अयोध्याकाण्ड

सर्ग 113: भरत पादुकाएँ लेकर अयोध्या लौटते हैं

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे त्रयोदशोत्तरशततम: सर्ग: ॥ ११३ ॥

25 श्लोक · 113 में से 119

इस अध्याय में क्या होता है

भरत पादुकाएँ लेकर अयोध्या लौटते हैं

पादुकाओं को सिर पर रखकर भरत शत्रुघ्न के साथ रथ पर चढ़ते हैं, और वसिष्ठ, वामदेव तथा जाबालि आगे चलते हैं। चित्रकूट की परिक्रमा कर वे भरद्वाज के आश्रम पहुँचते हैं। मुनि पूछते हैं कि कार्य सिद्ध हुआ या नहीं। भरत बताते हैं, राम नहीं लौटे, पर वसिष्ठ के कहने पर उन्होंने इन पादुकाओं पर पैर रखकर मुझे राज्य चलाने के लिए दे दीं। भरद्वाज आशीर्वाद देते हैं, तुम्हारे पिता अमर हैं, जिनका तुम जैसा धर्मज्ञ और धर्मप्रेमी पुत्र है। भरत मुनि की परिक्रमा कर आगे बढ़ते हैं, यमुना और गंगा पार करते हैं, शृंगवेरपुर से होते हुए अयोध्या को देखते हैं। पिता और भाई से रहित नगर को देखकर वे सारथी से कहते हैं, देखो, अयोध्या उजड़ी हुई और प्रभाहीन है; निराकार, निरानन्द, दीन और मौन।

113.1

तत: शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस्तदा ।
आरुरोह रथं हृष्ट: शत्रुघ्नेन समन्वित:

tata: śirasi kṛtvā tu pāduke bharatastadā |
āruroha rathaṃ hṛṣṭa: śatrughnena samanvita:

113.2

वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिश्च दृढव्रत: ।
अग्रत: प्रययु: सर्वे मन्त्रिणो मन्त्रपूजिता:

vasiṣṭho vāmadevaśca jābāliśca dṛḍhavrata: |
agrata: prayayu: sarve mantriṇo mantrapūjitā:

113.3

मन्दाकिनीं नदीं रम्यां प्राङ्मुखास्ते ययुस्तदा ।
प्रदक्षिणं च कुर्वाणाश्चित्रकूटं महागिरिम्

mandākinīṃ nadīṃ ramyāṃ prāṅmukhāste yayustadā |
pradakṣiṇaṃ ca kurvāṇāścitrakūṭaṃ mahāgirim

113.4

पश्यन् धातुसहस्राणि रम्याणि विविधानि च ।
प्रययौ तस्य पार्श्वेन ससैन्यो भरतस्तदा

paśyan dhātusahasrāṇi ramyāṇi vividhāni ca |
prayayau tasya pārśvena sasainyo bharatastadā

113.5

अदूराच्चित्रकूटस्य ददर्श भरतस्तदा ।
आश्रमं यत्र स मुनिर्भरद्वाज: कृतालय:

adūrāccitrakūṭasya dadarśa bharatastadā |
āśramaṃ yatra sa munirbharadvāja: kṛtālaya:

113.6

स तमाश्रममागम्य भरद्वाजस्य बुद्धिमान् ।
अवतीर्य रथात् पादौ ववन्दे भरतस्तदा

sa tamāśramamāgamya bharadvājasya buddhimān |
avatīrya rathāt pādau vavande bharatastadā

113.7

ततो हृष्टो भरद्वाजो भरतं वाक्यमब्रवीत् ।
अपि कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतम्

tato hṛṣṭo bharadvājo bharataṃ vākyamabravīt |
api kṛtyaṃ kṛtaṃ tāta rāmeṇa ca samāgatam

113.8

एवमुक्त: स तु ततो भरद्वाजेन धीमता ।
प्रत्युवाच भरद्वाजं भरतो भ्रातृवत्सल:

evamukta: sa tu tato bharadvājena dhīmatā |
pratyuvāca bharadvājaṃ bharato bhrātṛvatsala:

113.9

स याच्यमानो गुरुणा मया च दृढविक्रम: ।
राघव: परमप्रीतो वसिष्ठं वाक्यमब्रवीत्

sa yācyamāno guruṇā mayā ca dṛḍhavikrama: |
rāghava: paramaprīto vasiṣṭhaṃ vākyamabravīt

113.10

पितु: प्रतिज्ञां तामेव पालयिष्यामि तत्त्वत: ।
चतुर्दश हि वर्षाणि या प्रतिज्ञा पितुर्मम

pitu: pratijñāṃ tāmeva pālayiṣyāmi tattvata: |
caturdaśa hi varṣāṇi yā pratijñā piturmama

113.11

एवमुक्तो महाप्राज्ञो वसिष्ठ: प्रत्युवाच ह ।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं राघवं वचनं महत्

evamukto mahāprājño vasiṣṭha: pratyuvāca ha |
vākyajño vākyakuśalaṃ rāghavaṃ vacanaṃ mahat

113.12

एते प्रयच्छ संहृष्ट: पादुके हेमभूषिते ।
अयोध्यायां महाप्राज्ञ योगक्षेमकरे तव

ete prayaccha saṃhṛṣṭa: pāduke hemabhūṣite |
ayodhyāyāṃ mahāprājña yogakṣemakare tava

113.13

एवमुक्तो वसिष्ठेन राघव: प्राङ्मुख: स्थित: ।
पादुके अधिरुह्यैते मम राज्याय वै ददौ

evamukto vasiṣṭhena rāghava: prāṅmukha: sthita: |
pāduke adhiruhyaite mama rājyāya vai dadau

113.14

निवृत्तो ऽहमनुज्ञातो रामेण सुमहात्मना ।
अयोध्यामेव गच्छामि गृहीत्वा पादुके शुभे

nivṛtto 'hamanujñāto rāmeṇa sumahātmanā |
ayodhyāmeva gacchāmi gṛhītvā pāduke śubhe

113.15

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मन: ।
भरद्वाज: शुभतरं मुनिर्वाक्यमुवाच तम्

etacchrutvā śubhaṃ vākyaṃ bharatasya mahātmana: |
bharadvāja: śubhataraṃ munirvākyamuvāca tam

113.16

नैतच्चित्रं नरव्याघ्र शीलवृत्तवतां वर ।
यदार्यं त्वयि तिष्ठेत्तु निम्ने सृष्टमिवोदकम्

naitaccitraṃ naravyāghra śīlavṛttavatāṃ vara |
yadāryaṃ tvayi tiṣṭhettu nimne sṛṣṭamivodakam

113.17

अमृत: स महाबाहु: पिता दशरथस्तव ।
यस्य त्वमीदृश: पुत्रो धर्मज्ञो धर्मवत्सल:

amṛta: sa mahābāhu: pitā daśarathastava |
yasya tvamīdṛśa: putro dharmajño dharmavatsala:

113.18

तमृषिं तु महात्मानमुक्तवाक्यं कृताञ्जलि: ।
आमतन्त्रयितुमारेभे चरणावुपगृह्य च

tamṛṣiṃ tu mahātmānamuktavākyaṃ kṛtāñjali: |
āmatantrayitumārebhe caraṇāvupagṛhya ca

113.19

तत: प्रदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं पुन:पुन: ।
भरतस्तु ययौ श्रीमानयोध्यां सह मन्त्रिभि:

tata: pradakṣiṇaṃ kṛtvā bharadvājaṃ puna:puna: |
bharatastu yayau śrīmānayodhyāṃ saha mantribhi:

113.20

यानैश्च शकटैश्चैव हयैर्नागैश्च सा चमू: ।
पुनर्निवृत्ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनी

yānaiśca śakaṭaiścaiva hayairnāgaiśca sā camū: |
punarnivṛttā vistīrṇā bharatasyānuyāyinī

113.21

ततस्ते यमुनां दिव्यां नदीं तीर्त्वोर्मिमालिनीम् ।
ददृशुस्तां पुन: सर्वे गङ्गां शुभजलां नदीम्

tataste yamunāṃ divyāṃ nadīṃ tīrtvormimālinīm |
dadṛśustāṃ puna: sarve gaṅgāṃ śubhajalāṃ nadīm

113.22

तां रम्यजलसम्पूर्णां सन्तीर्य सहबान्धव: ।
शृङ्गिबेरपुरं रम्यं प्रविवेश ससैनिक:

tāṃ ramyajalasampūrṇāṃ santīrya sahabāndhava: |
śṛṅgiberapuraṃ ramyaṃ praviveśa sasainika:

113.23

शृङ्गिबेरपुराद्भूयस्त्वयोध्यां संददर्श ह

śṛṅgiberapurādbhūyastvayodhyāṃ saṃdadarśa ha

113.24

अयोध्यां च ततो दृष्ट्वा पित्रा भ्रात्रा विवर्जिताम् ।
भरतो दु:खसन्तप्त: सारथिं चेदमब्रवीत्

ayodhyāṃ ca tato dṛṣṭvā pitrā bhrātrā vivarjitām |
bharato du:khasantapta: sārathiṃ cedamabravīt

113.25

सारथे पश्य विध्वस्ता सायोध्या न प्रकाशते ।
निराकारा निरानन्दा दीना प्रतिहतस्वरा

sārathe paśya vidhvastā sāyodhyā na prakāśate |
nirākārā nirānandā dīnā pratihatasvarā

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)