सुन्दरकाण्ड

सर्ग 12: हनुमान की निराशा

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे द्वादशः सर्गः ॥५-१२॥

25 श्लोक · 12 में से 68

इस अध्याय में क्या होता है

हनुमान की निराशा

भवन के मध्य हनुमान सीता को देखने की उत्सुकता से लताकुंज, चित्रशालाएँ और रात्रिगृह खोजते हैं, पर वे नहीं मिलतीं। वे सोचते हैं: निश्चय ही सीता मर गईं, तभी नहीं मिलतीं। शायद पतिव्रत की रक्षा करते हुए रावण ने उन्हें मार डाला, या विकराल राक्षसियों को देखकर भय से प्राण त्याग दिए। असफल होकर, समय बीत जाने पर मैं वानरों के पास नहीं लौट सकता; अंगद और जाम्बवान से क्या कहूँगा? फिर वे स्वयं को सँभालते हैं: उत्साह ही सफलता का मूल और परम सुख है। जो स्थान नहीं देखे, उन्हें खोजूँगा। वे पानशालाएँ, पुष्पगृह, चित्रशालाएँ, क्रीड़ागृह, तहखाने और देवालय फिर खोजते हैं। विद्याधरों और नागों की अनेक सुन्दर स्त्रियाँ दिखती हैं, पर सीता नहीं, और वे फिर चिन्तित हो उठते हैं।

12.1

स तस्य मध्ये भवनस्य संस्थितो
लतागृहांश्चित्रगृहान् निशागृहान् ।
जगाम सीतां प्रतिदर्शनोत्सुको
न चैव तां पश्यति चारुदर्शनाम्

sa tasya madhye bhavanasya saṃsthito
latāgṛhāṃścitragṛhān niśāgṛhān |
jagāma sītāṃ pratidarśanotsuko
na caiva tāṃ paśyati cārudarśanām

12.2

स चिन्तयामास ततो महाकपिः
प्रियामपश्यन् रघुनन्दनस्य ताम् ।
ध्रुवं न सीता ध्रियते यथा न मे
विचिन्वतो दर्शनमेति मैथिली

sa cintayāmāsa tato mahākapiḥ
priyāmapaśyan raghunandanasya tām |
dhruvaṃ na sītā dhriyate yathā na me
vicinvato darśanameti maithilī

12.3

सा राक्षसानां प्रवरेण जानकी
स्वशीलसंरक्षणतत्परा सती ।
अनेन नूनं प्रति दुष्टकर्मणा
हता भवेदार्यपथे परे स्थिता

sā rākṣasānāṃ pravareṇa jānakī
svaśīlasaṃrakṣaṇatatparā satī |
anena nūnaṃ prati duṣṭakarmaṇā
hatā bhavedāryapathe pare sthitā

12.4

विरूपरूपा विकृता विवर्चसो
महानना दीर्घविरूपदर्शनाः ।
समीक्ष्य ता राक्षसराजयोषितो
भयाद् विनष्टा जनकेश्वरात्मजा

virūparūpā vikṛtā vivarcaso
mahānanā dīrghavirūpadarśanāḥ |
samīkṣya tā rākṣasarājayoṣito
bhayād vinaṣṭā janakeśvarātmajā

12.5

सीतामदृष्ट्वा ह्यनवाप्य पौरुषं
विहृत्य कालं सह वानरैश्चिरम् ।
न मेऽस्ति सुग्रीवसमीपगा गतिः
सुतीक्ष्णदण्डो बलवांश्च वानरः

sītāmadṛṣṭvā hyanavāpya pauruṣaṃ
vihṛtya kālaṃ saha vānaraiściram |
na me'sti sugrīvasamīpagā gatiḥ
sutīkṣṇadaṇḍo balavāṃśca vānaraḥ

12.6

दृष्टमन्तःपुरं सर्वं दृष्टा रावणयोषितः ।
न सीता दृश्यते साध्वी वृथा जातो मम श्रमः

dṛṣṭamantaḥpuraṃ sarvaṃ dṛṣṭā rāvaṇayoṣitaḥ |
na sītā dṛśyate sādhvī vṛthā jāto mama śramaḥ

12.7

किं नु मां वानराः सर्वे गतं वक्ष्यन्ति संगताः ।
गत्वा तत्र त्वया वीर किं कृतं तद् वदस्व नः

kiṃ nu māṃ vānarāḥ sarve gataṃ vakṣyanti saṃgatāḥ |
gatvā tatra tvayā vīra kiṃ kṛtaṃ tad vadasva naḥ

12.8

अदृष्ट्वा किं प्रवक्ष्यामि तामहं जनकात्मजाम् ।
ध्रुवं प्रायमुपासिष्ये कालस्य व्यतिवर्तने

adṛṣṭvā kiṃ pravakṣyāmi tāmahaṃ janakātmajām |
dhruvaṃ prāyamupāsiṣye kālasya vyativartane

12.9

किं वा वक्ष्यति वृद्धश्च जाम्बवानंगदश्च सः ।
गतं पारं समुद्रस्य वानराश्च समागताः

kiṃ vā vakṣyati vṛddhaśca jāmbavānaṃgadaśca saḥ |
gataṃ pāraṃ samudrasya vānarāśca samāgatāḥ

12.10

अनिर्वेदः श्रियो मूलमनिर्वेदः परं सुखम् ।
भूयस्तत्र विचेष्यामि न यत्र विचयः कृतः

anirvedaḥ śriyo mūlamanirvedaḥ paraṃ sukham |
bhūyastatra viceṣyāmi na yatra vicayaḥ kṛtaḥ

12.11

अनिर्वेदो हि सततं सर्वार्थेषु प्रवर्तकः ।
करोति सफलं जन्तोः कर्म यच्च करोति सः

anirvedo hi satataṃ sarvārtheṣu pravartakaḥ |
karoti saphalaṃ jantoḥ karma yacca karoti saḥ

12.12

तस्मादनिर्वेदकरं यत्नं चेष्टेऽहमुत्तमम् ।
अदृष्टांश्च विचेष्यामि देशान् रावणपालितान्

tasmādanirvedakaraṃ yatnaṃ ceṣṭe'hamuttamam |
adṛṣṭāṃśca viceṣyāmi deśān rāvaṇapālitān

12.13

आपानशाला विचितास्तथा पुष्पगृहाणि च ।
चित्रशालाश्च विचिता भूयः क्रीडागृहाणि च

āpānaśālā vicitāstathā puṣpagṛhāṇi ca |
citraśālāśca vicitā bhūyaḥ krīḍāgṛhāṇi ca

12.14

निष्कुटान्तररथ्याश्च विमानानि च सर्वशः ।
इति संचिन्त्य भूयोऽपि विचेतुमुपचक्रमे

niṣkuṭāntararathyāśca vimānāni ca sarvaśaḥ |
iti saṃcintya bhūyo'pi vicetumupacakrame

12.15

भूमीगृहांश्चैत्यगृहान् गृहातिगृहकानपि ।
उत्पतन् निपतंश्चापि तिष्ठन् गच्छन् पुनः क्वचित्

bhūmīgṛhāṃścaityagṛhān gṛhātigṛhakānapi |
utpatan nipataṃścāpi tiṣṭhan gacchan punaḥ kvacit

12.16

अपवृण्वंश्च द्वाराणि कपाटान्यवघट्टयन् ।
प्रविशन् निष्पतंश्चापि प्रपतन्नुत्पतन्निव

apavṛṇvaṃśca dvārāṇi kapāṭānyavaghaṭṭayan |
praviśan niṣpataṃścāpi prapatannutpatanniva

12.17

सर्वमप्यवकाशं स विचचार महाकपिः ।
चतुरंगुलमात्रोऽपि नावकाशः स विद्यते ।
रावणान्तःपुरे तस्मिन् यं कपिर्न जगाम सः

sarvamapyavakāśaṃ sa vicacāra mahākapiḥ |
caturaṃgulamātro'pi nāvakāśaḥ sa vidyate |
rāvaṇāntaḥpure tasmin yaṃ kapirna jagāma saḥ

12.18

प्राकारान्तरवीथ्यश्च वेदिकाश्चैत्यसंश्रयाः ।
श्वभ्राश्च पुष्करिण्यश्च सर्वं तेनावलोकितम्

prākārāntaravīthyaśca vedikāścaityasaṃśrayāḥ |
śvabhrāśca puṣkariṇyaśca sarvaṃ tenāvalokitam

12.19

राक्षस्यो विविधाकारा विरूपा विकृतास्तथा ।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा

rākṣasyo vividhākārā virūpā vikṛtāstathā |
dṛṣṭā hanumatā tatra na tu sā janakātmajā

12.20

रूपेणाप्रतिमा लोके परा विद्याधरस्त्रियः ।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु राघवनन्दिनी

rūpeṇāpratimā loke parā vidyādharastriyaḥ |
dṛṣṭā hanumatā tatra na tu rāghavanandinī

12.21

नागकन्या वरारोहाः पूर्णचन्द्रनिभाननाः ।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा

nāgakanyā varārohāḥ pūrṇacandranibhānanāḥ |
dṛṣṭā hanumatā tatra na tu sā janakātmajā

12.22

प्रमथ्य राक्षसेन्द्रेण नागकन्या बलाद्धृताः ।
दृष्टा हनुमता तत्र न सा जनकनन्दिनी

pramathya rākṣasendreṇa nāgakanyā balāddhṛtāḥ |
dṛṣṭā hanumatā tatra na sā janakanandinī

12.23

सोऽपश्यंस्तां महाबाहुः पश्यंश्चान्या वरस्त्रियः ।
विषसाद महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः

so'paśyaṃstāṃ mahābāhuḥ paśyaṃścānyā varastriyaḥ |
viṣasāda mahābāhurhanūmān mārutātmajaḥ

12.24

उद्योगं वानरेन्द्राणां प्लवनं सागरस्य च ।
व्यर्थं वीक्ष्यानिलसुतश्चिन्तां पुनरुपागतः

udyogaṃ vānarendrāṇāṃ plavanaṃ sāgarasya ca |
vyarthaṃ vīkṣyānilasutaścintāṃ punarupāgataḥ

12.25

अवतीर्य विमानाच्च हनूमान् मारुतात्मजः ।
चिन्तामुपजगामाथ शोकोपहतचेतनः

avatīrya vimānācca hanūmān mārutātmajaḥ |
cintāmupajagāmātha śokopahatacetanaḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)