यं पातयामासुः परस्परजयैषिणः
śūlamudgarakhaḍgaiśca jaghnuḥ prāsaiśca śaktibhiḥ |
anyonyaṃ pātayāmāsuḥ parasparajayaiṣiṇaḥ
रिपुशोणितदिग्धाङ्गास्तत्र वानरराक्षसाः ।
ततः शैलैश्च खड्गैश्च विसृष्टैर्हरिराक्षसैः
ripuśoṇitadigdhāṅgāstatra vānararākṣasāḥ |
tataḥ śailaiśca khaḍgaiśca visṛṣṭairharirākṣasaiḥ
मुहूर्तेनावृता भूमिरभवच्छोणितोक्षिता ।
विकीर्णैः पर्वताकारै रक्षोभिरभिमर्दितैः ।
आसीद् वसुमती पूर्णा तदा युद्धमदान्वितैः
muhūrtenāvṛtā bhūmirabhavacchoṇitokṣitā |
vikīrṇaiḥ parvatākārai rakṣobhirabhimarditaiḥ |
āsīd vasumatī pūrṇā tadā yuddhamadānvitaiḥ
आक्षिप्ताः क्षिप्यमाणाश्च भग्नशैलाश्च वानराः ।
पुनरङ्गैस्तदा चक्रुरासन्ना युद्धमद्भुतम्
ākṣiptāḥ kṣipyamāṇāśca bhagnaśailāśca vānarāḥ |
punaraṅgaistadā cakrurāsannā yuddhamadbhutam
वानरान् वानरैरेव जघ्नुस्ते नैर्ऋतर्षभाः ।
राक्षसान् राक्षसैरेव जघ्नुस्ते वानरा अपि
vānarān vānaraireva jaghnuste nairṛtarṣabhāḥ |
rākṣasān rākṣasaireva jaghnuste vānarā api
आक्षिप्य च शिलाः शैलाञ्जघ्नुस्ते राक्षसास्तदा ।
तेषां चाच्छिद्य शस्त्राणि जघ्नू रक्षांसि वानराः
ākṣipya ca śilāḥ śailāñjaghnuste rākṣasāstadā |
teṣāṃ cācchidya śastrāṇi jaghnū rakṣāṃsi vānarāḥ
निर्जघ्नुः शैलशृङ्गैश्च बिभिदुश्च परस्परम् ।
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः
nirjaghnuḥ śailaśṛṅgaiśca bibhiduśca parasparam |
siṃhanādān vineduśca raṇe rākṣasavānarāḥ
छिन्नवर्मतनुत्राणा राक्षसा वानरैर्हताः ।
रुधिरं प्रसृतास्तत्र रससारमिव द्रुमाः
chinnavarmatanutrāṇā rākṣasā vānarairhatāḥ |
rudhiraṃ prasṛtāstatra rasasāramiva drumāḥ
रथेन च रथं चापि वारणेनापि वारणम् ।
हयेन च हयं केचिन्निर्जघ्नुर्वानरा रणे
rathena ca rathaṃ cāpi vāraṇenāpi vāraṇam |
hayena ca hayaṃ kecinnirjaghnurvānarā raṇe
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च भल्लैश्च निशितैः शरैः ।
राक्षसा वानरेन्द्राणां बिभिदुः पादपान् शिलाः
kṣuraprairardhacandraiśca bhallaiśca niśitaiḥ śaraiḥ |
rākṣasā vānarendrāṇāṃ bibhiduḥ pādapān śilāḥ
विकीर्णाः पर्वतास्तैश्च द्रुमच्छिन्नैश्च संयुगे ।
हतैश्च कपिरक्षोभिर्दुर्गमा वसुधाभवत्
vikīrṇāḥ parvatāstaiśca drumacchinnaiśca saṃyuge |
hataiśca kapirakṣobhirdurgamā vasudhābhavat
ते वानरा गर्वितहृष्टचेष्टाः
संग्राममासाद्य भयं विमुच्य ।
युद्धं स्म सर्वे सह राक्षसैस्ते
नानायुधाश्चक्रुरदीनसत्त्वाः
te vānarā garvitahṛṣṭaceṣṭāḥ
saṃgrāmamāsādya bhayaṃ vimucya |
yuddhaṃ sma sarve saha rākṣasaiste
nānāyudhāścakruradīnasattvāḥ
तस्मिन् प्रवृत्ते तुमुले विमर्दे
प्रहृष्यमाणेषु वलीमुखेषु ।
निपात्यमानेषु च राक्षसेषु
महर्षयो देवगणाश्च नेदुः
tasmin pravṛtte tumule vimarde
prahṛṣyamāṇeṣu valīmukheṣu |
nipātyamāneṣu ca rākṣaseṣu
maharṣayo devagaṇāśca neduḥ
ततो हयं मारुततुल्यवेग-
मारुह्य शक्तिं निशितां प्रगृह्य ।
नरान्तको वानरसैन्यमुग्रं
महार्णवं मीन इवाविवेश
tato hayaṃ mārutatulyavega-
māruhya śaktiṃ niśitāṃ pragṛhya |
narāntako vānarasainyamugraṃ
mahārṇavaṃ mīna ivāviveśa
स वानरान् सप्त शतानि वीरः
प्रासेन दीप्तेन विनिर्बिभेद ।
एकः क्षणेनेन्द्ररिपुर्महात्मा
जघान सैन्यं हरिपुङ्गवानाम्
sa vānarān sapta śatāni vīraḥ
prāsena dīptena vinirbibheda |
ekaḥ kṣaṇenendraripurmahātmā
jaghāna sainyaṃ haripuṅgavānām
ददृशुश्च महात्मानं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम् ।
चरन्तं हरिसैन्येषु विद्याधरमहर्षयः
dadṛśuśca mahātmānaṃ hayapṛṣṭhapratiṣṭhitam |
carantaṃ harisainyeṣu vidyādharamaharṣayaḥ
स तस्य ददृशे मार्गो मांसशोणितकर्दमः ।
पतितैः पर्वताकारैर्वानरैरभिसंवृतः
sa tasya dadṛśe mārgo māṃsaśoṇitakardamaḥ |
patitaiḥ parvatākārairvānarairabhisaṃvṛtaḥ
यावद् विक्रमितुं बुद्धिं चक्रुः प्लवगपुङ्गवाः ।
तावदेतानतिक्रम्य निर्बिभेद नरान्तकः
yāvad vikramituṃ buddhiṃ cakruḥ plavagapuṅgavāḥ |
tāvadetānatikramya nirbibheda narāntakaḥ
ज्वलन्तं प्रासमुद्यम्य संग्रामाग्रे नरान्तकः ।
ददाह हरिसैन्यानि वनानीव विभावसुः
jvalantaṃ prāsamudyamya saṃgrāmāgre narāntakaḥ |
dadāha harisainyāni vanānīva vibhāvasuḥ
यावदुत्पाटयामासुर्वृक्षान् शैलान् वनौकसः ।
तावत् प्रासहताः पेतुर्वज्रकृत्ता इवाचलाः
yāvadutpāṭayāmāsurvṛkṣān śailān vanaukasaḥ |
tāvat prāsahatāḥ peturvajrakṛttā ivācalāḥ
दिक्षु सर्वासु बलवान् विचचार नरान्तकः ।
प्रमृद्नन् सर्वतो युद्धे प्रावृट्काले यथानिलः
dikṣu sarvāsu balavān vicacāra narāntakaḥ |
pramṛdnan sarvato yuddhe prāvṛṭkāle yathānilaḥ
न शेकुर्धावितुं वीरा न स्थातुं स्पन्दितुं भयात् ।
उत्पतन्तं स्थितं यान्तं सर्वान् विव्याध वीर्यवान्
na śekurdhāvituṃ vīrā na sthātuṃ spandituṃ bhayāt |
utpatantaṃ sthitaṃ yāntaṃ sarvān vivyādha vīryavān
एकेनान्तककल्पेन प्रासेनादित्यतेजसा ।
भग्नानि हरिसैन्यानि निपेतुर्धरणीतले
ekenāntakakalpena prāsenādityatejasā |
bhagnāni harisainyāni nipeturdharaṇītale
वज्रनिष्पेषसदृशं प्रासस्याभिनिपातनम् ।
न शेकुर्वानराः सोढुं ते विनेदुर्महास्वनम्
vajraniṣpeṣasadṛśaṃ prāsasyābhinipātanam |
na śekurvānarāḥ soḍhuṃ te vinedurmahāsvanam
पततां हरिवीराणां रूपाणि प्रचकाशिरे ।
वज्रभिन्नाग्रकूटानां शैलानां पततामिव
patatāṃ harivīrāṇāṃ rūpāṇi pracakāśire |
vajrabhinnāgrakūṭānāṃ śailānāṃ patatāmiva
ये तु पूर्वं महात्मानः कुम्भकर्णेन पातिताः ।
ते स्वस्था वानरश्रेष्ठाः सुग्रीवमुपतस्थिरे
ye tu pūrvaṃ mahātmānaḥ kumbhakarṇena pātitāḥ |
te svasthā vānaraśreṣṭhāḥ sugrīvamupatasthire
प्रेक्षमाणः स सुग्रीवो ददृशे हरिवाहिनीम् ।
नरान्तकभयत्रस्तां विद्रवन्तीं यतस्ततः
prekṣamāṇaḥ sa sugrīvo dadṛśe harivāhinīm |
narāntakabhayatrastāṃ vidravantīṃ yatastataḥ
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा स ददर्श नरान्तकम् ।
गृहीतप्रासमायान्तं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम्
vidrutāṃ vāhinīṃ dṛṣṭvā sa dadarśa narāntakam |
gṛhītaprāsamāyāntaṃ hayapṛṣṭhapratiṣṭhitam
दृष्ट्वोवाच महातेजाः सुग्रीवो वानराधिपः ।
कुमारमङ्गदं वीरं शक्रतुल्यपराक्रमम्
dṛṣṭvovāca mahātejāḥ sugrīvo vānarādhipaḥ |
kumāramaṅgadaṃ vīraṃ śakratulyaparākramam
गच्छैनं राक्षसं वीरं योऽसौ तुरगमास्थितः ।
क्षोभयन्तं हरिबलं क्षिप्रं प्राणैर्वियोजय
gacchainaṃ rākṣasaṃ vīraṃ yo'sau turagamāsthitaḥ |
kṣobhayantaṃ haribalaṃ kṣipraṃ prāṇairviyojaya
स भर्तुर्वचनं श्रुत्वा निष्पपाताङ्गदस्तदा ।
अनीकान्मेघसंकाशादंशुमानिव वीर्यवान्
sa bharturvacanaṃ śrutvā niṣpapātāṅgadastadā |
anīkānmeghasaṃkāśādaṃśumāniva vīryavān
शैलसंघातसंकाशो हरीणामुत्तमोऽङ्गदः ।
रराजाङ्गदसंनद्धः सधातुरिव पर्वतः
śailasaṃghātasaṃkāśo harīṇāmuttamo'ṅgadaḥ |
rarājāṅgadasaṃnaddhaḥ sadhāturiva parvataḥ
निरायुधो महातेजाः केवलं नखदंष्ट्रवान् ।
नरान्तकमभिक्रम्य वालिपुत्रोऽब्रवीद् वचः
nirāyudho mahātejāḥ kevalaṃ nakhadaṃṣṭravān |
narāntakamabhikramya vāliputro'bravīd vacaḥ
तिष्ठ किं प्राकृतैरेभिर्हरिभिस्त्वं करिष्यसि ।
अस्मिन् वज्रसमस्पर्शं प्रासं क्षिप्र ममोरसि
tiṣṭha kiṃ prākṛtairebhirharibhistvaṃ kariṣyasi |
asmin vajrasamasparśaṃ prāsaṃ kṣipra mamorasi
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा प्रचुक्रोध नरान्तकः ।
संदश्य दशनैरोष्ठं निःश्वस्य च भुजंगवत् ।
अभिगम्याङ्गदं क्रुद्धो वालिपुत्रं नरान्तकः
aṅgadasya vacaḥ śrutvā pracukrodha narāntakaḥ |
saṃdaśya daśanairoṣṭhaṃ niḥśvasya ca bhujaṃgavat |
abhigamyāṅgadaṃ kruddho vāliputraṃ narāntakaḥ
स प्रासमाविध्य तदाङ्गदाय
समुज्ज्वलन्तं सहसोत्ससर्ज ।
स वालिपुत्रोरसि वज्रकल्पे
बभूव भग्नो न्यपतच्च भूमौ
sa prāsamāvidhya tadāṅgadāya
samujjvalantaṃ sahasotsasarja |
sa vāliputrorasi vajrakalpe
babhūva bhagno nyapatacca bhūmau
तं प्रासमालोक्य तदा विभग्नं
सुपर्णकृत्तोरगभोगकल्पम् ।
तलं समुद्यम्य स वालिपुत्र-
स्तुरंगमस्याभिजघान मूर्ध्नि
taṃ prāsamālokya tadā vibhagnaṃ
suparṇakṛttoragabhogakalpam |
talaṃ samudyamya sa vāliputra-
sturaṃgamasyābhijaghāna mūrdhni
निमग्नपादः स्फुटिताक्षितारो
निष्क्रान्तजिह्वोऽचलसंनिकाशः ।
स तस्य वाजी निपपात भूमौ
तलप्रहारेण विकीर्णमूर्धा
nimagnapādaḥ sphuṭitākṣitāro
niṣkrāntajihvo'calasaṃnikāśaḥ |
sa tasya vājī nipapāta bhūmau
talaprahāreṇa vikīrṇamūrdhā
नरान्तकः क्रोधवशं जगाम
हतं तुरंगं पतितं समीक्ष्य ।
स मुष्टिमुद्यम्य महाप्रभावो
जघान शीर्षे युधि वालिपुत्रम्
narāntakaḥ krodhavaśaṃ jagāma
hataṃ turaṃgaṃ patitaṃ samīkṣya |
sa muṣṭimudyamya mahāprabhāvo
jaghāna śīrṣe yudhi vāliputram
अथाङ्गदो मुष्टिविशीर्णमूर्धा
सुस्राव तीव्रं रुधिरं भृशोष्णम् ।
मुहुर्विजज्वाल मुमोह चापि
संज्ञां समासाद्य विसिस्मिये च
athāṅgado muṣṭiviśīrṇamūrdhā
susrāva tīvraṃ rudhiraṃ bhṛśoṣṇam |
muhurvijajvāla mumoha cāpi
saṃjñāṃ samāsādya visismiye ca
अथाङ्गदो मृत्युसमानवेगं
संवर्त्य मुष्टिं गिरिशृङ्गकल्पम् ।
निपातयामास तदा महात्मा
नरान्तकस्योरसि वालिपुत्रः
athāṅgado mṛtyusamānavegaṃ
saṃvartya muṣṭiṃ giriśṛṅgakalpam |
nipātayāmāsa tadā mahātmā
narāntakasyorasi vāliputraḥ
स मुष्टिनिर्भिन्ननिमग्नवक्षा
ज्वाला वमन् शोणितदिग्धगात्रः ।
नरान्तको भूमितले पपात
यथाचलो वज्रनिपातभग्नः
sa muṣṭinirbhinnanimagnavakṣā
jvālā vaman śoṇitadigdhagātraḥ |
narāntako bhūmitale papāta
yathācalo vajranipātabhagnaḥ
तदान्तरिक्षे त्रिदशोत्तमानां
वनौकसां चैव महाप्रणादः ।
बभूव तस्मिन् निहतेऽग्र्यवीर्ये
नरान्तके वालिसुतेन संख्ये
tadāntarikṣe tridaśottamānāṃ
vanaukasāṃ caiva mahāpraṇādaḥ |
babhūva tasmin nihate'gryavīrye
narāntake vālisutena saṃkhye
अथाङ्गदो राममनःप्रहर्षणं
सुदुष्करं तं कृतवान् हि विक्रमम् ।
विसिस्मिये सोऽप्यथ भीमकर्मा
पुनश्च युद्धे स बभूव हर्षितः
athāṅgado rāmamanaḥpraharṣaṇaṃ
suduṣkaraṃ taṃ kṛtavān hi vikramam |
visismiye so'pyatha bhīmakarmā
punaśca yuddhe sa babhūva harṣitaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)