सर्ग 104: ब्रह्मा का संदेश, समय पूरा हुआ

शृणु राजन्महासत्व यदर्थमहमागतः ।
पितामहेन देवेन प्रेषितो ऽस्मि महाबल

śṛṇu rājanmahāsatva yadarthamahamāgataḥ |
pitāmahena devena preṣito 'smi mahābala

तवाहं पूर्वसद्भावे पुत्रः परपुरञ्जय ।
मायासम्भावितो वीर कालः सर्वसमाहरः

tavāhaṃ pūrvasadbhāve putraḥ parapurañjaya |
māyāsambhāvito vīra kālaḥ sarvasamāharaḥ

पितामहश्च भगवानाह लोकपतिः प्रभुः ।
समयस्ते कृतः सौम्य लोकान्सम्परिरक्षितुम्

pitāmahaśca bhagavānāha lokapatiḥ prabhuḥ |
samayaste kṛtaḥ saumya lokānsamparirakṣitum

सङ्क्षिप्य हि पुरा लोकान्मायया स्वयमेव हि ।
महार्णवे शयानो ऽप्सु मां त्वं पूर्वमजीजनः

saṅkṣipya hi purā lokānmāyayā svayameva hi |
mahārṇave śayāno 'psu māṃ tvaṃ pūrvamajījanaḥ

भोगवन्तं ततो नागमनन्तमुदकेशयम् ।
मायया जनयित्वा त्वं द्वौ च सत्त्वौ महाबलौ

bhogavantaṃ tato nāgamanantamudakeśayam |
māyayā janayitvā tvaṃ dvau ca sattvau mahābalau

मधुं च कैटभं चैव ययोरस्थिचयैर्वृता ।
इयं पर्वतसम्बाधा मेदिनी चाभवन्मही

madhuṃ ca kaiṭabhaṃ caiva yayorasthicayairvṛtā |
iyaṃ parvatasambādhā medinī cābhavanmahī

पद्मे दिव्ये ऽर्कसङ्काशे नाभ्यामुत्पाद्य मामपि ।
प्राजापत्यं त्वया कर्म मयि सर्वं निवेशितम्

padme divye 'rkasaṅkāśe nābhyāmutpādya māmapi |
prājāpatyaṃ tvayā karma mayi sarvaṃ niveśitam

सो ऽहं सन्न्यस्तभारो हि त्वामुपासे जगत्पतिम् ।
रक्षां विधत्स्व भूतेषु मम तेजस्करो भवान्

so 'haṃ sannyastabhāro hi tvāmupāse jagatpatim |
rakṣāṃ vidhatsva bhūteṣu mama tejaskaro bhavān

ततस्त्वमपि दुर्धर्षात्तस्माद्भावात्सनातनात् ।
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान्

tatastvamapi durdharṣāttasmādbhāvātsanātanāt |
rakṣārthaṃ sarvabhūtānāṃ viṣṇutvamupajagmivān

अदित्यां वीर्यवान्पुत्रो भ्रातऽणां वीर्यवर्धनः ।
समुत्पन्नेषु कृत्येषु तेषां साह्याय कल्पसे

adityāṃ vīryavānputro bhrāta'ṇāṃ vīryavardhanaḥ |
samutpanneṣu kṛtyeṣu teṣāṃ sāhyāya kalpase

स त्वं वित्रास्यमानासु प्रजासु जगतां वर ।
रावणस्य वधाकाङ्क्षी मानुषेषु मनो ऽदधाः

sa tvaṃ vitrāsyamānāsu prajāsu jagatāṃ vara |
rāvaṇasya vadhākāṅkṣī mānuṣeṣu mano 'dadhāḥ

दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
कृत्वा वासस्य नियतिं स्वयमेवात्मना पुरा

daśa varṣasahasrāṇi daśa varṣaśatāni ca |
kṛtvā vāsasya niyatiṃ svayamevātmanā purā

स त्वं मनोमयः पुत्रः पूर्णायुर्मानुषेष्विह ।
कालो ऽयं ते नरश्रेष्ठ समीपमुपवर्तितुम्

sa tvaṃ manomayaḥ putraḥ pūrṇāyurmānuṣeṣviha |
kālo 'yaṃ te naraśreṣṭha samīpamupavartitum

यदि भूयो महाराज प्रजा इच्छस्युपासितुम् ।
वस वा वीर भद्रं त एवमाह पितामहः

yadi bhūyo mahārāja prajā icchasyupāsitum |
vasa vā vīra bhadraṃ ta evamāha pitāmahaḥ

अथ वा विजिगीषा ते सुरलोकाय राघव ।
सनाथा विष्णुना देवा भवन्तु विगतज्वराः

atha vā vijigīṣā te suralokāya rāghava |
sanāthā viṣṇunā devā bhavantu vigatajvarāḥ

श्रुत्वा पितामहेनोक्तं वाक्यं कालसमीरितम् ।
राघवः प्रहसन्वाक्यं सर्वसंहारमब्रवीत्

śrutvā pitāmahenoktaṃ vākyaṃ kālasamīritam |
rāghavaḥ prahasanvākyaṃ sarvasaṃhāramabravīt

श्रुत्वा मे देवदेवस्य वाक्यं परममद्भुतम् ।
प्रीतिर्हि महती जाता तवागमनसम्भवा

śrutvā me devadevasya vākyaṃ paramamadbhutam |
prītirhi mahatī jātā tavāgamanasambhavā

त्रयाणामपि लोकानां कार्यार्थं मम सम्भवः ।
भद्रं ते ऽस्तु गमिष्यामि यत एवाहमागतः

trayāṇāmapi lokānāṃ kāryārthaṃ mama sambhavaḥ |
bhadraṃ te 'stu gamiṣyāmi yata evāhamāgataḥ

हद्गतो ह्यसि सम्प्राप्तो न मे तत्र विचारणा ।
मया हि सर्वकृत्येषु देवानां वशवर्तिनाम् ।
स्थातव्यं सर्वसंहार यथा ह्याह पितामहः

hadgato hyasi samprāpto na me tatra vicāraṇā |
mayā hi sarvakṛtyeṣu devānāṃ vaśavartinām |
sthātavyaṃ sarvasaṃhāra yathā hyāha pitāmahaḥ