आचचक्षे अथ सद्भावम् लक्ष्मणस्य महात्मनः ।
भरताय अप्रमेयाय गुहो गहन गोचरः
ācacakṣe atha sadbhāvam lakṣmaṇasya mahātmanaḥ |
bharatāya aprameyāya guho gahana gocaraḥ
इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये अयोध्याकाण्डे षडशीतितमः सर्गः ॥२-८६॥
25 श्लोक · 86 में से 119
वन को भली-भाँति जानने वाले गुह भरत को लक्ष्मण की भक्ति के विषय में बताते हैं। उस रात लक्ष्मण धनुष-बाण लिए भाई की रक्षा के लिए जागते खड़े रहे। मैंने कहा, यह शय्या आपके लिए बनी है, सो जाइए; हम कष्ट सहने के अभ्यस्त हैं, पहरा देंगे। लक्ष्मण ने मना किया, जब राम सीता के साथ भूमि पर सो रहे हैं, तब मैं कैसे सोऊँ या जीवन की चिन्ता करूँ? वे दुःखी थे कि महाराज अब अधिक नहीं जिएँगे, कौसल्या और सुमित्रा शीघ्र विधवा होंगी, और पिता की इच्छा अधूरी रह जाएगी। गुह कहते हैं, इस प्रकार वे भोर तक रोते हुए खड़े रहे। प्रातः दोनों भाइयों ने जटाएँ बनाईं और मैंने उन्हें सुरक्षित भागीरथी पार कराया, चीर पहने, धनुष-तलवार लिए, गजयूथपतियों जैसे।
आचचक्षे अथ सद्भावम् लक्ष्मणस्य महात्मनः ।
भरताय अप्रमेयाय गुहो गहन गोचरः
ācacakṣe atha sadbhāvam lakṣmaṇasya mahātmanaḥ |
bharatāya aprameyāya guho gahana gocaraḥ
तम् जाग्रतम् गुणैर् युक्तम् वर चाप इषु धारिणम् ।
भ्रातृ गुप्त्य् अर्थम् अत्यन्तम् अहम् लक्ष्मणम् अब्रवम्
tam jāgratam guṇair yuktam vara cāpa iṣu dhāriṇam |
bhrātṛ gupty artham atyantam aham lakṣmaṇam abravam
इयम् तात सुखा शय्या त्वद् अर्थम् उपकल्पिता ।
प्रत्याश्वसिहि शेष्व अस्याम् सुखम् राघव नन्दन
iyam tāta sukhā śayyā tvad artham upakalpitā |
pratyāśvasihi śeṣva asyām sukham rāghava nandana
उचितो अयम् जनः सर्वे दुह्खानाम् त्वम् सुख उचितः ।
धर्म आत्ममः तस्य गुप्त्य् अर्थम् जागरिष्यामहे वयम्
ucito ayam janaḥ sarve duhkhānām tvam sukha ucitaḥ |
dharma ātmamaḥ tasya gupty artham jāgariṣyāmahe vayam
न हि रामात् प्रियतरो मम अस्ति भुवि कश्चन ।
मा उत्सुको भूर् ब्रवीम्य् एतद् अप्य् असत्यम् तव अग्रतः
na hi rāmāt priyataro mama asti bhuvi kaścana |
mā utsuko bhūr bravīmy etad apy asatyam tava agrataḥ
अस्य प्रसादाद् आशम्से लोके अस्मिन् सुमहद् यशः ।
धर्म अवाप्तिम् च विपुलाम् अर्थ अवाप्तिम् च केवलाम्
asya prasādād āśamse loke asmin sumahad yaśaḥ |
dharma avāptim ca vipulām artha avāptim ca kevalām
सो अहम् प्रिय सखम् रामम् शयानम् सह सीतया ।
रक्षिष्यामि धनुष् पाणिः सर्वैः स्वैर् ज्नातिभिः सह
so aham priya sakham rāmam śayānam saha sītayā |
rakṣiṣyāmi dhanuṣ pāṇiḥ sarvaiḥ svair jnātibhiḥ saha
न हि मे अविदितम् किम्चिद् वने अस्मिमः चरतः सदा ।
चतुर् अन्गम् ह्य् अपि बलम् प्रसहेम वयम् युधि
na hi me aviditam kimcid vane asmimaḥ carataḥ sadā |
catur angam hy api balam prasahema vayam yudhi
एवम् अस्माभिर् उक्तेन लक्ष्मणेन महात्मना ।
अनुनीता वयम् सर्वे धर्मम् एव अनुपश्यता
evam asmābhir uktena lakṣmaṇena mahātmanā |
anunītā vayam sarve dharmam eva anupaśyatā
कथम् दाशरथौ भूमौ शयाने सह सीतया ।
शक्या निद्रा मया लब्धुम् जीवितम् वा सुखानि वा
katham dāśarathau bhūmau śayāne saha sītayā |
śakyā nidrā mayā labdhum jīvitam vā sukhāni vā
यो न देव असुरैः सर्वैः शक्यः प्रसहितुम् युधि ।
तम् पश्य गुह सम्विष्टम् तृणेषु सह सीतया
yo na deva asuraiḥ sarvaiḥ śakyaḥ prasahitum yudhi |
tam paśya guha samviṣṭam tṛṇeṣu saha sītayā
महता तपसा लब्धो विविधैः च परिश्रमैः ।
एको दशरथस्य एष पुत्रः सदृश लक्षणः
mahatā tapasā labdho vividhaiḥ ca pariśramaiḥ |
eko daśarathasya eṣa putraḥ sadṛśa lakṣaṇaḥ
अस्मिन् प्रव्राजिते राजा न चिरम् वर्तयिष्यति ।
विधवा मेदिनी नूनम् क्षिप्रम् एव भविष्यति
asmin pravrājite rājā na ciram vartayiṣyati |
vidhavā medinī nūnam kṣipram eva bhaviṣyati
विनद्य सुमहा नादम् श्रमेण उपरताः स्त्रियः ।
निर्घोष उपरतम् नूनम् अद्य राज निवेशनम्
vinadya sumahā nādam śrameṇa uparatāḥ striyaḥ |
nirghoṣa uparatam nūnam adya rāja niveśanam
कौसल्या चैव राजा च तथा एव जननी मम ।
न आशम्से यदि ते सर्वे जीवेयुः शर्वरीम् इमाम्
kausalyā caiva rājā ca tathā eva jananī mama |
na āśamse yadi te sarve jīveyuḥ śarvarīm imām
जीवेद् अपि हि मे माता शत्रुघ्नस्य अन्ववेक्षया ।
दुह्खिता या तु कौसल्या वीरसूर् विनशिष्यति
jīved api hi me mātā śatrughnasya anvavekṣayā |
duhkhitā yā tu kausalyā vīrasūr vinaśiṣyati
अतिक्रान्तम् अतिक्रान्तम् अनवाप्य मनो रथम् ।
राज्ये रामम् अनिक्षिप्य पिता मे विनशिष्यति
atikrāntam atikrāntam anavāpya mano ratham |
rājye rāmam anikṣipya pitā me vinaśiṣyati
सिद्ध अर्थाः पितरम् वृत्तम् तस्मिन् काले ह्य् उपस्थिते ।
प्रेत कार्येषु सर्वेषु सम्स्करिष्यन्ति भूमिपम्
siddha arthāḥ pitaram vṛttam tasmin kāle hy upasthite |
preta kāryeṣu sarveṣu samskariṣyanti bhūmipam
रम्य चत्वर सम्स्थानाम् सुविभक्त महा पथाम् ।
हर्म्य प्रासाद सम्पन्नाम् सर्व रत्न विभूषिताम्
ramya catvara samsthānām suvibhakta mahā pathām |
harmya prāsāda sampannām sarva ratna vibhūṣitām
गज अश्व रथ सम्बाधाम् तूर्य नाद विनादिताम् ।
सर्व कल्याण सम्पूर्णाम् हृष्ट पुष्ट जन आकुलाम्
gaja aśva ratha sambādhām tūrya nāda vināditām |
sarva kalyāṇa sampūrṇām hṛṣṭa puṣṭa jana ākulām
आराम उद्यान सम्पूर्णाम् समाज उत्सव शालिनीम् ।
सुखिता विचरिष्यन्ति राज धानीम् पितुर् मम
ārāma udyāna sampūrṇām samāja utsava śālinīm |
sukhitā vicariṣyanti rāja dhānīm pitur mama
अपि सत्य प्रतिज्नेन सार्धम् कुशलिना वयम् ।
निवृत्ते समये ह्य् अस्मिन् सुखिताः प्रविशेमहि
api satya pratijnena sārdham kuśalinā vayam |
nivṛtte samaye hy asmin sukhitāḥ praviśemahi
परिदेवयमानस्य तस्य एवम् सुमहात्मनः ।
तिष्ठतो राज पुत्रस्य शर्वरी सा अत्यवर्तत
paridevayamānasya tasya evam sumahātmanaḥ |
tiṣṭhato rāja putrasya śarvarī sā atyavartata
प्रभाते विमले सूर्ये कारयित्वा जटा उभौ ।
अस्मिन् भागीरथी तीरे सुखम् सम्तारितौ मया
prabhāte vimale sūrye kārayitvā jaṭā ubhau |
asmin bhāgīrathī tīre sukham samtāritau mayā
जटा धरौ तौ द्रुम चीर वाससौ ।
महा बलौ कुन्जर यूथप उपमौ ।
वर इषु चाप असि धरौ परम् तपौ ।
व्यवेक्षमाणौ सह सीतया गतौ
jaṭā dharau tau druma cīra vāsasau |
mahā balau kunjara yūthapa upamau |
vara iṣu cāpa asi dharau param tapau |
vyavekṣamāṇau saha sītayā gatau
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)