असंशयं सौहृदान्मे प्रणयाच्चाथ केशव ।
सख्येन चैव वार्ष्णेय श्रेयस्कामतयैव च
asaṃśayaṃ sauhṛdānme praṇayāccātha keśava |
sakhyena caiva vārṣṇeya śreyaskāmatayaiva ca
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानर्वणि एकचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
57 श्लोक · 141 में से 196
कर्ण कहते हैं कि वे सब जानते हैं: कुन्ती ने कन्यावस्था में सूर्य से उन्हें जन्म देकर त्याग दिया था। सूत अधिरथ उन्हें घर लाए और राधा को सौंपा, जिनके स्तनों में स्नेह से दूध उतर आया; उनके पिण्डदान का लोप मैं कैसे करूँ। अधिरथ ने वसुषेण नाम रखा; उन्हीं की रीति से विवाह हुआ, पुत्र-पौत्र हुए। दुर्योधन के आश्रय में उन्होंने तेरह वर्ष राज्य भोगा और अर्जुन से द्वैरथ युद्ध का वचन दिया है; सारी पृथ्वी या सोने के ढेर भी उन्हें असत्य नहीं बना सकते। वे विनती करते हैं, यह बात गुप्त रखो: युधिष्ठिर जान गए तो राज्य नहीं लेंगे, और मैं उसे दुर्योधन को दे दूँगा। युधिष्ठिर ही राजा रहें। वे आने वाले युद्ध को दुर्योधन का शस्त्रयज्ञ बताते हैं, जिसमें श्रीकृष्ण अध्वर्यु, अर्जुन होता होंगे।
कर्ण उवाच
असंशयं सौहृदान्मे प्रणयाच्चाथ केशव ।
सख्येन चैव वार्ष्णेय श्रेयस्कामतयैव च
asaṃśayaṃ sauhṛdānme praṇayāccātha keśava |
sakhyena caiva vārṣṇeya śreyaskāmatayaiva ca
सर्वं चैवाभिजानामि पाण्डोः पुत्रोऽस्मि धर्मतः ।
निश्चयाद्धर्मशास्त्राणां यथा त्वं कृष्ण मन्यसे
sarvaṃ caivābhijānāmi pāṇḍoḥ putro'smi dharmataḥ |
niścayāddharmaśāstrāṇāṃ yathā tvaṃ kṛṣṇa manyase
कन्या गर्भं समाधत्त भास्करान्मां जनार्दन ।
आदित्यवचनाच्चैव जातं मां सा व्यसर्जयत्
kanyā garbhaṃ samādhatta bhāskarānmāṃ janārdana |
ādityavacanāccaiva jātaṃ māṃ sā vyasarjayat
सोस्मि कृष्ण तथाजातः पाण्डोः पुत्रोस्मि धर्मतः ।
कुन्त्या त्वहमपाकीर्णो यथा न कुशलं तथा
sosmi kṛṣṇa tathājātaḥ pāṇḍoḥ putrosmi dharmataḥ |
kuntyā tvahamapākīrṇo yathā na kuśalaṃ tathā
सूतो हि मामधिरथो दृष्ट्वैवाभ्यानयद्गृहान् ।
राधायाश्चैव मां प्रादात्सौहार्दान्मधुसूदन
sūto hi māmadhiratho dṛṣṭvaivābhyānayadgṛhān |
rādhāyāścaiva māṃ prādātsauhārdānmadhusūdana
मत्स्नेहाच्चैव राधायां सद्यः क्षीरमवातरत् ।
सा मे मूत्रं पुरीषं च प्रतिजग्राह माधव
matsnehāccaiva rādhāyāṃ sadyaḥ kṣīramavātarat |
sā me mūtraṃ purīṣaṃ ca pratijagrāha mādhava
तस्याः पिण्डव्यपनयं कुर्यादस्मद्विधः कथम् ।
धर्मविद्धर्मशास्त्राणां श्रवणे सततं रतः
tasyāḥ piṇḍavyapanayaṃ kuryādasmadvidhaḥ katham |
dharmaviddharmaśāstrāṇāṃ śravaṇe satataṃ rataḥ
तथा मामभिजानाति सूतश्चाधिरथः सुतम् ।
पितरं चाभिजानामि तमहं सौहृदात्सदा
tathā māmabhijānāti sūtaścādhirathaḥ sutam |
pitaraṃ cābhijānāmi tamahaṃ sauhṛdātsadā
स हि मे जातकर्मादि कारयामास माधव ।
शास्त्रदृष्टेन विधिना पुत्रप्रीत्या जनार्दन
sa hi me jātakarmādi kārayāmāsa mādhava |
śāstradṛṣṭena vidhinā putraprītyā janārdana
नाम वै वसुषेणेति कारयामास वै द्विजैः ।
भार्याश्चोढा मम प्राप्ते यौवने तत्परिग्रहात्
nāma vai vasuṣeṇeti kārayāmāsa vai dvijaiḥ |
bhāryāścoḍhā mama prāpte yauvane tatparigrahāt
तासु पुत्राश्च पौत्राश्च मम जाता जनार्दन ।
तासु मे हृदयं कृष्ण संजातं कामबन्धनम्
tāsu putrāśca pautrāśca mama jātā janārdana |
tāsu me hṛdayaṃ kṛṣṇa saṃjātaṃ kāmabandhanam
न पृथिव्या सकलया न सुवर्णस्य राशिभिः ।
हर्षाद्भयाद्वा गोविन्द मिथ्या कर्तुं तदुत्सहे
na pṛthivyā sakalayā na suvarṇasya rāśibhiḥ |
harṣādbhayādvā govinda mithyā kartuṃ tadutsahe
धृतराष्ट्रकुले कृष्ण दुर्योधनसमाश्रयात् ।
मया त्रयोदशसमा भुक्तं राज्यमकण्टकम्
dhṛtarāṣṭrakule kṛṣṇa duryodhanasamāśrayāt |
mayā trayodaśasamā bhuktaṃ rājyamakaṇṭakam
इष्टं च बहुभिर्यज्ञैः सहसूतैर्मयाऽसकृत् ।
आवाहाश्च विवाहाश्च सहसूतैर्मया कृताः
iṣṭaṃ ca bahubhiryajñaiḥ sahasūtairmayā'sakṛt |
āvāhāśca vivāhāśca sahasūtairmayā kṛtāḥ
मां च कृष्ण समासाद्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः ।
दुर्योधनेन वार्ष्णेय विग्रहश्चापि पाण्डवैः
māṃ ca kṛṣṇa samāsādya kṛtaḥ śastrasamudyamaḥ |
duryodhanena vārṣṇeya vigrahaścāpi pāṇḍavaiḥ
तस्माद्रणे द्वैरथे मां प्रत्युद्यातारमच्युत ।
वृतवान्परमं कृष्ण प्रतीपं सव्यसाचिनः
tasmādraṇe dvairathe māṃ pratyudyātāramacyuta |
vṛtavānparamaṃ kṛṣṇa pratīpaṃ savyasācinaḥ
वधाद्बन्धाद्भयाद्वापि लोभाद्वापि जनार्दन ।
अनृतं नोत्सहे कर्तुं धार्तराष्ट्रस्य धीमतः
vadhādbandhādbhayādvāpi lobhādvāpi janārdana |
anṛtaṃ notsahe kartuṃ dhārtarāṣṭrasya dhīmataḥ
यदि ह्यद्य न गच्छेयं द्वैरथं सव्यसाचिना ।
अकीर्तिः स्याद्धृपीकेश मम पार्थस्य चोभयोः
yadi hyadya na gaccheyaṃ dvairathaṃ savyasācinā |
akīrtiḥ syāddhṛpīkeśa mama pārthasya cobhayoḥ
असंशयं हितार्थाय ब्रूयास्त्वं मधुसूदन ।
सर्वं च पाण्डवाः कुर्युस्त्वद्वशित्वान्न संशयः
asaṃśayaṃ hitārthāya brūyāstvaṃ madhusūdana |
sarvaṃ ca pāṇḍavāḥ kuryustvadvaśitvānna saṃśayaḥ
मन्त्रस्य नियमं कुर्यास्त्वमत्र मधुसूदन ।
एतदत्र हितं मन्ये सर्वं यादवनन्दन
mantrasya niyamaṃ kuryāstvamatra madhusūdana |
etadatra hitaṃ manye sarvaṃ yādavanandana
यदि जानाति मां राजा धर्मात्मा संयतेन्द्रियः ।
कुन्त्याः प्रथमजं पुत्रं न स राज्यं ग्रहीष्यति
yadi jānāti māṃ rājā dharmātmā saṃyatendriyaḥ |
kuntyāḥ prathamajaṃ putraṃ na sa rājyaṃ grahīṣyati
प्राप्य चापि महद्राज्यं तदहं मधुसूदन ।
स्फीतं दुर्योधनायैव संप्रदद्यामरिन्दम
prāpya cāpi mahadrājyaṃ tadahaṃ madhusūdana |
sphītaṃ duryodhanāyaiva saṃpradadyāmarindama
स एव राजा धर्मात्मा शाश्वतोऽस्तु युधिष्ठिरः ।
नेता यस्य हृषीकेशो योद्धा यस्य धनञ्जयः
sa eva rājā dharmātmā śāśvato'stu yudhiṣṭhiraḥ |
netā yasya hṛṣīkeśo yoddhā yasya dhanañjayaḥ
पृथिवी तस्य राष्ट्रं च यस्य भीमो महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाश्च माधव
pṛthivī tasya rāṣṭraṃ ca yasya bhīmo mahārathaḥ |
nakulaḥ sahadevaśca draupadeyāśca mādhava
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः सात्यकिश्च महारथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सत्यधर्मा च सौमकिः
dhṛṣṭadyumnaśca pāñcālyaḥ sātyakiśca mahārathaḥ |
uttamaujā yudhāmanyuḥ satyadharmā ca saumakiḥ
चैद्यश्च चेकितानश्च शिखण्डी चापराजितः ।
इन्द्रगोपकवर्णाश्च केकया भ्रातरस्तथा ।
इन्द्रायुधसवर्णश्च कुन्तिभोजो महामनाः
caidyaśca cekitānaśca śikhaṇḍī cāparājitaḥ |
indragopakavarṇāśca kekayā bhrātarastathā |
indrāyudhasavarṇaśca kuntibhojo mahāmanāḥ
मातुलो भीमसेनस्य श्येनजिच्च महारथः ।
शङ्खः पुत्रो विराटस्य निधिस्त्वं च जनार्दन
mātulo bhīmasenasya śyenajicca mahārathaḥ |
śaṅkhaḥ putro virāṭasya nidhistvaṃ ca janārdana
महानयं कृष्ण कृतः क्षत्रस्य समुदानयः ।
राज्यं प्राप्तमिदं दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु
mahānayaṃ kṛṣṇa kṛtaḥ kṣatrasya samudānayaḥ |
rājyaṃ prāptamidaṃ dīptaṃ prathitaṃ sarvarājasu
धार्तराष्ट्रस्य वार्ष्णेय शस्त्रयज्ञो भविष्यति ।
अस्य यज्ञस्य वेत्ता त्वं भविष्यसि जनार्दन
dhārtarāṣṭrasya vārṣṇeya śastrayajño bhaviṣyati |
asya yajñasya vettā tvaṃ bhaviṣyasi janārdana
आध्वर्यवं च ते कृष्ण ऋतावस्मिन्भविष्यति ।
होता चैवात्र बीभत्सुः सन्नद्धः स कपिध्वजः
ādhvaryavaṃ ca te kṛṣṇa ṛtāvasminbhaviṣyati |
hotā caivātra bībhatsuḥ sannaddhaḥ sa kapidhvajaḥ
गाण्डीवं स्रुक् तथा चाज्यं वीर्यं पुंसां भविष्यति ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं स्थूणाकर्णं च माधव ।
मन्त्रास्तत्र भविष्यन्ति प्रयुक्ताः सव्यसाचिना
gāṇḍīvaṃ sruk tathā cājyaṃ vīryaṃ puṃsāṃ bhaviṣyati |
aindraṃ pāśupataṃ brāhmaṃ sthūṇākarṇaṃ ca mādhava |
mantrāstatra bhaviṣyanti prayuktāḥ savyasācinā
अनुयातश्च पितरमधिको वा पराक्रमे ।
गीतं स्तोत्रं स सौभद्रः सम्यक् तत्र भविष्यति
anuyātaśca pitaramadhiko vā parākrame |
gītaṃ stotraṃ sa saubhadraḥ samyak tatra bhaviṣyati
उद्गातात्र पुनर्भीमः प्रस्तोता सुमहाबलः ।
विनदन्स नरव्याघ्रो नागानीकान्तकृद्रणे
udgātātra punarbhīmaḥ prastotā sumahābalaḥ |
vinadansa naravyāghro nāgānīkāntakṛdraṇe
स चैव तत्र धर्मात्मा शश्वद्राजा युधिष्ठिरः ।
जपैर्होमैश्च संयुक्तो ब्रह्मत्वं कारयिष्यति
sa caiva tatra dharmātmā śaśvadrājā yudhiṣṭhiraḥ |
japairhomaiśca saṃyukto brahmatvaṃ kārayiṣyati
शङ्खशब्दाः समुरजा भेर्यश्च मधुसूदन ।
उत्कृष्टः सिंहनादश्च सुब्रह्मण्यो भविष्यति
śaṅkhaśabdāḥ samurajā bheryaśca madhusūdana |
utkṛṣṭaḥ siṃhanādaśca subrahmaṇyo bhaviṣyati
नकुलः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ यशस्विनौ ।
शामित्रं तौ महावीर्यौ सम्यक् तत्र भविष्यतः ।
तौ मैत्रावरुणाग्नीध्रौ महावीर्यौ भविष्यतः
nakulaḥ sahadevaśca mādrīputrau yaśasvinau |
śāmitraṃ tau mahāvīryau samyak tatra bhaviṣyataḥ |
tau maitrāvaruṇāgnīdhrau mahāvīryau bhaviṣyataḥ
कल्माषदण्डा गोविन्द विमला रथपङ्क्तयः ।
यूपाः समुपकल्पन्तामस्मिन्यज्ञे जनार्दन
kalmāṣadaṇḍā govinda vimalā rathapaṅktayaḥ |
yūpāḥ samupakalpantāmasminyajñe janārdana
कर्णिनालीकनाराचा वत्सदन्तोपबृंहणाः ।
तोमराः सोमकलशाः पवित्राणि धनूंषि च
karṇinālīkanārācā vatsadantopabṛṃhaṇāḥ |
tomarāḥ somakalaśāḥ pavitrāṇi dhanūṃṣi ca
असयोऽत्र कपालानि पुरोडाशाः शिरांसि च ।
हविस्तु रुधिरं कृष्ण तस्मिन्यज्ञे भविष्यति
asayo'tra kapālāni puroḍāśāḥ śirāṃsi ca |
havistu rudhiraṃ kṛṣṇa tasminyajñe bhaviṣyati
इध्माः परिधयश्चैव शक्तयो विमला गदाः ।
सदस्या द्रोणशिष्याश्च कृपस्य च शरद्वतः
idhmāḥ paridhayaścaiva śaktayo vimalā gadāḥ |
sadasyā droṇaśiṣyāśca kṛpasya ca śaradvataḥ
इषवोऽत्र परिस्तोमा मुक्ता गाण्डीवधन्वना ।
महारथप्रयुक्ताश्च द्रोणद्रौणिप्रचोदिताः
iṣavo'tra paristomā muktā gāṇḍīvadhanvanā |
mahārathaprayuktāśca droṇadrauṇipracoditāḥ
प्रतिप्रास्थानिकं कर्म सात्यकिस्तु करिष्यति ।
दीक्षितो धार्तराष्ट्रोऽत्र पत्नी चास्य महाचमूः
pratiprāsthānikaṃ karma sātyakistu kariṣyati |
dīkṣito dhārtarāṣṭro'tra patnī cāsya mahācamūḥ
घटोत्कचोऽत्र शामित्रं करिष्यति महाबलः ।
अतिरात्रे महाबाहो वितते यज्ञकर्मणि
ghaṭotkaco'tra śāmitraṃ kariṣyati mahābalaḥ |
atirātre mahābāho vitate yajñakarmaṇi
दक्षिणा त्वस्य यज्ञस्य धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
वैतानिके कर्ममुखे जातो यत्कृष्ण पावकात्
dakṣiṇā tvasya yajñasya dhṛṣṭadyumnaḥ pratāpavān |
vaitānike karmamukhe jāto yatkṛṣṇa pāvakāt
यदब्रुवमहं कृष्ण कटुकानि स्म पाण्डवान् ।
प्रियार्थं धार्तराष्ट्रस्य तेन तप्ये ह्यकर्मणा
yadabruvamahaṃ kṛṣṇa kaṭukāni sma pāṇḍavān |
priyārthaṃ dhārtarāṣṭrasya tena tapye hyakarmaṇā
यदा द्रक्ष्यसि मां कृष्ण निहतं सव्यसाचिना ।
पुनश्चितिस्तदा चास्य यज्ञस्याथ भविष्यति
yadā drakṣyasi māṃ kṛṣṇa nihataṃ savyasācinā |
punaścitistadā cāsya yajñasyātha bhaviṣyati
दुःशासनस्य रुधिरं यदा पास्यति पाण्डवः ।
आनर्दं नर्दतः सम्यक् तदा सूयं भविष्यति
duḥśāsanasya rudhiraṃ yadā pāsyati pāṇḍavaḥ |
ānardaṃ nardataḥ samyak tadā sūyaṃ bhaviṣyati
यदा द्रोणं च भीष्मं च पाञ्चाल्यौ पातयिष्यतः ।
तदा यज्ञावसानं तद्भविष्यति जनार्दन
yadā droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca pāñcālyau pātayiṣyataḥ |
tadā yajñāvasānaṃ tadbhaviṣyati janārdana
दुर्योधनं यदा हन्ता भीमसेनो महाबलः ।
तदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्रस्य माधव
duryodhanaṃ yadā hantā bhīmaseno mahābalaḥ |
tadā samāpsyate yajño dhārtarāṣṭrasya mādhava
स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य सङ्गताः ।
हतेश्वरा नष्टपुत्रा हतनाथाश्च केशव
snuṣāśca prasnuṣāścaiva dhṛtarāṣṭrasya saṅgatāḥ |
hateśvarā naṣṭaputrā hatanāthāśca keśava
रुदन्त्यः सहगान्धार्या श्वगृध्रकुरराकुले ।
स यज्ञेऽस्मिन्नवभृथो भविष्यति जनार्दन
rudantyaḥ sahagāndhāryā śvagṛdhrakurarākule |
sa yajñe'sminnavabhṛtho bhaviṣyati janārdana
विद्यावृद्धा वयोवृद्धाः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
वृथा मृत्युं न कुर्वीरंस्त्वत्कृते मधुसूदन
vidyāvṛddhā vayovṛddhāḥ kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabha |
vṛthā mṛtyuṃ na kurvīraṃstvatkṛte madhusūdana
शस्त्रेण निधनं गच्छेत्समृद्धं क्षत्रमण्डलम् ।
करुक्षेत्रे पुण्यतमे त्रैलोक्यस्यापि केशव
śastreṇa nidhanaṃ gacchetsamṛddhaṃ kṣatramaṇḍalam |
karukṣetre puṇyatame trailokyasyāpi keśava
तदत्र पुण्डरीकाक्ष विधत्स्व यदभीप्सितम् ।
यथा कार्त्स्न्येन वार्ष्णेय क्षत्रं स्वर्गमवाप्नुयात्
tadatra puṇḍarīkākṣa vidhatsva yadabhīpsitam |
yathā kārtsnyena vārṣṇeya kṣatraṃ svargamavāpnuyāt
यावत्स्थास्यन्ति गिरयः सरितश्च जनार्दन ।
तावत्कीर्तिभवः शब्दः शाश्वतोयं भविष्यति
yāvatsthāsyanti girayaḥ saritaśca janārdana |
tāvatkīrtibhavaḥ śabdaḥ śāśvatoyaṃ bhaviṣyati
ब्राह्मणाः कथयिष्यन्ति महाभारतमाहवम् ।
समागमेषु वार्ष्णेय क्षत्रियाणां यशोधनम्
brāhmaṇāḥ kathayiṣyanti mahābhāratamāhavam |
samāgameṣu vārṣṇeya kṣatriyāṇāṃ yaśodhanam
समुपानय कौन्तेयं युद्धाय मम केशव ।
मन्त्रसंवरणं कुर्वन्नित्यमेव परन्तप
samupānaya kaunteyaṃ yuddhāya mama keśava |
mantrasaṃvaraṇaṃ kurvannityameva parantapa
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)