बालकाण्ड

सर्ग 37: कुमार कार्तिकेय का जन्म

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे सप्तत्रिंशः सर्गः ॥१-३६॥

32 श्लोक · 37 में से 77

इस अध्याय में क्या होता है

कुमार कार्तिकेय का जन्म

शिव के तप में रहते हुए इन्द्र और अग्नि को आगे करके देवता सेनापति की खोज में ब्रह्मा के पास जाते हैं। ब्रह्मा कहते हैं कि उमा के शाप से तुम्हारी पत्नियों के पुत्र नहीं होंगे; पर अग्नि शिव का तेज हिमवान की बड़ी पुत्री गंगा में स्थापित करें, तो जो पुत्र होगा वही तुम्हारा सेनापति बनेगा। अग्नि गंगा से वह तेज धारण करने को कहते हैं; वे दिव्य रूप धरकर उसे धारण करती हैं, पर ताप न सह पाने से हिमालय की तलहटी में रख देती हैं। सरकण्डों के वन में बालक जन्मता है, छह कृत्तिकाएँ उसे दूध पिलाती हैं, इसलिए वह कार्तिकेय और षण्मुख कहलाता है, स्कन्द भी। सर्ग कार्तिकेय-भक्तों की फलश्रुति से समाप्त होता है।

37.1

तप्यमाने तदा देवे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
सेनापतिमभीप्सन्तः पितामहमुपागमन्

tapyamāne tadā deve sendrāḥ sāgnipurogamāḥ |
senāpatimabhīpsantaḥ pitāmahamupāgaman

37.2

ततोऽब्रुवन् सुराः सर्वे भगवन्तं पितामहम् ।
प्रणिपत्य सुराराम सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः

tato'bruvan surāḥ sarve bhagavantaṃ pitāmaham |
praṇipatya surārāma sendrāḥ sāgnipurogamāḥ

37.3

येन सेनापतिर्देव दत्तो भगवता पुरा ।
स तपः परमास्थाय तप्यते स्म सहोमया

yena senāpatirdeva datto bhagavatā purā |
sa tapaḥ paramāsthāya tapyate sma sahomayā

37.4

यदत्रानन्तरं कार्यं लोकानां हितकाम्यया ।
संविधत्स्व विधानज्ञ त्वं हि नः परमा गतिः

yadatrānantaraṃ kāryaṃ lokānāṃ hitakāmyayā |
saṃvidhatsva vidhānajña tvaṃ hi naḥ paramā gatiḥ

37.5

देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
सान्त्वयन् मधुरैर्वाक्यैस्त्रिदशानिदमब्रवीत्

devatānāṃ vacaḥ śrutvā sarvalokapitāmahaḥ |
sāntvayan madhurairvākyaistridaśānidamabravīt

37.6

शैलपुत्र्या यदुक्तं तन्न प्रजाः स्वासु पत्निषु ।
तस्या वचनमक्लिष्टं सत्यमेव न संशयः

śailaputryā yaduktaṃ tanna prajāḥ svāsu patniṣu |
tasyā vacanamakliṣṭaṃ satyameva na saṃśayaḥ

37.7

इयमाकाशगङ्गा च यस्यां पुत्रं हुताशनः ।
जनयिष्यति देवानां सेनापतिमरिंदमम्

iyamākāśagaṅgā ca yasyāṃ putraṃ hutāśanaḥ |
janayiṣyati devānāṃ senāpatimariṃdamam

37.8

ज्येष्ठा शैलेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम् ।
उमायास्तद्बहुमतं भविष्यति न संशयः

jyeṣṭhā śailendraduhitā mānayiṣyati taṃ sutam |
umāyāstadbahumataṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ

37.9

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन्दन ।
प्रणिपत्य सुराः सर्वे पितामहमपूजयन्

tacchrutvā vacanaṃ tasya kṛtārthā raghunandana |
praṇipatya surāḥ sarve pitāmahamapūjayan

37.10

ते गत्वा परमं राम कैलासं धातुमण्डितम् ।
अग्निं नियोजयामासुः पुत्रार्थं सर्वदेवताः

te gatvā paramaṃ rāma kailāsaṃ dhātumaṇḍitam |
agniṃ niyojayāmāsuḥ putrārthaṃ sarvadevatāḥ

37.11

देवकार्यमिदं देव समाधत्स्व हुताशन ।
शैलपुत्र्यां महातेजो गङ्गायां तेज उत्सृज

devakāryamidaṃ deva samādhatsva hutāśana |
śailaputryāṃ mahātejo gaṅgāyāṃ teja utsṛja

37.12

देवतानां प्रतिज्ञाय गङ्गामभ्येत्य पावकः ।
गर्भं धारय वै देवि देवतानामिदं प्रियम्

devatānāṃ pratijñāya gaṅgāmabhyetya pāvakaḥ |
garbhaṃ dhāraya vai devi devatānāmidaṃ priyam

37.13

इत्येतद् वचनं श्रुत्वा दिव्यं रूपमधारयत् ।
स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्तादवशीर्यत

ityetad vacanaṃ śrutvā divyaṃ rūpamadhārayat |
sa tasyā mahimāṃ dṛṣṭvā samantādavaśīryata

37.14

समन्ततस्तदा देवीमभ्यषिञ्चत पावकः ।
सर्वस्रोतांसि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दन

samantatastadā devīmabhyaṣiñcata pāvakaḥ |
sarvasrotāṃsi pūrṇāni gaṅgāyā raghunandana

37.15

तमुवाच ततो गङ्गा सर्वदेवपुरोगमम् ।
अशक्ता धारणे देव तेजस्तव समुद्धतम्

tamuvāca tato gaṅgā sarvadevapurogamam |
aśaktā dhāraṇe deva tejastava samuddhatam

37.16

दह्यमानाग्निना तेन सम्प्रव्यथितचेतना ।
अथाब्रवीदिदं गङ्गां सर्वदेवहुताशनः

dahyamānāgninā tena sampravyathitacetanā |
athābravīdidaṃ gaṅgāṃ sarvadevahutāśanaḥ

37.17

इह हैमवते पार्श्वे गर्भोऽयं संनिवेश्यताम् ।
श्रुत्वा त्वग्निवचो गङ्गा तं गर्भमतिभास्वरम्

iha haimavate pārśve garbho'yaṃ saṃniveśyatām |
śrutvā tvagnivaco gaṅgā taṃ garbhamatibhāsvaram

37.18

उत्ससर्ज महातेजाः स्रोतोभ्यो हि तदानघ ।
यदस्या निर्गतं तस्मात् तप्तजाम्बूनदप्रभम्

utsasarja mahātejāḥ srotobhyo hi tadānagha |
yadasyā nirgataṃ tasmāt taptajāmbūnadaprabham

37.19

काञ्चनं धरणीं प्राप्तं हिरण्यमतुलप्रभम् ।
ताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्यादेवाभिजायत

kāñcanaṃ dharaṇīṃ prāptaṃ hiraṇyamatulaprabham |
tāmraṃ kārṣṇāyasaṃ caiva taikṣṇyādevābhijāyata

37.20

मलं तस्याभवत् तत्र त्रपु सीसकमेव च ।
तदेतद्धरणीं प्राप्य नानाधातुरवर्धत

malaṃ tasyābhavat tatra trapu sīsakameva ca |
tadetaddharaṇīṃ prāpya nānādhāturavardhata

37.21

निक्षिप्तमात्रे गर्भे तु तेजोभिरभिरञ्जितम् ।
सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णमभवद् वनम्

nikṣiptamātre garbhe tu tejobhirabhirañjitam |
sarvaṃ parvatasaṃnaddhaṃ sauvarṇamabhavad vanam

37.22

जातरूपमिति ख्यातं तदाप्रभृति राघव ।
सुवर्णं पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभम् ।
तृणवृक्षलतागुल्मं सर्वं भवति काञ्चनम्

jātarūpamiti khyātaṃ tadāprabhṛti rāghava |
suvarṇaṃ puruṣavyāghra hutāśanasamaprabham |
tṛṇavṛkṣalatāgulmaṃ sarvaṃ bhavati kāñcanam

37.23

तं कुमारं ततो जातं सेन्द्राः सह मरुद्गणाः ।
क्षीरसम्भावनार्थाय कृत्तिकाः समयोजयन्

taṃ kumāraṃ tato jātaṃ sendrāḥ saha marudgaṇāḥ |
kṣīrasambhāvanārthāya kṛttikāḥ samayojayan

37.24

ताः क्षीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयमुत्तमम् ।
ददुः पुत्रोऽयमस्माकं सर्वासामिति निश्चिताः

tāḥ kṣīraṃ jātamātrasya kṛtvā samayamuttamam |
daduḥ putro'yamasmākaṃ sarvāsāmiti niścitāḥ

37.25

ततस्तु देवताः सर्वाः कार्तिकेय इति ब्रुवन् ।
पुत्रस्त्रैलोक्यविख्यातो भविष्यति न संशयः

tatastu devatāḥ sarvāḥ kārtikeya iti bruvan |
putrastrailokyavikhyāto bhaviṣyati na saṃśayaḥ

37.26

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
स्नापयन् परया लक्ष्म्या दीप्यमानं यथानलम्

teṣāṃ tad vacanaṃ śrutvā skannaṃ garbhaparisrave |
snāpayan parayā lakṣmyā dīpyamānaṃ yathānalam

37.27

स्कन्द इत्यब्रुवन् देवाः स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
कार्तिकेयं महाबाहुं काकुत्स्थ ज्वलनोपमम्

skanda ityabruvan devāḥ skannaṃ garbhaparisrave |
kārtikeyaṃ mahābāhuṃ kākutstha jvalanopamam

37.28

प्रादुर्भूतं ततः क्षीरं कृत्तिकानामनुत्तमम् ।
षण्णां षडाननो भूत्वा जग्राह स्तनजं पयः

prādurbhūtaṃ tataḥ kṣīraṃ kṛttikānāmanuttamam |
ṣaṇṇāṃ ṣaḍānano bhūtvā jagrāha stanajaṃ payaḥ

37.29

गृहीत्वा क्षीरमेकाह्ना सुकुमारवपुस्तदा ।
अजयत् स्वेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान् विभुः

gṛhītvā kṣīramekāhnā sukumāravapustadā |
ajayat svena vīryeṇa daityasainyagaṇān vibhuḥ

37.30

सुरसेनागणपतिमभ्यषिञ्चन्महाद्युतिम् ।
ततस्तममराः सर्वे समेत्याग्निपुरोगमाः

surasenāgaṇapatimabhyaṣiñcanmahādyutim |
tatastamamarāḥ sarve sametyāgnipurogamāḥ

37.31

एष ते राम गङ्गाया विस्तरोऽभिहितो मया ।
कुमारसम्भवश्चैव धन्यः पुण्यस्तथैव च

eṣa te rāma gaṅgāyā vistaro'bhihito mayā |
kumārasambhavaścaiva dhanyaḥ puṇyastathaiva ca

37.32

भक्तश्च यः कार्तिकेये काकुत्स्थ भुवि मानवः ।
आयुष्मान् पुत्रपौत्रैश्च स्कन्दसालोक्यतां व्रजेत्

bhaktaśca yaḥ kārtikeye kākutstha bhuvi mānavaḥ |
āyuṣmān putrapautraiśca skandasālokyatāṃ vrajet

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)