उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन्नुभौ राघवलक्ष्मणौ ।
प्रतिनन्द्य कथां वीरावूचतुर्मुनिपुङ्गवम्
uktavākye munau tasminnubhau rāghavalakṣmaṇau |
pratinandya kathāṃ vīrāvūcaturmunipuṅgavam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे षट्त्रिंशः सर्गः ॥१-३६॥
27 श्लोक · 36 में से 77
विश्वामित्र बताते हैं कि विवाह के बाद नीलकण्ठ भगवान शिव सौ दिव्य वर्षों तक देवी उमा के साथ रहे। देवता चिन्तित हुए कि उनकी सन्तान का तेज कौन सहेगा। वे जाकर प्रार्थना करने लगे कि आप तेज को अपने भीतर ही धारण करें, और शिव मान गए। पर जो अंश विचलित हो चुका था, वह पृथ्वी पर गिरा, अग्नि और वायु ने उसमें प्रवेश किया, और वह श्वेत पर्वत और सरकण्डों का वन बना, जहाँ अग्नि से उत्पन्न कार्तिकेय प्रकट होने वाले थे। पुत्र की इच्छा रुकने से क्रुद्ध उमा ने देवताओं को शाप दिया कि उनकी पत्नियों से सन्तान नहीं होगी, और पृथ्वी को भी शाप दिया। फिर शिव देवी के साथ हिमालय के शिखर पर तप करने चले गए।
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन्नुभौ राघवलक्ष्मणौ ।
प्रतिनन्द्य कथां वीरावूचतुर्मुनिपुङ्गवम्
uktavākye munau tasminnubhau rāghavalakṣmaṇau |
pratinandya kathāṃ vīrāvūcaturmunipuṅgavam
धर्मयुक्तमिदं ब्रह्मन् कथितं परमं त्वया ।
दुहितुः शैलराजस्य ज्येष्ठाया वक्तुमर्हसि ।
विस्तरं विस्तरज्ञोऽसि दिव्यमानुषसम्भवम्
dharmayuktamidaṃ brahman kathitaṃ paramaṃ tvayā |
duhituḥ śailarājasya jyeṣṭhāyā vaktumarhasi |
vistaraṃ vistarajño'si divyamānuṣasambhavam
त्रीन् पथो हेतुना केन प्लावयेल्लोकपावनी ।
कथं गङ्गां त्रिपथगा विश्रुता सरिदुत्तमा
trīn patho hetunā kena plāvayellokapāvanī |
kathaṃ gaṅgāṃ tripathagā viśrutā sariduttamā
त्रिषु लोकेषु धर्मज्ञ कर्मभिः कैः समन्विता ।
तथा ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रस्तपोधनः
triṣu lokeṣu dharmajña karmabhiḥ kaiḥ samanvitā |
tathā bruvati kākutsthe viśvāmitrastapodhanaḥ
निखिलेन कथां सर्वामृषिमध्ये न्यवेदयत् ।
पुरा राम कृतोद्वाहः शितिकण्ठो महातपाः
nikhilena kathāṃ sarvāmṛṣimadhye nyavedayat |
purā rāma kṛtodvāhaḥ śitikaṇṭho mahātapāḥ
दृष्ट्वा च भगवान् देवीं मैथुनायोपचक्रमे ।
तस्य संक्रीडमानस्य महादेवस्य धीमतः ।
शितिकण्ठस्य देवस्य दिव्यं वर्षशतं गतम्
dṛṣṭvā ca bhagavān devīṃ maithunāyopacakrame |
tasya saṃkrīḍamānasya mahādevasya dhīmataḥ |
śitikaṇṭhasya devasya divyaṃ varṣaśataṃ gatam
न चापि तनयो राम तस्यामासीत् परंतप ।
सर्वे देवाः समुद्युक्ताः पितामहपुरोगमाः
na cāpi tanayo rāma tasyāmāsīt paraṃtapa |
sarve devāḥ samudyuktāḥ pitāmahapurogamāḥ
यदिहोत्पद्यते भूतं कस्तत् प्रतिसहिष्यति ।
अभिगम्य सुराः सर्वे प्रणिपत्येदमब्रुवन्
yadihotpadyate bhūtaṃ kastat pratisahiṣyati |
abhigamya surāḥ sarve praṇipatyedamabruvan
देवदेव महादेव लोकस्यास्य हिते रत ।
सुराणां प्रणिपातेन प्रसादं कर्तुमर्हसि
devadeva mahādeva lokasyāsya hite rata |
surāṇāṃ praṇipātena prasādaṃ kartumarhasi
न लोका धारयिष्यन्ति तव तेजः सुरोत्तम ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तो देव्या सह तपश्चर
na lokā dhārayiṣyanti tava tejaḥ surottama |
brāhmeṇa tapasā yukto devyā saha tapaścara
त्रैलोक्यहितकामार्थं तेजस्तेजसि धारय ।
रक्ष सर्वानिमाँल्लोकान् नालोकं कर्तुमर्हसि
trailokyahitakāmārthaṃ tejastejasi dhāraya |
rakṣa sarvānimām̐llokān nālokaṃ kartumarhasi
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकमहेश्वरः ।
बाढमित्यब्रवीत् सर्वान् पुनश्चेदमुवाच ह
devatānāṃ vacaḥ śrutvā sarvalokamaheśvaraḥ |
bāḍhamityabravīt sarvān punaścedamuvāca ha
धारयिष्याम्यहं तेजस्तेजसैव सहोमया ।
त्रिदशाः पृथिवी चैव निर्वाणमधिगच्छतु
dhārayiṣyāmyahaṃ tejastejasaiva sahomayā |
tridaśāḥ pṛthivī caiva nirvāṇamadhigacchatu
यदिदं क्षुभितं स्थानान्मम तेजो ह्यनुत्तमम् ।
धारयिष्यति कस्तन्मे ब्रुवन्तु सुरसत्तमाः
yadidaṃ kṣubhitaṃ sthānānmama tejo hyanuttamam |
dhārayiṣyati kastanme bruvantu surasattamāḥ
एवमुक्तास्ततो देवाः प्रत्यूचुर्वृषभध्वजम् ।
यत्तेजः क्षुभितं ह्यद्य तद्धरा धारयिष्यति
evamuktāstato devāḥ pratyūcurvṛṣabhadhvajam |
yattejaḥ kṣubhitaṃ hyadya taddharā dhārayiṣyati
एवमुक्तः सुरपतिः प्रमुमोच महाबलः ।
तेजसा पृथिवी येन व्याप्ता सगिरिकानना
evamuktaḥ surapatiḥ pramumoca mahābalaḥ |
tejasā pṛthivī yena vyāptā sagirikānanā
ततो देवाः पुनरिदमूचुश्चापि हुताशनम् ।
आविश त्वं महातेजो रौद्रं वायुसमन्वितः
tato devāḥ punaridamūcuścāpi hutāśanam |
āviśa tvaṃ mahātejo raudraṃ vāyusamanvitaḥ
तदग्निना पुनर्व्याप्तं संजातं श्वेतपर्वतम् ।
दिव्यं शरवणं चैव पावकादित्यसंनिभम्
tadagninā punarvyāptaṃ saṃjātaṃ śvetaparvatam |
divyaṃ śaravaṇaṃ caiva pāvakādityasaṃnibham
यत्र जातो महातेजाः कार्तिकेयोऽग्निसम्भवः ।
अथोमां च शिवं चैव देवाः सर्षिगणास्तदा
yatra jāto mahātejāḥ kārtikeyo'gnisambhavaḥ |
athomāṃ ca śivaṃ caiva devāḥ sarṣigaṇāstadā
पूजयामासुरत्यर्थं सुप्रीतमनसस्तदा ।
अथ शैलसुता राम त्रिदशानिदमब्रवीत्
pūjayāmāsuratyarthaṃ suprītamanasastadā |
atha śailasutā rāma tridaśānidamabravīt
समन्युरशपत् सर्वान् क्रोधसंरक्तलोचना ।
यस्मान्निवारिता चाहं संगता पुत्रकाम्यया
samanyuraśapat sarvān krodhasaṃraktalocanā |
yasmānnivāritā cāhaṃ saṃgatā putrakāmyayā
अपत्यं स्वेषु दारेषु नोत्पादयितुमर्हथ ।
अद्यप्रभृति युष्माकमप्रजाः सन्तु पत्नयः
apatyaṃ sveṣu dāreṣu notpādayitumarhatha |
adyaprabhṛti yuṣmākamaprajāḥ santu patnayaḥ
एवमुक्त्वा सुरान् सर्वाञ्शशाप पृथिवीमपि ।
अवने नैकरूपा त्वं बहुभार्या भविष्यसि
evamuktvā surān sarvāñśaśāpa pṛthivīmapi |
avane naikarūpā tvaṃ bahubhāryā bhaviṣyasi
न च पुत्रकृतां प्रीतिं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
प्राप्स्यसि त्वं सुदुर्मेधो मम पुत्रमनिच्छती
na ca putrakṛtāṃ prītiṃ matkrodhakaluṣīkṛtā |
prāpsyasi tvaṃ sudurmedho mama putramanicchatī
तान् सर्वान् पीडितान् दृष्ट्वा सुरान् सुरपतिस्तदा ।
गमनायोपचक्राम दिशं वरुणपालिताम्
tān sarvān pīḍitān dṛṣṭvā surān surapatistadā |
gamanāyopacakrāma diśaṃ varuṇapālitām
स गत्वा तप आतिष्ठत् पार्श्वे तस्योत्तरे गिरेः ।
हिमवत्प्रभवे शृङ्गे सह देव्या महेश्वरः
sa gatvā tapa ātiṣṭhat pārśve tasyottare gireḥ |
himavatprabhave śṛṅge saha devyā maheśvaraḥ
एष ते विस्तरो राम शैलपुत्र्या निवेदितः
गङ्गायाः प्रभवं चैव शृणु मे सहलक्ष्मण
eṣa te vistaro rāma śailaputryā niveditaḥ
gaṅgāyāḥ prabhavaṃ caiva śṛṇu me sahalakṣmaṇa
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)