दीर्घकालोषितस्तस्मिन् गिरौ गिरिवनप्रिय: ।
वैदेह्या: प्रियमाकांक्षन् स्वं च चित्तं विलोभयन्
dīrghakāloṣitastasmin girau girivanapriya: |
vaidehyā: priyamākāṃkṣan svaṃ ca cittaṃ vilobhayan
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे चतुर्नवतितम: सर्ग: ॥ ९४ ॥
27 श्लोक · 94 में से 119
यह सर्ग पर्वत का वर्णन है। कुछ समय चित्रकूट पर रहने के बाद राम सीता को प्रसन्न करने और अपना मन बहलाने के लिए उन्हें पर्वत ऐसे दिखाते हैं जैसे इन्द्र शची को। वे कहते हैं, इस सुन्दर पर्वत को देखकर न राज्य छूटने का दुःख होता है, न मित्रों से बिछड़ने का। वे धातुओं से चाँदी, लाल, पीले, स्फटिक और नीले रंग के शिखर दिखाते हैं; आम, जामुन, लोध्र, प्रियाल, कटहल और बेल के वृक्ष; झरने और गुफाएँ; गुफाओं से आती फूलों की सुगन्धित हवा; क्रीड़ा करते किन्नर-युगल। प्राचीन राजर्षियों ने वनवास को अमृत कहा है। वे सीता से कहते हैं, तुम्हारे और लक्ष्मण के साथ यहाँ ये वर्ष बिताते हुए मैं ऐसा आनन्द पाऊँगा जो पिता के वचन और कुल-धर्म दोनों को निभाएगा।
दीर्घकालोषितस्तस्मिन् गिरौ गिरिवनप्रिय: ।
वैदेह्या: प्रियमाकांक्षन् स्वं च चित्तं विलोभयन्
dīrghakāloṣitastasmin girau girivanapriya: |
vaidehyā: priyamākāṃkṣan svaṃ ca cittaṃ vilobhayan
अथ दाशरथिश्चित्रं चित्रकूटमदर्शयत् ।
भार्य्याममरसङ्काश: शचीमिव पुरन्दर:
atha dāśarathiścitraṃ citrakūṭamadarśayat |
bhāryyāmamarasaṅkāśa: śacīmiva purandara:
न राज्याद्भ्रंशनं भद्रे न सुहृद्भिर्विनाभव: ।
मनो मे बाधते दृष्ट्वा रमणीयमिमं गिरिम्
na rājyādbhraṃśanaṃ bhadre na suhṛdbhirvinābhava: |
mano me bādhate dṛṣṭvā ramaṇīyamimaṃ girim
पश्येममचलं भद्रे नानाद्विजगणायुतम् ।
शिखरै: खमिवोद्विद्धैर्द्धातुमद्भिर्विभूषितम्
paśyemamacalaṃ bhadre nānādvijagaṇāyutam |
śikharai: khamivodviddhairddhātumadbhirvibhūṣitam
केचिद्रजतसङ्काशा: केचित् क्षतजसन्निभा: ।
पीतमाञ्जिष्ठवर्णाश्च केचिन्मणिवरप्रभा:
kecidrajatasaṅkāśā: kecit kṣatajasannibhā: |
pītamāñjiṣṭhavarṇāśca kecinmaṇivaraprabhā:
पुष्पार्ककेतकाभाश्च केचिज्ज्योतीरसप्रभा: ।
विराजन्ते ऽचलेन्द्रस्य देशा धातुविभूषिता:
puṣpārkaketakābhāśca kecijjyotīrasaprabhā: |
virājante 'calendrasya deśā dhātuvibhūṣitā:
नानामृगगणद्वीपितरक्ष्वृक्षगणैर्वृत: ।
अदुष्टैर्भात्ययं शैलो बहुपक्षिसमायुत:
nānāmṛgagaṇadvīpitarakṣvṛkṣagaṇairvṛta: |
aduṣṭairbhātyayaṃ śailo bahupakṣisamāyuta:
आम्रजम्ब्वसनैर्लोध्रै: प्रियालै: पनसैर्धवै: ।
अङ्कोलैर्भव्यतिनिशैर्बिल्वतिन्दुकवेणुभि:
āmrajambvasanairlodhrai: priyālai: panasairdhavai: |
aṅkolairbhavyatiniśairbilvatindukaveṇubhi:
काश्मर्यरिष्टवरुणैर्मधूकैस्तिलकैस्तथा ।
बदर्य्यामलकैर्नीपैर्वेत्रधन्वनबीजकै:
kāśmaryariṣṭavaruṇairmadhūkaistilakaistathā |
badaryyāmalakairnīpairvetradhanvanabījakai:
पुष्पवद्भि: फलोपेतैश्छायावद्भिर्मनोरमै: ।
एवमादिभिराकीर्ण: श्रियं पुष्यत्ययं गिरि:
puṣpavadbhi: phalopetaiśchāyāvadbhirmanoramai: |
evamādibhirākīrṇa: śriyaṃ puṣyatyayaṃ giri:
शैलप्रस्थेषु रम्येषु पश्येमान् रोमहर्षणान् ।
किन्नरान् द्वन्द्वशो भद्रे रममाणान् मनस्विन:
śailaprastheṣu ramyeṣu paśyemān romaharṣaṇān |
kinnarān dvandvaśo bhadre ramamāṇān manasvina:
शाखावसक्तान् खङ्गांश्च प्रवराण्यम्बराणि च ।
पश्च विद्याधरस्त्रीणां क्रीडोद्देशान् मनोरमान्
śākhāvasaktān khaṅgāṃśca pravarāṇyambarāṇi ca |
paśca vidyādharastrīṇāṃ krīḍoddeśān manoramān
जलप्रपातैरुद्भेदैर्निष्यन्दैश्च क्वचित् क्वचित् ।
स्रवद्भिर्भात्ययं शैल: स्रवन्मद इव द्विप:
jalaprapātairudbhedairniṣyandaiśca kvacit kvacit |
sravadbhirbhātyayaṃ śaila: sravanmada iva dvipa:
गुहासमीरणो गन्धान् नानापुष्पभवान् वहन् ।
घ्राणतर्प्पणमभ्येत्य कं नरं न प्रहर्षयेत्
guhāsamīraṇo gandhān nānāpuṣpabhavān vahan |
ghrāṇatarppaṇamabhyetya kaṃ naraṃ na praharṣayet
यदीह शरदो ऽनेकास्त्वया सार्द्धमनिन्दिते ।
लक्ष्मणेन च वत्स्यामि न मां शोक: प्रधक्ष्यति
yadīha śarado 'nekāstvayā sārddhamanindite |
lakṣmaṇena ca vatsyāmi na māṃ śoka: pradhakṣyati
बहुपुष्पफले रम्ये नानाद्विजगणायुते ।
विचित्रशिखरे ह्यस्मिन् रतवानस्मि भामिनि
bahupuṣpaphale ramye nānādvijagaṇāyute |
vicitraśikhare hyasmin ratavānasmi bhāmini
अनेन वनवासेन मया प्राप्तं फलद्वयम् ।
पितुश्चानृणता धर्मे भरतस्य प्रियं तथा
anena vanavāsena mayā prāptaṃ phaladvayam |
pituścānṛṇatā dharme bharatasya priyaṃ tathā
वैदेहि रमसे कच्चिच्चित्रकूटे मया सह ।
पश्यन्ती विविधान् भावान् मनोवाक्कायसंयतान्
vaidehi ramase kacciccitrakūṭe mayā saha |
paśyantī vividhān bhāvān manovākkāyasaṃyatān
इदमेवामृतं प्राहू राज्ञि राजर्षय: परे ।
वनवासं भवार्थाय प्रेत्य मे प्रपितामहा:
idamevāmṛtaṃ prāhū rājñi rājarṣaya: pare |
vanavāsaṃ bhavārthāya pretya me prapitāmahā:
शिला: शैलस्य शोभन्ते विशाला: शतशो ऽभित: ।
बहुला बहुलैर्वर्णैर्नीलपीतसितारुणै:
śilā: śailasya śobhante viśālā: śataśo 'bhita: |
bahulā bahulairvarṇairnīlapītasitāruṇai:
निशि भान्त्यचलेन्द्रस्य हुताशनशिखा इव ।
ओषध्य: स्वप्रभालक्ष्या भ्राजमाना: सहस्रश:
niśi bhāntyacalendrasya hutāśanaśikhā iva |
oṣadhya: svaprabhālakṣyā bhrājamānā: sahasraśa:
केचित् क्षयनिभा देशा: केचिदुद्यानसन्निभा: ।
केचिदेकशिला भान्ति पर्वतस्यास्य भामिनि
kecit kṣayanibhā deśā: kecidudyānasannibhā: |
kecidekaśilā bhānti parvatasyāsya bhāmini
भित्त्वेव वसुधां भाति चित्रकूट: समुत्थित: ।
चित्रकूटस्य कूटो ऽसौ दृश्यते सर्वत: शुभ:
bhittveva vasudhāṃ bhāti citrakūṭa: samutthita: |
citrakūṭasya kūṭo 'sau dṛśyate sarvata: śubha:
कुष्ठपुन्नागस्थगरभूर्जपत्रोत्तरच्छदान् ।
कामिनां स्वास्तरान् पश्य कुशेशयदलायुतान्
kuṣṭhapunnāgasthagarabhūrjapatrottaracchadān |
kāmināṃ svāstarān paśya kuśeśayadalāyutān
मृदिताश्चापविद्धाश्च दृश्यन्ते कमलस्रज: ।
कामिभिर्वनिते पश्य फलानि विविधानि च
mṛditāścāpaviddhāśca dṛśyante kamalasraja: |
kāmibhirvanite paśya phalāni vividhāni ca
वस्वौकसारां नलिनीमत्येतीवोत्तरान् कुरून् ।
पर्वतश्चित्रकूटो ऽसौ बहुमूलफलोदक:
vasvaukasārāṃ nalinīmatyetīvottarān kurūn |
parvataścitrakūṭo 'sau bahumūlaphalodaka:
इमं तु कालं वनिते विजह्रिवांस्त्वया च सीते सह लक्ष्मणेन च ।
रतिं प्रपत्स्ये कुलधर्मवर्द्धनीं सतां पथि स्वैर्नियमै: परै: स्थित:
imaṃ tu kālaṃ vanite vijahrivāṃstvayā ca sīte saha lakṣmaṇena ca |
ratiṃ prapatsye kuladharmavarddhanīṃ satāṃ pathi svairniyamai: parai: sthita:
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)