अध्याय 14: उपश्रुति शची को छिपे इन्द्र तक ले जाती हैं

अथैनां रूपिणी साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः ।
तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम्

athaināṃ rūpiṇī sādhvīmupātiṣṭhadupaśrutiḥ |
tāṃ vayorūpasaṃpannāṃ dṛṣṭvā devīmupasthitām

इन्द्राणी संप्रहृष्टात्मा संपूज्यैनामथाब्रवीत् ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने

indrāṇī saṃprahṛṣṭātmā saṃpūjyaināmathābravīt |
icchāmi tvāmahaṃ jñātuṃ kā tvaṃ brūhi varānane

उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता ।
दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि

upaśrutirahaṃ devi tavāntikamupāgatā |
darśanaṃ caiva saṃprāptā tava satyena bhāmini

पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम्

pativratā ca yuktā ca yamena niyamena ca |
darśayiṣyāmi te śakraṃ devaṃ vṛtraniṣūdanam

क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ।
ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात्

kṣipramanvehi bhadraṃ te drakṣyase surasattamam |
tatastāṃ prasthitāṃ devīmindrāṇī sā samanvagāt

देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः ।
हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत्

devāraṇyānyatikramya parvatāṃśca bahūṃstataḥ |
himavantamatikramya uttaraṃ pārśvamāgamat

समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् ।
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम्

samudraṃ ca samāsādya bahuyojanavistṛtam |
āsasāda mahādvīpaṃ nānādrumalatāvṛtam

तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् ।
शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम्

tatrāpaśyatsaro divyaṃ nānāśakunibhirvṛtam |
śatayojanavistīrṇaṃ tāvadevāyataṃ śubham

तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत ।
षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः

tatra divyāni padmāni pañcavarṇāni bhārata |
ṣaṭpadairupagītāni praphullāni sahasraśaḥ

सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा ।
गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता

sarasastasya madhye tu padminī mahatī śubhā |
gaureṇonnatanālena padmena mahatā vṛtā

पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया ।
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम्

padmasya bhittvā nālaṃ ca viveśa sahitā tayā |
bisatantupraviṣṭaṃ ca tatrāpaśyacchatakratum

तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् ।
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा

taṃ dṛṣṭvā ca susūkṣmeṇa rūpeṇāvasthitaṃ prabhum |
sūkṣmarūpadharā devī babhūvopaśrutiśca sā

इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः ।
स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः

indraṃ tuṣṭāva cendrāṇī viśrutaiḥ pūrvakarmabhiḥ |
stūyamānastato devaḥ śacīmāha purandaraḥ

किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् ।
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम्

kimarthamasi saṃprāptā vijñātaśca kathaṃ tvaham |
tataḥ sā kathayāmāsa nahuṣasya viceṣṭitam

इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः ।
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो

indratvaṃ triṣu lokeṣu prāpya vīryasamanvitaḥ |
darpāviṣṭaśca duṣṭātmā māmuvāca śatakrato

उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम ।
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे

upatiṣṭheti sa krūraḥ kālaṃ ca kṛtavānmama |
yadi na trāsyasi vibho kariṣyati sa māṃ vaśe

एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम् ।
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम्

etena cāhaṃ saṃprāptā drutaṃ śakra tavāntikam |
jahi raudraṃ mahābāho nahuṣaṃ pāpaniścayam

प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन ।
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च

prakāśayasva cātmānaṃ daityadānavasūdana |
tejaḥ samāpnuhi vibho devarājyaṃ praśādhi ca