सर्ग 27: विश्वामित्र राम को दिव्य अस्त्र देते हैं

अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः ।
प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुरस्वरम्

atha tāṃ rajanīmuṣya viśvāmitro mahāyaśāḥ |
prahasya rāghavaṃ vākyamuvāca madhurasvaram

परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः ।
प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः

parituṣṭo'smi bhadraṃ te rājaputra mahāyaśaḥ |
prītyā paramayā yukto dadāmyastrāṇi sarvaśaḥ

देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् भुवि ।
यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि

devāsuragaṇān vāpi sagandharvoragān bhuvi |
yairamitrān prasahyājau vaśīkṛtya jayiṣyasi

तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव

tāni divyāni bhadraṃ te dadāmyastrāṇi sarvaśaḥ |
daṇḍacakraṃ mahad divyaṃ tava dāsyāmi rāghava

धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च ।
विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रं चक्रं तथैव च

dharmacakraṃ tato vīra kālacakraṃ tathaiva ca |
viṣṇucakraṃ tathātyugramaindraṃ cakraṃ tathaiva ca

वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव

vajramastraṃ naraśreṣṭha śaivaṃ śūlavaraṃ tathā |
astraṃ brahmaśiraścaiva aiṣīkamapi rāghava

ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम् ।
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकीशिखरी शुभे

dadāmi te mahābāho brāhmamastramanuttamam |
gade dve caiva kākutstha modakīśikharī śubhe

प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज ।
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च

pradīpte naraśārdūla prayacchāmi nṛpātmaja |
dharmapāśamahaṃ rāma kālapāśaṃ tathaiva ca

वारुणं पाशमस्त्रं च ददान्यहमनुत्तमम् ।
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन

vāruṇaṃ pāśamastraṃ ca dadānyahamanuttamam |
aśanī dve prayacchāmi śuṣkārdre raghunandana

ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः

dadāmi cāstraṃ painākamastraṃ nārāyaṇaṃ tathā |
āgneyamastraṃ dayitaṃ śikharaṃ nāma nāmataḥ

वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव चानघ ।
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च

vāyavyaṃ prathamaṃ nāma dadāmi tava cānagha |
astraṃ hayaśiro nāma krauñcamastraṃ tathaiva ca

शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव ।
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ किङ्किणीम्

śaktidvayaṃ ca kākutstha dadāmi tava rāghava |
kaṅkālaṃ musalaṃ ghoraṃ kāpālamatha kiṅkiṇīm

वधार्थं रक्षसां यानि ददाम्येतानि सर्वशः ।
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः

vadhārthaṃ rakṣasāṃ yāni dadāmyetāni sarvaśaḥ |
vaidyādharaṃ mahāstraṃ ca nandanaṃ nāma nāmataḥ

असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः

asiratnaṃ mahābāho dadāmi nṛvarātmaja |
gāndharvamastraṃ dayitaṃ mohanaṃ nāma nāmataḥ

प्रस्वापनं प्रशमनं दद्मि सौम्यं च राघव ।
वर्षणं शोषणं चैव संतापनविलापने

prasvāpanaṃ praśamanaṃ dadmi saumyaṃ ca rāghava |
varṣaṇaṃ śoṣaṇaṃ caiva saṃtāpanavilāpane

मादनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः

mādanaṃ caiva durdharṣaṃ kandarpadayitaṃ tathā |
gāndharvamastraṃ dayitaṃ mānavaṃ nāma nāmataḥ

पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ।
प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः

paiśācamastraṃ dayitaṃ mohanaṃ nāma nāmataḥ |
pratīccha naraśārdūla rājaputra mahāyaśaḥ

तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् ।
संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज

tāmasaṃ naraśārdūla saumanaṃ ca mahābalam |
saṃvartaṃ caiva durdharṣaṃ mausalaṃ ca nṛpātmaja

सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायामयं परम् ।
सौरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम्

satyamastraṃ mahābāho tathā māyāmayaṃ param |
sauraṃ tejaḥprabhaṃ nāma paratejo'pakarṣaṇam

सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रमस्त्रं सुदारुणम् ।
दारुणं च भगस्यापि शीतेषुमथ मानवम्

somāstraṃ śiśiraṃ nāma tvāṣṭramastraṃ sudāruṇam |
dāruṇaṃ ca bhagasyāpi śīteṣumatha mānavam

एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।
गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज

etān rāma mahābāho kāmarūpān mahābalān |
gṛhāṇa paramodārān kṣiprameva nṛpātmaja

स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा ।
ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम्

sthitastu prāṅmukho bhūtvā śucirmunivarastadā |
dadau rāmāya suprīto mantragrāmamanuttamam

सर्वसंग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम् ।
तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत्

sarvasaṃgrahaṇaṃ yeṣāṃ daivatairapi durlabham |
tānyastrāṇi tadā vipro rāghavāya nyavedayat

जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ।
उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम्

japatastu munestasya viśvāmitrasya dhīmataḥ |
upatasthurmahārhāṇi sarvāṇyastrāṇi rāghavam

ऊचुश्च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस्तदा ।
इमे च परमोदार किंकरास्तव राघव

ūcuśca muditā rāmaṃ sarve prāñjalayastadā |
ime ca paramodāra kiṃkarāstava rāghava

यद्यदिच्छसि भद्रं ते तत्सर्वं करवाम वै ।
ततो रामः प्रसन्नात्मा तैरित्युक्तो महाबलैः

yadyadicchasi bhadraṃ te tatsarvaṃ karavāma vai |
tato rāmaḥ prasannātmā tairityukto mahābalaiḥ

प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना ।
मनसा मे भविष्यध्वमिति तान्यभ्यचोदयत्

pratigṛhya ca kākutsthaḥ samālabhya ca pāṇinā |
manasā me bhaviṣyadhvamiti tānyabhyacodayat

ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम् ।
अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे

tataḥ prītamanā rāmo viśvāmitraṃ mahāmunim |
abhivādya mahātejā gamanāyopacakrame