सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात्
sumālī varalabdhāṃstu jñātvā caitānniśācarān |
udatiṣṭhadbhayaṃ tyaktvā sānugaḥ sa rasātalāt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे एकादशः सर्गः ॥ ११ ॥
52 श्लोक · 11 में से 111
वरों की बात सुनकर सुमाली मारीच, प्रहस्त आदि के साथ रसातल से निकलता है और दशग्रीव से कुबेर से लंका वापस लेने को कहता है। दशग्रीव पहले मना करता है कि कुबेर मेरे बड़े भाई और गुरु हैं, पर प्रहस्त कहता है कि शूरों में भाईचारा नहीं होता; अदिति और दिति बहनें थीं, फिर भी उनके पुत्र देव और दैत्य लड़ते रहे। दशग्रीव मान जाता है और प्रहस्त को भेजता है। कुबेर कहते हैं कि लंका पिता ने मुझे दी थी, दशग्रीव भी साथ रह सकता है। पूछे जाने पर विश्रवा कुबेर को वैर से बचकर कैलास जाने की सलाह देते हैं, क्योंकि वर के मद में वह किसी को नहीं मानता। कुबेर चले जाते हैं और दशग्रीव लंका में राजा बनता है।
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात्
sumālī varalabdhāṃstu jñātvā caitānniśācarān |
udatiṣṭhadbhayaṃ tyaktvā sānugaḥ sa rasātalāt
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः
mārīcaśca prahastaśca virūpākṣo mahodaraḥ |
udatiṣṭhansusaṃrabdhāḥ sacivāstasya rakṣasaḥ
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत्
sumālī sacivaiḥ sārdhaṃ vṛto rākṣasapuṅgavaiḥ |
abhigamya daśagrīvaṃ pariṣvajyedamabravīt
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम्
diṣṭyā te vatsa samprāptaścintito 'yaṃ manorathaḥ |
yastvaṃ tribhuvanaśreṣṭhāllabdhavānvaramuttamam
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम्
yatkṛte ca vayaṃ laṅkāṃ tyakatvā yātā rasātalam |
tadgataṃ no mahābāho mahadviṣṇukṛtaṃ bhayam
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम्
asakṛttadbhayādbhītāḥ parityajya svamālayam |
vidrutāḥ sahitāḥ sarve praviṣṭāḥ sma rasātalam
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता
asmadīyā ca laṅkeyaṃ nagarī rākṣasocitā |
niveśitā tava bhrātrā dhanādhyakṣeṇa dhīmatā
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत्
yadi nāmātra śakyaṃ syātsāmnā dānena vānagha |
tarasā vā mahābāho pratyānetuṃ kṛtaṃ bhavet
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल
tvaṃ tu laṅkeśvarastāta bhaviṣyasi na saṃśayaḥ |
tvayā rākṣasavaṃśo 'yaṃ nimagno 'pi samuddhṛtaḥ |
sarveṣāṃ naḥ prabhuścaiva bhaviṣyasi mahābala
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम्
athābravīddaśagrīvo mātāmahamupasthitam |
vitteśo gururasmākaṃ nārhase vaktumīdṛśam
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम्
sāmnāpi rākṣasendreṇa pratyākhyāto garīyasā |
kiñcinnāha tadā rakṣo jñātvā tasya cakīrṣitam
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः
kasyacittvatha kālasya vasantaṃ rāvaṇaṃ tataḥ |
uktavantaṃ tathā vākyaṃ daśagrīvaṃ niśācaraḥ
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम्
prahastaḥ praśritaṃ vākyamidamāha sa kāraṇam
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम
daśagrīva mahābāho nārhastvaṃ vaktumīdṛśam |
saubhrātraṃ nāsti śūrāṇāṃ śṛṇu cedaṃ vaco mama
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः
aditiśca ditiścaiva bhaginyau sahite hi te |
bhārye paramarūpiṇyau kaśyapasya prajāpateḥ
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान्
aditirjanayāmāsa devāṃstribhuvaneśvarān |
ditistvajanayatputrānkaśyapasyātmasambhavān
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः
daityānāṃ kila dharmajña purīyaṃ savanārṇavā |
saparvatā mahī vīra te 'bhavanprabhaviṣṇavaḥ
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम्
nihatya tāṃstu samare viṣṇunā prabhaviṣṇunā |
devānāṃ vaśamānītaṃ trailokyamidamavyayam
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम
naitadeko bhavāneva kariṣyati viparyayam |
surāsurairācaritaṃ tatkuruṣva vaco mama
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत्
evamukto daśagrīvaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā |
cintayitvā muhūrtaṃ vai bāḍhamityeva so 'bravīt
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः
sa tu tenaiva harṣeṇa tasminnahani vīryavān |
vanaṃ gato daśagrīvaḥ saha taiḥ kṣaṇadācaraiḥ
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम्
trikūṭasthaḥ sa tu tadā daśagrīvo niśācaraḥ |
preṣayāmāsa dautyena prahastaṃ vākyakovidam
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः
prahasta śīghraṃ gaccha tvaṃ brūhi nairṛtapuṅgavam |
vacasā mama vitteśaṃ sāmapūrvamidaṃ vacaḥ
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ
iyaṃ laṅkā purī rājanrākṣasānāṃ mahātmanām |
tvayā niveśitā saumya naitadyuktaṃ tavānagha
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः
tadbhavānyadi no hyadya dadyādatulavikrama |
kṛtā bhavenmama prītirdhurmaścaivānupālitaḥ
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः
sa tu gatvā purīṃ laṅkāṃ dhanadena surakṣitām |
abravītparamodāraṃ vittapālamidaṃ vacaḥ
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर
preṣito 'haṃ tava bhrātrā daśagrīveṇa suvrata |
tvatsamīpaṃ mahābāho sarvaśastrabhṛtāṃ vara
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः
tacchrūyatāṃ mahāprājña sarvaśāstraviśārada |
vacanaṃ mama vitteśa yadbravīti daśānanaḥ
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः
iyaṃ kila purī ramyā sumālipramukhaiḥ purā |
bhuktapūrvā viśālākṣa rākṣasairbhīmavikramaiḥ
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः
tena vijñāpyate so 'yaṃ sāmprataṃ viśravātmaja |
tadeṣā dīyatāṃ tāta yācatastasya sāmataḥ
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः
prahastādabhisaṃśrutya devo vaiśravaṇo vacaḥ |
pratyuvāca prahastaṃ taṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः
dattā mameyaṃ pitrā tu laṅkā śūnyā niśācaraiḥ |
nivāsite ca me yakṣairdānamānādibhirguṇaiḥ
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम्
brūhi gaccha daśagrīvaṃ puraṃ rājyaṃ ca yanmama |
tavāpyetanmahābāho bhuṅkṣva rājyamakaṇṭakam
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम्
evamuktvā dhanādhyakṣo jagāma piturantikam
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम
abhivādya guruṃ prāha rāvaṇasya yadīpsitam |
eṣa tāta daśagrīvo dūtaṃ preṣitavānmama
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत
dīyatāṃ nagarī laṅkā pūrvaṃ rakṣogaṇoṣitā |
mayātra yadanuṣṭheyaṃ tanmamācakṣva suvrata
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम
brahmarṣistvevamukto 'sau viśravā munipuṅgavaḥ |
prāñjaliṃ dhanadaṃ prāha śṛṇu putra vaco mama
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः
daśagrīvo mahābāhuruktavānmama sannidhau |
mayā nirbhartsitaścāsīdbahuśoktaḥ sudurmatiḥ
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम
sa krodhena mayā cokto dhvaṃsate ca punaḥ punaḥ |
śreyo 'bhiyuktaṃ dharmyaṃ ca śṛṇu putra vaco mama
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः
varapradānasammūḍho mānyā 'mānyān sa durmatiḥ |
na vetti mama śāpācca prakṛtiṃ dāruṇāṃ gataḥ
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः
tasmādgaccha mahābāho kailāsaṃ dharaṇīdharam |
niveśaya nivāsārthaṃ tyaktvā laṅkāṃ sahānugaḥ
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका
tatra mandākinī ramyā nadīnāmuttamā nadī |
kāñcanaiḥ sūryasaṅkāśaiḥ paṅkajaiḥ saṃvṛtodakā
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः
kumudairutpalaiścaiva tathā 'nyaiśca sugandhibhiḥ
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः
tatra devāḥ sagandharvāḥ sāpsaroragakiṃnarāḥ |
vihāraśīlāḥ satataṃ ramante sarvadā ' 'śritāḥ
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः
na hi kṣamaṃ tavānena vairaṃ dhanada rakṣasā |
jānīṣe hi yathā 'nena labdhaḥ paramako varaḥ
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः
evamukto gṛhītvā ' 'śu tadvacaḥ pitṛgauravāt |
sadāraputraḥ sāmānyaḥ savāhanadhano gataḥ
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम्
prahasto 'tha daśagrīvaṃ gatvā vacanamabravīt |
prahṛṣṭātmā mahātmānaṃ sahāmātyaṃ sahānujam
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय
śūnyā sā nagarī laṅkā tyakttvaināṃ dhanado gataḥ |
praviśya tāṃ sahāsmābhiḥ svadharmaṃ pratipālaya
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः
evamukto daśagrīvaḥ prahastena mahābalaḥ |
viveśa nagarīṃ laṅkāṃ bhrātṛbhiḥ sabalānugaiḥ
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा
dhanadena parityaktāṃ suvibhaktamahāpathām |
āruroha sa devāriḥ svargaṃ devādhipo yathā
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः
sa cābhiṣiktaḥ kṣaṇadācaraistadā niveśayāmāsa purīṃ daśānanaḥ |
nikāmapūrṇā ca babhūva sā purī niśācarairnīlabalāhakopamaiḥ
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम्
dhaneśvarastvatha pitṛvākyagauravānnyaveśayacchaśivimale girau purīm |
svalaṅkṛtairbhavanavarairvibhūṣitāṃ purandarasveva tadā 'marāvatīm
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)