अथ राजा समृद्धार्थः सुग्रीवः प्लवगेश्वरः ।
उवाच नरशार्दूलं रामं परबलार्दनम्
atha rājā samṛddhārthaḥ sugrīvaḥ plavageśvaraḥ |
uvāca naraśārdūlaṃ rāmaṃ parabalārdanam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे चत्वारिंशः सर्गः ॥४-४०॥
71 श्लोक · 40 में से 67
सुग्रीव श्रीराम से कहते हैं कि महाबली वानर आ गए हैं, आज्ञा दीजिए। राम कहते हैं कि तुम ही भली-भाँति जानते हो; पहले पता लगाओ कि सीता जीवित हैं या नहीं और रावण का निवास कहाँ है। सुग्रीव विनत को एक लाख वानरों के साथ पूर्व भेजते हैं। वे प्रदेशों का विस्तार से वर्णन करते हैं: भागीरथी, सरयू, कौशिकी, यमुना और शोण; विदेह, मालव, काशी, कोसल, मगध और अंग; यव और सुवर्ण द्वीप; विशाल शाल्मलि वृक्ष और गरुड़ के निवास वाला लाल लोहित सागर; ऋषभ पर्वत वाला क्षीरसागर; सूर्य के उदय का सुनहरा उदयाचल और सौमनस शिखर। उसके आगे पूर्व अँधेरा और अज्ञात है। सब जगह खोजो, सीता और रावण का निवास पता करो और एक मास में लौटो; अधिक रुकने वाला मारा जाएगा।
अथ राजा समृद्धार्थः सुग्रीवः प्लवगेश्वरः ।
उवाच नरशार्दूलं रामं परबलार्दनम्
atha rājā samṛddhārthaḥ sugrīvaḥ plavageśvaraḥ |
uvāca naraśārdūlaṃ rāmaṃ parabalārdanam
आगता विनिविष्टाश्च बलिनः कामरूपिणः ।
वानरेन्द्रा महेन्द्राभा ये मद्विषयवासिनः
āgatā viniviṣṭāśca balinaḥ kāmarūpiṇaḥ |
vānarendrā mahendrābhā ye madviṣayavāsinaḥ
त इमे बहुविक्रान्तैर्बलिभिर्भीमविक्रमैः ।
आगता वानरा घोरा दैत्यदानवसंनिभाः
ta ime bahuvikrāntairbalibhirbhīmavikramaiḥ |
āgatā vānarā ghorā daityadānavasaṃnibhāḥ
ख्यातकर्मापदानाश्च बलवन्तो जितक्लमाः ।
पराक्रमेषु विख्याता व्यवसायेषु चोत्तमाः
khyātakarmāpadānāśca balavanto jitaklamāḥ |
parākrameṣu vikhyātā vyavasāyeṣu cottamāḥ
पृथिव्यम्बुचरा राम नानानगनिवासिनः ।
कोट्योघाश्च इमे प्राप्ता वानरास्तव किंकराः
pṛthivyambucarā rāma nānānaganivāsinaḥ |
koṭyoghāśca ime prāptā vānarāstava kiṃkarāḥ
निदेशवर्तिनः सर्वे सर्वे गुरुहिते स्थिताः ।
अभिप्रेतमनुष्ठातुं तव शक्ष्यन्त्यरिंदम
nideśavartinaḥ sarve sarve guruhite sthitāḥ |
abhipretamanuṣṭhātuṃ tava śakṣyantyariṃdama
त इमे बहुसाहस्रैरनीकैर्भीमविक्रमैः ।
आगता वानरा घोरा दैत्यदानवसंनिभाः
ta ime bahusāhasrairanīkairbhīmavikramaiḥ |
āgatā vānarā ghorā daityadānavasaṃnibhāḥ
यन्मन्यसे नरव्याघ्र प्राप्तकालं तदुच्यताम् ।
त्वत्सैन्यं त्वद्वशे युक्तमाज्ञापयितुमर्हसि
yanmanyase naravyāghra prāptakālaṃ taducyatām |
tvatsainyaṃ tvadvaśe yuktamājñāpayitumarhasi
काममेषामिदं कार्यं विदितं मम तत्त्वतः ।
तथापि तु यथायुक्तमाज्ञापयितुमर्हसि
kāmameṣāmidaṃ kāryaṃ viditaṃ mama tattvataḥ |
tathāpi tu yathāyuktamājñāpayitumarhasi
तथा ब्रुवाणं सुग्रीवं रामो दशरथात्मजः ।
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य इदं वचनमब्रवीत्
tathā bruvāṇaṃ sugrīvaṃ rāmo daśarathātmajaḥ |
bāhubhyāṃ sampariṣvajya idaṃ vacanamabravīt
ज्ञायतां सौम्य वैदेही यदि जीवति वा न वा ।
स च देशो महाप्राज्ञ यस्मिन् वसति रावणः
jñāyatāṃ saumya vaidehī yadi jīvati vā na vā |
sa ca deśo mahāprājña yasmin vasati rāvaṇaḥ
अधिगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च ।
प्राप्तकालं विधास्यामि तस्मिन् काले सह त्वया
adhigamya tu vaidehīṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca |
prāptakālaṃ vidhāsyāmi tasmin kāle saha tvayā
नाहमस्मिन् प्रभुः कार्ये वानरेन्द्र न लक्ष्मणः ।
त्वमस्य हेतुः कार्यस्य प्रभुश्च प्लवगेश्वर
nāhamasmin prabhuḥ kārye vānarendra na lakṣmaṇaḥ |
tvamasya hetuḥ kāryasya prabhuśca plavageśvara
त्वमेवाज्ञापय विभो मम कार्यविनिश्चयम् ।
त्वं हि जानासि मे कार्यं मम वीर न संशयः
tvamevājñāpaya vibho mama kāryaviniścayam |
tvaṃ hi jānāsi me kāryaṃ mama vīra na saṃśayaḥ
सुहृद्द्वितीयो विक्रान्तः प्राज्ञः कालविशेषवित् ।
भवानस्मद्धिते युक्तः सुहृदाप्तोऽर्थवित्तमः
suhṛddvitīyo vikrāntaḥ prājñaḥ kālaviśeṣavit |
bhavānasmaddhite yuktaḥ suhṛdāpto'rthavittamaḥ
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो विनतं नाम यूथपम् ।
अब्रवीद् रामसांनिध्ये लक्ष्मणस्य च धीमतः
evamuktastu sugrīvo vinataṃ nāma yūthapam |
abravīd rāmasāṃnidhye lakṣmaṇasya ca dhīmataḥ
शैलाभं मेघनिर्घोषमूर्जितं प्लवगेश्वरम् ।
सोमसूर्यनिभैः सार्धं वानरैर्वानरोत्तम
śailābhaṃ meghanirghoṣamūrjitaṃ plavageśvaram |
somasūryanibhaiḥ sārdhaṃ vānarairvānarottama
देशकालनयैर्युक्तो विज्ञः कार्यविनिश्चये ।
वृतः शतसहस्रेण वानराणां तरस्विनाम्
deśakālanayairyukto vijñaḥ kāryaviniścaye |
vṛtaḥ śatasahasreṇa vānarāṇāṃ tarasvinām
अधिगच्छ दिशं पूर्वां सशैलवनकाननाम् ।
तत्र सीतां च वैदेहीं निलयं रावणस्य च
adhigaccha diśaṃ pūrvāṃ saśailavanakānanām |
tatra sītāṃ ca vaidehīṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca
मार्गध्वं गिरिदुर्गेषु वनेषु च नदीषु च ।
नदीं भागीरथीं रम्यां सरयूं कौशिकीं तथा
mārgadhvaṃ giridurgeṣu vaneṣu ca nadīṣu ca |
nadīṃ bhāgīrathīṃ ramyāṃ sarayūṃ kauśikīṃ tathā
कालिन्दीं यमुनां रम्यां यामुनं च महागिरिम् ।
सरस्वतीं च सिन्धुं च शोणं मणिनिभोदकम्
kālindīṃ yamunāṃ ramyāṃ yāmunaṃ ca mahāgirim |
sarasvatīṃ ca sindhuṃ ca śoṇaṃ maṇinibhodakam
महीं कालमहीं चापि शैलकाननशोभिताम् ।
ब्रह्ममालान् विदेहांश्च मालवान् काशिकोसलान्
mahīṃ kālamahīṃ cāpi śailakānanaśobhitām |
brahmamālān videhāṃśca mālavān kāśikosalān
मागधांश्च महाग्रामान् पुण्ड्रांस्त्वङ्गांस्तथैव च ।
भूमिं च कोशकाराणां भूमिं च रजताकराम्
māgadhāṃśca mahāgrāmān puṇḍrāṃstvaṅgāṃstathaiva ca |
bhūmiṃ ca kośakārāṇāṃ bhūmiṃ ca rajatākarām
सर्वं च तद् विचेतव्यं मार्गयद्भिस्ततस्ततः ।
रामस्य दयितां भार्यां सीतां दशरथस्नुषाम्
sarvaṃ ca tad vicetavyaṃ mārgayadbhistatastataḥ |
rāmasya dayitāṃ bhāryāṃ sītāṃ daśarathasnuṣām
समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान् पत्तनानि च ।
मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदालयाः
samudramavagāḍhāṃśca parvatān pattanāni ca |
mandarasya ca ye koṭiṃ saṃśritāḥ kecidālayāḥ
कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः ।
घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः
karṇaprāvaraṇāścaiva tathā cāpyoṣṭhakarṇakāḥ |
ghoralohamukhāścaiva javanāścaikapādakāḥ
अक्षया बलवन्तश्च तथैव पुरुषादकाः ।
किरातास्तीक्ष्णचूडाश्च हेमाभाः प्रियदर्शनाः
akṣayā balavantaśca tathaiva puruṣādakāḥ |
kirātāstīkṣṇacūḍāśca hemābhāḥ priyadarśanāḥ
आममीनाशनाश्चापि किराता द्वीपवासिनः ।
अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति स्मृताः
āmamīnāśanāścāpi kirātā dvīpavāsinaḥ |
antarjalacarā ghorā naravyāghrā iti smṛtāḥ
एतेषामाश्रयाः सर्वे विचेयाः काननौकसः ।
गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च
eteṣāmāśrayāḥ sarve viceyāḥ kānanaukasaḥ |
giribhirye ca gamyante plavanena plavena ca
यत्नवन्तो यवद्वीपं सप्तराजोपशोभितम् ।
सुवर्णरूप्यकद्वीपं सुवर्णाकरमण्डितम्
yatnavanto yavadvīpaṃ saptarājopaśobhitam |
suvarṇarūpyakadvīpaṃ suvarṇākaramaṇḍitam
यवद्वीपमतिक्रम्य शिशिरो नाम पर्वतः ।
दिवं स्पृशति शृङ्गेण देवदानवसेवितः
yavadvīpamatikramya śiśiro nāma parvataḥ |
divaṃ spṛśati śṛṅgeṇa devadānavasevitaḥ
एतेषां गिरिदुर्गेषु प्रपातेषु वनेषु च ।
मार्गध्वं सहिताः सर्वे रामपत्नीं यशस्विनीम्
eteṣāṃ giridurgeṣu prapāteṣu vaneṣu ca |
mārgadhvaṃ sahitāḥ sarve rāmapatnīṃ yaśasvinīm
ततो रक्तजलं प्राप्य शोणाख्यं शीघ्रवाहिनम् ।
गत्वा पारं समुद्रस्य सिद्धचारणसेवितम्
tato raktajalaṃ prāpya śoṇākhyaṃ śīghravāhinam |
gatvā pāraṃ samudrasya siddhacāraṇasevitam
तस्य तीर्थेषु रम्येषु विचित्रेषु वनेषु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
tasya tīrtheṣu ramyeṣu vicitreṣu vaneṣu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
पर्वतप्रभवा नद्यः सुभीमबहुनिष्कुटाः ।
मार्गितव्या दरीमन्तः पर्वताश्च वनानि च
parvataprabhavā nadyaḥ subhīmabahuniṣkuṭāḥ |
mārgitavyā darīmantaḥ parvatāśca vanāni ca
ततः समुद्रद्वीपांश्च सुभीमान् द्रष्टुमर्हथ ।
ऊर्मिमन्तं महारौद्रं क्रोशन्तमनिलोद्धतम्
tataḥ samudradvīpāṃśca subhīmān draṣṭumarhatha |
ūrmimantaṃ mahāraudraṃ krośantamaniloddhatam
तत्रासुरा महाकायाश्छायां गृह्णन्ति नित्यशः ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता दीर्घकालं बुभुक्षिताः
tatrāsurā mahākāyāśchāyāṃ gṛhṇanti nityaśaḥ |
brahmaṇā samanujñātā dīrghakālaṃ bubhukṣitāḥ
तं कालमेघप्रतिमं महोरगनिषेवितम् ।
अभिगम्य महानादं तीर्थेनैव महोदधिम्
taṃ kālameghapratimaṃ mahoraganiṣevitam |
abhigamya mahānādaṃ tīrthenaiva mahodadhim
ततो रक्तजलं भीमं लोहितं नाम सागरम् ।
गत्वा प्रेक्ष्यथ तां चैव बृहतीं कूटशाल्मलीम्
tato raktajalaṃ bhīmaṃ lohitaṃ nāma sāgaram |
gatvā prekṣyatha tāṃ caiva bṛhatīṃ kūṭaśālmalīm
गृहं च वैनतेयस्य नानारत्नविभूषितम् ।
तत्र कैलाससंकाशं विहितं विश्वकर्मणा
gṛhaṃ ca vainateyasya nānāratnavibhūṣitam |
tatra kailāsasaṃkāśaṃ vihitaṃ viśvakarmaṇā
तत्र शैलनिभा भीमा मन्देहा नाम राक्षसाः ।
शैलशृङ्गेषु लम्बन्ते नानारूपा भयावहाः
tatra śailanibhā bhīmā mandehā nāma rākṣasāḥ |
śailaśṛṅgeṣu lambante nānārūpā bhayāvahāḥ
ते पतन्ति जले नित्यं सूर्यस्योदयनं प्रति ।
अभितप्ताः स्म सूर्येण लम्बन्ते स्म पुनः पुनः
te patanti jale nityaṃ sūryasyodayanaṃ prati |
abhitaptāḥ sma sūryeṇa lambante sma punaḥ punaḥ
निहता ब्रह्मतेजोभिरहन्यहनि राक्षसाः ।
ततः पाण्डुरमेघाभं क्षीरोदं नाम सागरम्
nihatā brahmatejobhirahanyahani rākṣasāḥ |
tataḥ pāṇḍurameghābhaṃ kṣīrodaṃ nāma sāgaram
गत्वा द्रक्ष्यथ दुर्धर्षा मुक्ताहारमिवोर्मिभिः ।
तस्य मध्ये महान् श्वेतो ऋषभो नाम पर्वतः
gatvā drakṣyatha durdharṣā muktāhāramivormibhiḥ |
tasya madhye mahān śveto ṛṣabho nāma parvataḥ
दिव्यगन्धैः कुसुमितैराचितैश्च नगैर्वृतः ।
सरश्च राजतैः पद्मैर्ज्वलितैर्हेमकेसरैः
divyagandhaiḥ kusumitairācitaiśca nagairvṛtaḥ |
saraśca rājataiḥ padmairjvalitairhemakesaraiḥ
नाम्ना सुदर्शनं नाम राजहंसैः समाकुलम् ।
विबुधाश्चारणा यक्षाः किंनराश्चाप्सरोगणाः
nāmnā sudarśanaṃ nāma rājahaṃsaiḥ samākulam |
vibudhāścāraṇā yakṣāḥ kiṃnarāścāpsarogaṇāḥ
हृष्टाः समधिगच्छन्ति नलिनीं तां रिरंसवः ।
क्षीरोदं समतिक्रम्य तदा द्रक्ष्यथ वानराः
hṛṣṭāḥ samadhigacchanti nalinīṃ tāṃ riraṃsavaḥ |
kṣīrodaṃ samatikramya tadā drakṣyatha vānarāḥ
जलोदं सागरं शीघ्रं सर्वभूतभयावहम् ।
तत्र तत्कोपजं तेजः कृतं हयमुखं महत्
jalodaṃ sāgaraṃ śīghraṃ sarvabhūtabhayāvaham |
tatra tatkopajaṃ tejaḥ kṛtaṃ hayamukhaṃ mahat
अस्याहुस्तन्महावेगमोदनं सचराचरम् ।
तत्र विक्रोशतां नादो भूतानां सागरौकसाम् ।
श्रूयते चासमर्थानां दृष्ट्वाभूद् वडवामुखम्
asyāhustanmahāvegamodanaṃ sacarācaram |
tatra vikrośatāṃ nādo bhūtānāṃ sāgaraukasām |
śrūyate cāsamarthānāṃ dṛṣṭvābhūd vaḍavāmukham
स्वादूदस्योत्तरे तीरे योजनानि त्रयोदश ।
जातरूपशिलो नाम सुमहान् कनकप्रभः
svādūdasyottare tīre yojanāni trayodaśa |
jātarūpaśilo nāma sumahān kanakaprabhaḥ
तत्र चन्द्रप्रतीकाशं पन्नगं धरणीधरम् ।
पद्मपत्रविशालाक्षं ततो द्रक्ष्यथ वानराः
tatra candrapratīkāśaṃ pannagaṃ dharaṇīdharam |
padmapatraviśālākṣaṃ tato drakṣyatha vānarāḥ
आसीनं पर्वतस्याग्रे सर्वदेवनमस्कृतम् ।
सहस्रशिरसं देवमनन्तं नीलवाससम्
āsīnaṃ parvatasyāgre sarvadevanamaskṛtam |
sahasraśirasaṃ devamanantaṃ nīlavāsasam
त्रिशिराः काञ्चनः केतुस्तालस्तस्य महात्मनः ।
स्थापितः पर्वतस्याग्रे विराजति सवेदिकः
triśirāḥ kāñcanaḥ ketustālastasya mahātmanaḥ |
sthāpitaḥ parvatasyāgre virājati savedikaḥ
पूर्वस्यां दिशि निर्माणं कृतं तत् त्रिदशेश्वरैः ।
ततः परं हेममयः श्रीमानुदयपर्वतः
pūrvasyāṃ diśi nirmāṇaṃ kṛtaṃ tat tridaśeśvaraiḥ |
tataḥ paraṃ hemamayaḥ śrīmānudayaparvataḥ
तस्य कोटिर्दिवं स्पृष्ट्वा शतयोजनमायता ।
जातरूपमयी दिव्या विराजति सवेदिका
tasya koṭirdivaṃ spṛṣṭvā śatayojanamāyatā |
jātarūpamayī divyā virājati savedikā
सालैस्तालैस्तमालैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः ।
जातरूपमयैर्दिव्यैः शोभते सूर्यसंनिभैः
sālaistālaistamālaiśca karṇikāraiśca puṣpitaiḥ |
jātarūpamayairdivyaiḥ śobhate sūryasaṃnibhaiḥ
तत्र योजनविस्तारमुच्छ्रितं दशयोजनम् ।
शृङ्गं सौमनसं नाम जातरूपमयं ध्रुवम्
tatra yojanavistāramucchritaṃ daśayojanam |
śṛṅgaṃ saumanasaṃ nāma jātarūpamayaṃ dhruvam
तत्र पूर्वं पदं कृत्वा पुरा विष्णुस्त्रिविक्रमे ।
द्वितीयं शिखरे मेरोश्चकार पुरुषोत्तमः
tatra pūrvaṃ padaṃ kṛtvā purā viṣṇustrivikrame |
dvitīyaṃ śikhare meroścakāra puruṣottamaḥ
उत्तरेण परिक्रम्य जम्बूद्वीपं दिवाकरः ।
दृश्यो भवति भूयिष्ठं शिखरं तन्महोच्छ्रयम्
uttareṇa parikramya jambūdvīpaṃ divākaraḥ |
dṛśyo bhavati bhūyiṣṭhaṃ śikharaṃ tanmahocchrayam
तत्र वैखानसा नाम वालखिल्या महर्षयः ।
प्रकाशमाना दृश्यन्ते सूर्यवर्णास्तपस्विनः
tatra vaikhānasā nāma vālakhilyā maharṣayaḥ |
prakāśamānā dṛśyante sūryavarṇāstapasvinaḥ
अयं सुदर्शनो द्वीपः पुरो यस्य प्रकाशते ।
तस्मिंस्तेजश्च चक्षुश्च सर्वप्राणभृतामपि
ayaṃ sudarśano dvīpaḥ puro yasya prakāśate |
tasmiṃstejaśca cakṣuśca sarvaprāṇabhṛtāmapi
शैलस्य तस्य पृष्ठेषु कन्दरेषु वनेषु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
śailasya tasya pṛṣṭheṣu kandareṣu vaneṣu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
काञ्चनस्य च शैलस्य सूर्यस्य च महात्मनः ।
आविष्टा तेजसा संध्या पूर्वा रक्ता प्रकाशते
kāñcanasya ca śailasya sūryasya ca mahātmanaḥ |
āviṣṭā tejasā saṃdhyā pūrvā raktā prakāśate
पूर्वमेतत् कृतं द्वारं पृथिव्या भुवनस्य च ।
सूर्यस्योदयनं चैव पूर्वा ह्येषा दिगुच्यते
pūrvametat kṛtaṃ dvāraṃ pṛthivyā bhuvanasya ca |
sūryasyodayanaṃ caiva pūrvā hyeṣā digucyate
तस्य शैलस्य पृष्ठेषु निर्झरेषु गुहासु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
tasya śailasya pṛṣṭheṣu nirjhareṣu guhāsu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
ततः परमगम्या स्याद् दिक्पूर्वा त्रिदशावृता ।
रहिता चन्द्रसूर्याभ्यामदृश्या तमसावृता
tataḥ paramagamyā syād dikpūrvā tridaśāvṛtā |
rahitā candrasūryābhyāmadṛśyā tamasāvṛtā
शैलेषु तेषु सर्वेषु कन्दरेषु नदीषु च ।
ये च नोक्ता मयोद्देशा विचेया तेषु जानकी
śaileṣu teṣu sarveṣu kandareṣu nadīṣu ca |
ye ca noktā mayoddeśā viceyā teṣu jānakī
एतावद् वानरैः शक्यं गन्तुं वानरपुङ्गवाः ।
अभास्करममर्यादं न जानीमस्ततः परम्
etāvad vānaraiḥ śakyaṃ gantuṃ vānarapuṅgavāḥ |
abhāskaramamaryādaṃ na jānīmastataḥ param
अभिगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च ।
मासे पूर्णे निवर्तध्वमुदयं प्राप्य पर्वतम्
abhigamya tu vaidehīṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca |
māse pūrṇe nivartadhvamudayaṃ prāpya parvatam
ऊर्ध्वं मासान्न वस्तव्यं वसन् वध्यो भवेन्मम ।
सिद्धार्थाः संनिवर्तध्वमधिगम्य च मैथिलीम्
ūrdhvaṃ māsānna vastavyaṃ vasan vadhyo bhavenmama |
siddhārthāḥ saṃnivartadhvamadhigamya ca maithilīm
महेन्द्रकान्तां वनषण्डमण्डितां
दिशं चरित्वा निपुणेन वानराः ।
अवाप्य सीतां रघुवंशजप्रियां
ततो निवृत्ताः सुखिनो भविष्यथ
mahendrakāntāṃ vanaṣaṇḍamaṇḍitāṃ
diśaṃ caritvā nipuṇena vānarāḥ |
avāpya sītāṃ raghuvaṃśajapriyāṃ
tato nivṛttāḥ sukhino bhaviṣyatha
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)