प्रस्थाप्य सेनां कन्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
मत्स्यराजो महाराजः प्रहृष्ट इदमब्रवीत्
prasthāpya senāṃ kanyāśca gaṇikāśca svalaṃkṛtāḥ |
matsyarājo mahārājaḥ prahṛṣṭa idamabravīt
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि सप्ततितमोऽध्यायः ॥
51 श्लोक · 70 में से 78
प्रसन्न विराट पासे मँगवाते हैं और सैरन्ध्री बनी द्रौपदी से पंखा झलने को कहते हैं। कंक हर्ष में जुआ खेलने से रोकते हैं और युधिष्ठिर का स्मरण कराते हैं, जिन्होंने राज्य, धन, कृष्णा और भाइयों को दाँव पर लगाकर सब खो दिया। विराट कहते हैं कि उनके पुत्र ने कुरुओं को हराया; कंक कहते हैं कि जिसका सारथी बृहन्नला हो, उसकी जीत निश्चित है। पुत्र की तुलना नपुंसक से सुनकर क्रुद्ध विराट पासा फेंककर उनके मुख पर मारते हैं। युधिष्ठिर की नाक से रक्त बहता है; वे उसे हथेलियों में रोककर द्रौपदी की ओर देखते हैं। द्रौपदी वह रक्त अपने महीन वस्त्र और सोने के पात्र में ले लेती है। पूछने पर बताती है कि जितनी बूँदें धरती पर गिरतीं, उतने वर्ष राज्य में अकाल पड़ता।
वैशंपायन उवाच
प्रस्थाप्य सेनां कन्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
मत्स्यराजो महाराजः प्रहृष्ट इदमब्रवीत्
prasthāpya senāṃ kanyāśca gaṇikāśca svalaṃkṛtāḥ |
matsyarājo mahārājaḥ prahṛṣṭa idamabravīt
व्रिगर्ताः कुरवः सर्वे संग्रामे निर्जिता मया ।
प्रविश्यान्तःपुरं हृष्टा द्यूतं दीव्याम ब्राह्मण
vrigartāḥ kuravaḥ sarve saṃgrāme nirjitā mayā |
praviśyāntaḥpuraṃ hṛṣṭā dyūtaṃ dīvyāma brāhmaṇa
अक्षानाहर सैरन्ध्रि आसनं चोपकल्पय ।
आदाय व्यजनं त्वं च पार्श्वतोऽनन्तरा भव
akṣānāhara sairandhri āsanaṃ copakalpaya |
ādāya vyajanaṃ tvaṃ ca pārśvato'nantarā bhava
तं तथावादिनं दृष्ट्वा पाण्डवः प्रत्यभापत ।
न देवितव्यं हृष्टेन कितवेनेति नः श्रुतम्
taṃ tathāvādinaṃ dṛṣṭvā pāṇḍavaḥ pratyabhāpata |
na devitavyaṃ hṛṣṭena kitaveneti naḥ śrutam
न त्वामद्य मुदा युक्तमहं देवितुमुत्सहे ।
प्रियं तु ते चिकीर्पामि वर्ततां यदि रोचते ।
द्यूतं कर्तुं न वाञ्छामि नरेन्द्र जनसंसदि
na tvāmadya mudā yuktamahaṃ devitumutsahe |
priyaṃ tu te cikīrpāmi vartatāṃ yadi rocate |
dyūtaṃ kartuṃ na vāñchāmi narendra janasaṃsadi
विराट उवाच
स्त्रियो गावो हिरण्यं च यच्चान्यद्वसु किंचन ।
न मे किंचित्त्वया कार्यमन्तरेणापि देवितम्
striyo gāvo hiraṇyaṃ ca yaccānyadvasu kiṃcana |
na me kiṃcittvayā kāryamantareṇāpi devitam
कङ्क उवाच
किं ते द्यूतेन राजेन्द्र बहुदोषेण मानद ।
देवने बहवो दोषास्तस्मात्तत्परिवर्जयेत्
kiṃ te dyūtena rājendra bahudoṣeṇa mānada |
devane bahavo doṣāstasmāttatparivarjayet
श्रुतो वा यदि वा दृष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स राज्यं धनमक्षय्यं पणमेकममन्यत
śruto vā yadi vā dṛṣṭo dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
sa rājyaṃ dhanamakṣayyaṃ paṇamekamamanyata
कृष्णां च भार्यां दयितां भ्रातॄंश्च त्रिदशोपमान् ।
निःसंशयं स कितवः पश्चात्तप्यति पाण्डवः
kṛṣṇāṃ ca bhāryāṃ dayitāṃ bhrātṝṃśca tridaśopamān |
niḥsaṃśayaṃ sa kitavaḥ paścāttapyati pāṇḍavaḥ
विविधानां च रत्नानां धनानां च पराजये ।
अभीप्सितविनाशश्च वाक्पारुष्यमनन्तरम्
vividhānāṃ ca ratnānāṃ dhanānāṃ ca parājaye |
abhīpsitavināśaśca vākpāruṣyamanantaram
अविश्वास्यं बुधैर्नित्यमेकाह्ना द्रव्यनाशनम् ।
द्यूते हारितवान्सर्वं तस्माद्द्यूतं न रोचये
aviśvāsyaṃ budhairnityamekāhnā dravyanāśanam |
dyūte hāritavānsarvaṃ tasmāddyūtaṃ na rocaye
अथवा मन्यसे राजन्दीव्याव यदि रोचते ।
एवमाभाष्य वाक्यैस्तु क्रीडतस्तौ नरोत्तमौ
athavā manyase rājandīvyāva yadi rocate |
evamābhāṣya vākyaistu krīḍatastau narottamau
प्रवर्तमाने द्यूते तु मात्स्यः पाण्डवमब्रवीत्
pravartamāne dyūte tu mātsyaḥ pāṇḍavamabravīt
पश्य पुत्रेण मे युद्धे तादृशाः कुरवो जिताः ।
कुरवोऽतिरथाः सर्वे देवैरपि सुदुर्जयाः
paśya putreṇa me yuddhe tādṛśāḥ kuravo jitāḥ |
kuravo'tirathāḥ sarve devairapi sudurjayāḥ
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो द्यूते मात्स्यं युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या ते विजिता गावः कुरवश्च पराजिताः
tato'bravīddharmarājo dyūte mātsyaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
diṣṭyā te vijitā gāvaḥ kuravaśca parājitāḥ
अत्यद्भुततमं मन्ये उत्तरश्चेत्कूरूञ्जयेत् ।
यन्ता बृहन्नला यस्य स कथंचिद्विजेष्यते
atyadbhutatamaṃ manye uttaraścetkūrūñjayet |
yantā bṛhannalā yasya sa kathaṃcidvijeṣyate
ततो विराटः क्षुभितो मन्युना च परिप्लुतः ।
उवाच वचनं क्रुद्धः परिव्राजमनन्तरम्
tato virāṭaḥ kṣubhito manyunā ca pariplutaḥ |
uvāca vacanaṃ kruddhaḥ parivrājamanantaram
तादृशेन तु योधेन महेष्वासेन धीमता ।
कुरवो निर्जिता युद्धे तत्र किं ब्राह्मणाद्भुतम्
tādṛśena tu yodhena maheṣvāsena dhīmatā |
kuravo nirjitā yuddhe tatra kiṃ brāhmaṇādbhutam
युधिष्ठिर उवाच
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे
samaṃ ṣaṇḍena me putraṃ brahmabandho praśaṃsasi |
vācyāvācyaṃ na jānīṣe nūnaṃ māmavamanyase
विराट उवाच
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे
samaṃ ṣaṇḍena me putraṃ brahmabandho praśaṃsasi |
vācyāvācyaṃ na jānīṣe nūnaṃ māmavamanyase
पुमांसो बहवो दृष्टाः सूताश्च बहवो मया ।
विक्रम्य यन्ता योद्धा च न मे दृष्टः कदाचन
pumāṃso bahavo dṛṣṭāḥ sūtāśca bahavo mayā |
vikramya yantā yoddhā ca na me dṛṣṭaḥ kadācana
विप्रियं न चरेद्राज्ञामनुकूलं प्रियं वदेत् ।
आचरन्विप्रियं राज्ञां न जातु सुखमेधते
vipriyaṃ na caredrājñāmanukūlaṃ priyaṃ vadet |
ācaranvipriyaṃ rājñāṃ na jātu sukhamedhate
वयस्यत्वात्तु ते सर्वमपराधमिमं क्षमे ।
नेदृशीं प्रवदर्वाचं यदि जीवितुमिच्छसि
vayasyatvāttu te sarvamaparādhamimaṃ kṣame |
nedṛśīṃ pravadarvācaṃ yadi jīvitumicchasi
वैशंपायन उवाच
ततोऽब्रवीत्पुनः कङ्कः प्रहस्य कुरुवर्धनः ।
बृहन्नलाया सजेन्द्र धुष्यतां नगरे जयः
tato'bravītpunaḥ kaṅkaḥ prahasya kuruvardhanaḥ |
bṛhannalāyā sajendra dhuṣyatāṃ nagare jayaḥ
उत्तरेण तु सारथ्यं कृतं नूनं भविष्यति ।
निमित्तं किंचिदुत्पन्नं तर्कश्चापि दृढो मम ।
यतो जानामि राजेन्द्र नान्यथा तद्भविष्यति
uttareṇa tu sārathyaṃ kṛtaṃ nūnaṃ bhaviṣyati |
nimittaṃ kiṃcidutpannaṃ tarkaścāpi dṛḍho mama |
yato jānāmi rājendra nānyathā tadbhaviṣyati
कुरवोऽपि महावीर्या देवैरपि सुदुर्जयाः ।
ससोमवरुणादित्यैः सयक्षेशहुताशनैः
kuravo'pi mahāvīryā devairapi sudurjayāḥ |
sasomavaruṇādityaiḥ sayakṣeśahutāśanaiḥ
यत्र शान्तनवो भीष्मो द्रोणकर्णौ सुदुर्जयौ ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तो जयद्रथः
yatra śāntanavo bhīṣmo droṇakarṇau sudurjayau |
aśvatthāmā vikarṇaśca somadatto jayadrathaḥ
भूरिश्रवाः शलो भूरिर्जलसन्धिश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनो दुष्प्रसहो दुःशासनविविंशती
bhūriśravāḥ śalo bhūrirjalasandhiśca vīryavān |
duryodhano duṣprasaho duḥśāsanaviviṃśatī
वृषसेनोऽश्ववेगश्च वायुवेगसुवर्चसौ ।
बाह्लीकः शूरसेनश्च युयुत्सुश्च परन्तपः
vṛṣaseno'śvavegaśca vāyuvegasuvarcasau |
bāhlīkaḥ śūrasenaśca yuyutsuśca parantapaḥ
सौबलः शकुनिश्चैव द्युमत्सेनश्च साल्वराट् ।
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः
saubalaḥ śakuniścaiva dyumatsenaśca sālvarāṭ |
anye ca bahavaḥ śūrā nānājanapadeśvarāḥ
कृपेणाचार्यमुख्येन सहिताः कुरवो नृपाः ।
सञ्जकार्मुकनिस्त्रिंशा रथिनो रथयूथपाः ।
अन्ये चैव महावीर्या राजपुत्रा महारथाः
kṛpeṇācāryamukhyena sahitāḥ kuravo nṛpāḥ |
sañjakārmukanistriṃśā rathino rathayūthapāḥ |
anye caiva mahāvīryā rājaputrā mahārathāḥ
मरुद्गणैः परिवृतः साक्षादपि पुरंदरः ।
तद्बलं न जयेत्क्रुद्धो भीष्मद्रोणादिभिर्वृतम्
marudgaṇaiḥ parivṛtaḥ sākṣādapi puraṃdaraḥ |
tadbalaṃ na jayetkruddho bhīṣmadroṇādibhirvṛtam
कस्तद्बृहन्नलादन्यो मनुष्यः प्रतियोत्स्यति ।
यस्य बाहुबले तुल्यो न भविष्यति कश्चन
kastadbṛhannalādanyo manuṣyaḥ pratiyotsyati |
yasya bāhubale tulyo na bhaviṣyati kaścana
अतीव समरं दृष्ट्वा हर्षो यस्याभिवर्धते ।
किमेवं पुरुषो लोको दिवि वा भुवि विद्यते
atīva samaraṃ dṛṣṭvā harṣo yasyābhivardhate |
kimevaṃ puruṣo loko divi vā bhuvi vidyate
तेन संक्षुभितो राजा दीर्यमाणेन चेतसा ।
अब्रवीद्वचनं क्रूरमजानन्वै युधिष्ठिरम्
tena saṃkṣubhito rājā dīryamāṇena cetasā |
abravīdvacanaṃ krūramajānanvai yudhiṣṭhiram
कङ्ख मा ब्रूहि मे वाक्यं प्रतिकूलं द्विजोत्तम ।
बहुशः प्रतिषिद्धस्त्वं न च वाचं नियच्छसि
kaṅkha mā brūhi me vākyaṃ pratikūlaṃ dvijottama |
bahuśaḥ pratiṣiddhastvaṃ na ca vācaṃ niyacchasi
नियन्ता चेन्न विद्येत न कश्चिद्धर्ममाचरेत् ।
इति प्रक्षुभितो राजा सोऽक्षेणाभ्यहनद्भृशम्
niyantā cenna vidyeta na kaściddharmamācaret |
iti prakṣubhito rājā so'kṣeṇābhyahanadbhṛśam
तस्य तक्षकभोगाभं बाहुमुत्क्षिप्य दक्षिणम् ।
विराटः प्राहनत्क्रुद्धः कर्णमाश्रित्य दक्षिणम्
tasya takṣakabhogābhaṃ bāhumutkṣipya dakṣiṇam |
virāṭaḥ prāhanatkruddhaḥ karṇamāśritya dakṣiṇam
मुखे युधिष्ठिरं कोपान्मैवमित्यवभर्त्सयन् ।
बलवत्प्रतिविद्धस्य नस्तः शोणितमास्रवत्
mukhe yudhiṣṭhiraṃ kopānmaivamityavabhartsayan |
balavatpratividdhasya nastaḥ śoṇitamāsravat
अक्षेणाभिहतो राजा विराटेन युधिष्ठिरः ।
तूष्णीमासीन्महाबाहुः कृष्णां पश्यन्सुदुःखिताम्
akṣeṇābhihato rājā virāṭena yudhiṣṭhiraḥ |
tūṣṇīmāsīnmahābāhuḥ kṛṣṇāṃ paśyansuduḥkhitām
तस्य रक्तोत्पलनिभं शिरसः शोणितं तदा ।
प्रावर्तत महाबाहोरभिघातान्महात्मनः
tasya raktotpalanibhaṃ śirasaḥ śoṇitaṃ tadā |
prāvartata mahābāhorabhighātānmahātmanaḥ
तदप्राप्तं महीं पार्थः पाणिभ्यां समधारयत् ।
अवैक्षत च धर्मात्मा द्रौपदीं पार्श्वतः स्थिताम्
tadaprāptaṃ mahīṃ pārthaḥ pāṇibhyāṃ samadhārayat |
avaikṣata ca dharmātmā draupadīṃ pārśvataḥ sthitām
सा वेदनामभिज्ञाय भर्तुश्चित्तवशानुगा ।
सा विषण्णा च भीता च क्रुद्धा च द्रुपदात्मजा
sā vedanāmabhijñāya bhartuścittavaśānugā |
sā viṣaṇṇā ca bhītā ca kruddhā ca drupadātmajā
बाष्पं नियम्य कृच्छ्रेण भर्तुर्निःश्रेयसैषिणी ।
उत्तरीयेण सूक्ष्मेण तूर्णं जग्राह शोणितम्
bāṣpaṃ niyamya kṛcchreṇa bharturniḥśreyasaiṣiṇī |
uttarīyeṇa sūkṣmeṇa tūrṇaṃ jagrāha śoṇitam
निगृह्य रक्तं वस्त्रेण सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
सौवर्णं गृह्य भृङ्गारं शोणितं तदपामृजत् ।
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र द्रुपदेन्द्रसुता तदा
nigṛhya raktaṃ vastreṇa sairandhrī duḥkhamohitā |
sauvarṇaṃ gṛhya bhṛṅgāraṃ śoṇitaṃ tadapāmṛjat |
yudhiṣṭhirasya rājendra drupadendrasutā tadā
विराट उवाच
सैरन्ध्रि किमिदं रक्तमुत्तरीयेण गृह्यते ।
कोत्र हेतुर्विशालाक्षि तन्मप्राचक्ष्व तत्वतः
sairandhri kimidaṃ raktamuttarīyeṇa gṛhyate |
kotra heturviśālākṣi tanmaprācakṣva tatvataḥ
सैरन्ध्र्युवाच
रक्तबिन्दनि यावन्ति कङ्कस्य धरणीतले ।
तावद्वर्षाणि राष्ट्रे ते अनावृष्टिर्भविष्यति
raktabindani yāvanti kaṅkasya dharaṇītale |
tāvadvarṣāṇi rāṣṭre te anāvṛṣṭirbhaviṣyati
एतन्निमित्तं मात्स्येन्द्र कङ्कस्य रुधिरं मया ।
गृहीतमुत्तरीयेण विनाशो मा भवेत्तव
etannimittaṃ mātsyendra kaṅkasya rudhiraṃ mayā |
gṛhītamuttarīyeṇa vināśo mā bhavettava
यतीशं यो विहन्येत तस्यायुर्विनशिष्यति ।
यो यतीशं नियम्येत सहस्रं यातना यमे
yatīśaṃ yo vihanyeta tasyāyurvinaśiṣyati |
yo yatīśaṃ niyamyeta sahasraṃ yātanā yame
यतौ रक्तं दर्शयति यावत्पांसुरगृह्यत ।
तावन्तः पितृलोकस्थाः पितरः प्रपतन्त्यधः
yatau raktaṃ darśayati yāvatpāṃsuragṛhyata |
tāvantaḥ pitṛlokasthāḥ pitaraḥ prapatantyadhaḥ
इति ज्ञात्वा विराटेन्द्र धृतं रक्तं च वाससा ।
मया तव हितार्थाय त्वयि प्रणयकारणात्
iti jñātvā virāṭendra dhṛtaṃ raktaṃ ca vāsasā |
mayā tava hitārthāya tvayi praṇayakāraṇāt
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)