ततः प्रस्थाप्य सुग्रीवस्तन्महद्वानरं बलम् ।
दक्षिणां प्रेषयामास वानरानभिलक्षितान्
tataḥ prasthāpya sugrīvastanmahadvānaraṃ balam |
dakṣiṇāṃ preṣayāmāsa vānarānabhilakṣitān
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे एकचत्वारिंशः सर्गः ॥४-४१॥
49 श्लोक · 41 में से 67
सुग्रीव अपने श्रेष्ठ वीरों को दक्षिण भेजते हैं: नील, हनुमान, जाम्बवान, सुहोत्र, शरारि, गज, गवाक्ष, गवय, सुषेण, मैन्द, द्विविद आदि, जिनके नायक अंगद हैं। वे मार्ग बताते हैं: विन्ध्य, नर्मदा, गोदावरी, कृष्णवेणी, आन्ध्र, पुण्ड्र, चोल, पाण्ड्य और केरल देश, मलय पर्वत, कावेरी, अगस्त्य का स्थान और ताम्रपर्णी। आगे पाण्ड्यों का सुनहरा द्वार, फिर समुद्र। उसके पार सौ योजन विस्तार वाला द्वीप है, जो दुष्ट रावण का निवास है; उसे ध्यान से खोजना। और दक्षिण में महेन्द्र, ऋषभ, पितरों का देश और अन्धकार से ढकी यम की राजधानी है; वही सीमा है। जो एक मास में सीता का समाचार लाएगा, वह मुझे प्राणों से प्रिय होगा।
ततः प्रस्थाप्य सुग्रीवस्तन्महद्वानरं बलम् ।
दक्षिणां प्रेषयामास वानरानभिलक्षितान्
tataḥ prasthāpya sugrīvastanmahadvānaraṃ balam |
dakṣiṇāṃ preṣayāmāsa vānarānabhilakṣitān
नीलमग्निसुतं चैव हनूमन्तं च वानरम् ।
पितामहसुतं चैव जाम्बवन्तं महौजसम्
nīlamagnisutaṃ caiva hanūmantaṃ ca vānaram |
pitāmahasutaṃ caiva jāmbavantaṃ mahaujasam
सुहोत्रं च शरारिं च शरगुल्मं तथैव च ।
गजं गवाक्षं गवयं सुषेणं वृषभं तथा
suhotraṃ ca śarāriṃ ca śaragulmaṃ tathaiva ca |
gajaṃ gavākṣaṃ gavayaṃ suṣeṇaṃ vṛṣabhaṃ tathā
मैन्दं च द्विविदं चैव सुषेणं गन्धमादनम् ।
उल्कामुखमनङ्गं च हुताशनसुतावुभौ
maindaṃ ca dvividaṃ caiva suṣeṇaṃ gandhamādanam |
ulkāmukhamanaṅgaṃ ca hutāśanasutāvubhau
अङ्गदप्रमुखान् वीरान् वीरः कपिगणेश्वरः ।
वेगविक्रमसम्पन्नान् संदिदेश विशेषवित्
aṅgadapramukhān vīrān vīraḥ kapigaṇeśvaraḥ |
vegavikramasampannān saṃdideśa viśeṣavit
तेषामग्रेसरं चैव बृहद्बलमथाङ्गदम् ।
विधाय हरिवीराणामादिशद् दक्षिणां दिशम्
teṣāmagresaraṃ caiva bṛhadbalamathāṅgadam |
vidhāya harivīrāṇāmādiśad dakṣiṇāṃ diśam
ये केचन समुद्देशास्तस्यां दिशि सुदुर्गमाः ।
कपीशः कपिमुख्यानां स तेषां समुदाहरत्
ye kecana samuddeśāstasyāṃ diśi sudurgamāḥ |
kapīśaḥ kapimukhyānāṃ sa teṣāṃ samudāharat
सहस्रशिरसं विन्ध्यं नानाद्रुमलतायुतम् ।
नर्मदां च नदीं रम्यां महोरगनिषेविताम्
sahasraśirasaṃ vindhyaṃ nānādrumalatāyutam |
narmadāṃ ca nadīṃ ramyāṃ mahoraganiṣevitām
ततो गोदावरीं रम्यां कृष्णवेणीं महानदीम् ।
वरदां च महाभागां महोरगनिषेविताम् ।
मेखलानुत्कलांश्चैव दशार्णनगराण्यपि
tato godāvarīṃ ramyāṃ kṛṣṇaveṇīṃ mahānadīm |
varadāṃ ca mahābhāgāṃ mahoraganiṣevitām |
mekhalānutkalāṃścaiva daśārṇanagarāṇyapi
आब्रवन्तीमवन्तीं च सर्वमेवानुपश्यत ।
विदर्भानृष्टिकांश्चैव रम्यान् माहिषकानपि
ābravantīmavantīṃ ca sarvamevānupaśyata |
vidarbhānṛṣṭikāṃścaiva ramyān māhiṣakānapi
तथा वङ्गान् कलिङ्गांश्च कौशिकांश्च समन्ततः ।
अन्वीक्ष्य दण्डकारण्यं सपर्वतनदीगुहम्
tathā vaṅgān kaliṅgāṃśca kauśikāṃśca samantataḥ |
anvīkṣya daṇḍakāraṇyaṃ saparvatanadīguham
नदीं गोदावरीं चैव सर्वमेवानुपश्यत ।
तथैवान्ध्रांश्च पुण्ड्रांश्च चोलान् पाण्ड्यांश्च केरलान्
nadīṃ godāvarīṃ caiva sarvamevānupaśyata |
tathaivāndhrāṃśca puṇḍrāṃśca colān pāṇḍyāṃśca keralān
अयोमुखश्च गन्तव्यः पर्वतो धातुमण्डितः ।
विचित्रशिखरः श्रीमांश्चित्रपुष्पितकाननः
ayomukhaśca gantavyaḥ parvato dhātumaṇḍitaḥ |
vicitraśikharaḥ śrīmāṃścitrapuṣpitakānanaḥ
सुचन्दनवनोद्देशो मार्गितव्यो महागिरिः ।
ततस्तामापगां दिव्यां प्रसन्नसलिलाशयाम्
sucandanavanoddeśo mārgitavyo mahāgiriḥ |
tatastāmāpagāṃ divyāṃ prasannasalilāśayām
तत्र द्रक्ष्यथ कावेरीं विहृतामप्सरोगणैः ।
तस्यासीनं नगस्याग्रे मलयस्य महौजसम्
tatra drakṣyatha kāverīṃ vihṛtāmapsarogaṇaiḥ |
tasyāsīnaṃ nagasyāgre malayasya mahaujasam
द्रक्ष्यथादित्यसंकाशमगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ततस्तेनाभ्यनुज्ञाताः प्रसन्नेन महात्मना
drakṣyathādityasaṃkāśamagastyamṛṣisattamam |
tatastenābhyanujñātāḥ prasannena mahātmanā
ताम्रपर्णीं ग्राहजुष्टां तरिष्यथ महानदीम् ।
सा चन्दनवनैश्चित्रैः प्रच्छन्नद्वीपवारिणी
tāmraparṇīṃ grāhajuṣṭāṃ tariṣyatha mahānadīm |
sā candanavanaiścitraiḥ pracchannadvīpavāriṇī
कान्तेव युवती कान्तं समुद्रमवगाहते ।
ततो हेममयं दिव्यं मुक्तामणिविभूषितम्
kānteva yuvatī kāntaṃ samudramavagāhate |
tato hemamayaṃ divyaṃ muktāmaṇivibhūṣitam
युक्तं कवाटं पाण्ड्यानां गता द्रक्ष्यथ वानराः ।
ततः समुद्रमासाद्य सम्प्रधार्यार्थनिश्चयम्
yuktaṃ kavāṭaṃ pāṇḍyānāṃ gatā drakṣyatha vānarāḥ |
tataḥ samudramāsādya sampradhāryārthaniścayam
अगस्त्येनान्तरे तत्र सागरे विनिवेशितः ।
चित्रसानुनगः श्रीमान् महेन्द्रः पर्वतोत्तमः
agastyenāntare tatra sāgare viniveśitaḥ |
citrasānunagaḥ śrīmān mahendraḥ parvatottamaḥ
जातरूपमयः श्रीमानवगाढो महार्णवम् ।
नानाविधैर्नगैः फुल्लैर्लताभिश्चोपशोभितम्
jātarūpamayaḥ śrīmānavagāḍho mahārṇavam |
nānāvidhairnagaiḥ phullairlatābhiścopaśobhitam
देवर्षियक्षप्रवरैरप्सरोभिश्च शोभितम् ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रकीर्णं सुमनोरमम्
devarṣiyakṣapravarairapsarobhiśca śobhitam |
siddhacāraṇasaṅghaiśca prakīrṇaṃ sumanoramam
तमुपैति सहस्राक्षः सदा पर्वसु पर्वसु ।
द्वीपस्तस्यापरे पारे शतयोजनविस्तृतः
tamupaiti sahasrākṣaḥ sadā parvasu parvasu |
dvīpastasyāpare pāre śatayojanavistṛtaḥ
अगम्यो मानुषैर्दीप्तस्तं मार्गध्वं समन्ततः ।
तत्र सर्वात्मना सीता मार्गितव्या विशेषतः
agamyo mānuṣairdīptastaṃ mārgadhvaṃ samantataḥ |
tatra sarvātmanā sītā mārgitavyā viśeṣataḥ
स हि देशस्तु वध्यस्य रावणस्य दुरात्मनः ।
राक्षसाधिपतेर्वासः सहस्राक्षसमद्युतेः
sa hi deśastu vadhyasya rāvaṇasya durātmanaḥ |
rākṣasādhipatervāsaḥ sahasrākṣasamadyuteḥ
दक्षिणस्य समुद्रस्य मध्ये तस्य तु राक्षसी ।
अङ्गारकेति विख्याता छायामाक्षिप्य भोजिनी
dakṣiṇasya samudrasya madhye tasya tu rākṣasī |
aṅgāraketi vikhyātā chāyāmākṣipya bhojinī
एवं निःसंशयान् कृत्वा संशयान्नष्टसंशयाः ।
मृगयध्वं नरेन्द्रस्य पत्नीममिततेजसः
evaṃ niḥsaṃśayān kṛtvā saṃśayānnaṣṭasaṃśayāḥ |
mṛgayadhvaṃ narendrasya patnīmamitatejasaḥ
तमतिक्रम्य लक्ष्मीवान् समुद्रे शतयोजने ।
गिरिः पुष्पितको नाम सिद्धचारणसेवितः
tamatikramya lakṣmīvān samudre śatayojane |
giriḥ puṣpitako nāma siddhacāraṇasevitaḥ
चन्द्रसूर्यांशुसंकाशः सागराम्बुसमाश्रयः ।
भ्राजते विपुलैः शृङ्गैरम्बरं विलिखन्निव
candrasūryāṃśusaṃkāśaḥ sāgarāmbusamāśrayaḥ |
bhrājate vipulaiḥ śṛṅgairambaraṃ vilikhanniva
तस्यैकं काञ्चनं शृङ्गं सेवते यं दिवाकरः ।
श्वेतं राजतमेकं च सेवते यन्निशाकरः ।
न तं कृतघ्नाः पश्यन्ति न नृशंसा न नास्तिकाः
tasyaikaṃ kāñcanaṃ śṛṅgaṃ sevate yaṃ divākaraḥ |
śvetaṃ rājatamekaṃ ca sevate yanniśākaraḥ |
na taṃ kṛtaghnāḥ paśyanti na nṛśaṃsā na nāstikāḥ
प्रणम्य शिरसा शैलं तं विमार्गथ वानराः ।
तमतिक्रम्य दुर्धर्षं सूर्यवान्नाम पर्वतः
praṇamya śirasā śailaṃ taṃ vimārgatha vānarāḥ |
tamatikramya durdharṣaṃ sūryavānnāma parvataḥ
अध्वना दुर्विगाहेन योजनानि चतुर्दश ।
ततस्तमप्यतिक्रम्य वैद्युतो नाम पर्वतः
adhvanā durvigāhena yojanāni caturdaśa |
tatastamapyatikramya vaidyuto nāma parvataḥ
सर्वकामफलैर्वृक्षैः सर्वकालमनोहरैः ।
तत्र भुक्त्वा वरार्हाणि मूलानि च फलानि च
sarvakāmaphalairvṛkṣaiḥ sarvakālamanoharaiḥ |
tatra bhuktvā varārhāṇi mūlāni ca phalāni ca
मधूनि पीत्वा जुष्टानि परं गच्छत वानराः ।
तत्र नेत्रमनःकान्तः कुञ्जरो नाम पर्वतः
madhūni pītvā juṣṭāni paraṃ gacchata vānarāḥ |
tatra netramanaḥkāntaḥ kuñjaro nāma parvataḥ
अगस्त्यभवनं यत्र निर्मितं विश्वकर्मणा ।
तत्र योजनविस्तारमुच्छ्रितं दशयोजनम्
agastyabhavanaṃ yatra nirmitaṃ viśvakarmaṇā |
tatra yojanavistāramucchritaṃ daśayojanam
शरणं काञ्चनं दिव्यं नानारत्नविभूषितम् ।
तत्र भोगवती नाम सर्पाणामालयः पुरी
śaraṇaṃ kāñcanaṃ divyaṃ nānāratnavibhūṣitam |
tatra bhogavatī nāma sarpāṇāmālayaḥ purī
विशालरथ्या दुर्धर्षा सर्वतः परिरक्षिता ।
रक्षिता पन्नगैर्घोरैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैर्महाविषैः
viśālarathyā durdharṣā sarvataḥ parirakṣitā |
rakṣitā pannagairghoraistīkṣṇadaṃṣṭrairmahāviṣaiḥ
सर्पराजो महाघोरो यस्यां वसति वासुकिः ।
निर्याय मार्गितव्या च सा च भोगवती पुरी
sarparājo mahāghoro yasyāṃ vasati vāsukiḥ |
niryāya mārgitavyā ca sā ca bhogavatī purī
तत्र चानन्तरोद्देशा ये केचन समावृताः ।
तं च देशमतिक्रम्य महानृषभसंस्थितिः
tatra cānantaroddeśā ye kecana samāvṛtāḥ |
taṃ ca deśamatikramya mahānṛṣabhasaṃsthitiḥ
सर्वरत्नमयः श्रीमानृषभो नाम पर्वतः ।
गोशीर्षकं पद्मकं च हरिश्यामं च चन्दनम्
sarvaratnamayaḥ śrīmānṛṣabho nāma parvataḥ |
gośīrṣakaṃ padmakaṃ ca hariśyāmaṃ ca candanam
दिव्यमुत्पद्यते यत्र तच्चैवाग्निसमप्रभम् ।
न तु तच्चन्दनं दृष्ट्वा स्प्रष्टव्यं तु कदाचन
divyamutpadyate yatra taccaivāgnisamaprabham |
na tu taccandanaṃ dṛṣṭvā spraṣṭavyaṃ tu kadācana
रोहिता नाम गन्धर्वा घोरं रक्षन्ति तद्वनम् ।
तत्र गन्धर्वपतयः पञ्च सूर्यसमप्रभाः
rohitā nāma gandharvā ghoraṃ rakṣanti tadvanam |
tatra gandharvapatayaḥ pañca sūryasamaprabhāḥ
शैलूषो ग्रामणीः शिक्षः शुको बभ्रुस्तथैव च ।
रविसोमाग्निवपुषां निवासः पुण्यकर्मणाम्
śailūṣo grāmaṇīḥ śikṣaḥ śuko babhrustathaiva ca |
ravisomāgnivapuṣāṃ nivāsaḥ puṇyakarmaṇām
अन्ते पृथिव्या दुर्धर्षास्ततः स्वर्गजितः स्थिताः ।
ततः परं न वः सेव्यः पितृलोकः सुदारुणः
ante pṛthivyā durdharṣāstataḥ svargajitaḥ sthitāḥ |
tataḥ paraṃ na vaḥ sevyaḥ pitṛlokaḥ sudāruṇaḥ
राजधानी यमस्यैषा कष्टेन तमसाऽऽवृता ।
एतावदेव युष्माभिर्वीरा वानरपुंगवाः ।
शक्यं विचेतुं गन्तुं वा नातो गतिमतां गतिः
rājadhānī yamasyaiṣā kaṣṭena tamasā''vṛtā |
etāvadeva yuṣmābhirvīrā vānarapuṃgavāḥ |
śakyaṃ vicetuṃ gantuṃ vā nāto gatimatāṃ gatiḥ
सर्वमेतत् समालोक्य यच्चान्यदपि दृश्यते ।
गतिं विदित्वा वैदेह्याः संनिवर्तितुमर्हथ
sarvametat samālokya yaccānyadapi dṛśyate |
gatiṃ viditvā vaidehyāḥ saṃnivartitumarhatha
यश्च मासान्निवृत्तोऽग्रे दृष्टा सीतेति वक्ष्यति ।
मत्तुल्यविभवो भोगैः सुखं स विहरिष्यति
yaśca māsānnivṛtto'gre dṛṣṭā sīteti vakṣyati |
mattulyavibhavo bhogaiḥ sukhaṃ sa vihariṣyati
ततः प्रियतरो नास्ति मम प्राणाद् विशेषतः ।
कृतापराधो बहुशो मम बन्धुर्भविष्यति
tataḥ priyataro nāsti mama prāṇād viśeṣataḥ |
kṛtāparādho bahuśo mama bandhurbhaviṣyati
अमितबलपराक्रमा भवन्तो
विपुलगुणेषु कुलेषु च प्रसूताः ।
मनुजपतिसुतां यथा लभध्वं
तदधिगुणं पुरुषार्थमारभध्वम्
amitabalaparākramā bhavanto
vipulaguṇeṣu kuleṣu ca prasūtāḥ |
manujapatisutāṃ yathā labhadhvaṃ
tadadhiguṇaṃ puruṣārthamārabhadhvam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)