तां कथां कौशिको रामे निवेद्य मधुराक्षराम् ।
पुनरेवापरं वाक्यं काकुत्स्थमिदमब्रवीत्
tāṃ kathāṃ kauśiko rāme nivedya madhurākṣarām |
punarevāparaṃ vākyaṃ kākutsthamidamabravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे अष्टात्रिंशः सर्गः ॥१-३८॥
24 श्लोक · 38 में से 77
विश्वामित्र अब गंगा के पृथ्वी पर आने की कथा आरम्भ करते हैं। अयोध्या के धर्मात्मा राजा सगर निःसन्तान थे। अपनी दो रानियों, विदर्भ की केशिनी और अरिष्टनेमि की पुत्री तथा गरुड़ की बहन सुमति, के साथ उन्होंने हिमालय पर भृगुप्रस्रवण में तप किया। सौ वर्ष बाद भृगु ने वर दिया कि एक रानी वंश चलाने वाला एक पुत्र जनेगी, दूसरी साठ हज़ार पुत्र। केशिनी ने एक पुत्र असमंज को चुना, सुमति ने अनेक पुत्रों को। सुमति ने एक तुम्बी जनी, जिससे साठ हज़ार पुत्र निकले, जो घी के घड़ों में पाले गए। असमंज क्रूर निकला, बच्चों को सरयू में फेंक देता था, इसलिए सगर ने उसे निकाल दिया। उसका पुत्र अंशुमान सबका प्रिय था। फिर सगर ने यज्ञ करने का निश्चय किया।
तां कथां कौशिको रामे निवेद्य मधुराक्षराम् ।
पुनरेवापरं वाक्यं काकुत्स्थमिदमब्रवीत्
tāṃ kathāṃ kauśiko rāme nivedya madhurākṣarām |
punarevāparaṃ vākyaṃ kākutsthamidamabravīt
अयोध्याधिपतिर्वीर पूर्वमासीन्नराधिपः ।
सगरो नाम धर्मात्मा प्रजाकामः स चाप्रजः
ayodhyādhipatirvīra pūrvamāsīnnarādhipaḥ |
sagaro nāma dharmātmā prajākāmaḥ sa cāprajaḥ
वैदर्भदुहिता राम केशिनी नाम नामतः ।
ज्येष्ठा सगरपत्नी सा धर्मिष्ठा सत्यवादिनी
vaidarbhaduhitā rāma keśinī nāma nāmataḥ |
jyeṣṭhā sagarapatnī sā dharmiṣṭhā satyavādinī
अरिष्टनेमेर्दुहिता सुपर्णभगिनी तु सा ।
द्वितीया सगरस्यासीत् पत्नी सुमतिसंज्ञिता
ariṣṭanemerduhitā suparṇabhaginī tu sā |
dvitīyā sagarasyāsīt patnī sumatisaṃjñitā
ताभ्यां सह महाराजः पत्नीभ्यां तप्तवांस्तपः ।
हिमवन्तं समासाद्य भृगुप्रस्रवणे गिरौ
tābhyāṃ saha mahārājaḥ patnībhyāṃ taptavāṃstapaḥ |
himavantaṃ samāsādya bhṛguprasravaṇe girau
अथ वर्षशते पूर्णे तपसाऽऽराधितो मुनिः ।
सगराय वरं प्रादाद् भृगुः सत्यवतां वरः
atha varṣaśate pūrṇe tapasā''rādhito muniḥ |
sagarāya varaṃ prādād bhṛguḥ satyavatāṃ varaḥ
अपत्यलाभः सुमहान् भविष्यति तवानघ ।
कीर्तिं चाप्रतिमां लोके प्राप्स्यसे पुरुषर्षभ
apatyalābhaḥ sumahān bhaviṣyati tavānagha |
kīrtiṃ cāpratimāṃ loke prāpsyase puruṣarṣabha
एका जनयिता तात पुत्रं वंशकरं तव ।
षष्टिं पुत्रसहस्राणि अपरा जनयिष्यति
ekā janayitā tāta putraṃ vaṃśakaraṃ tava |
ṣaṣṭiṃ putrasahasrāṇi aparā janayiṣyati
भाषमाणं महात्मानं राजपुत्र्यौ प्रसाद्य तम् ।
ऊचतुः परमप्रीते कृताञ्जलिपुटे तदा
bhāṣamāṇaṃ mahātmānaṃ rājaputryau prasādya tam |
ūcatuḥ paramaprīte kṛtāñjalipuṭe tadā
एकः कस्याः सुतो ब्रह्मन् का बहूञ्जनयिष्यति ।
श्रोतुमिच्छावहे ब्रह्मन् सत्यमस्तु वचस्तव
ekaḥ kasyāḥ suto brahman kā bahūñjanayiṣyati |
śrotumicchāvahe brahman satyamastu vacastava
तयोस्तद् वचनं श्रुत्वा भृगुः परमधार्मिकः ।
उवाच परमां वाणीं स्वच्छन्दोऽत्र विधीयताम्
tayostad vacanaṃ śrutvā bhṛguḥ paramadhārmikaḥ |
uvāca paramāṃ vāṇīṃ svacchando'tra vidhīyatām
एको वंशकरो वास्तु बहवो वा महाबलाः ।
कीर्तिमन्तो महोत्साहाः का वा कं वरमिच्छति
eko vaṃśakaro vāstu bahavo vā mahābalāḥ |
kīrtimanto mahotsāhāḥ kā vā kaṃ varamicchati
मुनेस्तु वचनं श्रुत्वा केशिनी रघुनन्दन ।
पुत्रं वंशकरं राम जग्राह नृपसंनिधौ
munestu vacanaṃ śrutvā keśinī raghunandana |
putraṃ vaṃśakaraṃ rāma jagrāha nṛpasaṃnidhau
षष्टिं पुत्रसहस्राणि सुपर्णभगिनी तदा ।
महोत्साहान् कीर्तिमतो जग्राह सुमतिः सुतान्
ṣaṣṭiṃ putrasahasrāṇi suparṇabhaginī tadā |
mahotsāhān kīrtimato jagrāha sumatiḥ sutān
प्रदक्षिणमृषिं कृत्वा शिरसाभिप्रणम्य तम् ।
जगाम स्वपुरं राजा सभार्यो रघुनन्दन
pradakṣiṇamṛṣiṃ kṛtvā śirasābhipraṇamya tam |
jagāma svapuraṃ rājā sabhāryo raghunandana
अथ काले गते तस्य ज्येष्ठा पुत्रं व्यजायत ।
असमञ्ज इति ख्यातं केशिनी सगरात्मजम्
atha kāle gate tasya jyeṣṭhā putraṃ vyajāyata |
asamañja iti khyātaṃ keśinī sagarātmajam
सुमतिस्तु नरव्याघ्र गर्भतुम्बं व्यजायत ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि तुम्बभेदाद् विनिःसृताः
sumatistu naravyāghra garbhatumbaṃ vyajāyata |
ṣaṣṭiḥ putrasahasrāṇi tumbabhedād viniḥsṛtāḥ
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु धात्र्यस्तान् समवर्धयन् ।
कालेन महता सर्वे यौवनं प्रतिपेदिरे
ghṛtapūrṇeṣu kumbheṣu dhātryastān samavardhayan |
kālena mahatā sarve yauvanaṃ pratipedire
अथ दीर्घेण कालेन रूपयौवनशालिनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि सगरस्याभवंस्तदा
atha dīrgheṇa kālena rūpayauvanaśālinaḥ |
ṣaṣṭiḥ putrasahasrāṇi sagarasyābhavaṃstadā
स च ज्येष्ठो नरश्रेष्ठ सगरस्यात्मसम्भवः ।
बालान् गृहीत्वा तु जले सरय्वा रघुनन्दन
sa ca jyeṣṭho naraśreṣṭha sagarasyātmasambhavaḥ |
bālān gṛhītvā tu jale sarayvā raghunandana
प्रक्षिप्य प्राहसन्नित्यं मज्जतस्तान् निरीक्ष्य वै ।
एवं पापसमाचारः सज्जनप्रतिबाधकः
prakṣipya prāhasannityaṃ majjatastān nirīkṣya vai |
evaṃ pāpasamācāraḥ sajjanapratibādhakaḥ
पौराणामहिते युक्तः पित्रा निर्वासितः पुरात् ।
तस्य पुत्रोंऽशुमान् नाम असमञ्जस्य वीर्यवान्
paurāṇāmahite yuktaḥ pitrā nirvāsitaḥ purāt |
tasya putroṃ'śumān nāma asamañjasya vīryavān
सम्मतः सर्वलोकस्य सर्वस्यापि प्रियंवदः ।
ततः कालेन महता मतिः समभिजायत
sammataḥ sarvalokasya sarvasyāpi priyaṃvadaḥ |
tataḥ kālena mahatā matiḥ samabhijāyata
सगरस्य नरश्रेष्ठ यजेयमिति निश्चिता ।
स कृत्वा निश्चयं राजा सोपाध्यायगणस्तदा ।
यज्ञकर्मणि वेदज्ञो यष्टुं समुपचक्रमे
sagarasya naraśreṣṭha yajeyamiti niścitā |
sa kṛtvā niścayaṃ rājā sopādhyāyagaṇastadā |
yajñakarmaṇi vedajño yaṣṭuṃ samupacakrame
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)