समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्बलाहकम् ।
सारसाकुलसंघुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्
samīkṣya vimalaṃ vyoma gatavidyudbalāhakam |
sārasākulasaṃghuṣṭaṃ ramyajyotsnānulepanam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे एकोनत्रिंशः सर्गः ॥४-२९॥
33 श्लोक · 29 में से 67
हनुमान देखते हैं कि आकाश मेघों और बिजली से मुक्त, सारसों से भरा और चाँदनी से उज्ज्वल है। वे देखते हैं कि लक्ष्य पाकर सुग्रीव धर्म और राजकाज की उपेक्षा करके स्त्रियों के बीच भोग में डूबे हैं। हनुमान मधुर, युक्तियुक्त वचनों के साथ उनके पास जाते हैं: आपने राज्य और यश पा लिया, अब मित्रों का कार्य कीजिए। राम के कार्य का समय बीत चुका है। राम हमारी समृद्धि के कारण हैं, अपार प्रभाव वाले और गुणों में अतुलनीय; उनके स्मरण दिलाने से पहले कार्य कीजिए। सचेत होकर सुग्रीव नील को आदेश देते हैं कि सब दिशाओं से वानर-सेनाएँ बुलाओ: जो वानर पन्द्रह दिनों में न पहुँचे, उसे बिना विचारे प्राणदण्ड मिलेगा। फिर वे अपने महल लौट जाते हैं।
समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्बलाहकम् ।
सारसाकुलसंघुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्
samīkṣya vimalaṃ vyoma gatavidyudbalāhakam |
sārasākulasaṃghuṣṭaṃ ramyajyotsnānulepanam
समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसंग्रहम् ।
अत्यर्थं चासतां मार्गमेकान्तगतमानसम्
samṛddhārthaṃ ca sugrīvaṃ mandadharmārthasaṃgraham |
atyarthaṃ cāsatāṃ mārgamekāntagatamānasam
निवृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा ।
प्राप्तवन्तमभिप्रेतान् सर्वानेव मनोरथान्
nivṛttakāryaṃ siddhārthaṃ pramadābhirataṃ sadā |
prāptavantamabhipretān sarvāneva manorathān
स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम् ।
विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्
svāṃ ca patnīmabhipretāṃ tārāṃ cāpi samīpsitām |
viharantamahorātraṃ kṛtārthaṃ vigatajvaram
क्रीडन्तमिव देवेशं गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्
krīḍantamiva deveśaṃ gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ |
mantriṣu nyastakāryaṃ ca mantriṇāmanavekṣakam
उच्छिन्नराज्यसंदेहं कामवृत्तमिव स्थितम् ।
निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्
ucchinnarājyasaṃdehaṃ kāmavṛttamiva sthitam |
niścitārtho'rthatattvajñaḥ kāladharmaviśeṣavit
प्रसाद्य वाक्यैर्विविधैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः ।
वाक्यविद् वाक्यतत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः
prasādya vākyairvividhairhetumadbhirmanoramaiḥ |
vākyavid vākyatattvajñaṃ harīśaṃ mārutātmajaḥ
हितं तथ्यं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत् ।
प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्
hitaṃ tathyaṃ ca pathyaṃ ca sāmadharmārthanītimat |
praṇayaprītisaṃyuktaṃ viśvāsakṛtaniścayam
हरीश्वरमुपागम्य हनूमान् वाक्यमब्रवीत् ।
राज्यं प्राप्तं यशश्चैव कौली श्रीरभिवर्धिता
harīśvaramupāgamya hanūmān vākyamabravīt |
rājyaṃ prāptaṃ yaśaścaiva kaulī śrīrabhivardhitā
मित्राणां संग्रहः शेषस्तद् भवान् कर्तुमर्हति ।
यो हि मित्रेषु कालज्ञः सततं साधु वर्तते
mitrāṇāṃ saṃgrahaḥ śeṣastad bhavān kartumarhati |
yo hi mitreṣu kālajñaḥ satataṃ sādhu vartate
तस्य राज्यं च कीर्तिश्च प्रतापश्चापि वर्धते ।
यस्य कोशश्च दण्डश्च मित्राण्यात्मा च भूमिप ।
समान्येतानि सर्वाणि स राज्यं महदश्नुते
tasya rājyaṃ ca kīrtiśca pratāpaścāpi vardhate |
yasya kośaśca daṇḍaśca mitrāṇyātmā ca bhūmipa |
samānyetāni sarvāṇi sa rājyaṃ mahadaśnute
तद् भवान् वृत्तसम्पन्नः स्थितः पथि निरत्यये ।
मित्रार्थमभिनीतार्थं यथावत् कर्तुमर्हति
tad bhavān vṛttasampannaḥ sthitaḥ pathi niratyaye |
mitrārthamabhinītārthaṃ yathāvat kartumarhati
संत्यज्य सर्वकर्माणि मित्रार्थे यो न वर्तते ।
सम्भ्रमाद् विकृतोत्साहः सोऽनर्थैर्नावरुध्यते
saṃtyajya sarvakarmāṇi mitrārthe yo na vartate |
sambhramād vikṛtotsāhaḥ so'narthairnāvarudhyate
यो हि कालव्यतीतेषु मित्रकार्येषु वर्तते ।
स कृत्वा महतोऽप्यर्थान्न मित्रार्थेन युज्यते
yo hi kālavyatīteṣu mitrakāryeṣu vartate |
sa kṛtvā mahato'pyarthānna mitrārthena yujyate
तदिदं मित्रकार्यं नः कालातीतमरिंदम ।
क्रियतां राघवस्यैतद् वैदेह्याः परिमार्गणम्
tadidaṃ mitrakāryaṃ naḥ kālātītamariṃdama |
kriyatāṃ rāghavasyaitad vaidehyāḥ parimārgaṇam
न च कालमतीतं ते निवेदयति कालवित् ।
त्वरमाणोऽपि स प्राज्ञस्तव राजन् वशानुगः
na ca kālamatītaṃ te nivedayati kālavit |
tvaramāṇo'pi sa prājñastava rājan vaśānugaḥ
कुलस्य हेतुः स्फीतस्य दीर्घबन्धुश्च राघवः ।
अप्रमेयप्रभावश्च स्वयं चाप्रतिमो गुणैः
kulasya hetuḥ sphītasya dīrghabandhuśca rāghavaḥ |
aprameyaprabhāvaśca svayaṃ cāpratimo guṇaiḥ
तस्य त्वं कुरु वै कार्यं पूर्वं तेन कृतं तव ।
हरीश्वर कपिश्रेष्ठानाज्ञापयितुमर्हसि
tasya tvaṃ kuru vai kāryaṃ pūrvaṃ tena kṛtaṃ tava |
harīśvara kapiśreṣṭhānājñāpayitumarhasi
नहि तावद् भवेत् कालो व्यतीतश्चोदनादृते ।
चोदितस्य हि कार्यस्य भवेत् कालव्यतिक्रमः
nahi tāvad bhavet kālo vyatītaścodanādṛte |
coditasya hi kāryasya bhavet kālavyatikramaḥ
अकर्तुरपि कार्यस्य भवान् कर्ता हरीश्वर ।
किं पुनः प्रतिकर्तुस्ते राज्येन च वधेन च
akarturapi kāryasya bhavān kartā harīśvara |
kiṃ punaḥ pratikartuste rājyena ca vadhena ca
शक्तिमानतिविक्रान्तो वानरर्क्षगणेश्वर ।
कर्तुं दाशरथेः प्रीतिमाज्ञायां किं नु सज्जसे
śaktimānativikrānto vānararkṣagaṇeśvara |
kartuṃ dāśaratheḥ prītimājñāyāṃ kiṃ nu sajjase
कामं खलु शरैः शक्तः सुरासुरमहोरगान् ।
वशे दाशरथिः कर्तुं त्वत्प्रतिज्ञामवेक्षते
kāmaṃ khalu śaraiḥ śaktaḥ surāsuramahoragān |
vaśe dāśarathiḥ kartuṃ tvatpratijñāmavekṣate
प्राणत्यागाविशंकेन कृतं तेन महत् प्रियम् ।
तस्य मार्गाम वैदेहीं पृथिव्यामपि चाम्बरे
prāṇatyāgāviśaṃkena kṛtaṃ tena mahat priyam |
tasya mārgāma vaidehīṃ pṛthivyāmapi cāmbare
देवदानवगन्धर्वा असुराः समरुद्गणाः ।
न च यक्षा भयं तस्य कुर्युः किमिव राक्षसाः
devadānavagandharvā asurāḥ samarudgaṇāḥ |
na ca yakṣā bhayaṃ tasya kuryuḥ kimiva rākṣasāḥ
तदेवं शक्तियुक्तस्य पूर्वं प्रतिकृतस्तथा ।
रामस्यार्हसि पिङ्गेश कर्तुं सर्वात्मना प्रियम्
tadevaṃ śaktiyuktasya pūrvaṃ pratikṛtastathā |
rāmasyārhasi piṅgeśa kartuṃ sarvātmanā priyam
नाधस्तादवनौ नाप्सु गतिर्नोपरि चाम्बरे ।
कस्यचित् सज्जतेऽस्माकं कपीश्वर तवाज्ञया
nādhastādavanau nāpsu gatirnopari cāmbare |
kasyacit sajjate'smākaṃ kapīśvara tavājñayā
तदाज्ञापय कः किं ते कुतो वापि व्यवस्यतु ।
हरयो ह्यप्रधृष्यास्ते सन्ति कोट्यग्रतोऽनघ
tadājñāpaya kaḥ kiṃ te kuto vāpi vyavasyatu |
harayo hyapradhṛṣyāste santi koṭyagrato'nagha
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा काले साधु निरूपितम् ।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नश्चकार मतिमुत्तमाम्
tasya tad vacanaṃ śrutvā kāle sādhu nirūpitam |
sugrīvaḥ sattvasampannaścakāra matimuttamām
संदिदेशातिमतिमान् नीलं नित्यकृतोद्यमम् ।
दिक्षु सर्वासु सर्वेषां सैन्यानामुपसंग्रहे
saṃdideśātimatimān nīlaṃ nityakṛtodyamam |
dikṣu sarvāsu sarveṣāṃ sainyānāmupasaṃgrahe
यथा सेना समग्रा मे यूथपालाश्च सर्वशः ।
समागच्छन्त्यसङ्गेन सेनाग्र्ये ण तथा कुरु
yathā senā samagrā me yūthapālāśca sarvaśaḥ |
samāgacchantyasaṅgena senāgrye ṇa tathā kuru
ये त्वन्तपालाः प्लवगाः शीघ्रगा व्यवसायिनः ।
समानयन्तु ते शीघ्रं त्वरिताः शासनान्मम ।
स्वयं चानन्तरं कार्यं भवानेवानुपश्यतु
ye tvantapālāḥ plavagāḥ śīghragā vyavasāyinaḥ |
samānayantu te śīghraṃ tvaritāḥ śāsanānmama |
svayaṃ cānantaraṃ kāryaṃ bhavānevānupaśyatu
त्रिपञ्चरात्रादूर्ध्वं यः प्राप्नुयादिह वानरः ।
तस्य प्राणान्तिको दण्डो नात्र कार्या विचारणा
tripañcarātrādūrdhvaṃ yaḥ prāpnuyādiha vānaraḥ |
tasya prāṇāntiko daṇḍo nātra kāryā vicāraṇā
हरींश्च वृद्धानुपयातु साङ्गदो
भवान् ममाज्ञामधिकृत्य निश्चितम् ।
इति व्यवस्थां हरिपुङ्गवेश्वरो
विधाय वेश्म प्रविवेश वीर्यवान्
harīṃśca vṛddhānupayātu sāṅgado
bhavān mamājñāmadhikṛtya niścitam |
iti vyavasthāṃ haripuṅgaveśvaro
vidhāya veśma praviveśa vīryavān
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)