अध्याय 122: दौहित्रों के पुण्य से ययाति स्वर्ग लौटे

प्रत्यभिज्ञातमात्रोऽथ सद्भिस्तैर्नरपुङ्गवः ।
समारुरोह नृपतिरस्पृशन्वसुधातलम् ।
ययातिर्दिव्यसंस्थानो बभूव विगतज्वरः

pratyabhijñātamātro'tha sadbhistairnarapuṅgavaḥ |
samāruroha nṛpatiraspṛśanvasudhātalam |
yayātirdivyasaṃsthāno babhūva vigatajvaraḥ

दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्याभरणभूषितः ।
दिव्यगन्धगुणोपेतो न पृथ्वीमस्पृशत्पदा

divyamālyāmbaradharo divyābharaṇabhūṣitaḥ |
divyagandhaguṇopeto na pṛthvīmaspṛśatpadā

ततो वसुमनाः पूर्वमुच्चैरुच्चारयन्वचः ॥
ख्यातो दानपतिर्लोके व्याजहार नृपं तदा

tato vasumanāḥ pūrvamuccairuccārayanvacaḥ ||
khyāto dānapatirloke vyājahāra nṛpaṃ tadā

प्राप्तवानस्मि यल्लोके सर्ववर्णेष्वगर्हया ।
तदप्यथ च दास्यामि तेन संयुज्यतां भवान्

prāptavānasmi yalloke sarvavarṇeṣvagarhayā |
tadapyatha ca dāsyāmi tena saṃyujyatāṃ bhavān

यत्फलं दानशीलस्य क्षमाशीलस्य यत्फलम् ।
यच्च मे फलमाधाने तेन संयुज्यतां भवान्

yatphalaṃ dānaśīlasya kṣamāśīlasya yatphalam |
yacca me phalamādhāne tena saṃyujyatāṃ bhavān

ततः प्रतर्दनोऽप्याह वाक्यं क्षत्रियपुङ्गवः ।
यथा धर्मरतिर्नित्यं नित्यं युद्धपरायणः

tataḥ pratardano'pyāha vākyaṃ kṣatriyapuṅgavaḥ |
yathā dharmaratirnityaṃ nityaṃ yuddhaparāyaṇaḥ

प्राप्तवानस्मि यल्लोके क्षत्रवंशोद्भवं यशः ।
वीरशब्दफलं चैव तेन संयुज्यतां भवान् ।
यथा धर्मे रतिर्नित्यं तेन सत्येन खं व्रज

prāptavānasmi yalloke kṣatravaṃśodbhavaṃ yaśaḥ |
vīraśabdaphalaṃ caiva tena saṃyujyatāṃ bhavān |
yathā dharme ratirnityaṃ tena satyena khaṃ vraja

शिबिरौशीनरो धीमानुवाच मधुरां गिरम् ।
यथा बालेषु नारीषु वैवाह्येषु तथैव च

śibirauśīnaro dhīmānuvāca madhurāṃ giram |
yathā bāleṣu nārīṣu vaivāhyeṣu tathaiva ca

सङ्गरेषु निपातेषु तथा तद्व्यसनेषु च ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे तेन सत्येन खं व्रज

saṅgareṣu nipāteṣu tathā tadvyasaneṣu ca |
anṛtaṃ noktapūrvaṃ me tena satyena khaṃ vraja

यथा प्राणांश्च राज्यं च राजन्कामसुखानि च ।
त्यजेयं न पुनः सत्यं तेन सत्येन खं व्रज

yathā prāṇāṃśca rājyaṃ ca rājankāmasukhāni ca |
tyajeyaṃ na punaḥ satyaṃ tena satyena khaṃ vraja

यथा सत्येन मे धर्मो यथा सत्येन पावकः ।
प्रीतः शतक्रतुश्चैव तेन सत्येन खं व्रज

yathā satyena me dharmo yathā satyena pāvakaḥ |
prītaḥ śatakratuścaiva tena satyena khaṃ vraja

अष्टकस्त्वथ राजर्षिः कौशिको माधवीसुतः ।
अनेकशतयज्वानं नाहुषं प्राह धर्मवित्

aṣṭakastvatha rājarṣiḥ kauśiko mādhavīsutaḥ |
anekaśatayajvānaṃ nāhuṣaṃ prāha dharmavit

शतशः पुण्डरीका मे गोसवाश्चरिताः प्रभो ।
क्रतवो वाजपेयाश्च तेषां फलमवाप्नुहि

śataśaḥ puṇḍarīkā me gosavāścaritāḥ prabho |
kratavo vājapeyāśca teṣāṃ phalamavāpnuhi

न मे रत्नानि न धनं न तथाऽन्ये परिच्छदा ।
क्रतुष्वनुपयुक्तानि तेन सत्येन खं व्रज

na me ratnāni na dhanaṃ na tathā'nye paricchadā |
kratuṣvanupayuktāni tena satyena khaṃ vraja

यथायथा हि जल्पन्ति दौहित्रास्तं नराधिपम् ।
तथतथा वसुमतीं त्यक्त्वा राजा दिवं ययौ

yathāyathā hi jalpanti dauhitrāstaṃ narādhipam |
tathatathā vasumatīṃ tyaktvā rājā divaṃ yayau

एवं सर्वे समस्तैस्ते राजानः सुकृतैस्तदा ।
ययातिं स्वर्गतो भ्रष्टं तारयामासुरञ्जसा

evaṃ sarve samastaiste rājānaḥ sukṛtaistadā |
yayātiṃ svargato bhraṣṭaṃ tārayāmāsurañjasā

दौहित्राः स्वेन धर्मेण यज्ञदानकृतेन वै ।
चतुर्षु राजवंशेषु संभूताः कुलवर्धनाः ।
मातामहं महाप्राज्ञं दिवमारोपयन्त ते

dauhitrāḥ svena dharmeṇa yajñadānakṛtena vai |
caturṣu rājavaṃśeṣu saṃbhūtāḥ kulavardhanāḥ |
mātāmahaṃ mahāprājñaṃ divamāropayanta te

राजधर्मगुणोपेताः सर्वधर्मगुणान्विताः ।
दौहित्रास्ते वयं राजन्दिवमारोह पार्थिव

rājadharmaguṇopetāḥ sarvadharmaguṇānvitāḥ |
dauhitrāste vayaṃ rājandivamāroha pārthiva