अभिषिक्ते तु सुग्रीवे प्रविष्टे वानरे गुहाम् ।
आजगाम सह भ्रात्रा रामः प्रस्रवणं गिरिम्
abhiṣikte tu sugrīve praviṣṭe vānare guhām |
ājagāma saha bhrātrā rāmaḥ prasravaṇaṃ girim
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे सप्तविंशः सर्गः ॥४-२७॥
48 श्लोक · 27 में से 67
सुग्रीव के अभिषेक के बाद श्रीराम लक्ष्मण के साथ प्रस्रवण पर्वत पर जाकर एक बड़ी गुफा में रहते हैं। पर्वत का वर्णन है: मेघों के समूह-सा काला, भालुओं, बन्दरों और वन-बिलावों का निवास, अनेक वृक्ष, सुन्दर लताएँ, मोर और पक्षियों का कलरव। पास ही नदी बहती है, जिसके रेतीले तटों पर हंस और सारस हैं, और किष्किन्धा से गीतों, मृदंगों और वानरों की ध्वनि आती है। सुन्दर स्थान में भी राम सदा सीता के शोक में डूबे रहते हैं। समान दुःखी लक्ष्मण कहते हैं कि उत्साह नष्ट करने वाला विषाद छोड़िए। शरद की प्रतीक्षा कीजिए, अभी वर्षा ऋतु है; तब राज्य और परिवार सहित रावण का नाश करेंगे। वीर उपकार का प्रत्युपकार करता है; सुग्रीव अपना वचन निभाएँगे।
अभिषिक्ते तु सुग्रीवे प्रविष्टे वानरे गुहाम् ।
आजगाम सह भ्रात्रा रामः प्रस्रवणं गिरिम्
abhiṣikte tu sugrīve praviṣṭe vānare guhām |
ājagāma saha bhrātrā rāmaḥ prasravaṇaṃ girim
शार्दूलमृगसंघुष्टं सिंहैर्भीमरवैर्वृतम् ।
नानागुल्मलतागूढं बहुपादपसंकुलम्
śārdūlamṛgasaṃghuṣṭaṃ siṃhairbhīmaravairvṛtam |
nānāgulmalatāgūḍhaṃ bahupādapasaṃkulam
ऋक्षवानरगोपुच्छैर्मार्जारैश्च निषेवितम् ।
मेघराशिनिभं शैलं नित्यं शुचिकरं शिवम्
ṛkṣavānaragopucchairmārjāraiśca niṣevitam |
megharāśinibhaṃ śailaṃ nityaṃ śucikaraṃ śivam
तस्य शैलस्य शिखरे महतीमायतां गुहाम् ।
प्रत्यगृह्णीत वासार्थं रामः सौमित्रिणा सह
tasya śailasya śikhare mahatīmāyatāṃ guhām |
pratyagṛhṇīta vāsārthaṃ rāmaḥ saumitriṇā saha
कृत्वा च समयं रामः सुग्रीवेण सहानघः ।
कालयुक्तं महद्वाक्यमुवाच रघुनन्दनः
kṛtvā ca samayaṃ rāmaḥ sugrīveṇa sahānaghaḥ |
kālayuktaṃ mahadvākyamuvāca raghunandanaḥ
विनीतं भ्रातरं भ्राता लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ।
इयं गिरिगुहा रम्या विशाला युक्तमारुता
vinītaṃ bhrātaraṃ bhrātā lakṣmaṇaṃ lakṣmivardhanam |
iyaṃ giriguhā ramyā viśālā yuktamārutā
अस्यां वत्स्याम सौमित्रे वर्षरात्रमरिंदम ।
गिरिशृङ्गमिदं रम्यमुत्तमं पार्थिवात्मज
asyāṃ vatsyāma saumitre varṣarātramariṃdama |
giriśṛṅgamidaṃ ramyamuttamaṃ pārthivātmaja
श्वेताभिः कृष्णताम्राभिः शिलाभिरुपशोभितम् ।
नानाधातुसमाकीर्णं नदीदर्दुरसंयुतम्
śvetābhiḥ kṛṣṇatāmrābhiḥ śilābhirupaśobhitam |
nānādhātusamākīrṇaṃ nadīdardurasaṃyutam
विविधैर्वृक्षषण्डैश्च चारुचित्रलतायुतम् ।
नानाविहगसंघुष्टं मयूरवरनादितम्
vividhairvṛkṣaṣaṇḍaiśca cārucitralatāyutam |
nānāvihagasaṃghuṣṭaṃ mayūravaranāditam
मालतीकुन्दगुल्मैश्च सिन्दुवारैः शिरीषकैः ।
कदम्बार्जुनसर्जैश्च पुष्पितैरुपशोभितम्
mālatīkundagulmaiśca sinduvāraiḥ śirīṣakaiḥ |
kadambārjunasarjaiśca puṣpitairupaśobhitam
इयं च नलिनी रम्या फुल्लपङ्कजमण्डिता ।
नातिदूरे गुहाया नौ भविष्यति नृपात्मज
iyaṃ ca nalinī ramyā phullapaṅkajamaṇḍitā |
nātidūre guhāyā nau bhaviṣyati nṛpātmaja
प्रागुदक्प्रवणे देशे गुहा साधु भविष्यति ।
पश्चाच्चैवोन्नता सौम्य निवातेयं भविष्यति
prāgudakpravaṇe deśe guhā sādhu bhaviṣyati |
paścāccaivonnatā saumya nivāteyaṃ bhaviṣyati
गुहाद्वारे च सौमित्रे शिला समतला शिवा ।
कृष्णा चैवायता चैव भिन्नाञ्जनचयोपमा
guhādvāre ca saumitre śilā samatalā śivā |
kṛṣṇā caivāyatā caiva bhinnāñjanacayopamā
गिरिशृङ्गमिदं तात पश्य चोत्तरतः शुभम् ।
भिन्नाञ्जनचयाकारमम्भोधरमिवोदितम्
giriśṛṅgamidaṃ tāta paśya cottarataḥ śubham |
bhinnāñjanacayākāramambhodharamivoditam
दक्षिणस्यामपि दिशि स्थितं श्वेतमिवाम्बरम् ।
कैलासशिखरप्रख्यं नानाधातुविराजितम्
dakṣiṇasyāmapi diśi sthitaṃ śvetamivāmbaram |
kailāsaśikharaprakhyaṃ nānādhātuvirājitam
प्राचीनवाहिनीं चैव नदीं भृशमकर्दमाम् ।
गुहायाः परतः पश्य त्रिकूटे जाह्नवीमिव
prācīnavāhinīṃ caiva nadīṃ bhṛśamakardamām |
guhāyāḥ parataḥ paśya trikūṭe jāhnavīmiva
चन्दनैस्तिलकैः सालैस्तमालैरतिमुक्तकैः ।
पद्मकैः सरलैश्चैव अशोकैश्चैव शोभिताम्
candanaistilakaiḥ sālaistamālairatimuktakaiḥ |
padmakaiḥ saralaiścaiva aśokaiścaiva śobhitām
वानीरैस्तिमिदैश्चैव बकुलैः केतकैरपि ।
हिन्तालैस्तिनिशैर्नीपैर्वेतसैः कृतमालकैः
vānīraistimidaiścaiva bakulaiḥ ketakairapi |
hintālaistiniśairnīpairvetasaiḥ kṛtamālakaiḥ
तीरजैः शोभिता भाति नानारूपैस्ततस्ततः ।
वसनाभरणोपेता प्रमदेवाभ्यलंकृता
tīrajaiḥ śobhitā bhāti nānārūpaistatastataḥ |
vasanābharaṇopetā pramadevābhyalaṃkṛtā
शतशः पक्षिसङ्घैश्च नानानादविनादिता ।
एकैकमनुरक्तैश्च चक्रवाकैरलंकृता
śataśaḥ pakṣisaṅghaiśca nānānādavināditā |
ekaikamanuraktaiśca cakravākairalaṃkṛtā
पुलिनैरतिरम्यैश्च हंससारससेविता ।
प्रहसन्त्येव भात्येषा नानारत्नसमन्विता
pulinairatiramyaiśca haṃsasārasasevitā |
prahasantyeva bhātyeṣā nānāratnasamanvitā
क्वचिन्नीलोत्पलैश्छन्ना भातिरक्तोत्पलैः क्वचित् ।
क्वचिदाभाति शुक्लैश्च दिव्यैः कुमुदकुड्मलैः
kvacinnīlotpalaiśchannā bhātiraktotpalaiḥ kvacit |
kvacidābhāti śuklaiśca divyaiḥ kumudakuḍmalaiḥ
पारिप्लवशतैर्जुष्टा बर्हिक्रौञ्चविनादिता ।
रमणीया नदी सौम्य मुनिसङ्घनिषेविता
pāriplavaśatairjuṣṭā barhikrauñcavināditā |
ramaṇīyā nadī saumya munisaṅghaniṣevitā
पश्य चन्दनवृक्षाणां पङ्क्तिः सुरुचिरा इव ।
ककुभानां च दृश्यन्ते मनसैवोदिताः समम्
paśya candanavṛkṣāṇāṃ paṅktiḥ surucirā iva |
kakubhānāṃ ca dṛśyante manasaivoditāḥ samam
अहो सुरमणीयोऽयं देशः शत्रुनिषूदन ।
दृढं रंस्याव सौमित्रे साध्वत्र निवसावहे
aho suramaṇīyo'yaṃ deśaḥ śatruniṣūdana |
dṛḍhaṃ raṃsyāva saumitre sādhvatra nivasāvahe
इतश्च नातिदूरे सा किष्किन्धा चित्रकानना ।
सुग्रीवस्य पुरी रम्या भविष्यति नृपात्मज
itaśca nātidūre sā kiṣkindhā citrakānanā |
sugrīvasya purī ramyā bhaviṣyati nṛpātmaja
गीतवादित्रनिर्घोषः श्रूयते जयतां वर ।
नदतां वानराणां च मृदङ्गाडम्बरैः सह
gītavāditranirghoṣaḥ śrūyate jayatāṃ vara |
nadatāṃ vānarāṇāṃ ca mṛdaṅgāḍambaraiḥ saha
लब्ध्वा भार्यां कपिवरः प्राप्य राज्यं सुहृद्वृतः ।
ध्रुवं नन्दति सुग्रीवः सम्प्राप्य महतीं श्रियम्
labdhvā bhāryāṃ kapivaraḥ prāpya rājyaṃ suhṛdvṛtaḥ |
dhruvaṃ nandati sugrīvaḥ samprāpya mahatīṃ śriyam
इत्युक्त्वा न्यवसत् तत्र राघवः सहलक्ष्मणः ।
बहुदृश्यदरीकुञ्जे तस्मिन् प्रस्रवणे गिरौ
ityuktvā nyavasat tatra rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
bahudṛśyadarīkuñje tasmin prasravaṇe girau
सुसुखे हि बहुद्रव्ये तस्मिन् हि धरणीधरे ।
वसतस्तस्य रामस्य रतिरल्पापि नाभवत्
susukhe hi bahudravye tasmin hi dharaṇīdhare |
vasatastasya rāmasya ratiralpāpi nābhavat
हृतां हि भार्यां स्मरतः प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम् ।
उदयाभ्युदितं दृष्ट्वा शशाङ्कं च विशेषतः
hṛtāṃ hi bhāryāṃ smarataḥ prāṇebhyo'pi garīyasīm |
udayābhyuditaṃ dṛṣṭvā śaśāṅkaṃ ca viśeṣataḥ
आविवेश न तं निद्रा निशासु शयनं गतम् ।
तत्समुत्थेन शोकेन बाष्पोपहतचेतनम्
āviveśa na taṃ nidrā niśāsu śayanaṃ gatam |
tatsamutthena śokena bāṣpopahatacetanam
तं शोचमानं काकुत्स्थं नित्यं शोकपरायणम् ।
तुल्यदुःखोऽब्रवीद्भ्राता लक्ष्मणोऽनुनयं वचः
taṃ śocamānaṃ kākutsthaṃ nityaṃ śokaparāyaṇam |
tulyaduḥkho'bravīdbhrātā lakṣmaṇo'nunayaṃ vacaḥ
अलं वीर व्यथां गत्वा न त्वं शोचितुमर्हसि ।
शोचतो ह्यवसीदन्ति सर्वार्था विदितं हि ते
alaṃ vīra vyathāṃ gatvā na tvaṃ śocitumarhasi |
śocato hyavasīdanti sarvārthā viditaṃ hi te
भवान् क्रियापरो लोके भवान् देवपरायणः ।
आस्तिको धर्मशीलश्च व्यवसायी च राघव
bhavān kriyāparo loke bhavān devaparāyaṇaḥ |
āstiko dharmaśīlaśca vyavasāyī ca rāghava
न ह्यव्यवसितः शत्रुं राक्षसं तं विशेषतः ।
समर्थस्त्वं रणे हन्तुं विक्रमे जिह्मकारिणम्
na hyavyavasitaḥ śatruṃ rākṣasaṃ taṃ viśeṣataḥ |
samarthastvaṃ raṇe hantuṃ vikrame jihmakāriṇam
समुन्मूलय शोकं त्वं व्यवसायं स्थिरीकुरु ।
ततः सपरिवारं तं राक्षसं हन्तुमर्हसि
samunmūlaya śokaṃ tvaṃ vyavasāyaṃ sthirīkuru |
tataḥ saparivāraṃ taṃ rākṣasaṃ hantumarhasi
पृथिवीमपि काकुत्स्थ ससागरवनाचलाम् ।
परिवर्तयितुं शक्तः किं पुनस्तं हि रावणम्
pṛthivīmapi kākutstha sasāgaravanācalām |
parivartayituṃ śaktaḥ kiṃ punastaṃ hi rāvaṇam
शरत्कालं प्रतीक्षस्व प्रावृट्कालोऽयमागतः ।
ततः सराष्ट्रं सगणं रावणं तं वधिष्यसि
śaratkālaṃ pratīkṣasva prāvṛṭkālo'yamāgataḥ |
tataḥ sarāṣṭraṃ sagaṇaṃ rāvaṇaṃ taṃ vadhiṣyasi
अहं तु खलु ते वीर्यं प्रसुप्तं प्रतिबोधये ।
दीप्तैराहुतिभिः काले भस्मच्छन्नमिवानलम्
ahaṃ tu khalu te vīryaṃ prasuptaṃ pratibodhaye |
dīptairāhutibhiḥ kāle bhasmacchannamivānalam
लक्ष्मणस्य हि तद् वाक्यं प्रतिपूज्य हितं शुभम् ।
राघवः सुहृदं स्निग्धमिदं वचनमब्रवीत्
lakṣmaṇasya hi tad vākyaṃ pratipūjya hitaṃ śubham |
rāghavaḥ suhṛdaṃ snigdhamidaṃ vacanamabravīt
वाच्यं यदनुरक्तेन स्निग्धेन च हितेन च ।
सत्यविक्रमयुक्तेन तदुक्तं लक्ष्मण त्वया
vācyaṃ yadanuraktena snigdhena ca hitena ca |
satyavikramayuktena taduktaṃ lakṣmaṇa tvayā
एष शोकः परित्यक्तः सर्वकार्यावसादकः ।
विक्रमेष्वप्रतिहतं तेजः प्रोत्साहयाम्यहम्
eṣa śokaḥ parityaktaḥ sarvakāryāvasādakaḥ |
vikrameṣvapratihataṃ tejaḥ protsāhayāmyaham
शरत्कालं प्रतीक्षिष्ये स्थितोऽस्मि वचने तव ।
सुग्रीवस्य नदीनां च प्रसादमनुपालयन्
śaratkālaṃ pratīkṣiṣye sthito'smi vacane tava |
sugrīvasya nadīnāṃ ca prasādamanupālayan
उपकारेण वीरस्तु प्रतिकारेण युज्यते ।
अकृतज्ञोऽप्रतिकृतो हन्ति सत्त्ववतां मनः
upakāreṇa vīrastu pratikāreṇa yujyate |
akṛtajño'pratikṛto hanti sattvavatāṃ manaḥ
तदेव युक्तं प्रणिधाय लक्ष्मणः
कृताञ्जलिस्तत् प्रतिपूज्य भाषितम् ।
उवाच रामं स्वभिरामदर्शनं
प्रदर्शयन् दर्शनमात्मनः शुभम्
tadeva yuktaṃ praṇidhāya lakṣmaṇaḥ
kṛtāñjalistat pratipūjya bhāṣitam |
uvāca rāmaṃ svabhirāmadarśanaṃ
pradarśayan darśanamātmanaḥ śubham
यथोक्तमेतत् तव सर्वमीप्सितं
नरेन्द्र कर्ता नचिरात् तु वानरः ।
शरत्प्रतीक्षः क्षमतामिमं भवान्
जलप्रपातं रिपुनिग्रहे धृतः
yathoktametat tava sarvamīpsitaṃ
narendra kartā nacirāt tu vānaraḥ |
śaratpratīkṣaḥ kṣamatāmimaṃ bhavān
jalaprapātaṃ ripunigrahe dhṛtaḥ
नियम्य कोपं परिपाल्यतां शरत्
क्षमस्व मासांश्चतुरो मया सह ।
वसाचलेऽस्मिन् मृगराजसेविते
संवर्तयन् शत्रुवधे समर्थः
niyamya kopaṃ paripālyatāṃ śarat
kṣamasva māsāṃścaturo mayā saha |
vasācale'smin mṛgarājasevite
saṃvartayan śatruvadhe samarthaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)