अध्याय 72: कंक का रक्त देख उत्तर ने क्षमा मँगवाई

सभाज्यमानः पौरैश्च स्त्रीभिर्जानपदैरपि ।
आसाद्यान्तःपुरद्वारं पित्रे संप्रत्यवेदयत्

sabhājyamānaḥ pauraiśca strībhirjānapadairapi |
āsādyāntaḥpuradvāraṃ pitre saṃpratyavedayat

ततो द्वाःस्थः समासाद्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
वर्धयित्वा जयाशीर्भिरिदं वचनमब्रवीत्

tato dvāḥsthaḥ samāsādya praṇipatya kṛtāñjaliḥ |
vardhayitvā jayāśīrbhiridaṃ vacanamabravīt

राजन्पृथुयशस्तुभ्यं जित्वा शत्रून्समागतः ।
उत्तरः सह सूतेन द्वारि तिष्ठति वारितः

rājanpṛthuyaśastubhyaṃ jitvā śatrūnsamāgataḥ |
uttaraḥ saha sūtena dvāri tiṣṭhati vāritaḥ

कुमारो योधमुख्यैस्च गणिकाभिस्च संवृतः ।
पौरजानपदैर्युक्तः पूज्यमानो जयाशिषाः

kumāro yodhamukhyaisca gaṇikābhisca saṃvṛtaḥ |
paurajānapadairyuktaḥ pūjyamāno jayāśiṣāḥ

ततो हृष्टो महीपालः क्षत्तारमिदमब्रवीत् ।
प्रवेशयोभौ तौ तूर्णं दर्शनेप्सुरहं तयोः

tato hṛṣṭo mahīpālaḥ kṣattāramidamabravīt |
praveśayobhau tau tūrṇaṃ darśanepsurahaṃ tayoḥ

क्षत्तारं कुरुराजस्तु शनैः कर्ण उपाजपत् ।
उत्तरः प्रविशत्वेको न प्रवेश्या बृहन्नलाः

kṣattāraṃ kururājastu śanaiḥ karṇa upājapat |
uttaraḥ praviśatveko na praveśyā bṛhannalāḥ

तस्य हि महाबाहोर्व्रतं नित्यं महात्मनः ।
यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याच्छोणितं वा प्रदर्शयेत् ।
अन्यत्र संग्रामगतान्न स जीवेत्कथंचन

tasya hi mahābāhorvrataṃ nityaṃ mahātmanaḥ |
yo mamāṅge vraṇaṃ kuryācchoṇitaṃ vā pradarśayet |
anyatra saṃgrāmagatānna sa jīvetkathaṃcana

व्यक्तं भृसं सुसंक्रुद्धो मां दृष्ट्वैव सशोणितम् ।
विराटमिह सामात्यं हन्यात्सबलावाहनम्

vyaktaṃ bhṛsaṃ susaṃkruddho māṃ dṛṣṭvaiva saśoṇitam |
virāṭamiha sāmātyaṃ hanyātsabalāvāhanam

इन्द्रं वापि कुबेरं वा यमं वा वरुणं तथा ।
मम शोणितकर्तारं मृद्गीयात्किं पुनर्नरम्

indraṃ vāpi kuberaṃ vā yamaṃ vā varuṇaṃ tathā |
mama śoṇitakartāraṃ mṛdgīyātkiṃ punarnaram

क्षणमात्रं तु तत्रैव द्वारि तिष्ठतु वीर्यवान् ।
इति प्रोवाच धर्मात्मा युधिष्ठिर उदारधीः

kṣaṇamātraṃ tu tatraiva dvāri tiṣṭhatu vīryavān |
iti provāca dharmātmā yudhiṣṭhira udāradhīḥ

इत्युक्त्वा क्षमया युक्तो धर्मराजो घृणान्वितः ।
सभायां सह मात्स्येन तूष्णीमुपविवेश ह

ityuktvā kṣamayā yukto dharmarājo ghṛṇānvitaḥ |
sabhāyāṃ saha mātsyena tūṣṇīmupaviveśa ha

ततो राजसुतो ज्येष्ठः प्राविशत्पृथिवींजयः ।
ववन्दे स पितुः पादौ कङ्कं चाप्युपतिष्ठत

tato rājasuto jyeṣṭhaḥ prāviśatpṛthivīṃjayaḥ |
vavande sa pituḥ pādau kaṅkaṃ cāpyupatiṣṭhata

पश्यन्युधिष्ठिरं दृष्ट्या वक्रया चरणौ पितुः ।
अभिवाद्य ततो दृष्ट्वा कङ्कस्य रुधिरप्लुतम् ।
हृदयेऽदह्यत तदा मृत्युग्रस्त इवोत्तरः

paśyanyudhiṣṭhiraṃ dṛṣṭyā vakrayā caraṇau pituḥ |
abhivādya tato dṛṣṭvā kaṅkasya rudhiraplutam |
hṛdaye'dahyata tadā mṛtyugrasta ivottaraḥ

ततो रुधिरसिक्ताङ्गमनेकाग्रमनागसम् ।
भूमावेकान्त आसीनं सैरन्ध्र्या समुपासितम् ।
ततः पप्रच्छ राजानं त्वरमाण इवोत्तरः

tato rudhirasiktāṅgamanekāgramanāgasam |
bhūmāvekānta āsīnaṃ sairandhryā samupāsitam |
tataḥ papraccha rājānaṃ tvaramāṇa ivottaraḥ

केनायं ताडितः कङ्कः केन पापमिदं कृतम् ।
को वा जिगमिषुर्मृत्युं केन स्पृष्टः पदोरगः

kenāyaṃ tāḍitaḥ kaṅkaḥ kena pāpamidaṃ kṛtam |
ko vā jigamiṣurmṛtyuṃ kena spṛṣṭaḥ padoragaḥ

श्रोत्रियो ब्राह्मणश्रेष्ठ इन्द्रासनरतिक्षमः ।
पूजनीयोऽभिवाद्यश्च न प्रबाध्योऽयमीदृशः

śrotriyo brāhmaṇaśreṣṭha indrāsanaratikṣamaḥ |
pūjanīyo'bhivādyaśca na prabādhyo'yamīdṛśaḥ

स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटो राष्ट्रवर्धनः ।
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं साध्वसाद्ध्वस्तमानसः

sa putrasya vacaḥ śrutvā virāṭo rāṣṭravardhanaḥ |
pratyuvācottaraṃ vākyaṃ sādhvasāddhvastamānasaḥ

पुत्र ते विजयं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽहं मुदा भृशम् ।
अक्षक्रीडनयाऽनेन कालक्षेपमकारिषम्

putra te vijayaṃ śrutvā prahṛṣṭo'haṃ mudā bhṛśam |
akṣakrīḍanayā'nena kālakṣepamakāriṣam

तत्राजयत्कुरून्सर्वानुत्तरो राष्ट्रवर्धनः ।
इत्युक्तं हि मया पुत्र नेति कङ्को बृहन्नला ।
अजयत्सा कुरून्सर्वानिति मामब्रवीन्मुहुः

tatrājayatkurūnsarvānuttaro rāṣṭravardhanaḥ |
ityuktaṃ hi mayā putra neti kaṅko bṛhannalā |
ajayatsā kurūnsarvāniti māmabravīnmuhuḥ

प्रशंसिते मया पुत्र विजये तव विश्रुते ।
बृहन्नलाया विजयं कङ्कोऽस्तुवत वै रुषा

praśaṃsite mayā putra vijaye tava viśrute |
bṛhannalāyā vijayaṃ kaṅko'stuvata vai ruṣā

मया प्रशस्यमाने तु त्वयि पण्डं प्रशंसति ।
बृहन्नलाप्रशंसाभिरभ्यसूयमहं तदा ।
ताडितोऽयं मया पुत्र दुरात्मा शत्रुपक्षकृत्

mayā praśasyamāne tu tvayi paṇḍaṃ praśaṃsati |
bṛhannalāpraśaṃsābhirabhyasūyamahaṃ tadā |
tāḍito'yaṃ mayā putra durātmā śatrupakṣakṛt

ताडितोऽयं यतिः कङ्क इत्युक्तं तद्वचोत्तरः ।
श्रुत्वा पितुर्भृशं क्रुद्धः पितरं वाक्यमब्रवीत्

tāḍito'yaṃ yatiḥ kaṅka ityuktaṃ tadvacottaraḥ |
śrutvā piturbhṛśaṃ kruddhaḥ pitaraṃ vākyamabravīt

अकार्यं ते कृतं राजन्क्षिप्रमेष प्रसाद्यताम् ।
मा त्वा ब्रह्मविषं घोरं समूलमुपनिर्दहेत्

akāryaṃ te kṛtaṃ rājankṣiprameṣa prasādyatām |
mā tvā brahmaviṣaṃ ghoraṃ samūlamupanirdahet

यावन्न क्षयमायाति कुलं सर्वमशेषनः ।
स्फीतं वृद्धं च मात्स्यानामयं तावत्प्रसाद्यताम्

yāvanna kṣayamāyāti kulaṃ sarvamaśeṣanaḥ |
sphītaṃ vṛddhaṃ ca mātsyānāmayaṃ tāvatprasādyatām

प्रणम्य पादयोरस्य दण्डवत्क्षितिमण्डले ।
प्रगृह्य पादौ पाणिभ्यामयं तावत्प्रसाद्यताम्

praṇamya pādayorasya daṇḍavatkṣitimaṇḍale |
pragṛhya pādau pāṇibhyāmayaṃ tāvatprasādyatām

दक्षेण पाणिना स्पृष्ट्वा शपे त्वां क्षपितं मया ।
इति यावद्वदेत्कङ् अयं तावत्प्रसाद्यताम्

dakṣeṇa pāṇinā spṛṣṭvā śape tvāṃ kṣapitaṃ mayā |
iti yāvadvadetkaṅ ayaṃ tāvatprasādyatām

स पुत्रस्य वचः श्रुत्वा विराटः साध्वसाकुलः ।
क्षमयामास कौन्तेयं छन्नं ब्राह्मणवर्चसा

sa putrasya vacaḥ śrutvā virāṭaḥ sādhvasākulaḥ |
kṣamayāmāsa kaunteyaṃ channaṃ brāhmaṇavarcasā

क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डवः प्रत्यभाषत ।
चिरं क्षान्तं मया राजन्मन्युर्मम न विद्यते

kṣamayantaṃ tu rājānaṃ pāṇḍavaḥ pratyabhāṣata |
ciraṃ kṣāntaṃ mayā rājanmanyurmama na vidyate

यदि स्म तत्पतेद्भूमौ रुधिरं मम पार्थिव ।
सराष्ट्रस्त्वमिहोच्छेदमापद्येथा नरर्षभ

yadi sma tatpatedbhūmau rudhiraṃ mama pārthiva |
sarāṣṭrastvamihocchedamāpadyethā nararṣabha

न दूषयामि राजेन्द्र यस्तु हन्याददूषकम् ।
फलं तस्य महाराज क्षिप्रं दारुणमाप्नुयात्

na dūṣayāmi rājendra yastu hanyādadūṣakam |
phalaṃ tasya mahārāja kṣipraṃ dāruṇamāpnuyāt

शोणिते तु व्यतिक्रान्ते प्रविवेश बृहन्नला ।
अभिवाद्य महाराजं कङ्कं चाप्युपतिष्ठत

śoṇite tu vyatikrānte praviveśa bṛhannalā |
abhivādya mahārājaṃ kaṅkaṃ cāpyupatiṣṭhata

क्षमयित्वा तु कौरव्यं रणादुत्तरमागतम् ।
परिष्वज्य दृढं राजा प्रवेश्य भवनोत्तमम् ।
प्रशशंस ततो मात्स्यः शृण्वतः सव्यसाचिनः

kṣamayitvā tu kauravyaṃ raṇāduttaramāgatam |
pariṣvajya dṛḍhaṃ rājā praveśya bhavanottamam |
praśaśaṃsa tato mātsyaḥ śṛṇvataḥ savyasācinaḥ

त्वया दायादवानस्मि कैकेयीनन्दिवर्धन ।
त्वया मे सदृशः पुत्रो न भूतो न भविष्यति

tvayā dāyādavānasmi kaikeyīnandivardhana |
tvayā me sadṛśaḥ putro na bhūto na bhaviṣyati

पदं पदसहस्रेण यश्चरन्नापराध्नुयात् ।
तेन कर्णेन ते तात कथमासीत्समागमः

padaṃ padasahasreṇa yaścarannāparādhnuyāt |
tena karṇena te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

रणे यं प्रेक्ष्य सीदन्ति हृतवीर्यपराक्रमाः ।
कृपेन तेन ते तात कथमासीत्समागमः

raṇe yaṃ prekṣya sīdanti hṛtavīryaparākramāḥ |
kṛpena tena te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

यस्य तद्विश्रुतं लोके महद्वृत्तमनुत्तमम् ।
पितुः कृते कृतं घोरं ब्रह्मचर्यमनुत्तमम्

yasya tadviśrutaṃ loke mahadvṛttamanuttamam |
pituḥ kṛte kṛtaṃ ghoraṃ brahmacaryamanuttamam

योऽयोधीत्समरे रामं जामदग्न्यं प्रतापिनम् ।
भीष्मोसौ पुरुषव्याघ्र न च युद्धे पराजितः

yo'yodhītsamare rāmaṃ jāmadagnyaṃ pratāpinam |
bhīṣmosau puruṣavyāghra na ca yuddhe parājitaḥ

पराक्रमी च दुर्धर्षो विद्वाञ्शूरो जितेन्द्रियः ।
दृढवेधी क्षिप्रकारी विश्रुतः सर्वकर्मसु

parākramī ca durdharṣo vidvāñśūro jitendriyaḥ |
dṛḍhavedhī kṣiprakārī viśrutaḥ sarvakarmasu

तेन ते सह भीष्मेण कुरुवृद्धेन संयुगे ।
युद्धमासीत्कथं तात सर्वमेतद्ब्रवीहि मे

tena te saha bhīṣmeṇa kuruvṛddhena saṃyuge |
yuddhamāsītkathaṃ tāta sarvametadbravīhi me

पर्वतं यो विनिर्भिन्द्याद्राजपुत्रो वरेषुभिः ।
दुर्योधनेन ते तात कथमासीत्समागमः

parvataṃ yo vinirbhindyādrājaputro vareṣubhiḥ |
duryodhanena te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

आचार्यो वृष्णिरीराणां पाञ्चालानां च यः प्रभुः ।
कुरूणां पाण्डवानां च सर्वक्षत्रस्य यो गुरुः

ācāryo vṛṣṇirīrāṇāṃ pāñcālānāṃ ca yaḥ prabhuḥ |
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca sarvakṣatrasya yo guruḥ

सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
तेन द्रोणेन ते तात कथमासीत्समागमः

sarvaśastrabhṛtāṃ śreṣṭhaḥ sarvalokeṣu viśrutaḥ |
tena droṇena te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

आचार्यपुत्रो यः शूरो द्रोणादनवमो रणे ।
तेन वीरेण ते तात कथमासीत्समागमः

ācāryaputro yaḥ śūro droṇādanavamo raṇe |
tena vīreṇa te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

सर्वे चैव महावीर्या धार्तराष्ट्रः महारथाः ।
तैस्तैर्वीरैश्च ते तात कथमासीत्समागमः

sarve caiva mahāvīryā dhārtarāṣṭraḥ mahārathāḥ |
taistairvīraiśca te tāta kathamāsītsamāgamaḥ

न मया निर्जिता गावो न मया कुरवो जिताः ।
कृतं च कर्म तत्सर्वं देवपुत्रेण केनचित्

na mayā nirjitā gāvo na mayā kuravo jitāḥ |
kṛtaṃ ca karma tatsarvaṃ devaputreṇa kenacit

स हि भीतं द्रवन्तं मां भीष्मद्रोणमुखान्कुरून् ।
दृष्ट्वा विषण्णं संग्रामे देवपुत्रो न्यवारयत्

sa hi bhītaṃ dravantaṃ māṃ bhīṣmadroṇamukhānkurūn |
dṛṣṭvā viṣaṇṇaṃ saṃgrāme devaputro nyavārayat

स हि तिष्ठन्रथोपस्थे वज्रपाणिनिभो युवा ।
तेन ते निर्जिता गावस्तेन ते कुरवो जिताः

sa hi tiṣṭhanrathopasthe vajrapāṇinibho yuvā |
tena te nirjitā gāvastena te kuravo jitāḥ

तस्य तत्कर्म वीरस्य न मया तात तत्कृतम् ।
स हि शारद्वतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च वीर्यवान् ।ट
सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाञ्शरैः

tasya tatkarma vīrasya na mayā tāta tatkṛtam |
sa hi śāradvataṃ droṇaṃ droṇaputraṃ ca vīryavān |ṭa
sūtaputraṃ ca bhīṣmaṃ ca cakāra vimukhāñśaraiḥ

दुर्योदनं च समरे प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् ।
प्रभग्नमब्रवीद्भीतं राजपुत्रं महाबलम्

duryodanaṃ ca samare prabhinnamiva kuñjaram |
prabhagnamabravīdbhītaṃ rājaputraṃ mahābalam

न हास्तिनपुरे त्राणं तव पश्यामि किंचन ।
न हास्तिनपुरे भोगा भोक्तुं शक्याः पलायता

na hāstinapure trāṇaṃ tava paśyāmi kiṃcana |
na hāstinapure bhogā bhoktuṃ śakyāḥ palāyatā

व्यायामेन परीप्सस्व जीवितं कौरवात्मज ।
न मोक्ष्यसे पलायंस्त्वं लोके युद्धमना भव ।
पृथिवीं भोक्ष्यसे जित्वा हतो वा स्वर्गमाप्स्यसि

vyāyāmena parīpsasva jīvitaṃ kauravātmaja |
na mokṣyase palāyaṃstvaṃ loke yuddhamanā bhava |
pṛthivīṃ bhokṣyase jitvā hato vā svargamāpsyasi

स निवृत्तो नरव्याघ्रो मुञ्चन्वज्रनिभाञ्शरान् ।
सचिवैः संवृतो राजा भीष्मद्रोणकृपादिभिः ।
ततो मे रोमहर्षोऽभूदूरुस्तम्भश्च मेऽभवत्

sa nivṛtto naravyāghro muñcanvajranibhāñśarān |
sacivaiḥ saṃvṛto rājā bhīṣmadroṇakṛpādibhiḥ |
tato me romaharṣo'bhūdūrustambhaśca me'bhavat

यदभूद्धनसंकाशमनीकं व्यधमच्छरैः ।
तत्प्रपुद्य रथानीकं सिंहदर्पसमो युवा ।
तान्कुरुन्द्रावयद्राजन्रणे नाग इव श्वसन्

yadabhūddhanasaṃkāśamanīkaṃ vyadhamaccharaiḥ |
tatprapudya rathānīkaṃ siṃhadarpasamo yuvā |
tānkurundrāvayadrājanraṇe nāga iva śvasan

एकेन तेन शूरेण षड्रथाः परिनिर्जिताः ।
शार्दूलेनेव मत्तेन मृगास्तृणचरा यथा

ekena tena śūreṇa ṣaḍrathāḥ parinirjitāḥ |
śārdūleneva mattena mṛgāstṛṇacarā yathā

हयानां च गजानां च शूराणां च धनुष्मताम् ।
निहतानि सहस्राणि भग्ना च कुरुवाहिनी

hayānāṃ ca gajānāṃ ca śūrāṇāṃ ca dhanuṣmatām |
nihatāni sahasrāṇi bhagnā ca kuruvāhinī

सूतपुत्रं शतैर्विद्ध्वा हयान्हत्वा महारथः ।
अस्त्रेण मोहयित्वा तं रक्तवस्त्रं समाददे

sūtaputraṃ śatairviddhvā hayānhatvā mahārathaḥ |
astreṇa mohayitvā taṃ raktavastraṃ samādade

चतुर्भिः पुनरानर्च्छद्भीष्मं शान्तनवं शरैः ।
स तं विद्ध्वा हयांश्चाशु नास्य वस्त्रं समाददे

caturbhiḥ punarānarcchadbhīṣmaṃ śāntanavaṃ śaraiḥ |
sa taṃ viddhvā hayāṃścāśu nāsya vastraṃ samādade

दुर्योधनं च बलवान्बाणैर्विव्याध सप्तभिः ।
तं स विद्ध्वा हयांश्चास्य पीतवस्त्रं समाददे

duryodhanaṃ ca balavānbāṇairvivyādha saptabhiḥ |
taṃ sa viddhvā hayāṃścāsya pītavastraṃ samādade

द्रोणं कृपं च बलवान्सोमदत्तं जयद्रथम् ।
भूरिश्रवसमिन्द्राभं शकुनिं च महारथम्

droṇaṃ kṛpaṃ ca balavānsomadattaṃ jayadratham |
bhūriśravasamindrābhaṃ śakuniṃ ca mahāratham

त्रिभिस्त्रिभिः स विद्ध्वा तु दुःशासनमुखानपि ।
विविधानि च वस्त्राणि महार्हाण्याजहार सः

tribhistribhiḥ sa viddhvā tu duḥśāsanamukhānapi |
vividhāni ca vastrāṇi mahārhāṇyājahāra saḥ

द्वाभ्यां शराभ्यां विद्ध्वाऽथ तथाऽऽचार्यसुतं रणे ।
चापं छित्त्वा विकर्णस्य नीले चादत्त वाससी

dvābhyāṃ śarābhyāṃ viddhvā'tha tathā''cāryasutaṃ raṇe |
cāpaṃ chittvā vikarṇasya nīle cādatta vāsasī

क्व स वीरो महाबाहुर्देवपुत्रो महायशाः ।
यो ममामोचयत्पुत्रं कुरुभिर्ग्रस्तमाहवे

kva sa vīro mahābāhurdevaputro mahāyaśāḥ |
yo mamāmocayatputraṃ kurubhirgrastamāhave

इच्छामि तममित्रघ्नं दुष्टुमर्चितुमेव च ।
येन मे त्वं च गावश्च मोक्षिता देवसूनुना

icchāmi tamamitraghnaṃ duṣṭumarcitumeva ca |
yena me tvaṃ ca gāvaśca mokṣitā devasūnunā

तस्मै दास्यामि तां पुत्रीं ग्रामांश्चैव तु हाटकान् ।
स्फुरितं कटिसूत्रं च स्त्रीसहस्रशतानि च

tasmai dāsyāmi tāṃ putrīṃ grāmāṃścaiva tu hāṭakān |
sphuritaṃ kaṭisūtraṃ ca strīsahasraśatāni ca

अन्तर्धानं गतस्तात देवपुत्रः प्रतापवान् ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा मन्ये प्रादुर्भविष्यति

antardhānaṃ gatastāta devaputraḥ pratāpavān |
adya śvo vā paraśvo vā manye prādurbhaviṣyati

एवमाख्यायमानस्तु छन्नं सत्रेण पाण्डवम् ।
वसन्तं तं तु नाज्ञासीद्विराटः पार्थमर्जुनम्

evamākhyāyamānastu channaṃ satreṇa pāṇḍavam |
vasantaṃ taṃ tu nājñāsīdvirāṭaḥ pārthamarjunam

ततः पार्थोऽभ्यनुज्ञातो विराटेन महात्मना ।
सह पुत्रेण मात्स्यस्य मन्त्रयित्वा धनंजयः

tataḥ pārtho'bhyanujñāto virāṭena mahātmanā |
saha putreṇa mātsyasya mantrayitvā dhanaṃjayaḥ

इत्येवं ब्रूहि राजानं विराटं समुपस्थितम् ।
इत्युक्त्वा सहसा पार्थः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम् ।
ददौ वस्त्राणि रन्तानि विराटदुहितुः स्वयम्

ityevaṃ brūhi rājānaṃ virāṭaṃ samupasthitam |
ityuktvā sahasā pārthaḥ praviśyāntaḥpuraṃ śubham |
dadau vastrāṇi rantāni virāṭaduhituḥ svayam

उत्तरा तु महार्हाणि वस्त्राण्याभरणानि च ।
प्रगृह्य तानि सर्वाणि प्रीता सानुचराऽभवत्

uttarā tu mahārhāṇi vastrāṇyābharaṇāni ca |
pragṛhya tāni sarvāṇi prītā sānucarā'bhavat