स वेश्मजालं बलवान् ददर्श
व्यासक्तवैदूर्यसुवर्णजालम् ।
यथा महत्प्रावृषि मेघजालं
विद्युत्पिनद्धं सविहङ्गजालम्
sa veśmajālaṃ balavān dadarśa
vyāsaktavaidūryasuvarṇajālam |
yathā mahatprāvṛṣi meghajālaṃ
vidyutpinaddhaṃ savihaṅgajālam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे सप्तमः सर्गः ॥५-७॥
17 श्लोक · 7 में से 68
यह सर्ग मुख्यतः वर्णनात्मक है। हनुमान वैदूर्य और सोने से जड़े भवनों का समूह देखते हैं, जैसे वर्षा में बिजली से रेखांकित मेघ-समूह। ये भवन मानो स्वयं मय ने बनाए हों, पृथ्वी पर सर्वश्रेष्ठ। बीच में वे विशाल पुष्पक विमान देखते हैं: वैदूर्य, चाँदी और मूँगे के रत्नजड़ित पक्षी, सोने के सर्प, सुन्दर घोड़े, और हाथ में कमल लिए, हाथियों से सेवित लक्ष्मी की प्रतिमा। उसकी रचना ऐसी है कि पृथ्वी पर्वतों से, पर्वत वृक्षों से, वृक्ष फूलों से और फूल पंखुड़ियों से ढके लगते हैं। हनुमान उसे देखकर विस्मित होते हैं। फिर भी रावण की भुजाओं से रक्षित नगरी में घूमते हुए उन्हें पूज्य जनकनन्दिनी नहीं मिलतीं और उनका मन व्याकुल रहता है।
स वेश्मजालं बलवान् ददर्श
व्यासक्तवैदूर्यसुवर्णजालम् ।
यथा महत्प्रावृषि मेघजालं
विद्युत्पिनद्धं सविहङ्गजालम्
sa veśmajālaṃ balavān dadarśa
vyāsaktavaidūryasuvarṇajālam |
yathā mahatprāvṛṣi meghajālaṃ
vidyutpinaddhaṃ savihaṅgajālam
निवेशनानां विविधाश्च शालाः
प्रधानशङ्खायुधचापशालाः ।
मनोहराश्चापि पुनर्विशाला
ददर्श वेश्माद्रिषु चन्द्रशालाः
niveśanānāṃ vividhāśca śālāḥ
pradhānaśaṅkhāyudhacāpaśālāḥ |
manoharāścāpi punarviśālā
dadarśa veśmādriṣu candraśālāḥ
गृहाणि नानावसुराजितानि
देवासुरैश्चापि सुपूजितानि ।
सर्वैश्च दोषैः परिवर्जितानि
कपिर्ददर्श स्वबलार्जितानि
gṛhāṇi nānāvasurājitāni
devāsuraiścāpi supūjitāni |
sarvaiśca doṣaiḥ parivarjitāni
kapirdadarśa svabalārjitāni
तानि प्रयत्नाभिसमाहितानि
मयेन साक्षादिव निर्मितानि ।
महीतले सर्वगुणोत्तराणि
ददर्श लंकाधिपतेर्गृहाणि
tāni prayatnābhisamāhitāni
mayena sākṣādiva nirmitāni |
mahītale sarvaguṇottarāṇi
dadarśa laṃkādhipatergṛhāṇi
ततो ददर्शोच्छ्रितमेघरूपं
मनोहरं काञ्चनचारुरूपम् ।
रक्षोऽधिपस्यात्मबलानुरूपं
गृहोत्तमं ह्यप्रतिरूपरूपम्
tato dadarśocchritamegharūpaṃ
manoharaṃ kāñcanacārurūpam |
rakṣo'dhipasyātmabalānurūpaṃ
gṛhottamaṃ hyapratirūparūpam
महीतले स्वर्गमिव प्रकीर्णं
श्रिया ज्वलन्तं बहुरत्नकीर्णम् ।
नानातरूणां कुसुमावकीर्णं
गिरेरिवाग्रं रजसावकीर्णम्
mahītale svargamiva prakīrṇaṃ
śriyā jvalantaṃ bahuratnakīrṇam |
nānātarūṇāṃ kusumāvakīrṇaṃ
girerivāgraṃ rajasāvakīrṇam
नारीप्रवेकैरिव दीप्यमानं
तडिद्भिरम्भोधरमर्च्यमानम् ।
हंसप्रवेकैरिव वाह्यमानं
श्रिया युतं खे सुकृतं विमानम्
nārīpravekairiva dīpyamānaṃ
taḍidbhirambhodharamarcyamānam |
haṃsapravekairiva vāhyamānaṃ
śriyā yutaṃ khe sukṛtaṃ vimānam
यथा नगाग्रं बहुधातुचित्रं
यथा नभश्च ग्रहचन्द्रचित्रम् ।
ददर्श युक्तीकृतचारुमेघ-
चित्रं विमानं बहुरत्नचित्रम्
yathā nagāgraṃ bahudhātucitraṃ
yathā nabhaśca grahacandracitram |
dadarśa yuktīkṛtacārumegha-
citraṃ vimānaṃ bahuratnacitram
मही कृता पर्वतराजिपूर्णा
शैलाः कृता वृक्षवितानपूर्णाः ।
वृक्षाः कृताः पुष्पवितानपूर्णाः
पुष्पं कृतं केसरपत्रपूर्णम्
mahī kṛtā parvatarājipūrṇā
śailāḥ kṛtā vṛkṣavitānapūrṇāḥ |
vṛkṣāḥ kṛtāḥ puṣpavitānapūrṇāḥ
puṣpaṃ kṛtaṃ kesarapatrapūrṇam
कृतानि वेश्मानि च पाण्डुराणि
तथा सुपुष्पाण्यपि पुष्कराणि ।
पुनश्च पद्मानि सकेसराणि
वनानि चित्राणि सरोवराणि
kṛtāni veśmāni ca pāṇḍurāṇi
tathā supuṣpāṇyapi puṣkarāṇi |
punaśca padmāni sakesarāṇi
vanāni citrāṇi sarovarāṇi
पुष्पाह्वयं नाम विराजमानं
रत्नप्रभाभिश्च विघूर्णमानम् ।
वेश्मोत्तमानामपि चोच्चमानं
महाकपिस्तत्र महाविमानम्
puṣpāhvayaṃ nāma virājamānaṃ
ratnaprabhābhiśca vighūrṇamānam |
veśmottamānāmapi coccamānaṃ
mahākapistatra mahāvimānam
कृताश्च वैदूर्यमया विहङ्गा
रूप्यप्रवालैश्च तथा विहङ्गाः ।
चित्राश्च नानावसुभिर्भुजङ्गा
जात्यानुरूपास्तुरगाः शुभाङ्गाः
kṛtāśca vaidūryamayā vihaṅgā
rūpyapravālaiśca tathā vihaṅgāḥ |
citrāśca nānāvasubhirbhujaṅgā
jātyānurūpāsturagāḥ śubhāṅgāḥ
प्रवालजाम्बूनदपुष्पपक्षाः
सलीलमावर्जितजिह्मपक्षाः ।
कामस्य साक्षादिव भान्ति पक्षाः
कृता विहङ्गाः सुमुखाः सुपक्षाः
pravālajāmbūnadapuṣpapakṣāḥ
salīlamāvarjitajihmapakṣāḥ |
kāmasya sākṣādiva bhānti pakṣāḥ
kṛtā vihaṅgāḥ sumukhāḥ supakṣāḥ
नियुज्यमानाश्च गजाः सुहस्ताः
सकेसराश्चोत्पलपत्रहस्ताः ।
बभूव देवी च कृतासुहस्ता
लक्ष्मीस्तथा पद्मिनि पद्महस्ता
niyujyamānāśca gajāḥ suhastāḥ
sakesarāścotpalapatrahastāḥ |
babhūva devī ca kṛtāsuhastā
lakṣmīstathā padmini padmahastā
इतीव तद्गृहमभिगम्य शोभनं
सविस्मयो नगमिव चारुकन्दरम् ।
पुनश्च तत्परमसुगन्धि सुन्दरं
हिमात्यये नगमिव चारुकन्दरम्
itīva tadgṛhamabhigamya śobhanaṃ
savismayo nagamiva cārukandaram |
punaśca tatparamasugandhi sundaraṃ
himātyaye nagamiva cārukandaram
ततः स तां कपिरभिपत्य पूजितां
चरन् पुरीं दशमुखबाहुपालिताम् ।
अदृश्य तां जनकसुतां सुपूजितां
सुदुःखितां पतिगुणवेगनिर्जिताम्
tataḥ sa tāṃ kapirabhipatya pūjitāṃ
caran purīṃ daśamukhabāhupālitām |
adṛśya tāṃ janakasutāṃ supūjitāṃ
suduḥkhitāṃ patiguṇaveganirjitām
ततस्तदा बहुविधभावितात्मनः
कृतात्मनो जनकसुतां सुवर्त्मनः ।
अपश्यतोऽभवदतिदुःखितं मनः
सचक्षुषः प्रविचरतो महात्मनः
tatastadā bahuvidhabhāvitātmanaḥ
kṛtātmano janakasutāṃ suvartmanaḥ |
apaśyato'bhavadatiduḥkhitaṃ manaḥ
sacakṣuṣaḥ pravicarato mahātmanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)