एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना ।
हनूमन्तं स्थितं पार्श्वे वचनं चेदमब्रवीत्
evamuktastu sugrīvo lakṣmaṇena mahātmanā |
hanūmantaṃ sthitaṃ pārśve vacanaṃ cedamabravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे सप्तत्रिंशः सर्गः ॥४-३७॥
37 श्लोक · 37 में से 67
सुग्रीव पास खड़े हनुमान से कहते हैं कि महेन्द्र, हिमवान, विन्ध्य, कैलास और मन्दर के पाँच शिखरों पर, पूर्वी और पश्चिमी समुद्र के तटवर्ती पर्वतों पर, अस्ताचल, अंजन और महाशैल पर तथा सब वनों में रहने वाले वानरों को तुरन्त बुलाओ। तेज दूत जाएँ और साम, दान या किसी भी उपाय से उन्हें लाएँ; जो देर करे, उसे मृत्युदण्ड। हनुमान सब दिशाओं में तेज वानर भेजते हैं। काल-समान सुग्रीव की आज्ञा सुनकर पृथ्वी भर के पर्वतों, नदियों और वनों से करोड़ों वानर भय से दौड़ पड़ते हैं। दूत पहले लौटते हैं, हिमालय के फल-मूल भेंट लेकर, और बताते हैं कि पृथ्वी के सब वानर आ रहे हैं।
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना ।
हनूमन्तं स्थितं पार्श्वे वचनं चेदमब्रवीत्
evamuktastu sugrīvo lakṣmaṇena mahātmanā |
hanūmantaṃ sthitaṃ pārśve vacanaṃ cedamabravīt
महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च ।
मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः
mahendrahimavadvindhyakailāsaśikhareṣu ca |
mandare pāṇḍuśikhare pañcaśaileṣu ye sthitāḥ
तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु नित्यशः ।
पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमस्यां तु ये दिशि
taruṇādityavarṇeṣu bhrājamāneṣu nityaśaḥ |
parvateṣu samudrānte paścimasyāṃ tu ye diśi
आदित्यभवने चैव गिरौ संध्याभ्रसंनिभे ।
पद्माचलवनं भीमाः संश्रिता हरिपुंगवाः
ādityabhavane caiva girau saṃdhyābhrasaṃnibhe |
padmācalavanaṃ bhīmāḥ saṃśritā haripuṃgavāḥ
अञ्जनाम्बुदसंकाशाः कुञ्जरेन्द्रमहौजसः ।
अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवंगमाः
añjanāmbudasaṃkāśāḥ kuñjarendramahaujasaḥ |
añjane parvate caiva ye vasanti plavaṃgamāḥ
महाशैलगुहावासा वानराः कनकप्रभाः ।
मेरुपार्श्वगताश्चैव ये च धूम्रगिरिं श्रिताः
mahāśailaguhāvāsā vānarāḥ kanakaprabhāḥ |
merupārśvagatāścaiva ye ca dhūmragiriṃ śritāḥ
तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे ।
पिबन्तो मधु मैरेयं भीमवेगाः प्लवंगमाः
taruṇādityavarṇāśca parvate ye mahāruṇe |
pibanto madhu maireyaṃ bhīmavegāḥ plavaṃgamāḥ
वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च ।
तापसाश्रमरम्येषु वनान्तेषु समन्ततः
vaneṣu ca suramyeṣu sugandhiṣu mahatsu ca |
tāpasāśramaramyeṣu vanānteṣu samantataḥ
तांस्तांस्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान् ।
सामदानादिभिः कल्पैर्वानरैर्वेगवत्तरैः
tāṃstāṃstvamānaya kṣipraṃ pṛthivyāṃ sarvavānarān |
sāmadānādibhiḥ kalpairvānarairvegavattaraiḥ
प्रेषिताः प्रथमं ये च मयाऽऽज्ञाता महाजवाः ।
त्वरणार्थं तु भूयस्त्वं सम्प्रेषय हरीश्वरान्
preṣitāḥ prathamaṃ ye ca mayā''jñātā mahājavāḥ |
tvaraṇārthaṃ tu bhūyastvaṃ sampreṣaya harīśvarān
ये प्रसक्ताश्च कामेषु दीर्घसूत्राश्च वानराः ।
इहानयस्व तान् शीघ्रं सर्वानेव कपीश्वरान्
ye prasaktāśca kāmeṣu dīrghasūtrāśca vānarāḥ |
ihānayasva tān śīghraṃ sarvāneva kapīśvarān
अहोभिर्दशभिर्ये च नागच्छन्ति ममाज्ञया ।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो राजशासनदूषकाः
ahobhirdaśabhirye ca nāgacchanti mamājñayā |
hantavyāste durātmāno rājaśāsanadūṣakāḥ
शतान्यथ सहस्राणि कोट्यश्च मम शासनात् ।
प्रयान्तु कपिसिंहानां निदेशे मम ये स्थिताः
śatānyatha sahasrāṇi koṭyaśca mama śāsanāt |
prayāntu kapisiṃhānāṃ nideśe mama ye sthitāḥ
मेघपर्वतसंकाशाश्छादयन्त इवाम्बरम् ।
घोररूपाः कपिश्रेष्ठा यान्तु मच्छासनादितः
meghaparvatasaṃkāśāśchādayanta ivāmbaram |
ghorarūpāḥ kapiśreṣṭhā yāntu macchāsanāditaḥ
ते गतिज्ञा गतिं गत्वा पृथिव्यां सर्ववानराः ।
आनयन्तु हरीन् सर्वांस्त्वरिताः शासनान्मम
te gatijñā gatiṃ gatvā pṛthivyāṃ sarvavānarāḥ |
ānayantu harīn sarvāṃstvaritāḥ śāsanānmama
तस्य वानरराजस्य श्रुत्वा वायुसुतो वचः ।
दिक्षु सर्वासु विक्रान्तान् प्रेषयामास वानरान्
tasya vānararājasya śrutvā vāyusuto vacaḥ |
dikṣu sarvāsu vikrāntān preṣayāmāsa vānarān
ते पदं विष्णुविक्रान्तं पतत्त्रिज्योतिरध्वगाः ।
प्रयाताः प्रहिता राज्ञा हरयस्तु क्षणेन वै
te padaṃ viṣṇuvikrāntaṃ patattrijyotiradhvagāḥ |
prayātāḥ prahitā rājñā harayastu kṣaṇena vai
ते समुद्रेषु गिरिषु वनेषु च सरस्सु च ।
वानरा वानरान् सर्वान् रामहेतोरचोदयन्
te samudreṣu giriṣu vaneṣu ca sarassu ca |
vānarā vānarān sarvān rāmahetoracodayan
मृत्युकालोपमस्याज्ञां राजराजस्य वानराः ।
सुग्रीवस्याययुः श्रुत्वा सुग्रीवभयशङ्किताः
mṛtyukālopamasyājñāṃ rājarājasya vānarāḥ |
sugrīvasyāyayuḥ śrutvā sugrīvabhayaśaṅkitāḥ
ततस्तेऽञ्जनसंकाशा गिरेस्तस्मान्महाबलाः ।
तिस्रः कोट्यः प्लवंगानां निर्ययुर्यत्र राघवः
tataste'ñjanasaṃkāśā girestasmānmahābalāḥ |
tisraḥ koṭyaḥ plavaṃgānāṃ niryayuryatra rāghavaḥ
अस्तं गच्छति यत्रार्कस्तस्मिन् गिरिवरे रताः ।
संतप्तहेमवर्णाभास्तस्मात् कोट्यो दश च्युताः
astaṃ gacchati yatrārkastasmin girivare ratāḥ |
saṃtaptahemavarṇābhāstasmāt koṭyo daśa cyutāḥ
कैलासशिखरेभ्यश्च सिंहकेसरवर्चसाम् ।
ततः कोटिसहस्राणि वानराणां समागमन्
kailāsaśikharebhyaśca siṃhakesaravarcasām |
tataḥ koṭisahasrāṇi vānarāṇāṃ samāgaman
फलमूलेन जीवन्तो हिमवन्तमुपाश्रिताः ।
तेषां कोटिसहस्राणां सहस्रं समवर्तत
phalamūlena jīvanto himavantamupāśritāḥ |
teṣāṃ koṭisahasrāṇāṃ sahasraṃ samavartata
अङ्गारकसमानानां भीमानां भीमकर्मणाम् ।
विन्ध्याद् वानरकोटीनां सहस्राण्यपतन् द्रुतम्
aṅgārakasamānānāṃ bhīmānāṃ bhīmakarmaṇām |
vindhyād vānarakoṭīnāṃ sahasrāṇyapatan drutam
क्षीरोदवेलानिलयास्तमालवनवासिनः ।
नारिकेलाशनाश्चैव तेषां संख्या न विद्यते
kṣīrodavelānilayāstamālavanavāsinaḥ |
nārikelāśanāścaiva teṣāṃ saṃkhyā na vidyate
वनेभ्यो गह्वरेभ्यश्च सरिद्भ्यश्च महाबलाः ।
आगच्छद् वानरी सेना पिबन्तीव दिवाकरम्
vanebhyo gahvarebhyaśca saridbhyaśca mahābalāḥ |
āgacchad vānarī senā pibantīva divākaram
ये तु त्वरयितुं याता वानराः सर्ववानरान् ।
ते वीरा हिमवच्छैले ददृशुस्तं महाद्रुमम्
ye tu tvarayituṃ yātā vānarāḥ sarvavānarān |
te vīrā himavacchaile dadṛśustaṃ mahādrumam
तस्मिन् गिरिवरे पुण्ये यज्ञो माहेश्वरः पुरा ।
सर्वदेवमनस्तोषो बभूव सुमनोरमः
tasmin girivare puṇye yajño māheśvaraḥ purā |
sarvadevamanastoṣo babhūva sumanoramaḥ
अन्ननिस्यन्दजातानि मूलानि च फलानि च ।
अमृतस्वादुकल्पानि ददृशुस्तत्र वानराः
annanisyandajātāni mūlāni ca phalāni ca |
amṛtasvādukalpāni dadṛśustatra vānarāḥ
तदन्नसम्भवं दिव्यं फलमूलं मनोहरम् ।
यः कश्चित् सकृदश्नाति मासं भवति तर्पितः
tadannasambhavaṃ divyaṃ phalamūlaṃ manoharam |
yaḥ kaścit sakṛdaśnāti māsaṃ bhavati tarpitaḥ
तानि मूलानि दिव्यानि फलानि च फलाशनाः ।
औषधानि च दिव्यानि जगृहुर्हरिपुंगवाः
tāni mūlāni divyāni phalāni ca phalāśanāḥ |
auṣadhāni ca divyāni jagṛhurharipuṃgavāḥ
तस्माच्च यज्ञायतनात् पुष्पाणि सुरभीणि च ।
आनिन्युर्वानरा गत्वा सुग्रीवप्रियकारणात्
tasmācca yajñāyatanāt puṣpāṇi surabhīṇi ca |
āninyurvānarā gatvā sugrīvapriyakāraṇāt
ते तु सर्वे हरिवराः पृथिव्यां सर्ववानरान् ।
संचोदयित्वा त्वरितं यूथानां जग्मुरग्रतः
te tu sarve harivarāḥ pṛthivyāṃ sarvavānarān |
saṃcodayitvā tvaritaṃ yūthānāṃ jagmuragrataḥ
ते तु तेन मुहूर्तेन कपयः शीघ्रचारिणः ।
किष्किन्धां त्वरया प्राप्ताः सुग्रीवो यत्र वानरः
te tu tena muhūrtena kapayaḥ śīghracāriṇaḥ |
kiṣkindhāṃ tvarayā prāptāḥ sugrīvo yatra vānaraḥ
ते गृहीत्वौषधीः सर्वाः फलमूलं च वानराः ।
तं प्रतिग्राहयामासुर्वचनं चेदमब्रुवन्
te gṛhītvauṣadhīḥ sarvāḥ phalamūlaṃ ca vānarāḥ |
taṃ pratigrāhayāmāsurvacanaṃ cedamabruvan
सर्वे परिसृताः शैलाः सरितश्च वनानि च ।
पृथिव्यां वानराः सर्वे शासनादुपयान्ति ते
sarve parisṛtāḥ śailāḥ saritaśca vanāni ca |
pṛthivyāṃ vānarāḥ sarve śāsanādupayānti te
एवं श्रुत्वा ततो हृष्टः सुग्रीवः प्लवगाधिपः ।
प्रतिजग्राह च प्रीतस्तेषां सर्वमुपायनम्
evaṃ śrutvā tato hṛṣṭaḥ sugrīvaḥ plavagādhipaḥ |
pratijagrāha ca prītasteṣāṃ sarvamupāyanam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)