अध्याय 140: श्रीकृष्ण कर्ण को बताते हैं कि वे कुन्तीपुत्र हैं

राजपुत्रैः परिवृतस्तथा भृत्यैश्च सत्तम ।
उपारोप्य रथे कर्णं निर्यातो मधुसूदनः

rājaputraiḥ parivṛtastathā bhṛtyaiśca sattama |
upāropya rathe karṇaṃ niryāto madhusūdanaḥ

किमब्रवीद्रथोपस्थे राधेयं परवीरहा ।
कानि सान्त्वानि गोविन्दः सूतपुत्रे प्रयुक्तवान्

kimabravīdrathopasthe rādheyaṃ paravīrahā |
kāni sāntvāni govindaḥ sūtaputre prayuktavān

उद्यन्मेघस्वनः काले यत्कृष्णः कर्णमब्रवीत् ।
मृदु वा यदि वा तीक्ष्णं तन्ममाचक्ष्व सर्वशः

udyanmeghasvanaḥ kāle yatkṛṣṇaḥ karṇamabravīt |
mṛdu vā yadi vā tīkṣṇaṃ tanmamācakṣva sarvaśaḥ

आनुपूर्व्येण वाक्यानि तीक्ष्णानि च मृदूनि च ।
प्रियाणि धर्मयुक्तानि सत्यानि च हितानि च

ānupūrvyeṇa vākyāni tīkṣṇāni ca mṛdūni ca |
priyāṇi dharmayuktāni satyāni ca hitāni ca

हृदयग्रहणीयानि राधेयं मधुसूदनः ।
यान्यब्रवीदमेयात्मा तानि मे श्रृणु भारत

hṛdayagrahaṇīyāni rādheyaṃ madhusūdanaḥ |
yānyabravīdameyātmā tāni me śrṛṇu bhārata

उपासितास्ते राधेय ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
तत्त्वार्थं परिपृष्टाश्च नियतेनानसूयया

upāsitāste rādheya brāhmaṇā vedapāragāḥ |
tattvārthaṃ paripṛṣṭāśca niyatenānasūyayā

त्वमेव कर्ण जानासि वेदवादान्सनातनान् ।
त्वमेव धर्मशास्त्रेषु सूक्ष्मेषु परिनिष्ठितः

tvameva karṇa jānāsi vedavādānsanātanān |
tvameva dharmaśāstreṣu sūkṣmeṣu pariniṣṭhitaḥ

कानीनश्च सहोढश्च कन्यायां यश्च जायते ।
वोढारं पितरं तस्य प्राहुः शास्त्रविदो जनाः

kānīnaśca sahoḍhaśca kanyāyāṃ yaśca jāyate |
voḍhāraṃ pitaraṃ tasya prāhuḥ śāstravido janāḥ

सोऽसि कर्ण तथाजातः पाण्डोः पुत्रोसि धर्मतः ।
निश्चयाद्धर्मशास्त्राणामेहि राजा भविष्यसि

so'si karṇa tathājātaḥ pāṇḍoḥ putrosi dharmataḥ |
niścayāddharmaśāstrāṇāmehi rājā bhaviṣyasi

पितृपक्षे च ते पार्था मातृपक्षे च वृष्णयः ।
द्वौ पक्षावभिजानीहि त्वमेतौ पुरुषर्षभ

pitṛpakṣe ca te pārthā mātṛpakṣe ca vṛṣṇayaḥ |
dvau pakṣāvabhijānīhi tvametau puruṣarṣabha

मया सार्धमितो यातमद्य त्वां तात पाण्डवाः ।
अभिजानन्तु कौन्तेयं पूर्वजातं युधिष्ठिरात्

mayā sārdhamito yātamadya tvāṃ tāta pāṇḍavāḥ |
abhijānantu kaunteyaṃ pūrvajātaṃ yudhiṣṭhirāt

पादौ तव ग्रहीष्यन्ति भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
द्रौपदेयास्तथा पञ्च सौभद्रश्चापराजितः

pādau tava grahīṣyanti bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥ |
draupadeyāstathā pañca saubhadraścāparājitaḥ

राजानो राजपुत्राश्च पाण्डवार्थे समागताः ।
पादौ तव ग्रहीष्यन्ति सर्वे चान्धकवृष्णयः

rājāno rājaputrāśca pāṇḍavārthe samāgatāḥ |
pādau tava grahīṣyanti sarve cāndhakavṛṣṇayaḥ

हिरण्मयांश्च ते कुम्भान्राजतान्पार्थिवांस्तथा ।
ओषध्यः सर्वबीजानि सर्वरत्नानि वीरुधः

hiraṇmayāṃśca te kumbhānrājatānpārthivāṃstathā |
oṣadhyaḥ sarvabījāni sarvaratnāni vīrudhaḥ

राजन्या राजकन्याश्चाप्यानयन्त्वाभिषेचनम् ।
षष्ठे त्वां च तथा काले द्रौपद्युपगमिष्यति

rājanyā rājakanyāścāpyānayantvābhiṣecanam |
ṣaṣṭhe tvāṃ ca tathā kāle draupadyupagamiṣyati

अग्निं जुहोतु वै धौम्यः संशितात्मा द्विजोत्तमः ।
अद्य त्वामभिषिञ्चन्तु चातुर्वैद्या द्विजातयः

agniṃ juhotu vai dhaumyaḥ saṃśitātmā dvijottamaḥ |
adya tvāmabhiṣiñcantu cāturvaidyā dvijātayaḥ

पुरोहितः पाण्डवानां ब्रह्मकर्मण्यवस्थितः ।
तथैव भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः पुरुषर्षभाः

purohitaḥ pāṇḍavānāṃ brahmakarmaṇyavasthitaḥ |
tathaiva bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥ puruṣarṣabhāḥ

द्रौपदेयास्तथा पञ्च पाञ्चालाश्चेदयस्तथा ।
अहं च त्वाऽभिषेक्ष्यामि राजानं पृथिवीपतिम्

draupadeyāstathā pañca pāñcālāścedayastathā |
ahaṃ ca tvā'bhiṣekṣyāmi rājānaṃ pṛthivīpatim

युवराजोऽस्तु ते राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गृहीत्वा व्यजनं श्वेतं धर्मात्मा संशितव्रतः ।

yuvarājo'stu te rājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
gṛhītvā vyajanaṃ śvetaṃ dharmātmā saṃśitavrataḥ |

उपान्वारोहतु रथं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
छत्रं च ते महाश्वेतं भीमसेनो महाबलः

upānvārohatu rathaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
chatraṃ ca te mahāśvetaṃ bhīmaseno mahābalaḥ

अभिषिक्तस्य कौन्तेयो धारयिष्यति मूर्धनि ।
किङ्किणीशतनिर्घोषं वैयाघ्रपरिवारणम्

abhiṣiktasya kaunteyo dhārayiṣyati mūrdhani |
kiṅkiṇīśatanirghoṣaṃ vaiyāghraparivāraṇam

रथं श्वेतहयैर्युक्तमर्जुनो वाहयिष्यति ।
अभिमन्युश्च ते नित्यं प्रत्यासन्नो भविष्यति

rathaṃ śvetahayairyuktamarjuno vāhayiṣyati |
abhimanyuśca te nityaṃ pratyāsanno bhaviṣyati

नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाश्च पञ्च ये ।
पञ्चालाश्चानुयास्यन्ति शिखण्डी च महारथः ।

nakulaḥ sahadevaśca draupadeyāśca pañca ye |
pañcālāścānuyāsyanti śikhaṇḍī ca mahārathaḥ |

अहं च त्वाऽनुयास्यामि सर्वे चान्धकवृष्णयः ।
दाशार्हाः परिवारास्ते दाशार्णाश्च विशांपते

ahaṃ ca tvā'nuyāsyāmi sarve cāndhakavṛṣṇayaḥ |
dāśārhāḥ parivārāste dāśārṇāśca viśāṃpate

भुङ्क्ष्व राज्यं महाबाहो भ्रातृभिः सह पाण्डवैः ।
जपैर्होमैश्च संयुक्तो मङ्गलैश्च पृथग्विधैः

bhuṅkṣva rājyaṃ mahābāho bhrātṛbhiḥ saha pāṇḍavaiḥ |
japairhomaiśca saṃyukto maṅgalaiśca pṛthagvidhaiḥ

पुरोगमाश्च ते सन्तु द्रविडाः सहकुन्तलैः ।
आन्ध्रास्तालचराश्चैव चूचुपा वेणुपास्तथा

purogamāśca te santu draviḍāḥ sahakuntalaiḥ |
āndhrāstālacarāścaiva cūcupā veṇupāstathā

स्तुवन्तु त्वां च बहुभिः स्तुतिभिः सूतमागधाः ।
विजयं वसुषेणस्य घोषयन्तु च पाण्डवाः

stuvantu tvāṃ ca bahubhiḥ stutibhiḥ sūtamāgadhāḥ |
vijayaṃ vasuṣeṇasya ghoṣayantu ca pāṇḍavāḥ

स त्वं परिवृतः पार्थैर्नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
प्रशाधि राज्यं कौन्तेय कुन्तीं च प्रतिनन्दय

sa tvaṃ parivṛtaḥ pārthairnakṣatrairiva candramāḥ |
praśādhi rājyaṃ kaunteya kuntīṃ ca pratinandaya

मित्राणि ते प्रहृष्यन्तु व्यथन्तु रिपवस्तथा ।
सौभ्रात्रं चैव तेऽद्यास्तु भ्रातृभिः सह पाण्डवैः

mitrāṇi te prahṛṣyantu vyathantu ripavastathā |
saubhrātraṃ caiva te'dyāstu bhrātṛbhiḥ saha pāṇḍavaiḥ