अध्याय 65: धृतराष्ट्र दुर्योधन को पाण्डवों के विरुद्ध चेताते हैं

दुर्योधन विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
उत्पथं मन्यसे मार्गमनभिज्ञ इवाध्वगः

duryodhana vijānīhi yattvāṃ vakṣyāmi putraka |
utpathaṃ manyase mārgamanabhijña ivādhvagaḥ

पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां यत्तेजः प्रजिहीर्षसि ।
पञ्चानामिव भूतानां महतां लोकधारिणाम्

pañcānāṃ pāṇḍuputrāṇāṃ yattejaḥ prajihīrṣasi |
pañcānāmiva bhūtānāṃ mahatāṃ lokadhāriṇām

युधिष्ठिरं हि कौन्तेयं परं धर्ममिहास्थितम् ।
परां गतिमसंप्रेत्य न त्वं जेतुमिहार्हसि

yudhiṣṭhiraṃ hi kaunteyaṃ paraṃ dharmamihāsthitam |
parāṃ gatimasaṃpretya na tvaṃ jetumihārhasi

भीमसेनं च कौन्तेयं यस्य नास्ति समो बले ।
रणान्तकं तर्जयसे महावातमिव द्रुमः

bhīmasenaṃ ca kaunteyaṃ yasya nāsti samo bale |
raṇāntakaṃ tarjayase mahāvātamiva drumaḥ

सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं मेरुं सिखरिणामिव ।
युधि गाण्डिवधन्वानं को नु युध्येत बुद्धिमान्

sarvaśastrabhṛtāṃ śreṣṭhaṃ meruṃ sikhariṇāmiva |
yudhi gāṇḍivadhanvānaṃ ko nu yudhyeta buddhimān

धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः कमिवाद्य न शातयेत् ।
शत्रुमध्ये शरान्मुञ्चन्देवराडशनीमिव

dhṛṣṭadyumnaśca pāñcālyaḥ kamivādya na śātayet |
śatrumadhye śarānmuñcandevarāḍaśanīmiva

सात्यकिश्चापि दुर्धर्षः संमतोऽन्धकवृष्णिषु ।
ध्वंसयिष्यति ते सेनां पाण्डवेयहिते रतः

sātyakiścāpi durdharṣaḥ saṃmato'ndhakavṛṣṇiṣu |
dhvaṃsayiṣyati te senāṃ pāṇḍaveyahite rataḥ

यः पुनः प्रतिमानेन त्रील्लोकानतिरिच्यते ।
तं कृष्णं पुण्डरीकाक्षं को नु युद्ध्येत बुद्धिमान्

yaḥ punaḥ pratimānena trīllokānatiricyate |
taṃ kṛṣṇaṃ puṇḍarīkākṣaṃ ko nu yuddhyeta buddhimān

एकतो ह्यस्य दाराश्च ज्ञातयश्च सबान्धवाः ।
आत्मा च पृथिवी चेयमेकतश्च धनञ्जयः

ekato hyasya dārāśca jñātayaśca sabāndhavāḥ |
ātmā ca pṛthivī ceyamekataśca dhanañjayaḥ

वासुदेवोऽपि दुर्धर्षो यतात्मा यत्र पाण्डवः ।
अविषह्यं पृथिव्यापि तद्बलं यत्र केशवः

vāsudevo'pi durdharṣo yatātmā yatra pāṇḍavaḥ |
aviṣahyaṃ pṛthivyāpi tadbalaṃ yatra keśavaḥ

तिष्ठ तात सतां वाक्ये सुहृदामर्थवादिनाम् ।
वृद्धं शान्तनवं भीष्मं तितिक्षस्व पितामहम्

tiṣṭha tāta satāṃ vākye suhṛdāmarthavādinām |
vṛddhaṃ śāntanavaṃ bhīṣmaṃ titikṣasva pitāmaham

मां च ब्रुवाणं शुश्रूष कुरूणामर्थदर्शिनम् ।
द्रोणं कृपं विकर्णं च महाराजं च बाह्लिकम्

māṃ ca bruvāṇaṃ śuśrūṣa kurūṇāmarthadarśinam |
droṇaṃ kṛpaṃ vikarṇaṃ ca mahārājaṃ ca bāhlikam

एते ह्यपि यतैवाहं मन्तुमर्हसि तांस्तथा ।
सर्वे धर्मविदो ह्येते तुल्यस्नेहाश्च भारत

ete hyapi yataivāhaṃ mantumarhasi tāṃstathā |
sarve dharmavido hyete tulyasnehāśca bhārata

यत्तद्विराटनगरे सह भ्रातृभिरग्रतः ।
उत्सृज्य गाः सुसन्त्रस्तं बलं ते समशीर्यत

yattadvirāṭanagare saha bhrātṛbhiragrataḥ |
utsṛjya gāḥ susantrastaṃ balaṃ te samaśīryata

यच्चैव नगरे तस्मिञ्श्रूयते महदद्भुतम् ।
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम्

yaccaiva nagare tasmiñśrūyate mahadadbhutam |
ekasya ca bahūnāṃ ca paryāptaṃ tannidarśanam

अर्जुनस्तत्तथाकार्षीत्किं पुनः सर्व एव ते ।
स भ्रातॄनभिजानीहि वृत्त्या तं प्रतिपादय

arjunastattathākārṣītkiṃ punaḥ sarva eva te |
sa bhrātṝnabhijānīhi vṛttyā taṃ pratipādaya