ततो निक्षिप्य मातऽ: स अयोध्यायां दृढव्रत: ।
भरत: शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत्
tato nikṣipya māta': sa ayodhyāyāṃ dṛḍhavrata: |
bharata: śokasantapto gurūnidamathābravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे पञ्चदशोत्तरशततम: सर्ग: ॥ ११५ ॥
27 श्लोक · 115 में से 119
माताओं को अयोध्या में छोड़कर भरत गुरुजनों से कहते हैं, मैं नन्दीग्राम जाकर राम के बिना यह दुःख वहीं सहूँगा। राजा चले गए, भाई वन में हैं; मैं उनकी प्रतीक्षा करूँगा, वही हमारे राजा हैं। वसिष्ठ और मन्त्री उनके वचनों की प्रशंसा करते हैं। पूर्वाभिमुख चलते ब्राह्मणों के साथ नन्दीग्राम पहुँचकर वे कहते हैं, यह राज्य भाई ने मुझे धरोहर के रूप में दिया है, और ये स्वर्ण-भूषित पादुकाएँ इसका योग-क्षेम करेंगी। राम से मिलने पर मैं राज्य लौटाकर फिर बड़े भाई की सेवा करूँगा और निन्दा से मुक्त हो जाऊँगा। वे पादुकाओं का अभिषेक करते हैं, उन पर छत्र धारण करते हैं, और चीर-जटा पहनकर उन्हीं के अधीन राज्य चलाते हैं। जो भी कार्य या भेंट आती है, भरत पहले पादुकाओं को निवेदित करते हैं, फिर उसे करते हैं।
ततो निक्षिप्य मातऽ: स अयोध्यायां दृढव्रत: ।
भरत: शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत्
tato nikṣipya māta': sa ayodhyāyāṃ dṛḍhavrata: |
bharata: śokasantapto gurūnidamathābravīt
नन्दिग्रामं गमिष्यामि सर्वानामन्त्रये ऽद्य व: ।
तत्र दु:खमिदं सर्वं सहिष्ये राघवं विना
nandigrāmaṃ gamiṣyāmi sarvānāmantraye 'dya va: |
tatra du:khamidaṃ sarvaṃ sahiṣye rāghavaṃ vinā
गतश्च हि दिवं राजा वनस्थश्च गुरुर्मम ।
रामं प्रतीक्षे राज्याय स हि राजा महायशा:
gataśca hi divaṃ rājā vanasthaśca gururmama |
rāmaṃ pratīkṣe rājyāya sa hi rājā mahāyaśā:
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मन: ।
अब्रुवन् मन्त्रिण: सर्वे वसिष्ठश्च पुरोहित:
etacchrutvā śubhaṃ vākyaṃ bharatasya mahātmana: |
abruvan mantriṇa: sarve vasiṣṭhaśca purohita:
सुभृशं श्लाघनीयं च यदुक्तं भरत त्वया ।
वचनं भ्रातृवात्सल्यादनुरूपं तवैव तत्
subhṛśaṃ ślāghanīyaṃ ca yaduktaṃ bharata tvayā |
vacanaṃ bhrātṛvātsalyādanurūpaṃ tavaiva tat
नित्यं ते बन्धुलुब्धस्य तिष्ठतो भ्रातृसौहृदे ।
आर्यमार्गं प्रपन्नस्य नानुमन्येत क: पुमान्
nityaṃ te bandhulubdhasya tiṣṭhato bhrātṛsauhṛde |
āryamārgaṃ prapannasya nānumanyeta ka: pumān
मन्त्रिणां वचनं श्रुत्वा यथाभिलषितं प्रियम् ।
अब्रवीत्सारथिं वाक्यं रथो मे युज्यतामिति
mantriṇāṃ vacanaṃ śrutvā yathābhilaṣitaṃ priyam |
abravītsārathiṃ vākyaṃ ratho me yujyatāmiti
प्रहृष्टवदन: सर्वा मातऽ: समभिवाद्य स: ।
आरुरोह रथं श्रीमान् शत्रुघ्नेन समन्वित:
prahṛṣṭavadana: sarvā māta': samabhivādya sa: |
āruroha rathaṃ śrīmān śatrughnena samanvita:
आरुह्य च रथं शीघ्रं शत्रुघ्नभरतावुभौ ।
ययतु: परमप्रीतौ वृतौ मन्त्रिपुरोहितै:
āruhya ca rathaṃ śīghraṃ śatrughnabharatāvubhau |
yayatu: paramaprītau vṛtau mantripurohitai:
अग्रतो गुरवस्तत्र वसिष्ठप्रमुखा द्विजा: ।
प्रययु: प्राङ्मुखा: सर्वे नन्दिग्रामो यतो ऽभवत्
agrato guravastatra vasiṣṭhapramukhā dvijā: |
prayayu: prāṅmukhā: sarve nandigrāmo yato 'bhavat
बलं च तदनाहूतं गजाश्वरथसङ्कुलम् ।
प्रययौ भरते याते सर्वे च पुरवासिन:
balaṃ ca tadanāhūtaṃ gajāśvarathasaṅkulam |
prayayau bharate yāte sarve ca puravāsina:
रथस्थ: स हि धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सल: ।
नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं शिरस्याधाय पादुके
rathastha: sa hi dharmātmā bharato bhrātṛvatsala: |
nandigrāmaṃ yayau tūrṇaṃ śirasyādhāya pāduke
ततस्तु भरत: क्षिप्रं नन्दिग्रामं प्रविश्य स: ।
अवतीर्य्य रथात्तूर्णं गुरूनिदमुवाच ह
tatastu bharata: kṣipraṃ nandigrāmaṃ praviśya sa: |
avatīryya rathāttūrṇaṃ gurūnidamuvāca ha
एतद्राज्यं मम भ्रात्रा दत्तं संन्यासवत् स्वयम् ।
योगक्षेमवहे चेमे पादुके हेमभूषिते
etadrājyaṃ mama bhrātrā dattaṃ saṃnyāsavat svayam |
yogakṣemavahe ceme pāduke hemabhūṣite
भरत: शिरसा कृत्वा संन्यासं पादुके तत: ।
अब्रवीद्दु:खसन्तप्त: सर्वं प्रकृतिमण्डलम्
bharata: śirasā kṛtvā saṃnyāsaṃ pāduke tata: |
abravīddu:khasantapta: sarvaṃ prakṛtimaṇḍalam
छत्रं धारयत क्षिप्रमार्यपादाविमौ मतौ ।
आभ्यां राज्ये स्थितो धर्म: पादुकाभ्यां गुरोर्मम
chatraṃ dhārayata kṣipramāryapādāvimau matau |
ābhyāṃ rājye sthito dharma: pādukābhyāṃ gurormama
भ्रात्रा हि मयि संन्यासो निक्षिप्त: सौहृदादयम् ।
तमिमं पालयिष्यामि राघवागमनं प्रति
bhrātrā hi mayi saṃnyāso nikṣipta: sauhṛdādayam |
tamimaṃ pālayiṣyāmi rāghavāgamanaṃ prati
क्षिप्रं संयोजयित्वा तु राघवस्य पुन: स्वयम् ।
चरणौ तौ तु रामस्य द्रक्ष्यामि सहपादुकौ
kṣipraṃ saṃyojayitvā tu rāghavasya puna: svayam |
caraṇau tau tu rāmasya drakṣyāmi sahapādukau
ततो निक्षिप्तभारो ऽहं राघवेण समागत: ।
निवेद्य गुरवे राज्यं भजिष्ये गुरुवृत्तिताम्
tato nikṣiptabhāro 'haṃ rāghaveṇa samāgata: |
nivedya gurave rājyaṃ bhajiṣye guruvṛttitām
राघवाय च संन्यासं दत्त्वे मे वरपादुके ।
राज्यं चेदमयोध्यां च धूतपापो भवामि च
rāghavāya ca saṃnyāsaṃ dattve me varapāduke |
rājyaṃ cedamayodhyāṃ ca dhūtapāpo bhavāmi ca
अभिषिक्ते तु काकुत्स्थे प्रहृष्टमुदिते जने ।
प्रीतिर्मम यशश्चैव भवेद्राज्याच्चतुर्गुणम्
abhiṣikte tu kākutsthe prahṛṣṭamudite jane |
prītirmama yaśaścaiva bhavedrājyāccaturguṇam
एवं तु विलपन् दीनो भरत: स महायशा: ।
नन्दिग्रामे ऽकरोद्राज्यं दु:खितो मन्त्रिभि: सह
evaṃ tu vilapan dīno bharata: sa mahāyaśā: |
nandigrāme 'karodrājyaṃ du:khito mantribhi: saha
स वल्कलजटाधारी मुनिवेषधर: प्रभु: ।
नन्दिग्रामे ऽवसद्वीर: ससैन्यो भरतस्तदा
sa valkalajaṭādhārī muniveṣadhara: prabhu: |
nandigrāme 'vasadvīra: sasainyo bharatastadā
रामागमनमाकाङ्क्षन् भरतो भ्रातृवत्सल: ।
भ्रातुर्वचनकारी च प्रतिज्ञापारगस्तथा
rāmāgamanamākāṅkṣan bharato bhrātṛvatsala: |
bhrāturvacanakārī ca pratijñāpāragastathā
पादुके त्वभिषिच्याथ नन्द्रिग्रामे ऽवसत्तदा ।
भरत: शासनं सर्वं पादुकाभ्यां न्यवेदयत्
pāduke tvabhiṣicyātha nandrigrāme 'vasattadā |
bharata: śāsanaṃ sarvaṃ pādukābhyāṃ nyavedayat
ततस्तु भरत: श्रीमानभिषिच्यार्य्यपादुके ।
तदधीनस्तदा राज्यं कारयामास सर्वदा
tatastu bharata: śrīmānabhiṣicyāryyapāduke |
tadadhīnastadā rājyaṃ kārayāmāsa sarvadā
तदा हि यत्कार्य्यमुपैति किञ्चिदुपायनं चोपहृतं महार्हम् ।
स पादुकाभ्यां प्रथमं निवेद्य चकार पश्चाद्भरतो यथावत्
tadā hi yatkāryyamupaiti kiñcidupāyanaṃ copahṛtaṃ mahārham |
sa pādukābhyāṃ prathamaṃ nivedya cakāra paścādbharato yathāvat
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)