उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत
upāsya rātriśeṣaṃ tu śoṇākūle maharṣibhiḥ |
niśāyāṃ suprabhātāyāṃ viśvāmitro'bhyabhāṣata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे पञ्चत्रिंशः सर्गः ॥१-३५॥
24 श्लोक · 35 में से 77
भोर में विश्वामित्र राजकुमारों को जगाते हैं। वे शोण नदी पार करके दोपहर तक हंसों और सारसों से भरी, ऋषियों की प्रिय गंगा पर पहुँचते हैं। वे स्नान करते हैं, पितरों और देवताओं का तर्पण करते हैं, अग्निहोत्र करके शेष अन्न ग्रहण करते हैं। राम पूछते हैं कि गंगा तीनों लोकों में कैसे बहने लगीं। विश्वामित्र बताते हैं: पर्वतराज हिमवान की मेरु-पुत्री मेना से दो पुत्रियाँ थीं। बड़ी गंगा थीं, छोटी उमा। देवताओं ने अपने कार्य के लिए हिमवान से गंगा को माँगा, और उन्होंने लोकहित के लिए उन्हें दे दिया। वे देवनदी बनकर स्वर्ग चली गईं। उमा ने कठोर तप किया और उनका विवाह अनुपम रुद्र से हुआ।
उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत
upāsya rātriśeṣaṃ tu śoṇākūle maharṣibhiḥ |
niśāyāṃ suprabhātāyāṃ viśvāmitro'bhyabhāṣata
सुप्रभाता निशा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते गमनायाभिरोचय
suprabhātā niśā rāma pūrvā saṃdhyā pravartate |
uttiṣṭhottiṣṭha bhadraṃ te gamanāyābhirocaya
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
गमनं रोचयामास वाक्यं चेदमुवाच ह
tacchrutvā vacanaṃ tasya kṛtapūrvāhṇikakriyaḥ |
gamanaṃ rocayāmāsa vākyaṃ cedamuvāca ha
अयं शोणः शुभजलोऽगाधः पुलिनमण्डितः ।
कतरेण पथा ब्रह्मन् संतरिष्यामहे वयम्
ayaṃ śoṇaḥ śubhajalo'gādhaḥ pulinamaṇḍitaḥ |
katareṇa pathā brahman saṃtariṣyāmahe vayam
एवमुक्तस्तु रामेण विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ।
एष पन्था मयोद्दिष्टो येन यान्ति महर्षयः
evamuktastu rāmeṇa viśvāmitro'bravīdidam |
eṣa panthā mayoddiṣṭo yena yānti maharṣayaḥ
एवमुक्ता महर्षयो विश्वामित्रेण धीमता ।
पश्यन्तस्ते प्रयाता वै वनानि विविधानि च
evamuktā maharṣayo viśvāmitreṇa dhīmatā |
paśyantaste prayātā vai vanāni vividhāni ca
ते गत्वा दूरमध्वानं गतेऽर्धदिवसे तदा ।
जाह्नवीं सरितां श्रेष्ठां ददृशुर्मुनिसेविताम्
te gatvā dūramadhvānaṃ gate'rdhadivase tadā |
jāhnavīṃ saritāṃ śreṣṭhāṃ dadṛśurmunisevitām
तां दृष्ट्वा पुण्यसलिलां हंससारससेविताम् ।
बभूवुर्मुनयः सर्वे मुदिताः सहराघवाः
tāṃ dṛṣṭvā puṇyasalilāṃ haṃsasārasasevitām |
babhūvurmunayaḥ sarve muditāḥ saharāghavāḥ
तस्यास्तीरे तदा सर्वे चक्रुर्वासपरिग्रहम् ।
ततः स्नात्वा यथान्यायं संतर्प्य पितृदेवताः
tasyāstīre tadā sarve cakrurvāsaparigraham |
tataḥ snātvā yathānyāyaṃ saṃtarpya pitṛdevatāḥ
हुत्वा चैवाग्निहोत्राणि प्राश्य चामृतवद्धविः ।
विविशुर्जाह्नवीतीरे शुभा मुदितमानसाः
hutvā caivāgnihotrāṇi prāśya cāmṛtavaddhaviḥ |
viviśurjāhnavītīre śubhā muditamānasāḥ
विश्वामित्रं महात्मानं परिवार्य समन्ततः ।
विष्ठिताश्च यथान्यायं राघवौ च यथार्हतः ।
संप्रहृष्टमना रामो विश्वामित्रमथाब्रवीत्
viśvāmitraṃ mahātmānaṃ parivārya samantataḥ |
viṣṭhitāśca yathānyāyaṃ rāghavau ca yathārhataḥ |
saṃprahṛṣṭamanā rāmo viśvāmitramathābravīt
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ।
त्रैलोक्यं कथमाक्रम्य गता नदनदीपतिम्
bhagavañchrotumicchāmi gaṅgāṃ tripathagāṃ nadīm |
trailokyaṃ kathamākramya gatā nadanadīpatim
चोदितो रामवाक्येन विश्वामित्रो महामुनिः ।
वृद्धिं जन्म च गङ्गाया वक्तुमेवोपचक्रमे
codito rāmavākyena viśvāmitro mahāmuniḥ |
vṛddhiṃ janma ca gaṅgāyā vaktumevopacakrame
शैलेन्द्रो हिमवान् राम धातूनामाकरो महान् ।
तस्य कन्याद्वयं राम रूपेणाप्रतिमं भुवि
śailendro himavān rāma dhātūnāmākaro mahān |
tasya kanyādvayaṃ rāma rūpeṇāpratimaṃ bhuvi
या मेरुदुहिता राम तयोर्माता सुमध्यमा ।
नाम्ना मेना मनोज्ञा वै पत्नी हिमवतः प्रिया
yā meruduhitā rāma tayormātā sumadhyamā |
nāmnā menā manojñā vai patnī himavataḥ priyā
तस्यां गङ्गेयमभवज्ज्येष्ठा हिमवतः सुता ।
उमा नाम द्वितीयाभूत् कन्या तस्यैव राघव
tasyāṃ gaṅgeyamabhavajjyeṣṭhā himavataḥ sutā |
umā nāma dvitīyābhūt kanyā tasyaiva rāghava
अथ ज्येष्ठां सुराः सर्वे देवकार्यचिकीर्षया ।
शैलेन्द्रं वरयामासुर्गङ्गां त्रिपथगां नदीम्
atha jyeṣṭhāṃ surāḥ sarve devakāryacikīrṣayā |
śailendraṃ varayāmāsurgaṅgāṃ tripathagāṃ nadīm
ददौ धर्मेण हिमवांस्तनयां लोकपावनीम् ।
स्वच्छन्दपथगां गङ्गां त्रैलोक्यहितकाम्यया
dadau dharmeṇa himavāṃstanayāṃ lokapāvanīm |
svacchandapathagāṃ gaṅgāṃ trailokyahitakāmyayā
प्रतिगृह्य त्रिलोकार्थं त्रिलोकहितकांक्षिणः ।
गङ्गामादाय तेऽगच्छन् कृतार्थेनान्तरात्मना
pratigṛhya trilokārthaṃ trilokahitakāṃkṣiṇaḥ |
gaṅgāmādāya te'gacchan kṛtārthenāntarātmanā
या चान्या शैलदुहिता कन्याऽसीद् रघुनन्दन ।
उग्रं सुव्रतमास्थाय तपस्तेपे तपोधना
yā cānyā śailaduhitā kanyā'sīd raghunandana |
ugraṃ suvratamāsthāya tapastepe tapodhanā
उग्रेण तपसा युक्तां ददौ शैलवरः सुताम् ।
रुद्रायाप्रतिरूपाय उमां लोकनमस्कृताम्
ugreṇa tapasā yuktāṃ dadau śailavaraḥ sutām |
rudrāyāpratirūpāya umāṃ lokanamaskṛtām
एते ते शैलराजस्य सुते लोकनमस्कृते ।
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा उमादेवी च राघव
ete te śailarājasya sute lokanamaskṛte |
gaṅgā ca saritāṃ śreṣṭhā umādevī ca rāghava
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथा त्रिपथगामिनी ।
खं गता प्रथमं तात गतिं गतिमतां वर
etat te sarvamākhyātaṃ yathā tripathagāminī |
khaṃ gatā prathamaṃ tāta gatiṃ gatimatāṃ vara
सैषा सुरनदी रम्या शैलेन्द्रतनया तदा ।
सुरलोकं समारूढा विपापा जलवाहिनी
saiṣā suranadī ramyā śailendratanayā tadā |
suralokaṃ samārūḍhā vipāpā jalavāhinī
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)